».»'»:i':M'i!i »,»,». '.»,i,r:»,* VENDU EN a822 ^'^^^ . V - C 1 4 v^. SYSTEMA MYCOLOGICUM, 81 STBNS FUIVGORUM ORDINES, GENERAet SPECIES, HUC USOUE COGNITAS^ '" ^*^T wew \mm QUAS AD NORMAM METHCDI NATURALIS DETERMlSf AVIT 5 DISPQSUIT ATQUE DESCRirSlT ELIAS FRIES, PROFESSOR ACADEMIAE LUNDENSIS , REG. ACAD. SCIENT. HOLMIENS., REG. ACAD. AGRICULT. HOLM., SOCIET. PHTSIOGH. LUND., SOC. SCIENT. ET H- TER. ELEG. GOTHOBURG. ETC. —■ ACAD. LEOP. CAROL. NATUR. CURIOS., SOC NATUR. CURIOS. BEROL., LIP- SIENS., SOCIET. BOTAN. RATISB., SOC. SCIENT. ET AGR. LILLENS., LINNEAN. NORRMANN. ETC. ETC. MEMBRUM. VOLUMEN ni. ET ULTIMUM. /^ ' ' 5/ .^y i GRYPHLSWALDAE , SUMTIBUS ERNESTI MAUJRITir. MDCCCXXIX. s li^i +^ 6^K(pa"5 %Lflnni^A«r7' RETJRDATJE EDITIONISRATIO. Jrrodit tandem Systejuatis mycologici conti- nuatio diutius retardatay quam et ipse opta- VI et operis nostri Fautores cohortati sunt. At considei^nt velini quantis di^cultatihus ^ si mente fingi possint , Mycologo luctuandum sit^ qui non epJiemeram rerum duhiarum com- ! ^pilationem , sed omnihus novo scrutinio suh~ jectis perennem magis commentarium eniti studet. Fungi enim et praecipue Gasteromy- cetes nequaquaniy ut ceterae plantae eoc hortis r^ vivis et siccis, determinari possunt, sed in J^ silvarum et montium latehris et penetralihus , I investigandi sunt. Nec ut aliae plantae de- ■- finito loco et tempore quovis anno leguntur^ sed maocime sporadici et meteorici saepe non nisi post plures annos iterum reperiuntur et nihilo tamen minus necesse fuit, ut sins^ula Yl specieS) non tantum iteratis vicihus , sed per totam evolutionis seriem ohservaretur ^ donec saltim de hisy ui de pldntis perfectiorihuSj certa vegetationis et morpJioseos potius hi- storia^ quam theoria^ proposita esset, Favor indulgensy quo priora voluminti excepta sunt, non ad temerariam festinationem , sed ad ac- curatius examen harum memorahilium stir- pium me excitavit. Historice quidem et eo?- terna facie plurimae species descriptae jam ante decennium mihi cognitae erant^ tamen vix a secundi voluminis editione sex annorum studium continuum ad historiam genuinam plene exponendam suffecit. Si denique ad le~ viora et singularia tantum attendamus^ quam parum valeut , v. c. notissimi et vulgatissimi generis Lycoperdiy species earumque, characte- res hactenus propositiP Si hoc tempus m ali-' is plantarum familiis descrihendis consum- tum fuissety non majoj^a tantum volumina fa- cile conscripsissem , sed forsan et major laus mihi redundassct ; at coeptum^ licet ingratum, premii minoris causa deserere noluij, sperans fore ut^ ahsoluto de Gasteroniycetihus tractaiuy non sy~ stematicae tantum eorumdescriptioniet dispcsi- VII tiomy sedvegetationi etiam et morphosiy praeci- pue Myjcogastriam, intota re herharia pacnein- auditae j novum et clarius affulgeret lumen. Resiantadhuc Cryptomycetes, sive Hyphomyce- tes et Coniomycetes, classes in unam melius con- jungendae^ quae certe minoris amhitus etponderis suntf quamvulgo creditur ipseque in operis limi- ne assumsi. Quamplurima eorum genera, ex meis ohsej^vationibus ^ status tantum sunt per- fectiorum fungorum elementares ahortivi aut thalUni steriles, Oninium. specierum Hypo- dermiorumy quae sunt quasi Variolariae plan- tarum perfectiorum^ Pliyllejiacearum, cum Isi- diis in Lichenihus comparcmdarum , aliorum- que generum a matrice tantum pendentium^ singularis descriptio et denominatio mortali- uni diligentiam et hominum memoriam fru*^ strantur. Equidem methodo physiolngico - pa- thologica in his tractandis scientiae verum finem magis respici et promoveri crediderim. Licet autem, ut ingenue profiteary mea Imrum plantarum cognitio adhuc aurora tantum in- radiata sit , praesentihus enim perfectiorihus fungis majorem his semper dicavi attentionem, ; altera tamen hujus voluminis sectio , certas vni tantum et maxime conspicuas horum spe- cies enumeranS) hrevi seguetur, ut votis tam emtorum^ quam redemtoris^ opus absolutum optantiumy satisfaciam. Cum insuper jam escsteni Species Hyphomycetum et Gy^ mnomycetum (Ji, e, Coniomyceturn) ^ a Cel. Ijinh nuperius summa diligentia editae^ novum opus eadem specialissima repetens^ intra tam hreve temporis spatium superfluum videtur. Ad eorum historiam tam familiarem ^ quam reliquarum classium^ mihi reddendam^ requi- ritur adhuc unum alterumve lustrum^ ad quod tempus, si fata tulerint^ plenior hstoria diffe- renda est, Daham Lundae (in Suecia meridionali) d. 24. Decemh. 1828. GASTEROm CETES GENUINI SEU TRICHOSPERm. Lycoperdon. Ltnn^ et Linnaeanis (maxima pars, additis Clathri» et Mucoribus quibusdam.) — Dermatocarpi Trichospermi etc Pers. sxjn, p, XT' — XVII» Gasteromjci, ser. I, 2. Link\ diss. 1. in Berl. 3Iag. f, Naturf, Freimd, 1809.;?. 24-32! (exclus. Calicio, Trichodermaceis et Mucorim's) — Gastero- mjci 3Iycetoidei. LinTi, diss. 2. l, c, I8l5 (ex maxinia parte) Gasteromyci. Nees Syst. p, 92 — 138 ( ex maxima parte )» — Gast. Trichospermi» S. 31. I. p. XLIX. \jJiiAR. Peridium (li. e. uterus receptaculum con- stituens genuinum, contiguum, passim duplex, ad- nltum dehiscens et sporidia copiosa^ nuda^ pnlve" rulenla effundens. Sporidia majuscula, subglobosa, in centro coacervata , laxaj, floccis plus miiius eflio^u- ratis intertexta aut discreta. — Contextus subvesi- culosus. — Gleha peridio inchisa ante maUtritatem sporidiorum pulposa^ saepe toitts Fungus junior muci" laginosvs. ABERRATIONES. Genera duo subterranea non sponte deliiscunt. — In Batarrea , quae e ve- getatione genus Pliallodeum, receptaculum adest dis- cretum. In paucis flocci in peridium interius trans- formantur; in inlimis subinde aboriimtur^ quae vero aberratio rara nec magis essentialis , quam v. c. pe- talorum defectus in ordine 1. genere perfectiorum plantarum; ceterum corollato. AFFINITAS. Ordo inter Gasteromycetes cen- tralis, eximie naturalis^ sporidiis copiosis laxis cen- P. m. Sect. 1. A 2 GASTEROMYCETES. Ifalibus maxime pulvemlentis et peridio contio^uo genuino facile distinctus. Abit vero in duos subor- dines, ut fructificatione simillimoS;, ita vegetatione ^iversissimos 5 quare separatim tractandi sunt. Ex toc ordine prorsus excludendum est Calicmm, tota vegetatione Lichenum — nec Caliciorum excipu- lum cum peridio affinitatem habet ; alia insuper spo- ridiorum evolutio. Miicorini recedunt tam vegeta- tionC;, quam peridii geuuini contexti defectu. — Pe- risporii et Angiogastres sporidiis haud pulveraceis, Trichodermaceif quibus et Asterophoram, et Onyge- nam adnumero, peridio imperfecto facile dignoscun- tur. Cum aliis confundi nequeunt Tricliospermi. HISTORIA. Ordo valde insignis, summa at- tentione dignuS; sed, ut admodiim mutabilis^ sedulo •observandus. Ab omnibus quidem Auctoribus est receptus, sed quoad limites plus minus extensus. Jam a ^liclielio {JPungor. distrih. IT^.) stabilitiis plu- rimisque «ximiis generibus ornatus , mox sub pro- teo genere Lycoperdi confusus. Oenera^ a variis sensim restituta, bene stiabiiivit Persoon. Jam ni- mia, praefiscini;, proposita sunt. Vix majoris digni- tatis sunt, quam tribus in aliis generibus v. c. Aga-^ rico, Utpote specierum cognitionem iacilitantia bmnia, quodammodo limitabilia, servavi. Species haud numerosae, saepe subtiiiter nimis distinctae; difficiliores limitatu, cum magis sporadici sint, cer- lisque regionibus privi^ quam alii fungi. Interea varia genera boc respectu insigniter opposita v. C ijreaster et Lycoperdon, Trichia et Physarum, Sjti- onymiam^ pro more, et morpKosin singuli generis plenius exponere studui. Elementum historicum apud me praecellens , ita ut synonymon 1. speciem dubiam lubentius illustrem, quam novam inseram. ' — Historia yegetationis singuii subordinis separa- tim tractanda est; in genfve tantum observem, omnes huc pertinentes Fungos superficiales esse et libere evolutos, qnare et in remotis terris eidem typi redeunt. Varios tameu privos etiam re|^iones TRIOHOSPERMI 3 tropicae, immo Americae boreales, jam submxni- stravernnt. DIVIDITUR e ve^etafione in dnos snbordines: I. TRICIiOGASTRES {s, Li/coperdinet). Pri- . mitiis carnoso- indnrati. II. MYXOGASTRES. Primitns mucilaginosi. CRITICA. Si major vis vegetationi, qnam fructificationi tribnatnr, hi subordines ut antonomi considerandi snnt (Conf. Schrad. nov, gen. pl. prae" j/ ■fat. p. VI, VII); et quidem tum Tricliodermacei Trichogastribus etiam adnnmerandi. Exstant vero evidentes transitus. Peridiola Pohjsacci simt Myxo- gastres, peridium commune Trichogaster. Mitremy' res integumento gelatinoso- mucilaoinoso, Lycogala peridio primitus evoluto obducitur. Et in fructificatio- ne Lycogalactis et Tulostomatis , aut potius Lycoperdi Brasiliensis ne levissima quidem diiferentia. Tutius igitur visum est, fortiores rationes Systema carpo- logicum suadentes hoc saltim loco sequi. Subordo 1. TRICHOGASTRES. Gasterom. ser. 2. Liiikdiss. 1. l. c. Lycoperdinei. S. M. l,p. XL, — Gemis Lycoperdon Bull, Ctuimp. / CHAR. Primitus carnosi, indurati. TEGETATIO. Plurimomm funo^orum more oritur e mycelio distincto , cnjus flocci in tubercula rotundata et solida primitus, intusque similiaria, coeunt. Ex hoc mycelio radiculae, in subterraneis tantum desideratae , et cortex peridii exterior quo- que formatur. Gleba interior dein mollior fit et subpulposa, demumque in sporidia exsiccando fati- scit. Flocci e peridio enascuntur. Cortex exterior 1. si malles peridinm exterius, tantiim in Cenococco, floccis quoque destituto, deficit. — Sporidiorum co- lor cum vegetatione intime connexus est. Genera semper subterranea v. c. Elaphomyces , Cenococcum ' sporidia atra ; primitus subterranea , dein emersa, qualia plurima^ywsca,- Hbere in luce evoluta, Vt c. A m i TRICHOeASTRES Podaxtdei, Ltfceperdon , Ttihstoma^ laetiiis colorata enituntiir. Quo dilutiora sporidia, eo tenuiora pe- ridia et versa vice. PATRIA, locus, tempus , duratio. lie^iones calidiores , magis quam Irigidas , incoiimt. Ex pe-« regrinis terris genera omnino propria adsunt. Fere omnes lerrestres, immo multi subterranei sunt^ piurimi arenarii. Vigent praecipue aestate in se- rum autmmium ; muito tardius , quam Myxogastres. Miilti plures menses, praecipue sporidiis obscuris distincti, ad |}erfectam cvolutionem requirunt, Diu insuper et saepius in sequens ver exsiccati persistunt, VIRES et USUS. Noxiis fungis a Clusio Ye- teribusque adnumerantur , sed venenum quoddani jcerte repertum non est. bifusum insipidum ex Ber-' §20, amarum ex Berijne. Contra species carnosas, Marsiglio teste , frixas et in tesselas incisas cum sale et oleo Itali in cibum recipiunt. Ipse Elaplwmyces, odore nauseoso pollens/ a suibus aliisque animalibus avide devoratur. Ferimt quidem pulverem sporidio- riim ocuiis nocere, at hoc tantum meclianice, uc alia quaevis corpora peregrina oculis intrusa* ■ — ■ Eximia vero specierum capillitio compacto vis ex- siccans;, sangninem sistens , olim celebratissima , re* centiori saeculo comprobata. Agit obturando vasa laesa, Orientales Europae gentes sporidiorum pul- vere in Diarrhoea Boum utuntur. In tinctoriis Boccone aliique Itali Sclerodermeorimi usum memo- rant ; e capillitio compacto fomes paratur. SY^^OPSIS generum e peridio et capillitio prae- cipue distinctorum : ^ Receptaculo a peridio discrefo. -*- Genus ab^ norrne , vegetatione Phalli. H, BATARIIEA. Beceptaculum e volva prona- scens, stipitatum, pileatimi, supeme villoso-pul- verulenlum. ** Receptaculo uullo di«creto. TRICHOGASTRES 5 1. LYCOPERDEI, capiUitio effuso, peridio adaato, sporidiis discretis. Centrum, 2. GEASTER. Peridium duplex; exterius discre- tuin, persistens radiis stellatis expaasis deliiscens. 3. BOVISTA. Peridium papyraceimi, cortice dis- creto secedente, intus totum fertile. Capilli- tium aequale. 4. LYCOPERDON. Peridium membranaceum, cor- tice adnato , subpersistente , intus basi fomenta- ria steriii. Capilliliiun inaequaie. 5. TULOSTOMA. Peridiimi papyraceum, cor- tice secedente^ a stipile discreinm! Capillitium inaequale. U. SCLERODERMEl, capillitio ceHuloso, spo- ridiis conglomeratis. Peridium induratum. Transitus ad Tuberaccos. 6. SCLERODERMA. Peridium innato - c^rtica- tmn , intus celiulosum, Sporidiorum oiomeruli minuti, nudi, 7« POLYSACCUM. Peridium commune, midum intus ceiiulosimi. Sporidiorum glomeruii pe- ridiolis difformibus cincti. 8* HYPERRHIZA. Peridium nudum, intus an- giolis contortis, sporidiis refertis. 9. ELAPHOMYCES. Peridium verrucoso - corti- catum , sponte non deliiscens^ intus venis in lo- ciila divisum. IIL PODAXIDEI, capiUitio laxo^, colnmeliae centraii adnato. Radius ad Trichodermaceos, 10. CAUL0GL0SSU3I. Peridiumcnm stipitecon- tiguum , ad iatera iacero - dehiscens. Coiumeila floccosa. 11. PODAXON. Peridium discretum, basi de- liiscens. Stylidium demum denudatum.. Onij^ena vide Trichodermaceos. 5^ TmCHOGASTRES IV. CENOCOCCEI, capilKtio nullo, sporicliis primo conglutinatis. Radius ad Perisporios» 12. MITREMYCES. Peridium calyptraUim, du- plex, ore squamis coloratis clauso. Flocci nuUi. 13. CENOCOCCUM. Peridium corneum, simplex, sponte non dehiscens. Flocci nulli, *** Genera milii ignota: a. Diploderma, Pewdium duplex , exterius lignescens , interius discretum papyraceum. Vide inter n, 2 — 3. b« ..,,.». , Peridium cjathiforme^ intus cellnlosum ? — Kidc inter 7, 10. c# Peridium basi dehiscens, Flocci nulli. Kide intev 12 et 13, CRITICA. Principcm locum Lycoperdineis, utpote Tricho^astrium centro, trihui; licet Sclero-' dermei quoad fructificationem magis compositi sint, simulque ad Ang^iogastres transitum efficiant — Po- daxidei Lycoperdineis , Cenococcei Sclerodermeis praecipue affines sunt. Sporidiorum color, «tpote e loco pendens, generibus distinguendis in lioc sub- ordiue minus essentialis, quam in sequente. I. BATARREA Pers. Perg, sijn, p, 129. Nees Sysi, p. 249. Fries Si/st, orh^ veg^ I» p, 128. Dendromyces. Libasch, CHAR. Peridium e membrana duplici, gela- tina distenta, compositum, volvaeforme, lobato-de- hiscens ; discretiim a receptaculo pronascente , sti- pitato, pileato, superne villoso-pulverulento, peri- dii membrana interiori disrupta calyptrato. Peri" dium mbterraneum radicatmn, Obs. Genus mirabile, fructificatione quidem hujus ordinis , at vegetatione f ere Phalli ( hinc iu Systemate e vegetatione genus Phallodeum). Rece- dit vero a Phallo morphosi subterranea et stipite strigoso flbroso. His notis ad hunc ordinem de- fiectit nec desunt aualogiae evidentes. Geastres sub- BATAKREA t terranel, y. c. G, coli/ormis, in Lac aetate primi- tiva Batarreae simillimi sunt ; eorum peridium ex- terius duplici constat membrana, strato intermedio subgelatinoso aut lactis coagulati substantia et foe- tido, ut in Phallis et ClatJiris y cum quibus species citata analoga est. Ulterioris morphoseos diversi- tates non parum pendere videntur a peridio Gea- stris emergente, dum Batarreae semper in terra ma- net, quo interior massa co^itur ad terrae superfi- ciem pronasci ibidemque liberata formam pileatam, summam in singula fungorum serie, assumit. Con- ferenda porro Podaxouis species, (^Lijcoperdon axa- lum Bos. itideni volvatum et calyptratum, rece- ptaculo centrali) insuper Tulostoma, in quo vidi pe- ridii corticem exteriorem basi volvae instar resi- duum. Non itaque desunt rationes genus inter Ly- coperdeos , cum quibus autoptae conjunxerunt , ser- vandi. Optime vero Persoon genere distinxit ; ju- stissime dicavit memoriae BATARRAE, qui so- lus in saeculo mycologiae maxime tenebroso (1730 — 1780) cum Schaifero de fungis ex autopsia scripsit, 1, B, PJialloides , stipite aequali, sporidiis fuscis. Ljcoperd. Phalloide.s. Dicls, crypt^ Brtt, 1, p, 24» Woodw^ in Act, Angl. 74. p. 423. #. 26. Smith. Spic, BoU 1. p, 11. t, 12. Sowerb. Fimg, i, 390. Batar, Phalh Pers, stjn, p^ 129. f. 3. /. 1, Ncet, l, c. f. 257» 5, Yolva ovata, bicorticata albida, mucilagine repleta, sub terra ad unc. 7—8 recondita. Stipes altitudine circiter pedali cortice, lacerato - strigosOj^cy- lindricus, rectus, carnosus, mucilagine repletus, primo brevis, postea mira vi et celeritate sursum elonga- tur. *^^ Smith.) „Pileus campanulatus, inferne glaber, laevis , superne tectus strato pulveris crassi fusci> qui portione volvae disruptae quasi calyptra uperitur.^* DicAs» — In aggeribus aretwsis Angliae, ( v. ic. ) 2. B. Steveniiy stipite ventricoso sporidiis luteo- brunneis. Deuilromyces StevQiiii. Lihoschilz. 3Tonogr^ Wien, I8l4. jT. J,2. S GEASTEH Peridium in terra latens non clescripttim , sed de genere non dubitamus. ,, Stipes 14 unc. longus, 4- Unc. crassus, ventricosus, tota superficie Squamis obtectus uric. 1. longis, lin, 1 — 3 latis, quae corticem offerunt laceratam, interne cavus, fibris nitidissimis sericeis diaphanis per totam lon- gitudinem stipitis parallele positis, in medio autem cavitatis ex tis fimiculus, qui medullam format, quae fibras in pileum et corticem emittit; desumto oortice (squamis) strata -^ lin. fere crassa ex fibris albidis longitudinaliter decurrentibus partem ligno- sam obtegunt, quam lineam crassam, subspongio- sam, flavescentem observavi. Pileus subplanus, me- dioelevatus, coriaceus, tenuis, vix spongiosus, in- fierius albus laevis , superne cellularis paleaceus, luteo - brunneus, pulveraceus, sporidiis copiosissimis, sub microscopio diapbanis. '^ Libosch. l. c, In are" nosis ad TFol^am^ Steven. (v. ic.) Obs. 1. Boieti speeies singularis, Vall, Rtm. Reis. 2, p, 744. t. Jir, f. 3. (ubi ^garicm radiasus dicitur) sui procul dubio generis fung-us, ex stipite similUmus Batarreae^ sed potiu5 .^^cro^* analogon. ,,Stipes longissimus, a^* t .^» arena latens, scariosus, substantiae spongiosae tenerae. Pilei discus tenais, pla- nus, subtus lamellis plane destitutus, quae margine enascuntur et radii instar sparguntur^ in sicco nigrae, quum reUqua substantia eiaerascenti-albida. *' Jn^inetis salulosis. ai Irtim. {y^ ic.) Ob». 2. VaiUantius in Bot. par. p. 123. n. 15. ample d&- Bcribit Ljcoperdon adeo paradoxum, ut id determinare nemo sit conatus. At eTidentissime est status primQraialis — ^A«/^ «mpwdJci. BL GEASTEIl. Mich. JHicK ^en^ php. 220. Pers. disp. p. 6. Link. diss. 1. p, S2. Nees Syst, p. 138. Fries Syst, orb. veg. 1. p. 138. .' Chev^ par. p. ,358. Lycop. Geastres. Scop. Car. IJ. p. 489. L. stellata. Jf^oodw. in Linn. Transact, II. p, 32 — 62 / My- riostoma Plecostoma etc» Desv, (Sterrebeckia Liak, ». Acti- nodermium Nees.} GEASTER 9 CHAR. Peridium duplex, iitriimqne persi- stens ; exteriiis corticatum , stellatim fissum, discre- tum ab interiori papyraceo, apice dehiscente. Ca- pillitium laxum, peridio xmdique adnatum, spori- diis inspersis (subpedicellatis). Radiculosi ^ sessiles, sed peridium interitis subinde pedicellaium, MORPHOSIS. Nemata subterranea coeunt in capitulum globosum 1. ovatum, clausum (saepe per longum tempus v. c. G, coliformis per quatuor men- ses Tf^oodw,), saepius profunde in terra demersum peridium exterius interius ut vitellum in ovo inclu- dit, emersum et maturum in lacinias plus minus regulares et profundas illico iinditur. Hoc peridium exterius duplici, immo triplici, strato componitur; extimo coYticcdi Jilainentoso (v. c. inspeciebus ostiolo effigurato) aut crustaceo rigido (v. c.inspeciebus ostiolo rimoso, G. mammoso etc); cui impositum est stra- tum sal discretum, diversae texturae, primitus mol lius ( immo subgelatinosum ) dein subceraceum , in radiis expansis hymenium referens, at in variis va- rium; intra hoc insuper subinde adest membrana peridium interius cingens v. c. in 6r. colijormi, mam'-^ moso, (ex Woodvr.), duplicato, rudimenta saltim in G. umbilicato et reticulum in G. hijgrometrico, Quibus contingit plures species a primis staminibus observare, harum morphosin utinam sedulo obser- ventl — A strati interioris indole radii et pluri- mae pendent difPerentiae. Subinde dehiscit, unde pe- ridium exterius duplicatum (Gr. jornicatus ) ; passim crassum, mollius, siccitate (rimoso-incisimi v. c. G. hy^ometricus) contrahitur, unde radii inflectun- tur I ; saepe admodum tenue contiguum persistens (tum radii explanati ) . aut secedens, radiis reflexis, In Jiujus indole posita est ratio singularis vis hi/grO" metricae radiorum,. in variis variae. Peridii inte, rioris morphosis in genere cum reliquorum Lyco- perdeorum, praecipue Bovistae et Tulostomatis con- venire videtur , at magis varia est ; immo Micheli etiam primitus intus cellulosum ut Scleroderma de« 10 GEASTER scribit et pingit ( t. 100. f. E ) ; matarnm intus to- tum solutiim est. Sporidia pedicello instructa aut destituta ; demum semper liberata, laxa ; colore fusco purpurascente-fusco, umbrinOj fusco - rufescente aut brunneo, sed in diversis speciebus constanti et cum peridiorum indole conjuncto. At evidentius os cunv nac connexum est et vegetatione plus minus emersa. In speciebus peridio exteriori tenuiori demumque maxime superficiaiibuS;» contextus peridii interioris (saepe pedicellati) iloccosus in iimbrias determinate solvitur; peridio exteriori crassiori. ipsisque minus emersis, contextus rudior ore lacero glabro delii- scit e. s. p. — Cfr. JVoodw, 1. c, plura observanda restant. Feridium exterius volvam forsan, non au- tem stroma dicere lieet. AFFIKITAS. Genus primarium> evidentissi- mum; numquam contigua series generum proxime sequentium peregrinis intermixtis rumpenda est. Analogia tantum adest cum Sphaeroholo ^ Mitremijce et immo G. colijormis cum Clathro, , HISTORIA. Sententiam primorum invento- rum [SterhecJc, Seger)^ Geastres hominum esse pro- totypos facile licet mittentes , inter maxime memo- rabiles fungos eximium eis numerum tribuimus. At tam vegetatio , quam specierum limitatio imper- fecte cognita. Cujus rationes sunt vita primitus subterranea , tarda, subserotina; coloris et staturae mutationes , ad quas vulgo nimis attenditur et prae- cipue proventus sporadieus. Geastres enim, contra fungorum morem, ad eas pertinent plantas, qnae, OrcMdearum y Pedicularium etc. instar, multis locis prorsus desideratae^ alibi speciebus diversis coacer- vatae et praecipue privis locis privas enituntur for- mas. (Lycoperdoium contra species paucae, indi- viduis vero innumeris iibique obviae.) A tropicis Americae! irriguae in alpes adscendunt boreales, in- termediis vero locis v. c. in maxima parte Sueciae meridionalis desiderantur. Deligere videntur sokim laxum (desideratum locis Sueciae indicatis) et clima GEASTER 11 campestri-marltimmn, aere immiclitate scatente; l)inc in Anglia simm centrum haljere videntur ; sal- tlin omnes typi ibi obvii et G. coliforinis ei privus. (Quinqne species principes pinxit Sowerbij.) Dif- ferentiae fundamentales in diversa vegetatione , pe- ridio exteriori etc. latent ; optimos characteres otfe- runt os, sporidia, fere et pedicellus peridii interio- ris, qui tamen sectiones saltim offerre non debet, Qiiinque species detectae a Reijgero, Bocconi, Doodjjj liayo, et Plumiero^ quando Michelius genus (a /t^ et dorrjQ, non Geastrum ex Mich. ) pro^josuit ciim <]ulaque speciebus, omnihtts novis^ sed 4 et 5 varie- tates sunt. — Sequentes Botanici , ne ad inteiL- ffendimi quidem Micheliimi apti, sed ad inemenda- bilem emendandum paratissimi , non tantum genus reiecerunt, veriim omnes species coacervarunt, unde huc usque mirabilis synonymorum et specierum confusio. Non defiLcrunt quidem viri hujus confu- fiionis vitia perspicientes (^Hudson^ Schafer^ Batsch, Scopoli , Schreher , Bryant *) ; primi vero Schmidel et JVoodivard plane exposuerunt. Genus primus re- stituit Ehrhart ( Beytr. III, p. 168. ) Hos praecipue seciitus Persoon minus certus fiiisse videtur de suis spetiebus, quare et ob synonymiam inopem aegre hurc classicum Auctorem extricare potui. Idea specierum indolis e paiicis visis accepta, exemplaria undique coliigere et herbaria Instrare studui. — Ex ostioli effiguratione quattuor oriuntur sectiones, sed et G. coliformem, ob singiilarem ostiolorum co- plam , ut peculiarem sectionem proposui , cum aliis peculiare genus; licet conformatione ostiolorum et affinitate naturali Gr limhato proximum sit. Quare qua- tuor recentiora genera conjungam, e morphosi patet. *} Hujus dissertationem .^^AnTlistoricalAccmtnt of two Lycoper-^ dons ^^ Norwich , (sine anno) videre non licuit , quare iutra pareuthesin fide "VVoodwardii tantum citavi. E diaguosibus. vero palam est L, stellatum Br. species osfiolo effigurato, cor- tice peridii exterioris filamentoso, L, steUatum species ostiolo rimoso crustaceo cortice complecti» — Nec adest Mijlii dis- sertatio iu Hamb. Magaz. V. 12 GEASTER "* OscuJis plvrimis, ciliatis. Myriostoma, Desv- !• Gr, coJiformis , peridf o exteriori multifido patente, interiori multistipitato J , oscuKs pluribus ciiia- tis x^ribroso. Fungns coli instar perfairatfis, cmn TolTa stellata. Dood, in Raji Mist. 3» p. 20 — Dill, in Raji syn. 3. p. 27, excl^ syn. L. co» liforme, Dicls, Crypt, Brit. l , p. 24. t. 3« /, 4. JVither^ arr. — 'FFoodw^ /♦ c, p, 59 / Sowerh^ Fmig. *, 313, Ge- aster, JPm, *^«^ p, 131, Maxime singularis, pediceDis et ostiolis pluri- mis quasi compositus^ intus tamen non loculosus* Peridium interius in majoribus eximie depressum, in minoribus spliaericimi (subfuscum DicTcs. albidum Woodw.^, pellicula tenui indutimi. Oscula priini- tus papillaeformia ; dein parum elevata, ciliis te- nellis ciliata, tot quot pedicelli breves approximati, (compressi, lignosi DicJis.) Peridium exterius clau- sum, profunde primitus defossum, subglobosum , sor- dide aibum, rugosum et squamosum; strato medio lactis coagulati substantiaj, foetido. In Norjolk et SuJJoJJc AngJiae, Junior medio Augusti, maitirm exe^ unie Novembri, (v. ic.) * * Ore pectinato - siriato ( plicato - sulcato ), eJongatOf conico^ Geastr. ore coronato. Mich^ — Plecostoma. Desvaux. 2. 6r, fornicatu^ i. peridio exteriori cortice debi- scente subquadrifido formicato^ interiori pedicel- latcj ore cOnico striato. AntLropomorphus , Heri^ Fung. Seger EpTi, Nat, Cttr. 1, 2. obs. 55, absurde) F. monstrosae etc. Reyger l, c, 4. ohs. 90. Geaster Tolvae radiis et operculo eleTatis, TFatson Phil^ Transact. XLIII. p, 234. t, 2. /. 11. 12. F. — turricu- iam foruicatam referens, BlacJcst, Spec, Bot^ p. 24, t. 2. Buxt. Cent, 5. t, 28. /. l^ 2. Geasteroides. Batt^ Fung^ p. 74, t. 39. /. 1 — 4. Lyc. fornicatum. Stids. Angl. 2, p. 644. Troodw, l. c.p. 61. Bryant. f. l5. Sowerh, f.l98. L, coronatum. Schae^, t, 183. I,. fenestrat, Batsch, f, 168, L. Tolvam reflectens, ore pectinato. ScJimid, ic^ t. 37. (ma^ jor et minoB'). Geastr, quadrifidum, Dec, fr^ 2. p. 267, Nees Syst. f, 128. p, multifidus. Schmid T, c,f. 11—14. (0. multif. a Pers^ disp^ p, 6. G, peetiaatum, Siptt p^ 1 33 ? GEASTER 13 Cortex exterior peridii stellati in hac specie manet terrae adpressns et inde duplicatnm qnasi iit lioc externum peridium ntroque strato dehiscente, qnornm interins in lacinias 4 — 5, rarins plitres, snbaequales incisum, mox revolntum fornicatnm fit et apicibns exteriori tantum adfixum demumqne secedens omnino liberum. In hoc statu, absque tu- nica exteriori, in herbariis plernmque occnrrit, se- quentinm simile, at pagina exteriori glabrata de- corticata mox distinctnm, Peridinm interins exte- riori stipiteqne sufFnltnm elevatnm, globoso-acumi— natum vel etiam basi attenuatum , magnitudine et statura varium ; ore semper prominente conico - cy- lindrico , ciliato , minns sulcato , quam sequentiimi, „Color recentis plantae albus, siccus fiiscescens '* Woodw., mihi peridio fnscOy radiis pallidis plerum— que obvium. Sporidia fusca, haud pedicellata, Ad terram supra folia pinea etc. autitmno. (v. s) Obs. Laciniarum numero peridii exterioris hand nimis fiden- dum ; quaternarius quidem in hoc normalis ; at major etiam occur- rit in quibusdam, cum qnibus satis convenit G. pecHnaium P,, quod contra accur. Schmidel ab hoc distinguere non ausus sum. Vide- tur Cel, Persoon suas species praecipue ad Schmidelii icone» de- lerminasse, cfr. v. c. G. multifidum Disp. meth. aut nimis obiter observasse , difficiUimnm mihi fuit, cum meis conciliare. Dubito fere, licet omnia sjnonjma hujus loci sint , G. quadrifidum P, huc referre ; potius videtur species sequentis sectiouis , nam pluri- mae peridio ext«riori subinde quadrifido variant. Ad has G. qua^ drifidum Rec. iionnull, ex autopsia referimos. Immo G, Tiygrome-' tricus quadrifidus adest, 3, Gr. striatusy peridio exteriori simplici muhifido explanato, interiori snbpedicellato, ore promi- nente conico sulcato - striato. Geaster asper^ parvus, nmbilico coronato, pedicnlo petbrevi dona- tus. Mich. ffen. f. jlOO, /'.3. bona, Repetitaiu Gled.meth.t,Q» f. super, sin. Lycop. coronatum. Scop. Carw. 2.p, 491. ex" clus. syn, aliorumqne L. pedicellatum, Batsch, Kl. p. 151, IVilld. Ber. p. 413, (in cujus herbario adestl) L, stella- timi. /?. Woodw, l. c. p. 58, 39. {Bryant. /. 19. ) Ge- astr. coronatum. /9. Pers. syn. p. 132. G. pectinatum. Ejusd.? e multorum sententia, G. striatum. Decand. Fr, 2. p^ 267. Peridium exterins explanatimi aut demum sub- reflexnm, coriaceo - membranaceum, cimi cortice con- 14 GEASTER natam, in lacinias usqiie acl 8, subaequales , acumi- natas ultra medium saepius fissum , cum cortice sub- tus squalido connatum, intus laeve fuscum. Pedi- celius varius, saepe brevissimus quoque. Peridium interius globosum, primitus punctulatum aut la ve, (quale in Herb. AVilidenow. vidi,) mtihrinum, ostiolo conico elevato - prominente , (nec, ut in sequente, umbilico centrali plane marginato immerso,) plicato, ciliato. Sporidia fiisca. Locis siccis sterilibns. {v. s.) fi. minor, peridio exteriori pauciiido, peridi» subconoideo -globoso paliescente. G. minimnm, Chev^ ! par p, 360. t. 10. f, 3» non Schwein, (prioris sjnonyma citat ; insuper , ut formam subsetisilem , 6f. hadium. Pers. — Besv. Joum. Bot. 2. p. 27.) Formas cum priori confluentes non vidi, sed ^sunt cbaracteres acuti. Piso aut nuce vix major, Peridiimi exterius subcoriaceum, subsexfidum, levi- ter reflexum, subtus sabulosum, supra laeve umbri- mmi aut fusco - pallens ; interius papyraceum palle- scens, laeve, subglobosum, sed ob osculum contio-imm maxime elevatum subconoideuiii. — ,^Color albo- rufescens ^^ Cbev. In siccis, ericeiis circa Parisios, (v. s. a Cbevail. miss.) 4. 6f. umhilicatus, peridio exteriori simplici molli ex- planato multipartito ; interiori sessili, disco depresso marginato, ore plicato - sti-iato. Lycop. multifidum. Retz, ! Scand, m, 1987, ( ex quo ScTirch^ Spic. p. 113, ) Peridium exterius in lacinias plurimas , inaequa- les, sublanceolatas profunde partitum, cortice con- nato infra humosmn aut granulosum^ crassiusculum, sed insigniter molle, quare nec inflectitur nec re- flectitur, strato interiori tenui opaco, fuliginoso -um- brino. Peridium interius giobosum aut globoso - de- pressmn, mediae magnitudinis , umbrino - nigrimi, centro umbilico orbiculari depresso marginato. (In meis ceterimi maturis exemplaribus observantur si- mul sulci, qui forsan accidentales , simulque inferne maculae albidae superficiales, quasi interioris mem- GEASTEll 15 branae rudimenta ?) Os coniciun, pKcato - striatum, basi iinitum, apice fimbriatum , peristomii Tortulae instar subtortum. Sporidia pulcberrime umbrina — • Quibus modis variet, ignoro, sed valde insignis est. Ad i€7'ram Inimosam. (v» s. ex coUect. Retzii.) O b s. O. coronatum dicere Telleia , nisi Iioc nomen vana interpretatione nimis ambiguum • saltim vero ad speciera extra hianc sectionem, contra naturam et Patrum testimoniiim ^ transferendnm non est. Etsi ciim 6r, coronalo a V. colore et disco planiusciilo con- venit, varietasque p^ ad priorem pertiuet , illud ad sequentem refe- rendum alia suadent, licet in meis specim. coloribus O. pectinato Pers, adscriptis gerat, Plenam certitudinem ia his frustra qutiesivi. **« Qyc ciliato-fimhriaio (non p]icato-sul- cato) depresso (plano aut late conico), canescente, — Gcasir* ore fimbriato. MicJu — - Geastrum, Desv» (cortice peridii exterioris non debiscente.) 5, G. limhatus^ peridio exteriori coriaceo expla- nato multifido 5 interiori pediceilato, ore fim- briato - piloso depresso subacuto. Fangus — inferne stellalus. Raji syn, p, 27 i. 1 f, 1, Ljcop. vesicarium pediculo donntum, Buxb, Cenf. F". /. 29. f.l. Lyc. stellaium. Huds, Angl. 2. p. 643. JVooiho, l, c, p, 54, Sowcrhy Fimg, t, 312, (L. formicatum. Bryant f, 12 13 14^ 16, 17.) L. volvam explanans, Schmid. ic, et an. f, 46 (indeque G. mullifidum /3, Pers, Disp, p, 6. s. G. corouatum cr, Pers, syn. p, 132.) G, mnltiiidum, Dcc. fr, 2. p, 267. bene ; Pers, syn. non citavit, Inter majores, at variabilis. Peridiimi exterius eximie cjcplanatum, limbatum, numquam reflexum, subcoriaceum rigens^ in lacinias multas latas in£ie- quales acutas ad medium fissum (profundius et au- gustius sectum in optima ceteriim liaji icone), cortice adnato; intus strato tenui laevi glabrato. Pedicel- lus brevis, sursum subincrassatus, in peridium trans- iens, inde subinde obconicum. Peridium interius rotundatum exoletum subplicatum, apice minime de- presso - umbilicatum, sed iii circulo pallescente ad- est os depressum limbatum ciliato - fimbriatum (baud sulcatumj canescens, apice subclauso adscendente acuto, ut depresso- conicum dici possit. Color ra- diorum fusco - pallens , globiili cinereus aut griseo - 16 OEASTER timbrintts , sporidiornin nmbrinofascns, in meis , nt Woodw. et Sow. specc, Ad terram in pinetis Tn&n- iosis, Autumno. (v. v. in Ostrogothia.) Varietas minor, volva 4 — 6fida videtnr G, qua^ drifidum Sommerf. Lapp. p. 236. 6« 6r. minimus f peridio esteriori mnltifido reycv- Into, interiori subpedicellato candjdo, ore plano* conico ciliato. Schwein. Car. «. 327. non Cliev. ,,Radii multi;, ex basi integ^ra fornicata, cle- ganter revoluti, ubi terram attingunt, fuscescentes, subtus (i. e. expansi) candidi, semiunciale spatium occupant, nbi expansi simt. Peridium (interius) nisi majoris magnitudine, breviter pedicellatum ; hasi pJana ovatum J candidum ! glabrum. Os plano- coricum , e ciliis connexis^ demum revolutis et apice discretis.^* 1. c. Ad terram nudam locis graminosis^ Carolinae, 7. O. finhriatuS) peridio exteriori multifido expla- nato llaccido, interiori sessili, ore indetermi- nato piloso - fimbriato. <j€aster major, umbilico fimljriato, 31ich. gcn^ i. 100, f, 1. (no- stro major) Lyc. Geaster. Balsch. El. p, 151 JVilM,l Ber, p, 472. Ib cujus herbario adest. Peridium exterius explanatum , ad 1. nltra me- dium in lacinias aequales ovatas aut potius obcunea- tas acutas flaccidas fissum, supra brunnescens, con- ti^uiim^ rugulosum, strato superiore secedente. Pe- ridium interius subglobosum. ilaccido-moUe, laeve, absque circulo pallidiore^ sed os totum piloso fim- briatum. Simillimum G. striato or. Sporidia fu- liginosa! Ad terram Grermaniae etc, (v. s. sub no- mine G» rufescentis.) 8. Gr. saccatus , peridio exteriori saccato ! multifi- do flaccido 5 laciniis subinvolutis , interiori ses- siii , disco circulari plano , ore acuto sericeo. tycoperdon cOronatum. Plum, Fit, 1. 167. f, 9, ^ Valde ab Europaeis distinctum. Peridium utrumque tenue. molle, flaccidum. Lycoperdei in^ GEASTEK 17 star collabescens 5 meml^raiiaceiim ; exteriiis expan- sum 14^ iinc. latum , ad medium fissum in laciniag 8 circiter, aequales , patentes , e basi latiori in acu- ^ men praelongum angustati, siccitate longitudinaliter fjubinyoluti et apice torti ; basi integra saccata, pe- ridium interius quasi cupula includens. Cortex Lujus exterior textura, mollitie et colore alutae, ad- natus, terrae non adpressus 1. sordibus inquinatus; basis vero radiculosa. interius stratum tenue, ari- dum, prorsus concolor cum peridio interiori glo- boso , collapso , nudo, apice instructo circulo lato orbiculari determinato piano ruguloso, in cujus cen- tro adest ostioliim liocculoso-fimbriatum. >Spori- dia fnsca. — Vegetatio primordialis subterranea vi- detur. Ad terram Brasiliae, Lund. v. s. misit Hor- nemann}. Obs, Icon allata perbona ; sed laciniae miilto breTiores et la- tioreSj quasi apices acuminaii difiract: esseut. 9. 6r. 7namniostts, peridio exteriori multipartito ri- gido Iijgrometrico , laciniis aequalibus, interiori sessili , ore in disco circulari conico - acuto ciliari. Geaster medicus^ umbilico fimbriato. 3Iich. gen. pl. t, 100. /*. 3, L. stellatum. Relh. Cant,980. L. corolliuum, BatscKEl.p, 151, a, recoUigens. Jfondw, l. c, p. 58 ^ quod G. hjgroxnetricum» /?. Pers. sijn. p. 135. G. mammosus. Chev^ par, p, 359, (aUegat Btdl, t. 238. Jig,/, g. h.) Peridium exterius in 5 — 8 lacinias aequales, acutas ad basin partitum, superne caslaneum, laeve subtus argenteum; interius prorsus sessile, sphaeri- cum, insigniter depressum ! lutescenti - album aut pal- lido-stramineum, ore e ciliis unitis acuminato, fim- briato, circulis pallescentibus cincto. Radii saepius inflexi, sed siccitate rejlexi , valde Iiygi ometrici i Magnitudo in statu expanso 1 — 4 uncialis. Spori- dia rufescunt ex Chev. Cum Gr. hygrometrico analo- gus quidem, sed admodum distinctus; magis forsan 6r. rufescenti affinis, sed optime distinctus apparet, In silvis mofitosis et ericetis, autuinno, vere. (v. s ) P.IIl.Sect. 1» B 18 GEASTER ^'*** Ore dmtato (cilJis Iiand distinctis) de^ terminato Geastriim. Desv. 10. G. yinifescens, peridio exteriori miiltifido, de- mum revoluto^ interiori sessili nudo, ore dentata. Fungus stellatus, carnei coloris. JSocc, Mus. U 305. f. 4. Lijc^ stellatum, caljce inverso. Buxh. Cent. 2. t. 49, f. 3. Hall, hehu 2174. excl. syn. et v^rr. L. stellatum. L.inn. Suec, n, 1277, Tolh pal. 3. 2». 313. ScTiaef. Fung. t. 182. (Bull. champ^ t. 471./. 1.) etc. Ljc. volvam reflectens, ore dentata. Sclmid^ ic. et anal. p, 167. /. 43 ^ 53./. 1 — 3. (major et niinor)) t. recoliigens. Sowerh. t. 80. G. rufescens. Pers. syn, p. 134. ^. s. p. 79, Fl. Han. t, 1433. 3Iag;nitudine maxime varius, nunc majoribus, jiunc minoribus adnumerandus^ nec inepte videntur Auctores v. c. ScJimidel, bujus ut plurimorum aliam varietatem majorem, aKam minorem distingueree Color plerumque rufescenti - albidus , demum radiis obscurioribus ; ceterimi variabilis ; radii vero con- stantius iu rufescentem tendunt. Peridium exterius cortice adnato, firmum, persistens, quam prioris et 6r. Jiijgrometrici (cum quo saepe confunditttTf ) minus profunde partitum, demum totum revolutum, ful- ciens interius primitus saccato - inclusum , vere ses- sile, s-ubovatum, ore determinate dentato insigne. Ad terram in pinetis, autumno. (v. v.) Obs. L, stellatum FI, Dan, <. 360. (L. multifidum Sch^ehero spic. p. 113) ore denlato certe hujus sectionis^ sed speciem omnino diversam ^xliibere videturj peridio exteriori tenui, subfugaci, ex- planato (apicibus involutis pingitur) pallido, interiori pedicellato^ colore virescente, non rufescenle e. s. p^. 11, €r, duplicatus, peridio exteriori multifido, laci- niis angustissimis , interiori sessili extus tuni- ca calyculari cincto. G. duplicatum. Chev. par. p. 359. eoque teste G. Diderma, Desv^ Journ. Bot^ 2, p. 102, ^lerat, par. p. 126. {Bull. t, 471. /, O. JP.) Priori minor , cni ceterum affinis , sed inter genuinas species recepta ob membranam discre- tam 5 tenuem , concolorem , calycis ins^tar , peri- \ dium interius spbaericum griseum cingentem. Peri- dium exterius rufescens , pagina supeidori saturatius I GEASTER 19 coloratiim, subtus pallcns. In silvh siccis fnoniosia circa Parisios , vere» [v. ic) ^f^^^iH^ Qj,^ facero , siihsteUatim Jisso , ^Jahro, Jiaud prominentc» Peridium iudurescens, subligno- sum. — Geastr. ore stellato. Michel. — Sterreheckia Link. ) Actinodermium (Nees) Fries. Obs. Peridium, quod in prioribus sectionibus et stipitatum et sessile occurrit, in bac sessile tan- tum vidi. Interea L. stellatum Bolt. t. 179 subpe- dicellatum; ceterum aegre a sequente separandiuu* (Geastr, Boltonii, Nees , Spreng. ) 12. (}» Tiygrometricus, peridio exteriori mullipartito crasso rigescente iuflexo, interiori sessili subre- ticulato irregulariter dehiscente. ©easter major, osculo stellato. Mich, gen, pl. p, 200. /. 100» y. 4, 6 Gled. meth, <. 6. L. stellafum. Scop. Carn. II. p, 489. de«cr. bona, sjn. erronea, Bull. Champ. t, 138. (majorpar») f. a.jb,c^ d, Willd, ! Ber. p.\^\2, aliorumque. Ljc, Tolvam tecoUigens. ScJunid, ic. et an. p. 101, /, 2^. G. hj- grometricum. Pers, syn.p. 135. excl. var. Dec,fr, 2. p. 268. excl. sjn. Woortw, Soiverb, i. 401. (vid, infr.) Nees Syst, /,127. Chev.par.p. 358. Schwein.! Car, n. 329. 5, G. mediujs , radiis multifidis etc. Mich. l, c. t, 100. y, 5, Schmid, l. e. t. 28. G. multifidum. JVilld, ! herb, Poijmorpbus, sed optime distinctus et cognitus. Peridium exterius ad basin usque in lacinias (7-20) fissum, miro crassum et rig^idum, extus canescens sublignosum glabratum ; intus strato crasso , sub- discreto, persistente, subfusco, ceraceo (unde sicci- tate contrahitur «t radiis arcte inflexis interius am- plectitur), exoleto valde rimoso y obductum, Peri- clium interius sessile^ depressum, reticulo evane- scente saepius obductum (sed etiam laeve reperitur) fuscum, demum subcanescens. Colore ceterum, ma- gnitudiue et forma laciniarum perquam mutabile. Insignem formam, 3 unc. latam^ radiis omnibus aequalibus lanceolatis integris , peridio umbrino e Vogesiis misit Mougeot, Aliam radiis valde inae- qualibus^ passim truncatis, peridio albicante laevi Kunze dedit, Americana specimina etiam hujus loci B2 20 GEASTER sxmtjsedradiilatiores^ pauciores, intiis paili^iores ! — * Radiis incisis non rara occiirrit iorma ciim b. ex ic. Micli. prorsiis congrua , qiiaiem c[uo«|iie Mougeo- tio debeo. — Ostioimii saepe deesse videtiir {hinG non debiscens a Cbevailier dicitiir) sed 4emum apice inaequaliter lacero i. steiiatim finditur. Sporidia brunnea i, rufofusca. In silvis sahulasi», priino pro- funde subterraneum, Aut, (v. v. in Germania), Ob s. Ljcop. vesicarium stellatam. Toimi, S, R, M. f. 331» ex ostiolo rimoso huc facile referres, at potius est icou incaute picta (t, riffescentis. Est tamen haec gpecies vulgatissima in Gallia nec dubito, quin v. gr. G, r?ifescens, CheY. par, p. 359, huc refe- rendum sit. Vix recedit diagnosis G. Boltonn^ees^ Spreng^Sysf^ Veg, IV, p, 518. ^ icon vero Bolt, Fung, t, 179. paululum peri- dio subpedicellato. Magis a nostro diftert ipsum G, hi/^rometrt- cuvi Sowerb. Fung. t. 401. — G. recoIUgens Woodw. hujus noa efis,e loci jam observaTimus. At eximie congrait diagnosis i, stellafi Jiejiint. 1. c. p. 14 cum ic., ut boc sjnonymoa eum^Wood» wardio ad G. mammosujn referre non debuerim, 13. Gr, jibrillosus, peridio exteriori miiltipartito in- flexo, extus fibrilloso-sqiiamosO; interiori ses- siii lae^d dehiscente. ScJiivein. ! (Jar. fu 330» Priori aifinis, sed radii peridii exterioris nu- merosiores , acuminati ;, expansi 2 unc. iati , extns non giabrati , intus rufescentes ; peridium interius non reticulatum subgiobosum ; spoiidia badia. Spe- cimen tantum adest incompietiim, arcte ut prins ra- dios recolligens. Ad terram midam (Jarolinae, (y. s.) 14. 6r. Linlii, peridio utroque e carnoso rigescente muitifido, interiori sessiii. Sterrebeckia Geaster. Linlt. diss, 2, p. 44. Actinodermium Sterre» beckii, Nees Syst.p. 136, G. Linkii. Spreng.Sysf.IF', p. ^IS^ Feridium interius iutescens. Flocci fusci. Ke- iiqua iatent;, ut genus distincium inserere dubitem, cum seriem cum prioribus rigescentibus contiguam sistere videatur; cum peridio interiori rigescente os, jam in G. bygrometrico steliatim rimosus, bene convenit. — >SGlerodermati , praecipue S. Geasti^o affinis ? Veteribusne incognitus ? obvius in arenvsis Italiae, Hispaniaey Poriugaliae ex Linit. BOVISTA -sl Genus niihi ignotum. DIPLODEllMA. (Link. diss. 2. p. 44). Pe- ridiiim diiplex, exterius lignescens, clausimi, inte- rius discretum papyraceum. Sessile. — Nees Sijst. p. 132. X. T). tiiberosiim , subglobosum , fusco - lutescens, floccis sporidiisque fuscis. //. cc, — In are- nosis Eiiropae aiistrulis. Obs. Reliqiia iiicognita ; exiinium tamen transitum Lyco- perdeorum ad 8cleroderuieos efferre videtur, eo magis exoptatum, cum Bovista P. pro hoc in reticulato Sjstemate assumta Tix ac ne vix quidem a Ljcoperdo distiuguenda sit. At simul fatendum est omnes characteres generis ciun ultimis Sclerodermeis et Gea- stribus in aetate clausa aut statu abortivo 5 speciei vero cuni nltima specie^ etiam slauira, colore omuium partium ^ loco^ patria , iuveu- ■lore etc. conveuire^ ut suspicionem, temerariam quidem , sed m'- geutissimam tamen^ ex qua Gr, LinJiii aliujs status sit , yix prorsiqt supprimere valeam» m. BOVJSTA Dill. ex emend Pers. disp. p. 6» i??/^. diss. 1. p. 32. Nees Syst. p. 132. Fries Syst. Orb. Veg. 1. p. 138. (Mich. gen. t. 97. f. O.) CHAR. Pcridium papyraceum (vel aliis spe- ciebus suberosum,) persistens, cortice discreto con- tiguo , demum secedente. CapilJitium subcompactum^ aequalc;, peridio imdique adnatum^ sporidiis (subpe- diceJlatis) inspersis. Radiculosae stipite mtllo discreto, MORPHOSLS. Nemata in terrae superficie enituntur tuberculum primitus compacte carnosum. Literior massa, peridio inclusa, primitus carnosa, firma^ alba, dein mollior fit (sublutescente - cinerea), mox puiposa, demum more solito exsiccata in floc- cos et sporidia laxa solvitur. Peridium firmius sen- sim evadit , et pulpa interne deliquesceute exterior cortex (candidus) solvitur et vario modo, subinde vix palpabili, evanescit^ decorticatum in sequentem annum incolume persistit, ore lacero dehisceus, la una specie insuper inveni peridium membrana se- cernibili (intra corticem) cinctum. — Corticem ex- 22 BOYISTA teriorem peridiimi vix dicam, considerata peridiiex- terioris striictura diversa in Geastre; in liorum peri- dio exteriori, ut in omnibus liujus subordinis ejus- modi eortex plus minus evolutus adest. Nec spo- ridiorum color constans ( variat fusco - purpureus, ferrugineus, oKvaceo - fuligineus etc.) nec insertio» Subinde superne adest, tenue sporidiorum stratum superius; discolor subinde in eadem specie, mor- pbosi praecipitata, diversus, AFFINITAS. Est in Iiac serie exacte genus medium inter Geastrem et Lycoperdon ; ab iUo lia- bitu mox recedens, licet corticis exterioris soluti partem peridium volvae instar cingentem vidi. Pe- ridio interiori variarum Geastris specierum valde simile est. A Lycoperdo^ meo sensu, non distinguen- dum; sed ut ab omnibus receptum servavi. Spori- diorum colori et nil omnino tribuendum nec reli- quae notae Personii constantes sunt. Cfr. Lycoper" don, Si servandum, cbaracteres offerant capillitimn compactius , aequale (h. e. basi non abiens in stra- tum magis compactimi sterile ; etsi hic cbaracter po- tissimum a forma globosa pendet;, testantibus B, cla* vata et L. pusillo) peridium papyraceum aut sube- rosum, cortex undique discretus et secedens , et spo- ridia suppedicellata, At potius ad species, quam genera apta sunt baec omnia. Ex babitu tamen facile dignoscuntur. — • Ad Sclerodmnna insuper Ly- coperdeorum transitum demonstrat ! ! HISTORIA. Fungi aestivales praecipue sunt, Sed in sequentem annimi persistentes, prata et arva magis incolentes, quam silvas ; f ere Geastrorum more sporadici ; sola B, nigrescens ^ centralis , ubiquitaria videtur. In prima aetate Lycoperdis adeo similes, nt vix discerni queant. Hinc licet saepe Auctori- bus innotuerint et obiter descripti fuerint, saltim species centralis, mox inter Lycoperda iterum con- fusi ; sub novis nominibus descripti iterumque ob- livioni traditi. Plura Iiuc pertinentia synonyma certo extricari nequeunt, quare omissa, ut et ea. BOVISTA 23 > q^iiae ex alioriim synonymis tantum pendent. Sin- gularis sane negligentia in speciebus describendis. Sub Bovhla, voce germanica, et Lycoperda intelli- git Dillemm, Fersoon nomen restituens justo augu- stius sumsit. ^ Peridlo femuy pttpyraceo. In aetate juve- iiili edules! 1, B, clavata, obconico-clavata, peridio papyraceo tenaci fuscescente lacero - dehiscente , capillitio compacto sporidiisque fuscis. Forma quodammodo Clavariae pistillaris et ca- pillitio valde compacto, praecipue in basi stipitiformi substerili ( ut in Lycoperdisl), valde insignis est^ «eterum textura et colore sequenti proxima. Clava 4 nnc. alta, 2 nnc. apice crassa, deorsum aequaliter attenuata^ nec in stipitem constricta. Peridium laeve, maturum griseum aut fuscescens, sequentibiis magis lacerato - dehiseens, sed laciniae omnino persistentes. Capillitium compactius et ubique aequale ! Sporidia umbrina L purpureo-fusca. ^d terram in Slapta'' jfield, Islandiae^ TLienemann, (v, s.) 2. B, nigrescens, subglobosa, peridio papyraceo te- ' naci, demum nigrescente - umbrino^ cortice laevf toto evanescente, capillitio deuso sporidiisque purpureo - fuscis. Fung. pGrnic. gen. XXVI. sp. 3. Clus. Pl. rar, p, CCLXXXVIII^ f angus - - globosus sessilis niveus, Bocc, Miis. t. 306, f, 2, (bona) L. sessile , laeve. Hall. en. Helv. p. 11. (bene, ia Hist. confusum) Ljc, globosum, Bolt. Fung', t. 118. L. arrbizou, Batsch. F.I. t. 29, f. 116. Bovista nigrescen». I*ers. disp. p. 6. Syn. p, 136. {Globosa potius dicenda). Lj- cop. TraM. Suec. n. 2267, Lyc. Bovista. Sowerh. /. 331 ! Globosum L transversim oblongum, (Lye. ova- tum, transversimpositum. Tourn» J. R. H. p. 564.') prorsus sessile , leviter radicatum , quare maturum a terra liberum, forma servata^ a ventis circumagi- tur. Junior fungus ova alba refert, ob corticem crassum contigmmi laeviusculum ; qui dein carne intujb deliquescente luteo - cinerea a peridio lutescente 24 BOVISTA facile separari potest, demiim totas Tindique squa- moso - secedens 1. diminuendo - evanescens. Feridium e lutescente - cinereo adultum nigrescenti - umbrinum, l^ unc, circiter latum, basi subplicatum, laeve, gla- brum, nitens^ ore lacero angusto. Capillitium mi- nus compactum, in media aetate lutescens, adultum cum sporidiis fuscopurpureum — in individuis prae- maturis 1. morbosis vinosis et subargillaceis raro variantibus. Sporidia summa libera Lycoperdi. In agris praecipue campisque, etiain regionibtfs silvestri-' btis — Americae, ^est. aut. (v. v.) Obs. Ljcop. BoTista Linn. xar^ ^'^o/r^r certe non liuc referendum. Latet Tero sub L. Bov. var h, Gled. mcth. p, 143 etc. In Gallia cum i. cepaeformi confunditiir, immo Haller non sine omni ratione L. cepae facie Vaill, huc refert. — Memorat Pers. l. c, yarietatem ? defossam, majorem, colore fuli^inoso- ambrinam, 3. B- plmnbea , globosa^ peridio papyraceo-flexili plumbeo-caesio . cortice basi subpersistente, ore angustato^,capiliitio sporidiisque fiiscis. a. Lycop. sphaericum, cortice primario in furfuraceas portiun* culas etc. 3Iich. gen, p. 218. t. 97. f. 6, optime, Gled. meth„ p. 144. e. L. furforaceum. Batsch, EI. p, 145, BoTista furf^ Pers. syn. p, 138. b. F, orbicul. per totum pulTere repletus, Rcjji hist. 3. p. 20. Lycop. ardesiacum. BuU. Champ.p. 146. t, 192 (at intrun- co ! ) teste Bec. fr. 2. p, 262. B. plumbea. Pers^ Obs. l.p.5. syn. p. 137. c. pusiUa, [B. pusilla. Pers. 1. c. ex descr,; non syn.] Praecedenti evidenter affinis, sed constanter minor, circiter nucis aveilanae magnitudine 1. pau- lo ultra, numquam transversim elongata; cortice, itidem candido , evidentius fi ustulatim deMscente, at basi saepe volvae instar albae discretae calycula- ri-persistente. Caro ante maturitatem sporidiorum rubescens! Dec. — In regionibus campestribus, etiam Americae horealis — c, ift sterUissimis clivis arena" riis Scaniae ad Rjejlinge lecta, Aestate , autumno, (v. V.) Obs. B. fm-furacea Per5. est status junior, De B. pusilla cfr» Lycoperdon pusillum. B. caesiam P. bujus esse loci^ testantur de- scriptio et specimina in herbariis germanicis v, c, WilUenowii Ti- BOVISTA 25 sa, Bulliar^i icon Lycogala ex habitu refert ; at B, cacsiae — Nees Sjst. f. 124. (exclus. fig.f "a Linliio sumta) licet o BuUiai-do mu- tuata cicatur uil cum nostra commuue, sed Sclerod, Cepa refert. 4» B. tunicata, globosa, peridio papyraceofiexili plumbeo-griseo lacero -dehiscente, extus mem- brana tenuissima discreta tunicata , sporidiis olivaceo-fuligineis. Magnitudine inter priores media, nucis juglan- dis; exacte globosa. Cortex exterior candidus, aut lotus eranescens , aut exaridus membranam interio- rem obducens. Haec membrana peridiiim cingens, at ab ecdem facile fere integra solubilis, tenerrima est, subpersistens , extus, ubi cortice emarcido non tecta , fuscescens , intus laevissima , peridio omnino concolor. Peridium teiiue, laeTigatum, plumbeum aut plumbeo-griseumj inferne obscurius, apice la- cerato - dehiscens. Capillitium solutum , subcompa- ctum, olivaceo-fuligineum totum peridium infarcit, Licet sporidiis ad Lycoperda accedit, certe ^mhilis- sima hujus generis species. Legi in clivis graminosis recentioris for?nationis prope Sifenstorpsmolla Scaniae orientalis, Augtisto. (v. v.) Obs. Tunicam hujus speciei^ cortice eTanifJo, melius quam corticem prioris exprimit. Pers, syn. i. 3. jT. 4. — At tam spori- dioruia color , quam specc. -visa B. plumheam P, ad priorem refe- Kunt. X^^uin utramque conjuuxit? * * peridio crasso , suhsuberoso, 5. B.? uterijormis, obovato - cylindrica , peridio crasso firmo, cortice laevi secedente, sporidiis luteo-cinereis. Lycoperd. utriforme. BuU. cfiamp, i, 950. jf. 1. Bec, fr, 2,p» 263, Pers. syn, p. 143. Chev. par, p, 356, Statura et forma B. clavatae — et ob peridium crassum firmum, intus totum capillitio compacto fertili repletum , ut apparet , ad boc genus referen- da; certe male a recentioribus ad Li/c. excipuUJor- me P. et L* umhrimnn P. citatum. Peridium fere cylindricum aut cuculliforme, non vero in stipitem, ut in Lycop. elongatis , constrictum , prima aetate luteo-cinereum absque squamis, adultum cinereum^ 26 BOYISTA vetustate cinereo - fuligineum. Caro pro more pri- mitus alba , dein grisea. Ad terram Galliae. (v. ic.) 6. B. suhero&a, subglobosa, peridio crassissimo su- beroso^ cortice secedente, capillitio compacto sporidiisque obscure olivaceis. Maxime diversa species ; facile sui generis, ni- si nova in hoc ordine terrerent ; certe non Sclero- derma, multo minus Lycoperdon, sed Bovistis evi- denter proxima ! Prorsus sessilis (forsan defossa), 3 unc. et ultrajjadmodum compacta^ firma; cortice ex- teriori evanido aut maculas marcescentes in peridio albidas reiinquente. Peridium durimi, laeve, fu^ scum;, intus sub epidermide prorsus contigua vinoso- purpurascens ; ex quo strato egrediuntur flocci sti- patissimi in capillitium sensim abeuntes , sed ab lioc in statu adulto distincti, imde peridium 1 lin. cras- sum ; os nullimi adest distinctum , sed ( compres- sum ?) in lobos paucos crassos^dehiscit. Capillitium valde compactum , demum a peridio secedens , ob- scure olivaceum;, sporidiis conissantibus magis fuligi* nosis. Terrestre, sed Patria igmta^ (v. s. a. cel, Mougeot co;mmunicat.) Species fusius de^crihenda : 7. ,,B. candida, cortice albo, exteriori bjssoide in frustula abeau* te, interiori glabro, lana lutescente, sporidiis ferrugineis.*' Schwein. Car, n, 333» Cortex persistens. Ad Lycoperda accedere videtur , forsaix Tero tunica interiori instructum. A Lyc. giganteo^ cum quo jungit Spreng-el _, diversissimam enie , nullum dubium. Sporidiorum colore ab.omnibusLycoperdeis recedit» — In graminosis silvaticis Caroli" nae non infrequens, Obs. Ljcoperdon Corium Dec» fr. 2. p. 598. quood genus Ignotum est. Ad B. ^vherosam proxime accedit descriptio. »Sitne ea- dem planta? lY. LYCOPERDON. Tournef. ex em. Tournef, Inst, R, Heri. p. 563. [melior pars.] Mich, gen. p^ 217. ! Pers, disp. p, 6. Link Diss^ 1. p, 32. ^ees Syst. p. 132.. Fries Syst, Orb, Vcg^ 1, p, 138. Lycoperd» Bovista, Linn, Suec, n. 1280 / LYCOPERDON 27 CHAR. Peridmm membranaceiim , flaccescens ant snperne evanescens, cortice adnato subpersi- stente, in squamas 1. verrucas varias abeunte. Capil- litium moUe, densum, basi compacta sterili peridio- que adnatum. >Sporidia laxa, coacervata. Radiculata^ absque stipite discreto. MORPHOSIS. Nemata supra terram lu tuber- cula primitus carnosa coeunt. Interior massa mol- lior , alba , mox pulposa subvirens , dein more affi- nium in sporidia laxissima arescit. Peridium pri- mitus minus discretum, quam in Bovistis; cortice in prima tribu superne discreto, ut in JMich. t. 97. f. 5; (in veris Bovistis imdique), secedente; in al- tera undique adnato et persistente; inomnibus vario modo effigurato, contextu subvesiculoso. Colorpar- tium internarum duplici morbo, nunc evadit vitel- linus^ nunc vinoso - fuscus in plerisque, licet, nor- maliter lutescenti-viridis (cfr. Lyc. Bovistam obs. 2!I) fit, aut luteo segregato fuligineus! Basis inte- rior sterilis , celluloso - vesicularis ! in sporidia noa solvitur, sed in stipitem prolongari solet. In genere, ut magis supra terram enato, ita morphosis magis subitanea; nec species in sequentem annum, nisi destructae , persistunt. — At si recens fungus, praecipue priorum specierum, a solo suo avellitur et loco humido servatur, non in pulverem solvitur, sed diffluendo putrescit. Varia ad morphosin singu- larem spectantia sub Lrjcoperdo Bovista etc. afferen- da sunt in L, caelato capillitium liberum et mem- brana 1. proprio peridio a basi floccosa distinctimi ! AFFINITAS specierum inter se tanta est, ut Linne\ Haller (helv. n. 2172, et alia complectens ge- nera), Scopoli (Lycop. pol^Tnorphum FL Carn, 2. p. 487). BoltoUf Sowerbt/, Ijrahlenber^ aliiqvie om- nes ut varietates consideraverint. Genus medium tenet locum inter Bovistum, strato inferno floccoso 1. ceUuIari, quo Lycoperdon ad Sclerodermeos acce- dit, destitutam, et TuJostofua, stipite discreto di- stinctiun. Ceterum est Lycoperdeorum radius ad 28 I.YGOPERDON Podaxideos ; nam columella adest floecosa in Lycop, gemmato^ ptjriformi etc. Addendum hujus pulpam fluxilem multum cimi Phallorum latice similitudi- nem Iiabere. HISTOMA. Fungi subterrestres^ suLinde trun- cicoli , nunquam subterranei, temperie calida et plu- via totius anni vigentes , parum persistentes et ve- getationis serie semel retardata non, ut Scieroderma- ta, maturescentes. Ob proventum ubiquitarium jam ab antiquis, facile dicam nimis, notati^ sed ob sta- turam infinite variam aut omnes conjimcti aut male distincti. Non satis praedicandum , vanimi esse ex externa tantum forma et coiore tam proteas species distinguere; mirandum potius, cbaracteres essentia- lesj V. c. capiliitii, prorsus negleetos fuisse. Faci- lem igitur babent excusationem , qui omnes coniun- dunt^ cimi nulli evddentes et certi propositi fuerint cLaracteres. ^NuIlum vero aliud genus novi ubi ve- rae species Diures et insigniores oSerunt differen- tias. — Neglectos itaque plerisque Auctorum spe- ciebus, quarum cbaracteres nunc e planta immatura (v. c. L. candidum) , nunc ex exoleta sumti, ad Bul- liardi potissimmn rationem redeo, sepositis tantimi formis nonnuiiis, quas potius cum similibus Lyc. protei formis confudit , quam revera coniunxit. Syn- onymia, ut vastissima, parum fixa, ita diificilli- ma. Sic diu Li/c. saccatiim pro L. gemmato ba- bui, donec amiciss. AlinfeUj cum plurimis generis formis eximiis, veram adferebat^. verasque diiferen- tias observabat. Forte in bis terris jplures adsunt, certe , ut, Bliclielius suadet, in australioribus. — Ge- nus Lycoperdon ( h. e. crepitus Lupi Patrum ) con- stituit Tournefort , optime limitavit Micheii dein latissime fluctuans, praesente angusto, nimis fere angusto, constrixit Persoon. — LYCOPERDON 29 Trii). I. BOVISTOIDES. CHAR. Cortex siiperne discretus, mollis, lloc- culosus. Capillitiimi iuaequale, raruni, fugax. Os irregtdare y semper ohtusum. MorpJiosis fluxilis fere. Obs. 1. Corticis indole Bovistis accedit (jun- xit Nees), at vera affiuitas hoc loco retinet. A Bo- vistis recedit cortice deorsum tenui subpersistente, nec undique aequali et deciduo, peridio tenero, mol- lissimo, superae saepe diffracto, capillitio inae- quali , raro , cum sporidiis non pedicellatis [ etiam in B. gigantea ] evanescente et praecipue slrato in- ferno fomentario sterili, quam diirerentiam jam oiim observavit accuratus Doodjj, — Huc L^ circumscis" sum Batsch. El. p. 145 , ut nomen collectivum. Obs. 2. Nobilissimam et principem liujus tri- bizs speciem, cum B. cJavata mialo^am, peridio elon" gato turhinaiOy deoi-sum angustato sqiiamis imhricatOy alhido, superne evanescente^ sporidiis sulplmreis ■ — in herbario iilustr. peregrinatoris videre contigit. Cum reliqais Aegypto-Dongalo- Avahicis spoliis opimis brevi descriptam et denominatam speramus. 1. L. Bovista (giganteum) ; peridio superne fragilli- mo, obtusissimo, aj^eoJatim dehiscente, evane- scente, latissime aperto, cortice floccoso sub- discrelo , capiilitio raro , cum sporidiis oliva- ceo - fuligineis evanescente. Fung. perulc. geii. XXVI. spec. 2. Clus. tiist.p, CCLX.XXP'111» Bovist. J. Bauh. hist. III. p. IH. c. 75. — Herb. t, 28» C. Raji syn. n, 4. p, 26. Ljcop. vulg. J^aill. par. p. 122. Bovisia maxima. Bill. giss. p. 176* Lycop. maxim. Schdf^ i, 191. L. Bovista oi-. Linn. ! — Bitll. Champ. p 154, /. 447. Sv. Bot. /. 294. Schum. ' Saell. 2. p. 190. Som- merf, Lapp. p. 237. L. gigaiiteiim. Batsch. f. 165. Pers^ syn. p. 140. (at nou satis distincte a Lycop. caelafo distin- xit, ut ex Obs. 3Tyc. 1. p. 4. patet; Dec. fr. 2. p. 264. Chev, par. p. 352. Fl. Dan. t. 1920. — L. Proteus. Sowerb, fun^^ t. 332. fig. super. Bovista gigantea.-' Nees Syst, f, 124. C. b. Hall. en, helv. n. 6, p. 12. cum sjn, Superlicies, color, magnitudo, ipsa forma adeo variabiies sunt, ut ex liis non facile distinguas. — ^ 30 LYCOPERDON Caro alba, mox ahit in pulpam siibfluxilem viricli- fuiigineam; demum (normaiiter) in sporidia fuiigi- neo - oiivacea, capiiiitio rariori simul eiabente inter- texta, maxime coacervata. Cortex floccosus , in su- perficie pro fungi magnitudine aerisque conditione varie effiguratus , aibus, cinerascens , rubens , iute- scens , inferne tenuis , superne vero strato carnoso jimctus et momento, quo caro in pulpam solvitur, faciie, ut in Bovistis, secretus; dein deiiquescendo sponte secedens. Peridium, cortice secedente, te- nerrimum, superne fragiiiimum, ad dimidium eva- nescens, iuiescens, exoletum fuiigineo - paiiidum ; in- ferne e cortice magis adnato - persistente flocculosum. Forma in maximis subgioboso - depressa , in mino— ribus late obconica, semper obtusissima, saepe su- pra depressa; fungi exoieti cupuiari - plana; margi- nibus iaceris. Fiocci basi persistentes compacti, subceiiuiosi, nuiia membrana a capiiiitio discreti^ et minime in coiumeiiam eievati. Superficies, ut in pierisque speciebus, nunc areolata, nunc molliter acu- leata^ nunc floccuioso -steiiata , mmc omnino iaevis est. — Dupiex forma notanda : a ) globosa , lute- scenti-aiba, major; b) iatissime ohconica, cinera- scens floccuiosa (L. Bovista Pers. Obs. Myc, etc. optinie in hanc quadrat). Lecta sunt hujus indivi- dua, quorum ambitus 2 uinis 3 digitis respondit cu- jusque gravitas 18 librar. suec. niodum excessit. — u4d terram gratninosam cainporum, vere ~ autumno. (V. V.) O b s. 1. Est Iioc ex omnium veterum ( spe- ciatim primi JBauhini, j^qui multorum cum saiute ipse eo ad sanguinis eruptiones compescendas usus est'^) vera officiualis Bovista; soius Diiienius lioc nomen ad reliquas species transtulit. Est L, Bovi-* sta a Liim. ex omnium boreaiium Botanicorum te- stimonio. Vi specifica ob stratum floccosum ad san- guinem sistendum ceteris exceilit. Puivere maturo hujus et affinium cum iacte mixto Borussi (Loesel), f ennones (Gadd) in diarrhoea Boum utuntur* Ab LYCOPEUDON 31 hac specie optimiis fomes quoque paratur, Analy- sin chemicam cleilit Jokn {(Jhem. tabell. p. 47). O b s. 2. Tam multa insuper de hac specie enarranda atlsunt, ut nesciam , quas observationes praeferam. Sic saepe in fungo recenter aperto spo- ridia olivaceo - fuliginea superne strato tenui spo- ridiorum luteorum, at fugaci, obvelata vidimus, omnino ut in Calicio roscido etc. cernere licet. Vi- detur itaque et hujus sporidiis inesse materia colo- rans lutescens, quam sequentis tribus sporidia ser- vant, sed in hac specie ob pulpam magfs fluxilem quasi decomponitur, unde summum stratum pure lu- teum, reliqua sporidia pure olivaceo - fuiiginea, dum omnia in L. gemmato etc. olivaceo - lutescentia ma- nent. Considerandum insuper peridium L» Bovlstae jnagis apertum; supra iam notavimus hujus subor- dinis sporidia, quo magis in luce gignuntur, eo dilu- liora fieri. Omnia quoque ejusmodi specimina coelo sicco sereno lecta sunt. — Magis adhuc singularia &unt hujus speciei individua, a Ahnjell nobis quot- que allata, toto contexlu (etiam strati sterilis) fioc- coso etc. sporidiis eximie vitellinis! Morbosa pro- cul dubia sunt et morphosi nimio calore , ut appa- ret , praecipitata. Ejusmodi status vitellini plurima- rum specierum hujus generis adsunt. Utriusque hu- lus observationis analogias in Bov» nigvescente vidi- mus. — Denique in L, Bovistae exemplaribus falce foenimessorum in statu juniori vulneratis singulare vis reproductivaevidi mus specimen, Scleroderma- tum etc, morphosin eximie ilhistrans. Scissurae nempe tela contigua, membranacea, pallida, e floc- cis vere capillitii contexta et transformata, Aefhalii stratis simillima , infarciuntur et coeunt sanatae vel circa singuhim lobum, si profundius diversum sit, novum laeve formatur peridium. Ex hac observa - tione Elaphomycis et structura clarius elucet. Strata hujus membranacea disseptantia evidenter analogo modo oriuntur; pulpa nempe internarigescens sponte finditur et vacua spatia flocci eadem lege contexti 32 LYCOPERDON infarciunt. — Maxfme vero delectat Iioc modo esse vel elatum fimgum maxime portentosum , Lycoper- don quadricorne Swartz in Yet. Ac. Handl. 1815. p. 123 ! 1 ! j quod revera hec modo a Lijcoperdo Bo' vista oritur. 2, J/. caeJatum, peridio superne fiaccido, collabe- scente, obtuso, apice deMscente,, demum cupu- lari aperto, strato sterili celluloso, peridio interno discreto a capillitio rariori subKbero collabescen- te, sporidiis fuligineo - lutescentibus. Fung. pernic. gen, XXVI. spec. 1. Chis^ hist. p. CCLXXXT^II^ F. seniiorbicul. Dod, Pempt. p. 485, exolet. Herb. t, 29, G, 3Ienzel. pug. t. 6. — J. Bauh... hist. ?, c. c. 74. Bovist. I ofiic. var. 1. Dill. l. c, (ubi , ut apud omnes veteres, cum Sequentifcus jungitur.) Jiaji syn. 3. p, 26, n. 3. Lyc. — J^aill. par, t, 16. f. 4, L. gemmatum^ areolatum et papilla- tum. Schaef, t. 189, 190^ 186. Schum, ! Saell, 2. p. 191. Sommerf. Lapp. p. 237. L. caelatum. Bull. chump, p. 130, 430. Becfr. 2. p. 264, Chev. par. p, 352. L. Bovista. Ters, sxjn, p. l4l. Nees syst, f. 125. Optime distinctUm, priori minus, ceterum valde inutabile. Hujus vero forma ob basin singularem constanter plus minus turbinata 1. obconica ; peridium tenue^ membranaceum^ flaccidum, superne non areo- latim deliiscit, sed ore sitnpUci obtuso ; maturum eol- labesceus^ unde superne planiuscuium, quasi trun- catum; exoletum demum late apertum, vere cupulare; subtus rivuloso - plicatum^ reticulato - scrobicuJatum aut omnino laeve» Cortex tenuis, magis adnatus uunc persistens, nunc totiis secedens; praecipue in exoletis deest. Color pallescens, albidus^ cinerascens^ lutescens 5 j„rufescens''^ in exoletis pro more canus. Ceterum structura omnino propria gaudet. Non male ,, fungum in summitate^ solitm pniveruientum ^"^ dixit Doody , nam stratum infernum sterile admo- dum crassum est et dimidium fere peridium infarcit, iinde et fungiis cupulari apertus formam obconicam servat, marginibus baud patentibus laceratis^ sed subinllexis. Hoc stratum celliilosum est et elasti- cum et peridio interno inembranaceo separabili dimi-» diato discretum! Cavmn superius subleaticulare est. LYCOPERDON 33 refertiim sporifliis et capilHtio rariori laxo^ sine coliimeilae vesti<];;io , a peritiio interno mox liheroy sed ob os sirnpJcx ciim sporidiis non elabitur, sed collabitur — et liaec simul est ratio peridii colla- bentis ; sed ore ampliato in fungo exoleto evane- scit. Sporidia in hac specie, utpote clausa (cons. priorem speciem Obs. 2) nullum stratimi discretum luteum liabent, sed omnia luteo - fuliginea. — Tota structura Imjus speciei adeo diversissima a L. gi- ganieOy pusiUo, succato et geminato, ut ista rite per- specta species numquam commutari possit. In jjra-' tisy pascuis et passim ; mtiJtis vero locis in Suecia pror» sus desideratur v. c. in agro Fenisjonensi, Aestate, aua tumno. (v. V. Scaniae.) Obs. I. Duplex hujus adest status morbosus^ alter floccis sporidiisque totoque fungo vilellino (^Lycop, vitellimmi Fries Sjmb» Oast. p. 7), altero floccis sporidiisque vinoso -fuscis. Etiam itt liis adest capilliiiutn lihenim et diapliragma ^ seu peridium infer- 7ium^ quibus haec species inter alios charactere* ab omnibus gene- ris acutissime dignoscitur. O b s. 2, Omnia sjnonyma , licet devia judicia perspecta pu- tem, afi*erre nimis longum foret, Plurimi sane hanc «peciem cum forma b. Lycoperdi gigantei commiscent ; forsan ipse accuratissi- mus ceterum Bulliard'! At ob curiositatem annotare debui, Gledit- schiuTn^ ceterum omnia Lycoperda et Bovistas etc., immo hancinsta- tujuvenili,subprima suaspecie confundentem, Lyc, caellatum ad obser- vationem Doodjdistinguere. Huc enimpertinet Ljcop. II, Gled, meth, l49,quod nemo determinare conatusest. ,^In caljcismodum explicatur» Ibi nucleus parvus pulverulentus in conspectum prodit^ qui tempo- ris tractu ferme evanescit et a reliqua duriuscula et uniformi sub- stantia digitis facile separatur " ! — Ex icone Mich. t. 97/"» 5, nova species ex hac regione. 3, L. pusiHuviy peridio toto flaccido persistente ob- tuso, ore semper angustato dehiscente, cortice laevigato , dein rimoso adpresse squamoso, strato sterili ohsoleto cum capillitio contiguo, sporidiis oJiA^aceis, Ljcoperdon globosum , album , cortice primario in stelhilag ele- gantissimas abeunte. Mich, gen. pl. p, 218. /. 97. f. 3.^ quod L. stellatum. Batsch. Ljc. 3. T^aill, par^ p, 122. L. furfuraceum, Schaeff, i, 294, quod L. lacerum Batsch. L. pusillum. (Batsch, Cont, 2.f, 22S tariet,) Fries ! Symb, Gast, p^ 7, L. cepaeforme. P. III. Sect. 1. C 34 LyCGPERDON ^uU. t. 43S. f, 2. (at in texfo cum simiUbas Lyc. gemmftti formis tommixtum). L, Bovista. Bolt, /. 117. /. c, L. pratense. Schum, Saell. 2. p, 193. j4. S, p. 80; etiam Personii syti. p. 142. sed cum aliis commixtnm v. c. cum JL^ caelaid in Comm. JSchaeff, t. 186 , cum L, gemmato in Sjn. 1. c. , ad quod Schaeff. I. 184. pertinet; nostnim videtur, quod sub L. ericetontm a L.pra- tensi in Besv. Joum, Bot, distinguitur. Bovista pusilla Pers. syn* ,pt 138 ex syn. Batsch, Clfr. B. plimibeam c, Species itidem luculenter diversa et certe hu- jus tribus, licet formis L. geimnati simillima sit et cum €odem frequenter confusa. Forma vero hu* ius satis constans. Sessile, radicatimi, terrae fere semiimmersum , semper absque stipite, a magnitu- dine Pisi ad nucis juglandis ; majus nuniquam vidi. Prixna aetate globosum, extus intusque candidmn, cortice laeviusculo subdiscreto , primo contiguo, mox diffracto rimoso, in squamas adpressas persistentes ilocculosas varie effiguratas abeunte; in Jiac aetate peridium hemisphaerico-depressum, valde molle et flaccidum; inter rimas color primo lutescens, dein griseuS;, tandem foligineus et subumbrinus translu- cet. Os semper minutum^ angustatum, absque um- bone; forma cupularisab hac specie prorsus peregrina est. Flocci laxi collabentes, basi nullum fere stratum sterile relinquentes, quo ab omnibus, excepto L. Bra- siliensi recedit, et Bovistis veris maxime affine. In juniori aetate soci^e B, nigrescenti simillimum est; sed cortice persistente et affinitate verum est Lyco- perdon. A L. gemmato praeter capillitii indolem et columeUam prorsus nullam recedit cortice discreto, laeviusculo, deliquescente, ore obtusissimo etc. Prac" cipue iti agris post messem alihiqtie in terra denudatOy vix in pratisf aestate, aut. {v. v.) O b s. Botanici Oalliae liuc frahunt Ljc. cepae facie. Vaill^ par. t, 16^ f, 5, 6 ; at abunde differt. Hujus loci Gle^. TnetK ^, 145. /c 143.*. etc. \ . LYCOPERDON 35 Trib. II. PROTEOIDES. CHAR. Cortex imdiqiie adnatiis , haud difflu* ens, farinaceus, granuSis immixtis. Capillitium den- sum, persistens. Mo^^phosis pitiposa tantum, 4. L. saccatum^ peridio lentiformi - rotundo scarioso obtuso areolatim dehiscente fugaci corticeque adnato tenuissimis , eapilUiio compacto contiguo persistente, sporidiis umbrino - fuligineis. Bocc. Mus. t, 306. f, 1. Fungus pulv. majoi: , pediculo longiori ventricoso. Raji Hist, III, p, 19..'.' L, medium, VailL par, p, 122, Ljc, saccatum. Fl, Dnn. .' t. 1139. Sommerf^ L,app, p. 238, L, excipuliforme Auct. sed commixtum cum L. gemmato. u, (var. y. Pers^ syn. p, 144) Dcsv.jfr.Z^p, 263.. Species nobiiissima, mire cum sequente con- fusa. Stipes distinctus , crassus^, subaequalis , sacca- tus, intus fiiscus celluloso - spongiosus , unde eximie elasticus. Peridium lentiforme-subrotundumj, fere pileatum (unde L. Boletiforme Pers. in Desv. Journt Bot, credam) et ad collum stipitis constrictum, saepe plicatum, rarissime cum stipite confluit in formam turbinatam; scariosa indole maxime insigne. Cor- tex quoque pecuiiaris, tenuissimus, ob morphosin sicciorem tam in peridio quam stipite persistens, te- nuissime granuiosus , spinulosus etc. Inter basiii sterilem et capillitium nulla adest membrana, sed omnino contigua sunt. Capillitium simiie in nulla \ «lia specie; admodum compactum, totum peridium infarciens , contiguum (minime in columellam sece- dens), etiam denudatum diu persistens ; in statu piil- poso cellulosum, lutescens ; adultiori albo - fuscescens ; maturo umbrino-fuscum. Capillitio maturo peridium superne tenerrimum fragillimum, in squamas varias areolatas, capillitio diu adhaerentes finditur. »Sporidia nec lutescunt , nec virescunt ; color in siccis fu- ligineo-umbrinus, immo purpurascens, recens ex in- ventore olivaceo - fuligineus. In dumetis mtiscosis. Speciem multis novis cariorem restituit Ahnfelt^ legit I ud Bosarp onsfuensium Scaniae aut. (v. s.) Cfr. L, gemmatmu <x» C 2 35 LICOPERDON 5. X/. gemmatum, perldio membraRaceo persistente, basi angustato, ore umbonato apertO;, cortice fa- rinaceo adnato verrucisque subspinulosis tecto, iBoccis medio in colmnellam secedcntibus, per- sistentibus; sporidiis luteo - vircscentibus. Fimgus lupinus etc. Bocc. 3Ius. p. 301, 305. variae fonnae. Ljcop. yerracosum etc. Rupp, Jen. 2. p. 304. Bovista officin» var. 2, Dill. Gciss. p. 196. Ljcop. capitatum, asperum» TLall, en, Melv. p, 12. beue. (In Hist, non tautum iutegrum genus, sed Bovistas etiam et Sclerodermata in unam speciem colligit). L. Proteus. Bull. Champ, p, 143. melior pars. Dec. fr. 2, L. Bovista, Bolt. i, 117. excl. Jjg, a, c. L. gemmatum. Batsch, JEl. l. c, (nomen optimmn sed ouicae formae tribuit. ) Basis intus spongiosa sterilis cum capillitio con- tigua^ saepe in stipitem satis distinctum producitur; ^ed etiam prorsus sessile variat. Peridium junius cartilagineo - carnosum , in media aetate lutescens, maturimi canescens et fuligineum, membranaceum, flaccidum, sed non sponte dlffractum ^ ore minuto lacero imibonato - prominente. Umbo oritur a ca* piilitii indole ; si peridium cautius aperiatur , coiu- mellam conicam lloccosam in centro formare vide* tur, qua indole a Bovistis et L. saccato lucuienter differt. Interior peridii pulpa primo carnosa fra* gilis, candida; dein mollior, luteo - virescens , sub- jfuliginea; tandemque in capillitium persistens et sporidia priorimi multo dilutiora soluta. Cortex ad- natuSj subiarinaceus, contiguus^ immixtis verrucis spinulisve forma variis, persistentibusj sed saepe fa- cile diffractis ; liae verrucae 1. spinulae minime e cortice dijffracto oriuntur. Color corticis candidus, incarnatuSj cinereus, fuligineus etc. Statura et ma- gnitudo maxime variant, Uhique in silvis , campis €tc.,vidgatissi?num totius ordinis ; aestate, autumno. (v. v.) Bene perspiciens^ longa varietatum et formarum serie, imperfectae specierum ideae vulgo testimonio, nil taediosius nilque inutilius, boc tamen loco plu- res, praecipue synonymorum caussa, seorsim enu- merare cogor. Phtrimas facile addas: LYCOPERDON 37 a. excipuliforme y periclio siibrotiindo, verruci& sub- sj^inuiosis sparsiti, stipite elongato basi subpli- cato Scop, carn, p. 488. tycop. excipuJi chyinici forma. Kaill. Bot, par. t. 12, f, 15, (at statura .sequentis, contra Mich, t. 97. f. I. hujus statura, ve- stitu sequentis gaudet) Bafl. t. 31. f. 4, L. excipuliforme ^iict. plurim., yerum non tute cli.stincmin a L. .saccato. L» excipulif. Pers. syn, p. 143, «, L, uiauunaeforme. Pers, /• /. c, p. 145 cqlore iucaruato, PerfectissiiTva 5 spectabilis forma;, magnitudine varia, L, saccuhtm saepius referens. Stipes crassus^ minus aculeatus^ quam sequentis, plus minus elon- gatus. — Cum nuperius boc a vero et rariori L,, saccato discernere didicerim, synonyma variorum iconographorum non praesentium, nunc certe distri- buere non valeo. Praecipue in silvis inter Hypna etc, Jrequens. (v. v.) /?. perJatum, peridio rotundato-depresso, ver- rucis compactis, in mucronem solidiorem porrectis .deciduis, stipite tereti subscabro. 3Iich. gen. t. 97./. 1. Raji S. n. 9, Vaill.par, t. 12/. 16» L. gemmatum. Batsch. Fl. Dan, t. 1120. Schum, ! l, c.p. 190. L.Mrtum. Bull. t. 475./. B, — E, et. 340, L. peclatiuQ, Pers. Obs. 1. p. 4, Sijn, p. 148, Yarietas satis insignis ! Stipes teres, non pli- eatuSj, sed saepe verrucis aculeisque exasperatus. Pe- ridium milii saepius lentiforme obvium; verrucis majoribus, aequaiibus distantibus, deciduis apparent areolae subpentagonae a verruculis roinoribus cin- gentibus. At inconstans est ; color albidus 1. dilute incarnatus et fuiigineus; Status exoletus exliibent L. nigrescens Pers. disp. p. 7. L, lacunosum Bull. Cbamp. t. 52i. In silvis, praecipue fagineis. (v. v.) y: echinatum, peridio turbinato substipitato^ ver- rucis spinosis validis subdistantibus. L. pjriforme. Quibusdam. L, echinatum. Pers. syn. p. I47. disp. p. 63. Schum,! Saell. 2u,p. 190. L, muricatiUa. Willdo Ber. /». 411. 38 LYCOPERDON Saepius pallide umbrinum-, sed et lutescens, et candidum. L, candiduvi Pers. syn. p. 146. lc. et descript. t. 13. f. 4. evidenter statum juvenilem yefert; etsi certe novimus, etiam formam juniorem £/. Bovistae sic dici. In Jagetis etc. (v. v.) d, hirtumy turbinatum, subsessile, verrucis mol- nbus tenuibus (nigrescentibus pierumque) hirtum. 3Iic7i. gen. p, 217. L. nmbrinum a et /?, d, quercinum» Pm, syn, p. 147, 148. L. hirtum. Slart. Crypt. Erl, p. 386, Varietas satis evidens colore pierumque um- brino, verrucis adnatis diutius persistentibus, saepius nigrescentibus ; at etpallentes eas vidi. In silvis prae" cipue ahiegnis, sed et alihi viilgare, (v. v.) e. Jurfuracetim , turbinatum, raro spinulosumj verrucis subfatiscentibus furfuraceum, 1, molle. Pers, Ohs. Mye, 2. p. 70. Syn^ p, 150. Chev^ par. p. 353. t. 10. jT. 2, Forma parum constans, rarius obvia, tam in L. excipuliforme quam in sequens luculenter trans- iens. Color non semper olivaceo - fuligineus , sed interdum pallidus , canus. Nomen et definitio Per- soonii e specim. valde vetustis. In campis muscosis, (v- V.) f. papillatum j subrotundum, sessile, papiUo- simi, furfuraceo - pulverulentum. t, papillatum» Schaeff. t. l84. L. pratenjse. P, ex parte. t, cepaeforme, Chev, par, p. 353. Color albidus, canescens, semper pumilum, saepe obtusum, quare caute a L. pusillo discernen- dum, Copiose in campis, praecipue sterilihus - et arc" nosis. (v. V. ) Obs. Adsunt etiam tam hujus, quam sequentis formae phaeo^ chroae et vitellinae , distinctae apud 3Iichelium , Gleditsch, meth, p. 148. p, etc.) L» pyriforme. Schaeff, t^ 293 etc. sed morbosae sunt. ,0, X/. pyriforme , peridio membranaceo persistente subpyriformi umbonato - aperto , cortice innato squamulisque tenuissimis fugacibus tecto, floc- LYCOPEHDON 39 corum columella conica sporidilsque yiresc^iti- luteis. Fnng, lupinus pTnfomiis et Bocc^ J, c, — Rftji Syn. l. c, n, 7. Lycop, pvriforme, Ihipp. Jen. 2. p, 304. Gled. meth. p. 148. o. Bovista ofFrc. var. 3, Bill. Giess. p. 196, L. pjriforme, Schaejjf. t. J89. Willd. Ber. p.4ll, Bull. t. 32. ^ ( L. ovoir deuin. Bull. t. 435, f, 3.) Pers. sijn. p, 148. Sommerf. Lapp. p, 238, Grev. Crypt. Scot. t, 304, h, infans. L, ramosam. Jacqu, Ausir, t, 224, — Fl. Dan. t, 1 680^ Priori maxime affine et in statu exoleto, ma- gis flaccido^ aegre discernendum, cum similes prioris adsint varietates prorsus conformes. Gaespitosum, radicibus longis repentibus. Color fuligineus, spa- diceus , aut lutescens ; exoleti vero cinerascens, Ju- nius prioribus firmius est, intus libroso -tenax, cor- tice saepe indurato, cuni priores species carnoso- fragiles. Praeter corticem innatum subpersistentem adsunt squamulae tenuissimae fugacissimae. Adest forma cortice indurato tessulato, Sclerodermati sub- siniiiis ( var. /5. Pers, l, c. ) , qualis vix L. Protei. Adteri'am arenosam deme stipatum optime; item ad truncos Jrequens» Aestate, aut. (v. v.} O b s. Non obsto , si prioris varietatem cen- seas; adest tamen insigne quoddam praecipue in textura juniori tenaci, sporidiis recentibus magis lu- teis etc. In coemeterio Femsionensi vidi hoc et prioris y, mixta, sine transitu; iliud dense stipatum, semi- immersum, tenax; boc sparsum, superficiale, intus fragile. Deest apud A. S., Schum, etc. 7. L. eonstellatum , peridio membranaceo persistente ore simplici aperto, cor/^ce aculeato evanidoJuscO" reticulato, capillitio laxo , sporidiis f iisco - pur- pureis. lyc. conetellatnra. Frie» Sytnb. Gaster, p. 7, L. iiinlbriniam* Fl, Dan. i. 1800. Simile L. gemmato, at pro ejus varietate phaeo^ cliroa non habeam ob multas difFerentias. Forma junior cylindrica , dein obovata aut excipiiliformis. 40 LTCOPEKDON Peridium imdique aculeis horridissimis confertis acutis , piilpa ex albo fiisco - deliquescente seceden- tibus, obtegitur; Ms ablatis restat reticulum pul- clirum fiiscum;, unde facies Coiubri. Ad terram in* ter folia decidua locis umhrosissimis fagetorum, Aug*^ Sept. (v. V.) 8, I4. Brasiliense , peridio membranaceo persistente globoso punctato - scahro^ ore obtuso 5 Jloccis la-* {cis , sporidiis f uliginosis. Caespitosum, fibris mucedineis radicatum, nu- cis njagnitudine majusve, peridio membranaceo flac- cido, extus tantiim punctato-scabro^ ut Lycogala, cui exoleto simile est. lotus parcius et sme basi Sterili iioccosum, iloccis laxis nec in stratum fomen- tarium nec in columeilam contexlis. Os angustft- tum. Ad trtmcos Brasiliae. Beyrick! (v. s.) 9. L. gossypinum, peridio globoso - turbinato, cor- tice lanuginoso, persistente niv^eo - fuscescente. t. gossyp, Bull, CJiamp. p. 147. t, 435./. l,I)ec. Fr. 2. jp.263. Chev. par^ p, 354. Minimum generis, tres lineas tantum magnum, basi ijk stipitem producta. icon Lycoperdon magis, quam Qnijgenam suadet, sed suae tribus typus (nil cum L. moTli Pers, commune babet , ) cui forsaa etiam adscribendae sequentes species Michelianae , a jiullo vero recentiori {^Gledltschium enim in nullo numero recipio) lect^e. In truncis Galliae, atitumno, (y. ic.) Species inquirendae : l^ j&. album^ lanuginosum , corticem primarium (exteMOrem) manifeste exuens. Mich, geii, p. 217. t, 97. f* 2« l-i. la- natum. Batsch. El, p. 147. Valde distinctum, forma fere Lyc, saecatz ^ sed cortex ex- ferior discretus laciniatim dehiscit, fere ut Geaster, In Italia Septenibri^ (v. ic.) 2. -L. esculentum, hemisphaericum , griseum , viUis - - non ex- stantibus obductum, Mich. l, c. t, 97. /• 4. L. hirtum. Batsch. ?; c. Forma singulari, depressa etc. In Italia Octobri, TULOSTOMA 41 Inter tycoperda MicheHi plures noTas latere TerosJmile est Lyc. n. 27. videtur Trichia lurbinafa , licet et hoc iuter L, Bovistae yariefates , a se lectas, iuepius compilator enumeret. — NoTae specie» a Persoonio in Desv. Journ. Bof, 1809. propositae Tix a L. gemmato affinibusque diflerre Tidentur. Deniqiie annotandiim est, sporidiorum eolorem in spcciininibtfs maturis, non vero exoletis , quibus semper fere fuliginosus, observandum, simulque sta- tus morbosos aut praematuros caule esse discernendos* V. TULOSTOMA. Pers. ex em. NOT, gen. Mich, gen. p, 218. Obs. Tulo.itoma. Pers, disp. p, &. Linl. diss. 1. /. e. Nees Syst, p, 137. Fries Syst, Orb^ Veg. 1. p. 139. CHAR. Peridium basi discretum !, papyraceum, cortice secedente denudatum, apice determinate dehi- scens. Sporidia coacervata, fioccis peridio adnatis parcius intertexta. Stipcs radicctns, a peridio discrcius, MORPHOSiS. Nemata subterranea coalescunt in stipitem fibrosum , emergentem , apice peridium discretum proferentem. Involvitur junior fungus velo L cortice squamuloso aht pulveraceo (unde stipes saepius squamulosus) secedente, rarius basi vofvae instar fiigacis remanente. Inter}or peridii morpho-' sis pvaecipue Bovistae; caro primitus alba, peri- dium rigescens etc. , at flocci in stipite formando ab- sorpti nuffum sistunt eompactum capiffftium, quare sporidia magis coacervata , cavitas superne saepe va^ cua et sporidia gfobosa^ haud pediceflata, utpote maxime in fuce formata et a terrae potestate fibera, laetius coforata, quam in uffo praecedente genere. Nec adest cofumeff ae rudimentum, ob floccos parciores. AFFfNlTAS. Series contigua cum tribus prae- eedentibus generibus, yerum stipite a peridio dfs- creto praecipue dignoscitur. Os ut in prioribus et omnibus anaf ogis variat. Habitu et vegetatione cimi Sclerodermis satis convenit, at evidentissime ad Ce- nococceos in Systemate nostro reticufatim constructa abeimt, tam peridii figura et cavttate, quam floccis #2 TULOSTOMA parcioribus et veget^tione^ iibi Mitremyce^ obviam "renit. HISTOIII4. Regionibus campestribiis e solo laxo^ praecipue arenosOj tempestate pluviosa gre- gatim oriuntur iinjus species, diu persistentes indu- ratae. Primam notitiam Rajo debemus , iconem Toumefortio , fortem L, pedunculati L. , tritissimi. At genus peculiare jam videbatur Micbelio^ qui al- teram speciem {Tul. squamosum Pers.) addidit; baec autem prioris varietas ex autoptis ( PoII. Vev. 3, />. 719, Chev. par. p. 351. etc), j^raeter LiJikium ; cujus vero judicium, considerata dupKci specie sub X. pedunculato confusa, primo observante duarum no- varmn detectore Bhrenberg (silv. Ber. p. 14), facile componitur. Est nempe T. squamosum y P. verum X. pedunculatum Auct; sed exstat et alia major, ore non prominente etc, quam Persoon, T. brumale describens, praecipue ante oculos babuisse videtur. Quatenus et baec Veteribus innotuerit , difficile di- ctu; saltim yaillant juxta Lyc, paris. minimum (certe T. mammosum) addit speciem majorem, „L. minus/^ pedicuio donatum e calycis specie, in ista obvia, oriens. I^omen, radicibus rvlog et ^ofxa^ os signi- ficans cartijagineum 5 a Persoonio impositum, novis Bpeciebus licet baud congruum, mutare non licuit. 1. T. inammosumf stipite aequali subsquamoso, peri- dii ore prominente mammoso integro. Fung'. - - pedicnlo longo insidens. Raji syn. p. 27. Ljcop. parisiease minimain etc, Tourn. J, R, H. i, 331. y. JE. F^ optime. Ljc, mammosum! etc. Mich, gen. p.2l7. n. 10. t^ pedunculatnm. Ldnn.! Suec. n. 1276. BulL Champ. p. 161. #.294, 471./. 2. (b,!) Scwerh. K 406. Ljc. IIL Gled. meih, p, 150. Hall. helv. n. 2170 — Tulost. brumale. Bec, fr^ 2. p. 269. Nees Syst. f. 130. F2, Dan. t. 1740. / 1* Chev.par. p, 351. /. 10, jT, 1. b, stipite imbricato - squamoso, Ljcop. mammosuin^ pediculo — «quamoso etc. Mich. gen. p. 218, t. 97, /. 7. L» palmatum. Batsch. L, squamosum» Gmel^ Tul, aquamosttin, Pers^ $^n^ p, 133» TtFLOSTOMA 43 Stipes fistiilosus, siibinde (filo centrali in stipi- tis cavitate) , aequalis , 1 — 2 unc. longus , lineam crassus, rectus , Kaud sulcatus , squamulis seceden- tibus plus minus tectus, numquam vero ita, ut ad basin fibrosam volvulam forment ; exoletus ligne- scens^ prorsus glaber. Peridium globosimi, pisi» raro nucis avellanae magnitudine, cortice pulvera- ceo secedente rigescens, albicans, ore minuto sub- cartilagineo liaud fimbriato. Sporidia ferruginea, o Eqtiidem tantttm legi in vastismmis arenis [ad Ahus Scaniae ad solstitmm ahunde. ) Autiunno jam prae- cocif ut bene \YitKering, sed fere perennis, Hieme apud nos non viget. (v. v.) 2. T. fimbriatum^ stipite aequali subnudo, peridii ore plano fimbriato - ciliato. Ljc. pedunculatmn, .Auct, nonnull, — Baisch, El, f, 167t T, brumale. Pers, syii. p, 139. huc potissimum e diagn., tem- pore etc. — LitjeM, ! Su, fl, 3, irahl, Suec. n. 2268. Cfr. JFhrenb, l, c, Specimina, quae legi, multo magis serotina quam prioris, saltim duplo majora, stipes multo longior et robustior, glaber, ob squamulas plerasque ad ba- sin volvae instar obsoletae lugacis reciduas, totus- que emersus (prioris in arena subdemersus), ut }am habitu differat. At praecipuae differentiae sunt: Sti- •pesfarctus, medio crassior, vix lignescens; peridium squamis deciduis nudum fuscescens obtusissimum, ore ciliato - fimbriato j sporidia pallidiora. Minus per- sistens. Mettm tantum legi in aggeribus e fucis ex- structis juxta litora freti Oresttnd, Scaniae occiden- talis» Novembr, Decembri, (v. v.) 3. T. tortuosum , stipite incrassato tortuoso , peridii ore rotundo obtuso integro, Ehrenh. l. Hor, Phys. Stipite valido, torto, sulcato, ore non mam- moso nudo insigniter difFert, Plena Iiujus et se- quentis descriptio forsan jam publicata eat in opere 44 TULOSTOMA citato, at ad nos nondiim pervenit. In desertis are^ nosis Nuhiae. (v. s. in herb. Ehrenb.) C T. lacerainm, stipite aequaK laevi, peridio laci- niato-partito flehiscente. Schizostoma. Mhrenb^ 7, c» Stipes quam priorum brevior, sporidia palli- diora sublutescentia. E cbaracteribus Tulostomatis Pers. non potest non ab isto genere distingui; con- siderata vero intima affinitate, suadente jam altera specie, cbaracterem essentialem in peridio a stipite discreto pono. Geastra eodem duplici 1. quadruplici modo debiscunt. Itidem in vastissimis calidissimis sahuletis. (v. s.) Obs. Lye, minimum Eeers Herh. p. 28$ ^ e descr, facile Tulostoma, mihi nil nisi Lyc. Equisefi Hoifm.^ cujus habitus etiam Tulostomatis Videtur, h. e. Pez. Persoonii. S^ M, II. jp» 121, Grev, Crypt, Scot, t. 162. optime. Yl. SCLERODEIIMA. Pers. exemend. LycopGrdastrum. MicTit ^en^ pl. p. 219. Sclerodermatis spec. Pers. syn. p. 159, Li?iJi diss. 1. p» 31, Nees Syst. p. 132,. — Fries Syst, orb. veg. 1. p, 136, CHAR. Peridium firmum, innato - corticatum, irregulariter debiscens. Flocci peridio undique ad- natij, cellulas formant minutas, ii\ quibus glomeruli sporidiorum , absque peridiolo, nidulantur, — Ha- dicata, ahsquc stipite discreta. MOKPHOSiS. Nemata, sive radices coeuntes, in ora terrae tubercula enituntur solida compacta ; solo firmiori v. c. in graminosis sessiiia; in areno- sis magis radicata et in caudicem saepe elongata, Peridium junius firmum ^ aut coriaceo - suberosum persistit, deliquescendo destruendum, aut extenua- tur;, demumque tenue fit et fragile; at non fiacci- ^um ; cortex innatus , numquam sponte separabilis, raro per aetatem evanescens. Interior massa omni aetate sicca et compacta, nec a primordiali ptvjli':^ SCLERODERMA 45 da in pulposam Lycoperclineoriim more deljqne- scens, sed metlia aetate plus minus firma , ni«^re- scens, demumque in lioccos sporidiaque soluta lusce- scens. Flocci toti soJuti, nec ut in Lycoperdine, basi in stratum floccosum fomentarium connati. Sporidia conglomerata evidenter a floccorum cellulosa indole pendent, cum liis demum relaxala. AFFlNiTAS. Sclerodermeum genus ad Lyco- perdeos transiens. Cellulae plures et magis regu- lares , quam generum sequentium , sed et minus evolutae , absque peridiolis ut in genere sequente, habitu simillimo, vix vero corticato. Singulare in- super videatur;, hoc oenus intra angustum limitem omnes Lycoperdeorum typos repetere. Sc. Geastei* Oeastris^ Sc. Bovisfa Bovistae, ^S'. verrticosum Lyco- perdi et S. Lycoperdoides Tulostomatis Jiabitu et cha- racteribus gaudent; minime inde genere distinguas* HISTORIA. Fungi majores, tarde crescentes, persistentes , sero demum autumno maturi, subter- restres et saepius arenarii. -— Raro plures species m eadem regione adsunt. MicTieliiis lynceus olim determinavit ; laetior fuisset scientiae facies, nisi vi- rum incomparabilem certatim deseruissent perhibiti emendatores. NovO nomine, a duro integ^mnento (^oxXf]Qog et dsQjLia) sumto, restituit Persoott , aX sub hoG nomine etiam sequens eximium genus Miche- lianum aliosque fnngos, magis recedentes, comple- ctitur. — Species Bocconio, Doodijo , T^ailldntio et Michelio bene cognitae ; saeculo Linnaeano , cujns splendidi progressus Mycologiae studio maxime no- cuerunt, prorsus obliteratae, fuere adeo ut inter Lyc» Bovistae varietates saepe recenseantur ( cfr* Haller, Scop. etc. ) ; ad himc usque diem ita negli- genter, a Bulliardo si discressero, tractatae, ut de ex- tricatione diu dubitarem. Omnes difFerentiae, quae laudantur, e colore, superficie, magnitudine, stipite etc. in omnibus variae, ut universas ad eandem spe- 46 SCLERODERMA ciem, nempe Scl inifgare^ pertinere facile credas. Smit tamen in diversis terris diversae species. 1, S» GeasteTf sessile, snbglobosmn, pallescens, pe- ridio apice in lacinias stellatas deliiscente, piil- pa sordide coeriilea , sporidiis fnscescentibus. Lycoperd, rotnndum, majus , leucopliaeum etc, Mich, gen. pl, p, 210. f, 99. /. 1. [Lycoperdon poljrrliizum Batsch non hoc!, «ed JL. cepaeforme, El. p. 147 dicit. Sclerod. polyrrliiz. Pers^ syn, p, 156, e Michelio tantum.] Schu/ein. Car^ n, 349, ! Fungns subglobosiis j inaequalis^ piigni ma- gnitudine, superficie subsericea rugosa ; sed ex omni analogia sequentium et Lyc, leuc, cortice verrucoso etc. Micb. i. c. n. 2. iiujns varietas. Ob radicem tan- tum fibrillosam ceteris omnibus minus radicatum est, quare nomen ineptum e falso Batscliii syn. imposi- tum non servo. Melius sane S, Geaster dicitur ; pe- ridium enim fissum, demum revolutum, puivere om-* nino disperso, Geastris speciem refert, et peridio secedente pulpa membrana tenerrima fugaci, a floc- cis formata, unita est. In arvis, ericetis etc, Europae ausiralis , et €arolin<ie >Scbweinitz i (v. s.) Obs. Lycoperd. anrantii coloris. Vaill, par^ p. 123, ex quo nnice pendet iyc, aurantium Linn. spec. Plant. 2. p, 1653^ ut hoc dehiscit , nec ut seqnens _, ad quod vix ^ ac ne vix quidem traham» Potissimum ad Scl. Bovistam referam; ChevaUier ad S^ verruco- sum trahit, JVulIa ab ipso data descriptione , dubium manet , et ge- nere • nam MicheliTis , coaetaneus, non ad hocgenus retulit. Hal- ler Lyc. Bovistae varietatem credit, mibique etiam obviae fuere 1/. Bovistae varietafes vitellinae non absimiles. Ex inventore ver- Bale est et ,, sa couleur tire sur le tane, " credo esse Lycoperdi Titellinam varietatem ! ! 2. S, vulgarcj subsessile^ difforme, peridio subero- so duro indefinite debiscente, pulpa, coeruleo- atra, sporidiis fuliginosis. — Fl. Dan, t, 1969, /. 2. Fungus lupinus, globosus , lutescens, noXv^i^og Bocc^ Mus* 1. *. 305. Fung. pulv. campr. cortice crassiore, Raji syn, p, 27. Lycop. majus, globosum, squamosum, Vaill. par, p, 122, t, 16, f, 8, L. cerTinum. Bolt, fung. i, 116. L. aurantiacum. Bun^f;ha7np,p, 158, /, 270. (uoa Liun.), SoU/erb^ /, 268(iii- SCLERODERMA 41 tfde) Dce. fr. 2. p. 266. L. tessulatum. ScJtwn. ! W?7. 2. p» 191. (staliis expallens) S. aurant. Pers. syn. p. 153. excl. syn.. Linn. S. citrinum. Per5. 1. c, minuii, S. sqnamatum. CAei;. par, p. 357«' b. minus reniforme, subspadiceum. [Fai7?. Z. c. w. 13. jT. 5. 6 ! J Tuber solidum. Wiih, arr. 3. p. 459, unde et Scl. cepa, Pers, sijn, p, 155, S. spadic. Pxn-s» l, c. ex obs., excl, syn. Qiuim lianc speciem in agro Femsjonensi, iibi sola sub innnmeris formis obviam venit, per viginti annos observaverim , de limitatione minime dnbito. Differentiae coloris, staturae, superficiei etc. certe mbil valent. Radicis fibrae intricatae, compactae, lu- tescentes aut albae^, subinde in stipitem brevem coe- unt. Peridinm sessile , stipitis umbone instructum, globoso - diflorme , saepe corapressum 1. lobatum, quam reliquorum intus multo durius et crassius, carne alba aut dissecta liinc inde rubella, valdeper- sistens, indeterminate et irregulariter dehiscens id- que apice tantimi autumno seriori (foramina insecto- rum ad basin passim obvia minime sunt via ordinaria, qua natura ad sporidia dispergenda utitur); ineunte hieme in gelatinam solvi vidimus. Superficies sae- pius areolata aut squamosa in majoribus, in mino- ribus verrucoso - guttata ; sed non raro prorsus lae- vis. Color in minoribus saepius spadiceus aut ru- f escens , in majoribus lutescens et aurantiacus , sem- per vero in soie expallens, sordide albidus, sed ex omnibus his varietates distinguere non licet. Pulpa juvenilis albida^ mox vero coeruleo - atra nigrave, e floccis albo-marmorata ; adulta floccis griseis spo- ridiisque relaxatis pulverulenta. Frequens ad ter- ram, rarior ad truncos^ in montosis silvaticis praeci- pue; versus septentrionem in Suecia ad Ostrogothiaui adscendit» Jam aestate occurrit^ sed autumno tantum maturum. (v. v.) /?. maa'orrhizum y peridio lae^d sericeo radice maxima ramosissima cancellato - connata. Inter numerosas prioris formas haec sola re- movenda; radice fere Mitremycis et peridio rotun- 48 SGLERODERMA dato laevissimo^ sed pemiet certe e Joco in sabiito prO" fundissimo ad Hcandlien prope Femsjo (y. v.^ Obs» Haec species est, quam Linnaeus Lijc, cervinum descri- bens radicatiim (^Spec, Pl. 2. p. 1653) ante oculos habuit. L. aii- fantiacum Ejusd. prae ceteris male in hoc quadrat. 'Civ,supra, 3. S. Bovista, subsessilc;, diiForme, peridio tenui molii irregulariter deliiscente , cortice subsece- dente, jfloccis flavis^ sporidiis olivaceo - fuli- gineis. FBtngus subcoerulea pnlpa, arillis flavis efc. Bocc^ plant, rar^ jp. 23. ic. Ljcoperdastrum autumnale flayescens , cortice te- nuiori laeTi, pulpa sordide purpurea. 3Iich, gen, p. 220, t, 99. f. 2, optime y quod melius L, poljrrhlzum. Batsch„ El. p. 147, quam S. Geaster. Lycoperd. VII. b, Gled. m^th* p. 155. Ljc. defossum. Batsch. Cont. 2. jf. 229. exoletum ; quoad speciem e loco BoTista Sclecoderma. K.unz,I b. cepaeforme , minus, Forma, colore^, superficie etc. variatj ut prius, quare diversas formas contra naturam et facile con** junges et distingues, A priori dignoscuntur omnes: peridio tenuiori, Lycoperdinis instar molli, demum vero rigescente et fragili , cortice subsecedente ia«- vigato 5 pulpa in media aetate molliorij sordide co- lorata floccis luteis , unde fungus maturus intus lu- tescenti-olivaceus. — Stipes distinctus nulius^ at in arenosis radix saepe caudiciformis evadit ; saepe duobus 1. tribus individuis connatis varians. Forma obovato -subrotunda laevis, flavescens, normalis vi- detur, sed saepe quoque variat reniformis;, depressa (ut L. cepae facie yaill. t* 16. f. 5, 6 etiam buc citari posset, at cortex crassior et pulpa atra prio- ris), etc. ; superficie ex cortice minute rimuloso, in- aequabili-flocculosa autin minoribus individuis areo- lis minutis valde adpressis obscurioribus variegata; colore pallescente , luteo - sordido , fuscescente. Ad basin subplicatam laeve ceterum est nec ut prius laetius coloratum. Flocci copiosi;, flavescentes, exi- mie cellulosi, sed sporidia ob laxam rnagis substan- tiam minus arcte conglobata. Blultum est in habitu SCLEllODEii\!A 49 cum Bovistis commiine; cortex in qiiibnsflam sub- flocculosus, dein evanescens; Batschti synonymon Persoon in disp. Jiing. acl B. nigrescentevi retulit. Vita quam prioris multo magis autumnalis , citius maturans^ quare saepius ruptum legitur demimique exoletumj lacero - apertum^ papyraceo - rigescens. Yal- de laetor restitutam esse speciem eximiam a Micheli usque temporibus prorsus coniiisam. In regionihiis campesiribus, praecipue arenosisy (jrennaniae ! , Scaniae ! eic. (v. V. praecipue in Gerniciriia boreali.) O b s, Inter ab'a specimina^ niinora, cepae, facie etiam inaxima (vwlgo enim haec species priori minor est), cum T^aill, t. 16. f. 9. 10, forma et colore luteo - cinerascente satis congrua, ad Ortofta Scaniae legit Ahnfelt. Cfr, Lycop, aurantium Linn. suh primaspecie, 4. ;S^. veirvcosum , substipitatum , peridio rotundato subverrucoso sursum tenui fragili, pidpa atro . purpurea, iioccis sporidiisque fuscis. FuEgus — globosus, gilvus, squamis fuscijf variegatus, polyrrhizos. Bocc, Mus. 1, 305. f. 2. — Ploi. Schaeff. t. l^. f. s'. Ljco- perdon sphaericum^ verrucosum, pediculo donatum, Vaill. par. p. 122. i. 16. /". 7. Ljcoperdastr. obscurum, altius ra- dicatum, pulpa atro - purpurea etc. 3Iich. gcn. p. 219. 220. ^ n, 3, 4. 1, 99. Z'. 3. L. verrucosum. Bull. Chnmp. p, 157, t. 24. With. arr. cd. 6. IK. p. 451. Dec. Fr. 2. p. 265. L, defossum. Soiverb. t. 311. Scl. verrucosmu, Pers. syn. p, 154. (ut dabium e Bull.) Grev^ Crypt. Scot, t. 48. bona. b, minus, reniforme, saepe sessile. Ljcop. spadiceum. Schaeff, f. 188. (minus apte). Sclerod. Tsces Sysi.f. 123. non Pers. Scl. areolatum. Ehrenh. ! Ber. p. 27, e sporidioruni colore L. dispar, Batsch. El. p. 147. Cum praecedentium formis stipitatis et analo- gis minime commutandum; quamvis enim Iioc sti- pite suo magis distincto , peridio basi magis rotun- dato , colore flavo - rufescente aut obscure spadiceo sese saepius distinguat^ certiores differentiae in peri- diiindole, pulpae et sporidiormn colore latent. Sti- pes saepius adest crassus, irregiilaris^ subcompressus, lacunosus. Peridium basi rotundatum , magis capi- tatum, primo admodum durum^ rigidum (nec ut prioris moile) et in hac aetate exsiccatum cum pulpa durissimum, adultius vero superne extenuatur, fra- P.IIl.Sect. I. D 5a ^CLERODEHMA ;gile fit et apice magis determinate dehiscit, quam priora; cortice adnato, jjersistente , glabro, subver- rucoso ; sed variat areolatus et in minoribus prorsus taetfia, ubi non in yerrucas 1. areolas abit, quare ejusmodi exemplaria etiam obscuriora. Corticis enim color normaliter subspadiceus est, peridii sor- dide lutescens, pulpae vero compactae atro - purpu- reus! Flocci demum laxi, grisei. Sporidia fusca, at in olivaceum colorem minime tendunt, sed in fusco -purpurascentem Bovistarwn Pers. , quod eo magis memorabile, cum prius ceterum Bovistis P. accedens sporidiorum colore ad Lycoperda Pers. accedat; lioc vero peridio ad Lycoperda, sporidiis ad Bovistas. u4d terram Europae temperatioris, Ger- maniae.' etc, In Suecia ad Jiiontes arenae volatilis in Hallandia, aestate^ auiiimno. (v. v.) Obs. Cui bono Veterum sjnonyiiia tanta dlligentia colUgam, Burati sunt quidam* sciant rero, haec nou tantum liistorico gau-> cJere pretio, sed etiam melius esse limitata, certiora detemiinata el characteristicis nomiuibus magis quam recentiorum deiiuitione«, illustrantia. Videntes quoque tirones^ plurimas species jam ab an- tiquis bene esse cognitas^ ad noras fingendas xninus promptos Cutu^ K» spero. 5. 5,5^. pedunculdtum, globosum, flavo-fuscum, ver- ruculatum, stipite tenui brevi sulcato radicato. '^ JLinJc, di^s, 2. ^,Magnitudo fere S, citrini (h, e. S. vulgaris mediae staturae), at stipite tenui, ^ unc. longo. ** Ob stipitem, auctore Linkio, recepi ; ceterum in priora et praecipue S. verrucosum verbotenus quadrat. In, Lusitama. 6, S. Lt/copef*doidts ^ plicato - stipitatimi ^ peridio globoso squamuloso lutescente, ore rotundo, spo- ridiis nigris. -^ Schwein* Car. n. 350. Luculenter diversum, Tulostoma quasi Sclero* dermatum. Stipes pro more radicatus et ob tenui- tatem plicatus tantum nec lacunosus. Peridium du* pla Pisi magnitudine, unciae quadrante aut dimidia vix latius, squamis minutis badiis muricatum, a POLYSACCUM 51 stipite non discertum. ' Rarum ad ienwn tignosam et truncos CaroUnae. (v. s.) Specles iiiquirendaei 1, Lycop» irregtilare» Bec, p^ 6. p, 102. Descriptio Tix a S^ Bovista recedit. — Niun ad hoc etiam S, Cepa. Schwein. Car. 348 sine tlescriptioue, sed valde disiiacium dictum, cum S. Cepa Europ. procul dubio ad Scl. Tulgare referendmn. 2» ? Tubera candida mollia. Plum. fil, t. 167, /. ^» VII. POLYSACCUM, D e s p. — D e c. Lycoperdoides. Mic/t. Nov. Pl. ^en, p, 219.' Polysaccum I)esp.-Dec, rapp. votj, 1, p. 8. (1807). Fries Syst, orb, veg^ p, 138. Pisolithus. Alh. ct Schwein. consp. p. 82. Pisocar- pium. LinJi. diss, 1. p, 33. (1808). Nees Stjsi. p, 137. Sclerodermalis spec. Pers. l. c. Ljcop. capsuliferum, Sow, 425. *) CHAll. Peridium commuue simpiex, rigidum irregulariter et iudeterminate deliiscens^ intus stup- poso-librosum, sublamellosum, cellulosum. Peridiola m celliilis nidulantia, inaequalia, discreta, includen- lia, sporidia filis intertexta. Difformia, stipite conti"» guo aut nuUo. MORPHOSLS. Nemata subterranea primitus coeunt in tubercula indurata , e terra emergentia^ intus e fibris intrantibus fibrosa, primitus succosa, latice aquoso veluti e Spongia exprimendo per- fusa ; maturescendo vero indurescentia» Jnter has fibras in cellulis jam primitus adsunt peridiolorum rudimenta pulposa, mollissima, quae increscendo difformia, citius rig^escunt quam massa inclusa in floccos sporidiaque dissolvenda. Horum summa pri- mum et optime perficiuntur, infima semper fere ab- ortiva. — Est itaque quasi Myxogastrum grex Tri- chogastre inclusa ; a Sclerodermate recedens ut /SpAae- ria a Dothidea. E pulposa natura explicandum, quare l sporidiorum glomeruli extus peridiolis cingantur. AFFINITAS, Genus inter Tuberaceos et Geo- gastres exacte medium, hinc ad utrosque relatimi. *) Ljcoperdon pertiisum. Soiveri. t. 4l2, /, 2 est Rhixopogon iuteolus, S» M. U. p» 292. D2 52 , POLrSACCUM Eqnidem ob speridia pulverulenta JHoccis iiitertexta ad has non potui non referre. hiter iilos Poli/ga~ stri, inter lios Scleroderfimti , a quo ob habitum^si-* millimum numquam longe remoyeri dcbet, et Vper'- ' rhizae proximum; interea notis 4atis lucuienter di« Tersum. Genus centrale ! HISTOJIIA. Fimgi terrestres autumnalesj firmi, persistentes, loco sabulosa sporadice in regionibus temperatis incolentes. Sagacissimus Bwxhamn pri- mus vidit; Micheli et plures species et genus rite distinxit; mox vero confiisum, donec Desportes et Alhertini Schweinizque eodem tempore resuscitave- runt ; iUius vero nomen^ e plurihus saccis desumtum ceteris utique praeferendum, Reiiqua nomina a coiore piceo etc., unicae speciei adaptata, minus apta sunt. Persoon (suo more omnia fere nomina aliorum mutandi v. c. Fisiulinae in Hijpodrijn, Phlehiae in liichmophoram, Schizophylli in Schizoniajn, etc. etc.) se et boc in Polyperam mutaturiun annunciayit. Cfr. Ch, Comvu * RADICATA, stipite amplo^ hasi lohaio^ ra* dicatOf Oigantea. 1, P. hercuJeum, radicatum, stipitatum, album, ca- pitulo nutante trimcato , sporidiis fui\o-ferru- gineis. Ljcoperdon Herculeum. Pall. JRuss. reis, 1. 132. ^?. 553» Sclerod. hGrculaneum» Pers, syn, ^.151. „Fungus saepius pedali altitudine^ extus aibus, Stipes c} iindricus, scariosus s. lameilis fibrosis ; sur- sum incrassatus in clavam nutantem obsoiete trun- catam, mole pugni. Maturitate fungiis m superficie planiuscuia ciavae rimis inordinate rumpitur et effiin- dit poilinem fuivo - f errugineum. *' Licet videre mihi non contigerit, de genere vix dubito ; immo sequenti peraffine apparet. In ripa satsa lacus /«- dexiensis in arenosa Kirgisorum regione, Pallas. POLYSACCCJM 53 2. P. turgidum , lobato - radicattim , stipitatiiin, ca- pitiilo yiilgo rotundato liisco-nigro^ peridiolis albis, sporidiis umbrino ^iiiscis. Ljcoperdon magnam, globosumj pulpa granulata, radice crafti»» Buxbaum, Cent, 1. p. 37. /, 58, optime, Species ampla, 4 — 6 unc. alta^, sed snb arena primo latet, dein cum stipitis parte emergit. Peri- dium globoso -rotundaium, minime truncatum, ob stipitem saepe curvatum obliquum, 2 — 3 unc. latum, laeviusculum , inaequale^ irregulariter dehiscens, fusco - nigrimi. „Fulpa junior tota ex granulis al- bicantibus materia nucida nigra, fusco colore digi- tos inficiente, turgidis constat" 1. c. Stipes peri- dio fere iongior, unciam et ultra crassus, lacunosus, compactus ; ., multis foveis nigricante mucore reple- tis distinctus 'S deorsim praecipue lutescens , spoii- fiosus, lobato - divisus , in radices reticulatas exiens. _li]ii P. Pisocarpio aifine videtur, sporidiis et iioc- cis paucis fere concoloribus. In sabuletiii versus mare caspicum, In scrohihus arenosis ad Asiruchan I. c. ; e regione TP^olgensi inferiori nostrum, Octohri (v. s. a castr. commun. ) 3. P. crassipes , radicato - lobatum , stipitatimi, ere- ctum, pallidum, fuscescens^ peridiolis sulphureis, sporidiis fuscis. Ljcoperdoides album , tinctorium , radice amplissima. l\Iich\. gen, pl, p, 2. 14. t. 98. /. 1. (Jam a primi» Italiae Bo- tan. memoratur , at ob.scure.) Lycop, capitatum, Batsch, Polysaccum crassipes. Bec. Voy. 1. p. 8. fl. fr, 6. p. 103. Poljpera. Ficin. Bresd. p, 306. /. 1,/. 51. b, Pisocari>ium clavatum. Nees ! Syst, p, 138. /. 13. /. 131.. Statura et magnitudine cum prioribus certat, 4 unc. ad pedem usque altum. Peridium erectum, snbca- pitatum, sed basi angustatum , cum in priori rotun- datum, superne convexum, inaequabile^ laeve, dia- metrol — 4unciali, productumin stipitem elongatum lacunosum , e magna parte arenae immersum et basi ramoso-lobatum, lacunosum, diametro 4 — ^ unciaK. Peridiola pysiformia, inaequalM; glabra, «ulphurea, 54 POLySACCUM floccis contortis candidis , sporidiis umbrino • fiiscis referta. Iit vastis sabuletis Italiae^ GaUiae. b. Ger" maniae ad Rheumn^ ^lhim etc. Autumno.. (v. s.) ** RADICULOSA i stipite brevi, praemorsoy hasi subradictiloso. Mediae magnitudinis. 4. P. olivaceum , peridio subrotundo peridiolisque reo^ularibus miuutis olivaceis, stipite tenuiori praemorso subarrhizo. l-jcoperdon capsuliferum, Sowerh, t, 424» Luculenter bujus generis et quidem sequenti valde afl^e, varietatem tamen vix dicam, Habitus iconis prorsus diversus ; color dilutior , olivaceus, etiam intusl, peridiola minuta^ regularia; stipes evi- ^entior et tenuior; sed e sectionis more praemorsus. In aggeribus arenosis Angliae. (v. ic.) 5f P. Pisocarpiuniy radiculosum, substipitatum, spliae- ricum, fiiscum, expallens, peridiolis dijSormibus flavis^ sporidiis terreis. Ljcoperdoides atrum. pulpa flava, et cellulis fimbriatl*. Hall, en. helv^ p. 13. bene ! Hist. helv, w. 2196. Pisolithus are- narius, ^lh. et Schwein. comp, p. 82» t, l, f. 3. Piso- carpium, Nees Syst.f. 131. b, Poljsaccum acaule. Dec. Rapp, Voy, 2. p, 80. Fl. fr, 6, p. 103. excl, &JJX. Michel. Peridium rotundatum, saepe depressum, tentie rigidimi, fragile, varie diffractum dehiscitj, variat lacunosum, dissectum Pisolithum refert; basi angu- statuni in stipitem brevem (^ --- | unc. longum) crassum, aut paene obsoletum^ fibriJlis flavidis^ ra- diculosum. Coior mibi subfuscus , rufescens simul ex Dec. ^ sordide ferrugineus ex A. S. Peridiola magna, e mutua pressione diETormia, oblonga, hir- sutula includentia primo pulpam pallidam, dein spo- ridia comissantia fusco - terrea, floccis paucis inter-r- texta ; nidulantur in substantia recente fusco - viridi, exsiccata nigricante, Ad terratn sabuUsam Melvetiae ; Lusatiae copiose ; Smolandiae occidentalis rarissime. b. in Gallia occidentali. Aestate , autumno, (v. V.) 0, P. suharrhizum, arrhizum, stipitato-turbinatum, f er- rugineum, celluli& amplis diiiormibuslutescentibus. POLYSACCUM 55 tjc, arrhtzum. Scop. delic, insubr, 1, p, 40. c>m icon, Vdari Bot, Mag. l.p, 66. t. 2. f. l — . 6. Scletodetm» v«hi- zum. Pers, syn. p, 152, Evidenter hiijus nec seqiientis sectionis^ cmn stipitatum sit; immo priori valde simile, at collata ampla Scopoli descriptione tam insigniter differt, ut temerarium foret sine autopsia varietatem dicere. Ceiiuiae dicuntur mediae inter hoc genus et Sclie- r.oderma, multo majores et duplicis indolis? Sub- stantia interna fibrosa alba praecipue impedit^ quo ininus cum priori conjungatur. In ltc(lia circa Mo- zatte, auttimno. (v. ic.) % O 1) s. Fungas pulrerulentus granulatus Tirgiuianus. P2uh. Phyt, t, 184, f. 7. cum hac sectione quoque conveait , rerum non tau-. tum basi singulari hypothalli instar efiTusa ab omnibus descriptig distinctissimus est, sed praecipue solis sporangiolis, quibus ex icone refertus yidetur, ut uovum gemis, Poljgaiitri analogOUj 1. Arach- luou facile cre<las ! ^** ARRHIJZA f hasi stipitijormi ei radiee prorstis destituta» Minora. Obs. Haec sectio quam maxime insignis est, dolendum vero eam a Recentioribus {Gleditschio enim nuUa iides) non esse observatam. Vegetatio Elaphomycis; hinc, sahim in prima specie, pulpa quoque nigra. Videntur sui generis, quod, sicellulae floccis destitutae, collocandum est inter Cenococceos ! 7, P. tuheromm, Lycoperdoides tuberosum, ferru- gineum, arrhizou;, pulpa nigra. Miclu gen, pl; p. 219. t. 98. /. 2. Rotundato - difforme, laeve, paulo ultra unciam latum. A priori omnino diversum est. In lialiu^ restitihus etc. Autumno. (v. ic. ) 8. P. conglomeratum. Lycoperdoides tuberosum^ fla- vescens, muhiplex. Mich. l. c. f. 3. Magnitudo prioris;, sed iioc e pluribus tuber- culis conglomeratis conuatum. In agro Liburnemi, (v. i.) 56 HYPEKRHiZA. Vm HYPERRHIZA. Bosc. Uperrhiza» Bosc in Berl, 3Iag^ K^ p. 88. Nees Syst. p, 159. Fries Sysf. orb. veg. I.p. 135, Cfr, Spreng\ Syst. veg. IV^ p. 416. CHAR. Peridmm siiberosnm , irregnlariter de- hiscenSj, absqiie cortice discreto^ intus soiidum, an- gioKs ofoiongis contortis , \t^ quibus nidulantur spo- ridia soiuta pulveruienta. Rotundatae , extus JibriU losae; fihrillae y terram petenteSj pritisquam eamjU" trent, in caudicem connaiae. MORPHOSIS et AFFINITAS luculentissimae. Evidenter est Elaphoimjces supra terram enatus ; gra- nula superliciei Elapiiomycis in Jl?/perr A^sa in fibril- las radicantes enascuntur; flocci, peridium intrantes, in soiida connascuntur dissepimenta persistentia, un- de oriantur vera angiola. Sporidia, etiam colore ni- gro et foetore congrua, primitus conglutinata , de- mum pulverulenta. — Haec angioia sunt ceiiulae Polijsacci, sed omni vegetatione in dissepimentis ab- sorpta, nuiia intra Jiaec adsunt peridioia. Haec dis- sepimenta ut totidem columeliae consideranda;, qua- re est CauhgJossum (iiabitu congruum) compositum, sive Scleroderma in Podaxideos transiens. — ^i^^^i" lae radicantes mediae sunt inter caudicem stipiti- formem Scierodermatum Polysaccique et verrucas Eiapiiomyces. — Harum indole et vegetatione pror- sus anaiogum est RHIZOPOGO^il , a quo exacte recedit, ut Eiapiiomyces a Tubere. HISTORIA. Unica, a Boscio detecta species, terrestris, persistens, indurescens. Hactenus omnes Tuberaceis adscripserimt, sed ob sporangioiorum de- fectum et sporidia soiuta evldenter iiujus loci. J^o- men ab vTteQ et Qitct sumtum, unde rectius Ht/perrhiza y quam Uperrhiza scribitur. 1. H. CAROLINIENSIS. Uperrh, car. Bosc h c. t. 6. ./. 62. A. B. Nees l. c. f. 146. Subgiobosa 1. deorsum leviter producta, repan- da, atra, magnitudine pomi et minor, nigra. Spo- ELAFKOMICES 57 ridia qiioque nigra, foetida» In aggeve prope Char-* lestown CaroUnue, (v. ic.) IX. ELAPHOMYCES. Nees. Tttberis species. Patribus -Toum^ Nees Syst. p. 161. Lycoper- dastri s. Sclerodermatis sp. 3Ik7i. l, c, Pers. sijn, p. 156. Hypogaeum, Pers, disp,. p, 7. Elaphomyces. Nees. — Fries Syst. orh, veg, 1. p, 13-1. Phjmatiam. Chev. par, p.^QO. CHAR. Peridima suberosum, sponte non de- hiscens , intus floccis in venas intersecantes con- textis in locula divisum. Sporidia congesta, con- glutinata, demum soluta, puiverulenta. Globosiy arrhizif extus verrucoso - scabri, MORPHOSiS prorsus subterranea, quare ejus prima stamina persequi non licuit. Verrucae peri- dii radicularum tamen vicibus evidenter funguntur. Piilposam interiorem massam numquam vidimus, sed primo floccoso - carnosam , ex albo sordide car- neam 1. purpurascentem, demumque in sporidia ni- gricantia solutam; saepe ex parte inanem ; immo non rara sunt individua tota abortiva, cava, ad la- tera floccosa. Massam subdivisam flocci conjuncti sublamellosi 5 venarum instar, in locula distinguunt, vacua spatia occupantes ; (barum ortum, quae de L. Bovista vulnerato narra-^d, illustrant), raro medullam centralem (sive columellam Podaxideorum) forman- tes; saepe enim in centro cavus est fungus 1., Co- >.ry(Utlis cavae instar, glaream et terrae particulas in- cludit. In statu plene maturo flocci subevanescunt. AFFINITAS. H^jperrhizae jam indicata; Scle^ rodermatis evidens , etsi cellulis regularibus sporidi- orumque glomerulis ab eo recedit. Est genus Scle- rodermeum ad Cenococcum! (juxta posuit jam So- werby) transiens. — Analogia adest lucuientissi- ma cum Tubere , praesertim vegetatione, et cuni Geastris subterraneis , praecipue Diplodermate Link^ simillimo inter Lycoperdeos. 58 ELAPHOMYCES HISTORIA. Fungl subterranei) numquam spon- te emergentes, aestivales , sed per totum annum fe- re persistentes 5 indurescentes, Hinc eos e terra iiilmine tacta ; iilinc e semine cervorum prbnasci ^) fabulantur rustici et Patres; ut et muita de usu aphrodisiaco etc. (ji^ Bauh, , Gled. metJi, p, 156, Ednlis ,non est; sed cervi, lepores, ut ferimt, et eerte sues eodem vescuntur. Jam Tlieophrastus (x£- Qavvcov Hist, pl, 1. c. 9) omnesque veteres Bota- uici celebrant. Affinitatem cum Sclerodermate Michelms ( ex quo varietas misero GleditscK), pro-» prium ipsum efficere genus Ehrhart (Beytr. Yl) pri- mi observarimt. Analysin chemicam dedit Trommsd, neu. Ch. Journ, X.L \, E. granuJatuSy rotimdatus, inaequafoilis^, papiilo- 80-verrucosos, sporidiis atris. . Tubera ceryina» Lol. ic. t. 276, CerTi Boletus I.Bauh. Kist.IlI, p, 851, ubi reliqusk sjnonyma. JT~einm. Phyt. t. 524, Jig. d^ Ljcoperdastrum — cortice granulato^ seminibus atris, u. 10. Mich. gen, p, 220. t. 99. /, 4. Lycoperdon cervinum» ' Xrww^ ^pec, Pl. 2, p, 1053, ex synonjmis ef ^uct. plurr. Scleroder- jna cervinum. Pers, ! syn. p. 156, Moug, et Nest, ! exs, n. 282. Bec.fr, e.p. 102. Sphaeria, n. 2191 , Hall. helv.p,112, Tu- ber cervinunx, Nees Syst, /, 147, Phjmatium fulvum, Chev^ par, p. 361. b, costato - lacunosum, Fl. Dan.fasc, XXXIII. t, 1969,/. J. Fungus rotundatus, passim oblongus; forma subinaequaii , celliculosa saepe et in b. inter costas elevatas lacmioso - scrobiculata ; ^^ — 2 uncialis; su- perficie granulis minutis rotimdatis obtusis stibdistan- tibus papillaeformibus tenacibus exasperata. Color subocbraceus 1. fulvescenS;, demum fuscescens ; gra- milis saturatiorihus, passim apice quasi pertusis (hinc JialJer pro peritlxeciis SpJiaeriae liabuit). Peridium intus albimi est et simiJare.' Fungus junior moUior, odore viruiento , adiJtus rigidus , subfragilis. Spo- *) Analogae fabulae in remotissimis terris , imnio in Americae septentrionali diffusae, Radicem tuberosam Fungi e lacte Ti- gridis excrescere in Sina referunt; (\id. Raji Hist, ^pp, p. 1850)^ eui et qualitates occnltae tribuualiir» ELAPHOMYCES 59 ri<lia copiosa, globosa; atra, In silvls vwntosis stth terra. Apud exteros vulgatior csi. (v. v,) Obs. Nomen ce?'vinum , cum et in genericum mutatiim fuerit, et duplex species sub eodem commu- tata^ ut specificum minus itloneum fuit; recepi a~ ptius ab ^fb. et Schwein. (consp. p.8l) varietati suae a, Luc spectanti, adscriptimi. — Omnes exterorum descriptiones et icones priorem, nec sequentem si- stunt ; Imic tantum accedere videtur Soweih. fiing. t. 269. 2. E. muricatvsy globosus, aculeis subtetragonis sti- patis muricaais, sporidiis ni^ricantibus. Ljcoperdou .solidam. Linn. Lapp, n, 526. L. Tuber, Linn. Stiec^ n, 1281. Ljcoperd, cervinnm quibusdam^ saltim in Suecial L. scabruni. Willd. Ber, p. 409, f. 7,jf. 19. (senio confectura, ut fere dubium ■ — in herbario prioris specimina tautuui adsuntj receutius vero deternuuata.) , Sclexod, cerTin» fi, Pers. l. o. Colore et statura priori similis, sed differt for-^ ma magis aequali, globosa (minore saepius); duri- tie demxim fere lignosa ob peridimn junius saltim crassius; superficie tota obtecta aculeis(nonpertusis) stipatis acutis ! tetra - pentagonis , unde muricata , sporidiis minus intense atris et praecipue cellulis punctiformibus ;, Dotliidearum referentibus in peri- dio , quo evidentior fit analogia cum Tubere ; addi- to odore non ingrato. Color fulvus, in exoleto fu- scus. Non igitur miremur Linnaeum ex externa fa-. cie hanc speciem potius cum Tubere, quam cumprae- cedente coniunxisse. Verum Tuber in Suecia bac- tenus non lectum est. Cum priori tam in fagetis^ ffuam piHetiSf at apud nos vulgatior, (v. v.) Obs. 1. Memorabiles sunt illae cellulae Do- tMdeaceae in hujus peridio et granula prioris Spliae- riaemorpha superficialia, ob quae eiuii HaJJer Sphae- riam dixit. Adhuc magis singulare videtur duas Sphaeriae species ex his tantum oriri;, quare pro illarum volvis habiti fuerimt. Hactenus equidem Sphaeriam capitaiam ad El. granulosum , Spi, ophio' 60 , CAUL00L08SUM glossoidem in El, muricato legi; quod tamen oumino constans esse nondum affirmare aiideo. Genus inquirendum, CHAR. Geogastres, peridio marginato disco depresso, spoute non dehiscentes, inras pulverulenti. Ceterum structura ignota, Forsan ad Cenococceos pertinenf. !♦ Lycoperdon cxjathiforme ^ sessllej conicum^ apice concavum, marginibus tenuibus laceratis. Fungus pulyerulentus , pjriformis , fundo spongioso e Vir- ginia, Plu^, pJiytoffr, t. 184, f, 8. Ljc. cjathiforme. Bosc in Berl, Mag, K, p, 87. t, 6. /. 11. u4. B. Color violaceo - griseos , in disco depresso obscurior. Num- quam sponte deliisceas visum , sed ab insectis pertusum vel a qua- drupedibus maiamalibas calcatum fiaEgitur. Locis aridis Carolinae^ (v. ic.) 2. FungtLS Malicorii facie. Bocc. Pl, rar, p, 23. f, c. ,jMespili facie (b. e, superno umbilicatom ut Mesp, germa- nicae fructus) laevis , vesicae forma , nigricantis coloris , interme- diis fibris terrae cohaerens. Pulpa rara y sed cutis per maturitatem dura , adinstar corticis, Mali Punici» In silvis Bargae in JEetru.' ria/' (v. ic.) 3. Lycoperdon Tnfimdihulum ^ infundibuliforme, sordide aliidum, interne cellulosum, Willd, in Vst, Mag, 4, p, 15./. 11,. ,,Corpus infundibuliforme^ albidum^ rugosum, superne con- Texiusculum fuscescens. Interne flavescens , cellulosum ^ sominibus concoloribus, *^' In silva ad K.oepnicTi prope Berolinum hieme. (v» ic») Forte Lycop, caelatu?n vetustum ] X. CAULOGLOS>SUM. (Grev.) Fries, Syst. orh. veg. 1, p. 136. Cionii ! spec. Spreng, Sysf, Veg. IV. p. 529. Herculea. Fries. inscr, (^S,3i:ji, ij^ 278.) CRAK. Peridiiim simplex, cum stipite con- tignmn , dein ad latera lacerato-deliiscens , percur- sum columelio iloccoso, cni iiispersa sporidia. Fuft-' gi cJavaeJornies j siipitati, radicantes^ Obs. Fungi exotici^ in regionibus caiidioribus ad terram obvii, morpbosi baud cognita, interior tamen massa primitus non fluxilis videtur. Stipitis epidermis in peridium continuatur, \mde stipitis cen- CAULOGLOSSUM 61 tnim perJdiiim intrans laxe floccosam coliimellam format. Hac structura ad Lycop, Proteum proxime accedit, verum omnium sui ordinis generimi hoc evid entissime ad Trichodermaceos abit. Sub Cmi" loglosso Gi-eville * ) sequens genus potius intelligit, nomen vero peraptum (a xavlov et ylcoaaa) hoc io- co servare liceat. {Linn. Phil. Bot, §. 247, 248.) 1. C. elatutn^ columella cylindrica, sporidiis lu- tosis. Clavaria pistillaris ? Lour^ coch. p^ 696. Funous palmaris , strictus , eiongato - et an- guste clavaeforjnis, cujus dimidia inferior pars abit in stipitem teretem subaequalem aut basi ieviter in- crassatum, laeviuscuiimi , glabrum, aibidum, 4 iin, circiter crassum. Peridii maxima pars in meo spe- cimine discessit , remanentibus tantum basi et apice squamuiis, epidermidi stipitis simiiibus, unde fuga- cius in hac niagis evoluta specie , quam in sequente. Coliunella stipite crassior, totum fere peridium im" plet, centro solidiori, ambitu floccoso. Sporidiorimi globosorum, haud conglobatorimi , densum stratum coiumeiiam obtegit. In India orientali, (v. s. a lio- nigio iectum.) 2, C. transL'ersarium , coiumella conica. Penis cnnimis TirginiaTms. Plufi. pJnjf. t. 184. /. 6. ? (Cfr. Spa- doniam). Lycoperdon transversariura. Bosc. in Berl, Mag; V.. p, 87. l. 6,f. 9. Nees Syst. fig. 129. B. Cioaium Carolinen- se. Spreng-, l, c. Priori minus (2 — 3 unc. tantiun altum), stipes parum distinctus, basi fibriiiosus, peridio magis di- latato ovato - oblongo dupio triplove brevior, ut di- stinctam esse speciem non dubitemus. Peridium ma- gis persistens, ut Boscio non ruptum obi-ium. Co- lumeila conica, totum peridium percurrens floccosa. Sporidia inspersa ut in Lycoperdis. /« silvis sabu^ losis Carolinae ausiralis. (v. ic.) *) Doleo hujus accuratissimi dissertationem ia Edin, Phil. Joum» mihi incognitam. 62 PODAXON XI. PODAXON. Desv. Sclerodennatis spec. Pers, syn. p. 150. Podaxi.s Desv. — Keei Syn. gen, p. 69. Fries Syst. orb, veg. 1. p, 139; Caulogl» spec. Grev, Mitremjces et Cionii species Spreng. Syst, veg^ IV, p, 518, 529. CHAK. Peridium discretum, basi a stipite^de- hiscens , percursum stylidio demum denudato. Spo- ridia conglomerata ( an omnibus?), floccis stylidio adfixis intertexta. Fungi radicanies , stipitati^ peri' dio subclavato. O b s. In regionibus calidioribus ad terram na« scitur lioc centrale genus, Stemonitis analogon, A priori abimde diifert; ipsum forsan, fungis tropicis accuratius examinatis, in duo abibit g^enera. Mor- phosis interna sicca apparet. Habitu stipitis cum Mitremycete nonnullae species conveniunt, at cete- rum nii commune habent. Nomen, a ^rtovg et a6,cov de- rivatum, Podaxon scribendum est. ^ Catacliyon, ^iii^iie laevi. Pecultare gemis ? 1» P. carcinomalis) stipite cylindrico Iaevi> peridio basi lacero - dehiscente , sporidiis fusco - nigris. Lycoperdon carcinomale. Linn, fil. Suppl.p, 453. TJtunb,! diss, acad. 1. p. 274. Scleroderma. Pers, syn. p, 153. Spreng^ Sysf^ veg, IV. p^ 519^ Schweinizia» Grevill, in Ed, Phil, Joum. 8. Stipes crassus, curvatus; rectus dicitur ab au- ctoribus, cum non aliorum more e fibris contortis componitur. Peridium ovato-oblongum, albidum, 2-^3 unc. longum, 1 unc. crassimi, basi irregula- riter dehiscens pileato - conicimi evadit. Flocci et sporidia fere fusco * atra. Ad ulcera cancrosa sanan- da adhibetur. Ad caput bonae spei in acervis fortni'* carum. (v* s. in 3Iuseo Thunbergico.) Obs. Catachyon EJirenh. (quod illa Stemoniih novem poUices altay in. Nees Fung. Javan. Prodr. memorata) priori utique affine est, sed quantum specimina Thunbergiana in memoriam revocare pos- sum omiiino distinctum peridio sqUamosOf stylidia PDDAXON 63 demiim demidato, stipite tenuiori et in Ac^i/pio, (v. s. in herb. Ehrenb.) * ^ Stipite € fihris contorto, 2. P. caltjptratus y stijnte fibroso torto li^noso^^pe-» ridio calyptrato, sporidiis subolivaceis. Tubera testlculorum forma majora. Phili, fil. t. 168. f. M, Lj-- coperdou axatum Bosc, in yinfi. Soc, d'Hist. Nat, l.p. 47, t, 11. Ciouium senegalense, Spreng,!, c. p, 529. Radix tiiberosa, oblonga, deorsum prolong;ata, «tipes fistiilosiis, substantia fere lignea^ e fibris ob- iique contortis. Capitulum ovatuni, 4 unc. longum, stylidio a stipite percursimi. Peridium maturum in plures lacinias fissum, in apice observantur squa- mae superficiales calyptrae exterioris residuae. Spo- ridia indole et colore Lycop. caelati. ^d Senegal jiiivium. (v. ic.) Obs. Tubercula testiculorum iforma minora. Phik. l. t, f. N. mole minore tantum diiferunt. In specimine dissecto stylidium ap-»- paret, sed caljptrae HuUa yestigia. 3, P. pistillaris , stipite fibroso torto , peridio cro-* ceo , sporidiis ferrugineis. Lyc. pistillare, Linn. Manf.p. 313. Scleroderma. Pirs. Syn.p^ 150. Schweinizia Grev. /. c. IVIitremyces indicus. Spreng. 1, c. Fungus spithamaeus. Stipes fibris longitudina- liter tortus. Peridium clavatum , e vato - oblongum, stipite quadruplo crassius, duplo longius, membra- na crocea vestitum, pulvere ferrugineo repletum. h c» /» India orientali, (v. s. in 3Ius, Hafn.) Xll. 3IITRE3IYCE>S. Nees. Nees Syst, p. 136. Schwein, Car, p. 34. Fries Syst, Orh. Veg^ p. 136. Calosioma. Hesv^ Gyropodium» Hiichcok in SiHi}n% ^mer. Journ, IX, p. 56. CHAIl. Peridium papyraceo - cornemn, ore de- terminato, squamis coloratis clauso; extus calyptra basi disriipta squamosum; intus in ambitu inane, centro gerens sacculum (peridium interius) g^lobo- sum, discretum, solis squamis ostioli adfixum. Spo- ridia sacculo iuteriori inclusa^ filis destituta; con- 64 MITREMYCES glomerata, Sessilis, radice ampla discreta^ stipitiformi, € tendinihus coralloideis cartilagineis anastomosantibus conforta» Peridimn interius, sacculi instar ex ore dc" pendens, undique spatio vacuo ah exteriori discretum» MORPHOSIS. Radix caudiciforniis , primitus siibterranea, tlialli fere species, 1 — 4 peridia discreta enititur. Totus fungus, et radix persistentius, epi- dermide geiatinosa facile abstersa involutus est; quasi Geogaster Myxogasiri inclususl (Quae inversa sunt in Lycoperdeis, Polysacco.) Calyptra peridii €um cortice Bovistarum F. analoga est, radici con- tigua ; sed peridio pronascente basi disrumpitur mar- gine repando, e squamis coeuntibus formata, deci- dua. Squamae oris, coroliinae fere, in conilictu iitriusque peridii formatae. Uiterius observandum, an peridium exterius ab interiori primitiis gelatina sit distentum, utrum sporidia pulpa deliquescente an fatiscente secedant e. s. p. ' AFEINITAS et HISTOE. Fungi terrestres, Iiiemales, diu persist^ntes, americani, a praecedenti- bus adeo remoti, ut cum quo genere potissimum comparemj nesciam. Adest quidem analogia cum GeastrOy at tam remota, ut genus suae sectionis ad* iiiud radians tantum dici possit vel Sphaeroholus Imjus ordinis. Yegetatio potissimum cum Podaxo- nis speciebus stipite torto; verum fructificatio nil convenit. Hac considerata ad Cenococcum proxime accedit. Jam ante saecuium pinidt PluJcenet , resu- scitavit sine synonymo^osc, e cujus descriptione ge- nus;, a (.iiTQa et /ti;^?/ dictum separavit NeeSy cka- racterem iliustravit Schiveiniz, 1. M. lutescens, Scliwein. ! Car. n. 345. t. 2. f. 1. optime, Fungns pulvernlentus , virginianus ^ caudice corallino , topiario arte contorto. PJietc, phyt. f. 184. ./". 5, (quoad stipitem opti- mei), Moi^is, Huf. III. p. 642, Lycoperd. Tourn, J. H. H. Lycop, heterogeneum. Bosc. in Berl. 3Iag. V. p, 87, t, 6. /. 10. (squalida). Mitremyc. l!iees Sijst, l. c. f. 129. Scl. callostoma. Pers, JoUrn, Bot. 2. p. 15, i, 2, f, 2? (ex Spreng.) Gyrop, coccineum. HitchcoJi. l, c, t, 3^ MlTKfiMlCfiS 65 Basis stipitiformis ampla , 2— 4unc. alta, un- ciam et ultra crassa, cylindrica aut conoidea, deor- sum praemorsa aut in aliquot crassos et obtusos lo- bos divisa; e fibris crassis (aut tendinibus potius) longis, tortis, cartilagineis , siccitate corneis, ana- stomosi confiuentibus formata; lacunosa, rufescens. Peridii calyptra crasse membranacea , planiuscula, lutescens. Peridium globosum, demum et coliabe- scens , glabrum , lutescens , unciam haud attingens (radice angustius), solitarium aut 2 — 4 simul; ore coronato squamis divergeiltibus anastomosi iunctis, elevatis , plicatis , eleganter coccineis. Sacculus du- plo minor lanuginosus , lutens , pulvere globuloso sulpliureo refertus. E terra hitosa, ad latera viariim et hieme* (v. s.) O b s. 1. Alteram speciem minorem incamalam qiioque memorat Schweiniz 1, c. [Videtur Fung-us pulverjilenlus vesicarius parvus ru- hescens, in mmmifate aperlus et iuherculis rubris / scaber^ Raji Hist. 3, p. 20.] In arenosis Pensilvaniae^ Obs. 2. Fungus crepitus Lupi dictus trijidus ! virgiuiacus JMbm^ Sist^ III, p. 642 , igiiotus fuDgus, ex hac regione est. Genus inquirendum, CHAR. Peridium discretum^ nudum , basi dehiscens, Spori- dia floccis nullis intertexta. Stipes {sulinde bifidus) elongatus^ fi- hrosus, yidetur eximius transiim Cenococceorum ad Podaxideos, 1. Mucor decumanus. Pall, Russ. Reise I, p, 504. t. H. f, 2, ..Solitarius, erectus. Stipes 2 pollicaris et ultra , rarius bi- fidus^ albus, pubescens , basi saepe peunae minoris crassitie, ex- tremus attenuatus, laeviusculus maturitate contorquendus. Sub- stantia stipitis intus fibrosa tenacissima, Capitula (passim gemina) ovata , acutiuscula , mole semiuis Lithospermi ^ livida , matura cir- ca stipitem dehiscentia. *^ In nemoribus suffocutis et specuum sub^ ierraneorum Tiumo vegetabili in Rutheniae penetralibus. (v, ic.) XIII. CENOCOCCUM. Fries. Fries, Syst, Orh. veg, 1. p, 364. CHAR. Peridium nudum (haud corticatum), crassum suberoso - corneum , numquam sponte dehi- P. III. Sect. 1. E 66 CEMOCOCCUM scens, intus primitus siinilare, dein in sporidia pnl- verulenta, nuliis floccis intertexta^ fatiscens et cen- tro cavum. Ftingi globuJares , mThizi ^ sed thallo Jio^ \COSO passiin insidentes. MORPHOSIS subterranea , difScile observan- da , praecipue singularis thallo , qui nunc prorsus nullus , nunc admodum distinctus effusus hyssaceus, Peridium jam primitus induratum , pulpa numquam iluxilis observata est. Cetera fere Elaphomijcis, sed intus prorsus imiforme est, donec in sporidia fati- fecit absque omnibus floccis et cellulis. Os plane nul- lum^ sed vetustissimum fragile evadit et diflractum. AFFINlTASetHlSTOKIA. Omniumbujusor- dinis generum distinctissimmn , potissimum tamen cum Elapho?nyce comparandum. Extimum Lycoper- deorum offert radium ad Scierotaceos, a quibus ex- terna facie • subsimiiibus sporidiis pulverulentis re- movetur. Won rara, credo, saltim species prima- •ria, sed ob colorem atrum globuli in liumo atra facillime praetervidentur. Komen a xsvog et xoxzog, 1. C geophilum, atruni, sporidiis concoloribus. Xycoperdon graniforme. Sowerh, fung, t. 270. ! Cenococcum g-eo- pliilum, Fries scler, sicec, exs, Dec, XXXl^II, Granula exacte giobosa, libera, omni tbaiio et , radice destituta , laevia , glabra , aterrima , magni- tudine seminis viciae in Iiumo atra copiosissime ni- dulantur. Peridium admodimi crassum, corneum fere et rigidum, aetate vero fragile fit^ contextu obscure vesiculoso; intus demum cavum. Sporidia ^rimo conglobata, compacta. His in ien'is copiosissi- •mum in humo fagetorum ; prima vice attetidebam in al-^ veis exsiccatis torrenium novorum , qiios aqua largae pluviae tornaveixit , iu quibus coviose coacervatum^ dein muJtis aJiis Jocis. In ericetis circa Brijeres CraJ- liae Mougeot ! ; etiam in anista Lecideae uliginosae» Ach., ex AngJia missae, vidi. Autumno. (v. v.) .§„ bt/ssisedum, peridiis thallo floccoso late eifuso atro insidentibus. MYXOGA8 iUHS 67 Apud nos ne obsolctissimiun qnidem iili vesti- gium^ cum iu hac var. tliallus floccosus valde in- signis; peridia ceterum prorsus similia. In Gallia circa Angers, Giiepin ! (v. s.) 2. C. xijlophilum^ subtestaceum , sporidiis albis. Forma et magnitudo prioris ; ceteriim vero ma- xime recedit omnium partium colore ( exteriore in- tensitate varie) et thallo efliiso floccoso purpurascen- ti-pallido, e quo peridia adulta matura floccis ma- trici tantum laxe adhaerent, fere libera et pendula. Ob colorem et formam extus sclerotium prorsus re- fert, intus vero priori evidentius albo -farinaceum est. Ad ligna pulrida suffocata PetropoU eximium \fungum detexit Weinmann. (v. s.) Subord. II. MYXOGASTRES. CHAR. Primitus mucilaginosi , fluxiles. VEGETATJO maxime singularis et a reli- quorum fungorum prorsus diversa , licet fructifica- tio cum priori subordine conveniat multique adsint transitus ipslus vegetationis. Communiter autem primitus deest omnis thaihis floccosiis ; in hoc enim statu sistimt pulpam mucilaginosam, saepe varie ef- fiffuratam , a statu perfecto non substantia tantum, sed et forma diversissimam. Ad has morphoses, cum Insectorum potissimum coraparandas maxime at- tendendum, quae mihi contigit observare, fusius exponam, cum hactenus fere ne^Iectae sint multas- que species et genera spuria, etiam apud recentissi- mos Auctores subministraverint. Qualia sunt Z/^/- cogala, sensu primitivo, Mich. et Hall., Mijcilago Mich. (non Haller!), Mesenterica Tode, Phlebomor- pha Pers., Emholus Hotfin., Mesenterina Chev., ulti- mae duae Tremellae in ^^ illd Ber. Merulii desciscen- tes et Tremella duhia Spreng., multae Mucoris spe- cies apud varios Auctores, immo Michelium (Mu- cor n. 3.), Hailerum (helv. n. 2150 etc ) — Omnium E 2 m MTXOGASTRES fungorum maxime meteorici, e g^uttula iimpida, in ^uam dissolvitur sporidium;, subito enascuntur, supra diversa corpora, etiam viva, e quibus iiutrimentum vix hauriant, saepe sine discrimine effusi (Cfr. Dia- clieam) et semper prorsus superiiciaies. Per- fectior eorum evolutio ex aeris constitutione ad- modum pendet; ^'ove iargissimo irrigati deliquescunt, ^it etiam frigore adui^ti; nimis sicco solisque radiis infesti rigescunt ( saepe pro Scierotiis descripti) et praemature, fructiiicatione non evoiuta, ,pereunt; liinc piurimi quoque ioca crypta et umbrosa inco- lunt. Hunc primordialem statum pro tiialiino iia- bendimi esse non tantum vegetationis modus, sed et forma suadet, quae omnino in Mesentericis et Muciiaginis speciebus mycelia perfectiorum fungo- rum refert et ob quam cum eis commutantur. Sic ii- cet Miclielium citet, Miicilagines Haiieri primariae sunt piieatorum myceiia (reiiqua infra sub Flavia Agaricina^ Dematio virescente P., Triciiotiiecio ro- seo citanda ) , Mesenterica lutea Nees Syst. f. 238. [non simillima Todeana pianta, quae liujus ioci est] status tiiaiiinus Thelephorae sulphureae e. s. p. At haec infra fusius enarranda sunt. — Uiterior ex- plicatio in variis varia est ; in genere quieta exsic-/ catio , qua sensim biic thallus^ ex idea fungorum, in fructificationem abit^ formam magis determinatam contraiiendo reddit organaque expiicat, quae jam in statu eiementari involuta s. in potentia iatent. Haec omnia evidentissime fiunt in Mesentericis et vix aKud puiclirius novi exempiiim vim vegetationis ejC" pansivam siih fruetificatione in contractivam abire^ quam quod Mesentericae offerunt. Saejsius oculi mei, non sine voiuptate singaiiari, in earum morpiiosi a statu infantiii ad perfectam evolutionem acquieve- runt. Ne alii iiaec frustra repetant, observem neces- se est;, status muciiaginosos omnes et praecipue Me- sentericarum cautissime esse tractandos; baiatrorum more avulsae res tam delicatae frustrantur; immo^ MYX0GASTRE8 69 $1 tremulatione quieta evolutio turbalitr , abrumpi- tur. SPECIALIOR morphosis EXPOSITIO. Di- versas hujus mucilaginis formas ad quattuor typo» potissimum referas. Sunt : A) Litjcogdla. Mich. Status mucilaginosus rotunda- tus, determinatus , jam iuyenilis peridio, molliori ta- men, indutus. Forma cum statu perfecto convenit ; differunt tantum color et substantia. — Hi rarissi- mi sunt , tantum ob viam veniunt in generibus Lyco- perdineis proximis , in statu perfecto duplici peri- dio papyraceo, sporidiis coloratis instructis^ vix ni- si in genere, Lycogala dicto. Hic typus praecipue ad quartum , v. c. in Trichils , abit ; obscurius ad sequentem, numquam ad Mesentencam, — Certo loco adnasci amant. B) Mucilago, sensu strictiori. Status mucilagino- sus indeterminatus 5 varie efflorescens et saepissime junior ramulosus 1. tnberculatus , totus unctuosus, absque peridii rudimento. Maturescendo superficie unitur, contiguus fit et in unicmn tantum peridiwn (intus saepe quasi compositum) abit , excepto Dider- mate vernicoso paucisque afiinibus ; cum contra mu- cilago Mesentericae in plura discreta peridia trans- formatur. Peridium ex hac ortum non papyra- ceum, sed tenuissimum fugax L crustaceum, cellu- losum quasi, fragile. Color primitivus plerumqua lacteus , sed et fiavus , quo praecipue ad Mesente- ricam abit, Interior pulpa solvitur in sporidia fu- liginosa atr^ave. Quod in Mucilaginibus sensu stri- ctiori praecipue eminet, id est , quod leges gravitatis nisui formativo dominantur, unde peridium perfectum in situ diverso diversas induit formas , mucilagine nempe, nuUo perspicuo peridio contenta, ex lege gravitatis, deorsum manante, cujus evidentissima exempla sub Reticularia attuli, sed et in Didermate vernicoso aliisque in transitu positis idem videre li- cet» Hujus loci sunt genera Reticulariay Aethaliumy 70 , MYXOeASTfiES Sptmaria^ Didermatis species multae etc, — Ad re- liquos typos formis mediis evidenter accedit, prae- eipiie vero ad Mesentericam ; nam Diderma vernieO' sum inter folia decidua imbricata , Aethatiiim septi- cum, inter pulverem coriariiim suffocatum etc. om- nino ut Mesentericae venose serpunt, quamquam sta- tus libere evolutus huc pertinet. — Locus eorum natalis maxime vagans est ; supra truncos , terram, folia, muscos e, s. p. occurrunt. C) MESE]N[TEPJCA. Status mucilaginosus ra- mosus e centro undique venoso - serpens , peridio nuUo distincto ^ non tantum substantia et colore a statu perfectissimo diversissimus, sed praecipue for- ma portentosaj iicet in variis maxime varia. Jn spe- ciebus adultis Iiypotliallo instructis venae membra- nula saepius conaerent (genus Mesenterica Todei); in reliquis inter se liberae sunt, sed nunc liberae {Mich. t. 96. f, 3)j nunc frequenter anastomosantes (genus PMebomorpha Fers. Myc Eur. 1. t. 6. f. 1, 2); , in aliis denique venae minus perfecte evolutae va- riis gaudent figuris v. c. corporum cuneato - lobato- rum in Cribariis quibusdam. Yenae plerumque con- tinuae sunt, raro (qualis TrcmeUa moniUformis Wilid, Ber. p. 420) e granulis seriatis reticulatim disposi- tis constant. Semper matri adpressae sunt. Admi- rabilis est celeritas vegetationis in plerisque, qua praecipue Diachea admirationem meam movit. De- posui casu quodam hujus Blesentericam incipientem in pileo meo et intra horae spaiium ma^nam hiijus partem reticulo suo eleganti candido obduxit. Est enim praecipue Mesentericarum indolis supra quae- cumque vicina corpora serpere; tamen spuriae Me^ sentericae Cribrariarum et Dictydiorum, loca uda quaerentes, liguum miicidum non deserunt. Color varius, albus v. c. Diacheae, flavus v. c. PhysarO' rum multorum, atrocoerulescenjs (Cribrariarum , ae- ruginosus e, s. p. At in tota plantarum morplio- »608 historia vix aliquid memorabilius vidi, quam MYX0GA8TIIKS 71 fiarum venariiin horizontaliter, vcrimujji inslar, ser- pentium in peridia verticalia saepius stipitata trans- formatio. En viaml Omnibus commune est plura individua pm^fecta ejc unica Mesenterica enili (hinc hujus species magis greoariae sunt, cum aliorum saepe sparsae et solitariae) ; nam ubi haec ad con- solidationem tendit, exsiccationis vi contractiva in ^lwrsi Jrustula , aviorpha et mollia adhuc, dissecatur. Quae olim ut unicum individuum vixerunt, num in. plura discreta abeunt vel ex arido tenuissimo hypo- thallo tantum con junguntur ; saepe inter Phijsareos et in his proxima Licea pusilla Schrad. maculae, om- ni contextu vegetabili carentes, in matre evanidae mesentericae directionem indicant. Guttuiae vero il- lae dissectae et amorphae mox singulari vi in per- fecte rotundam , regularem formam (inde species a Mesentericis ortae vulgo admodum regulares ) subi- to contrahujitur ; sublata vi vegetationis expansiva in Mesenterica, dominatur contractiva fructificatio- nis, sed in his praecipue singulare est, quod totum vegetationis productum in fructum absorbetur. Nunc peridiimi (primordiale saepe gelatinam si- stens hyalinam) induratur, membranaceum fit, raro firmius ut in Craterioy nunc incipit ve^etatio peridii interioris involutiva (reliquorum similis) simulque stipes, ubi praesens, e thalli mesenterici residuis erigitur, v. c. in (Cribrariis,) Physaro hyalino etc. — Mesentericae typus inter minores species hujus sub- ordinis pervulgatus est. D) Emholus denique complectitur omnes status mucilaginosos, forma determinata, laevigata, peridio haud discernibili. Primitus semper fere lactei, quo colore adulti numquam tinguntur. Peridium adul- tum tenue , simplex ! , subfugax , sporidia non fuligi" nosa. Genera, in quibus haec morphosis obseryatur, in duas sectiones abeunt ; alteram peridiis congesto - fasciculatis subcylindricis , cujus status primordialis mncilaginosus connato - compositus est (v. c, Arcy" I 72 MYXOGASTKES ria flava, vermicularis etc. inter Arcyrias, Stenionitis fusca^ etc, inter Stemonites, Licea Jalla.r, Jragifar- nus mter Liceas), e quo clariim fit peridiorum for- mam pendere ab Iioc status Emboli situ stipato ; alteram peridiis rotundatis, quarum Emboli dispersi et simplices nascuntur. Hinc peridii varia forma m multis Arcyriis v, c. A. incarnata facile intelli- gitur, boia Stemonitis typJiina^ cujus status mucila- ginosus est Tremella stipitata Willd. Ber.!, subso- litaria? orta peridio gaudet cylindrico. Probe au- tem tenendum est, omnes etiam Embolos, ut Me- sentericas, primitus sistere thallum eiftisum conti- guum, qui vero ocius in granula gelatinosa colligi- tur, unde forma jam junior determinata. Optimi Emboli sunt Arci/ria^ Trichia, Perichaena , Licea sensu strictiori; facile etiam plurimi Stemonitei. In genere enim Stemonitis, Dictydium et Cribraria mter morpbosin Emboli et Stemonitis vacillant, sed considerata indole peridii et sporidiorum status per- fecti major elucet cum EmboKs af&nitas. Nec tanta adest vegetationis mucilaginosae expansio. AFFINITAS. Vix alia fungorum sectio, quan- tum singulari vegetatione Myxogastres , a reliquis omnibus distat. Analogiae admodum paucae et re- motiores v. c. Ceratii , Stilbi , Tremellinarum etc. Locum tamen inter Tricbogastres et Trichoderma- ceos medium facile tuentur. Cum Entophytis, Ca- liciis, Mucoribus aliisque confiisis"mI commune ha- bere videntur. Ut vero ipsa sectio distinctissima, ita generum omnium, non sine difficultate limita- torum, affinitas reticulatim maxime intricata. PATRIA, locus, tempus, duratio. Ut supra ^am vidimus Myxogastres tam calore quam frigore adustos perire, ita et nimis calidis regionibus etfri- widioribus minus luxuriare , sed in climatibus tem- peratis centrum suum habere videntur. Jam in Ca- rolina australi saepius praematuri exsiccantur; in ditibus e tropicis collectionibus eorum nuUae spe- cies adfuerunt. SectioneS; in quas abeunt, Li^nyO" MIXOGASTRES 73 spermorufn (jimiorum Mucilaginum aut Meseiiferica- rum, sporidiis fuliginosis) et Calospcrmorum ( mor- phosi Lycogalaclis et Emboli , sporidiis non fuligi- nosis) ut morphosi, sic et loco natali inter se ad- modum diversae. lUi omnium maxime fugaces, va- gantes (h. e. in diversissimis corporibus, immo plan- tis vivis, „ollis^'^ A. S., saxis eflusi) sporadici. Hi truncos putridos carie consumtos vix deserunt, con- stanter suis locis redeunt. Horum paucae sunt spe- cies et frequentes, illorum piurimae eaeque rarissi- mae. (Sic etiam inter Orchideas meteoricas et spo- radicas.) Lig^nyospermi insuper maxime meteorici sunt, multae species annis siccis et frigidis frustra quaeruntur, piuviosis et calidis luxuriantur; hinc praecipue cum imbribus primi autumni emergunt, brevi abituri. Calospermi contra eodem fere tem- pore quoque anno nascuntur diutius, saepe per an- num, saltim destructae , persistentes. HlSTOllIA. Quanta diligentia proximum subordinem, tanta hunc negligentia Veteres obser- varunt. Status ejus mueilaginosi abnormes oculos fugaces praecipue allexerunt ; etsi una alterave spe- cies notataerat, ordo chaoticus jacebat, donec im- mortalis Micheli tam claram lucem accendit, ut suc- cessores proximi eam ne f erre quidem potuerint. Sub Lycoperdo, Clathro, Mucore aliisque generibus con- fundebantur dum in plura et accuratius determinata genera Bulliard, Treniepohl , Schracier, Persoon etc» divellere coeperunt. Et quidem tot proponebantur, ut vix plura addenda sint; at proposita accuratius limitare non minoris laboris fuit. In hoc praecipue eminet Link. Quo vero clarior evadat Auctorum genera determinandi ratio, primariorum exponam. Michelius optime ex capillitio limitavit Arcijriam (Clathroidem) et Stemonitem ( Clathroidastrum Au- ctoris); Craterium ob formam cum Pezizis (Fungoid. Auct.) conjunxit , generico vero simul expresso cha- ractere; plerasque species morphosi Mucilaginis et Mesentericae sub Mucilagine conjunxit, Aethalium n MYXOGA8TKES nempe (spec. 1)^ Spumariam (spec, 2), Didet^ma (spec. 3) Didijmium (spec. 5.), Fhysarum (spec, 8;, 9) — et revera haec omuia genera iignyosperma tam aiHnia siint, iit, an limites a natnra positi siut, facile dubitetiir. Species morphosi Lycogaiactis et forma ei similes Lycogala dixit. — uein Hallerus judi- ciosiis attendendus. Oenera morpliosi praecipue ni- tuntur. Mucilago Auctoris non Micheiii est , sed myceiia et Byssaceos compiectitur. Sub Fuligine species morpKosi mucilaginis, sub TricJiia eas, qui- bus morpiiosis Mesentericae, complectitur ; Lycogala Auct. Lycoperdon est. Status nondwm evoiiitos sub Lycogaiacte et Miicore recenset. Hujus potissimum vestigia premit BuJIiard, sed sub Trichia tantujji com- piectitur species capiiiitio reticuiato a peridio libero (Arcyriam et Stemonitem ) ; reliquos Myxogastres forma determinata ^ peridio simpiici^ sub Sphaero-' carpo, eos, Guorum forma varia irregularis et peri- dium saepius dopiex^ sub Reticularia (Jleticuiariam nostram, Aetbalium, Spiimariam et irreguiaria Di- dermata, Didymia coiiiplectente). — Trentepobl Craterium proposuit, Myxogastrfcs iignyospermos lorma regulari ad Tricliias, TricMas ad Lycoper- don, Arcyrias et Stemonites ad Stemonitem retuiit. — In liac nominiim confusione Persoonium , auctorem probatissimiim, secuti sumus. — Quantum Sciiradero debeatur, suis iocis erit notandum. E recedente ve- getatione facile intelligitur^ quare recentiori aevo e serie Caiospermorum vix ullae, Lignyospermorum numerosissimae destructae sint species. UStJ in vita communi parum admodum sese commendant, sed in oeconomia naturae certe non spernendi. Multa insectorum genera ex eorum spo- ridiis unica capiimt rmtrimenta. SYNOPSIS sectionum e morpiiosi et sporidiis^ generum e peridio et capiiiitio praecipue distinctorum. I. AETHALINI. Muciiago primaria in unicum tantum abit peridium. Majores, Sporidiafu^ * liginosa^ excepto Lycogdlacte, MYXOGASTHKS 75 14. LYCOGALA, Peridium determinatum , e «lii- piici membrana compositiim, verrucosum, pei-^i- stens, apice deliiscens. Flocci tenerrimi, Mor- pJiosis Lycogalactis, 15. ilETiCULAKiA. Periaium indeterminatum, simplex, nuclum, fu«ax. Flocci subfasciculati, reticuiati. Morphosis Mucilaginis. 16. AETHALIUM. Peridium indeterminatum, fa- .tiscens, strato floccoso corticatimi, intus floccis coalitis celiulosuiiL. Morpkosis prioris, 17. SPUMARIA. Peridium indeterminatum , fa- tiscens, simplex, intus plicis adscendentibus dis- cretis loculosum. Morphosis prioris, II. PHYSAREl. Muciiago primaria late serpens, in plura abit peridia. Fiocci adnati, recti, vagi. Minores , morpfiosi submesenterica , sporidiis Juli" ginosis atrisve. 18. DIDEilMA. Peridiimi duplex; exterius cru- staceum , glabrum , discretum ; interius tenerri- mum, glebae adnatum. Columella saepius praesens. 19. DlDYMiUM. Peridium (interius) tenerrimum, membranaceum , irregulariter dehiscens, extiis cortice ( peridio externo , haud discreto ) squa- muloso - furfuraceo fatiscente tectum. Columella saepius praesens. 20. PHYSARUM. Peridium simplex, tenerrimum, membranaceum , irregulariter debiscens , extus nudum. Columella nulla. > 21. CRATER1U31. Peridium simplex, papyra- ceum, operculo deciduo clausum Columella nuila, III. STEMONITEI. Mucilago primaria primi- tus plura peridia discreta enititur. Flocci reticuiatim connexi, adnati 1. innati. MinO' res^ morphosi inter Mesente7'icam et Emholum vacillantey sporidiis haud fuliginosis, 22. DIACHEA. Peridium membranaceimi, frustu- iatim deciduum. Capillitium reticulatiun, e co* 76 MIXOOASTllES lnmella grumosa radians. Morphosis Mesente- ricae, Sporidia fusco - purptirea. 23. STEMONITIS. Peridium membranaceum, fu- gacissimum. Capillitium reticulatum, stylidio (nigro) penetranti adnatum. Morphosis EmhQ» Joidea, Sporidia Jusco "purpurea, 24. DICTYDJUM. Peridium tenerrimum, persi- stens, capillitio innato reticulatim venoso-ner- vosum. Morphosis Eftibolo-Mesenterica. Spori- dia purpit7'asc^ , lutosa, 25. CRIBRARIA. Peridium membranaceum , ad dimidiimi fatiscens, capillitium innatum, de- mum superne reticulum constituit. Morphosis Embolo - Mesenterica. Sporidia sublutosa, IV. TmCHlACEI. Mucilago primaria primitus ' plura peridia discreta conjungens. Flocci liberi, intorti, elastici. Morphosis ejcacte EmboU. Spo^ ridia laete colorata, 26. ARCYRIA. Peridiiim circumscissum , superna parte fugacissima. Capillitium dense implexum^ elasticum. ^. TRICHIA. Peridiimi persistens irregulariter ruptum. Capiliitium dense implexum, elasticum. 28. PERICHAENA. Peridium persistens, circum- scissum, raro lacerum. Flocci pauci, liberi, vagi, elastici. 29« LICEA. Peridium subpersistens, varie ruptum. Flocci nulli. Sporidia non nigro -fuliginosa* Abnormis, morphosi ignota. 30. CIRRHOLUS. Peridium membranaceum , co- lumella centraK cirrhosa, elastice prosiliente. CRITICA. Analogias praecedentium sectio- nnm tum intra, tum extra hunc subordinem nimis longum foret enarrare. His studentibus e disposi- tione facile patent, v. cStemonitis et Podaxonis. Ma- gis placet observationes quasdam dispositionis fun- dameuta illustrantes addere. Morphosin primariam MYXOGASTRES 77 ponimuS; cum reliquas clffferentias determinet. Ae^ thalini ab omnibus eo recedunt, qiiod tliallus mnci- laginosus in unicunij quasi commune, abit peridium et lioc respestu Lycoperdineis accedunt. Si actu- ratius examinantur, praecipue in statu primitivo, facile plerosque compositos inveniamus. Ipsae Re- ticulariae v. c. R, maxima , atra etc. superficie tu- berculosa in statu primitivo Liceas referunt, qnasi e pluribus peridiis connatis compositae. Evidentius lioc fit in Spmnaria (peridiola fere ut Polysacco in- cludente) et Aeihalio ^ celluloso ad modum Elapho- mycis. Lycogala in hac sectione abnorme. Quo inferius ceterum ab Aethalinis descendimus, eo ma- gis subitanea peridiorum e thallo evolutio. — Ca- pillitium multos praeclaros offert characteres , at ei non coece inhaerendum. Floccis typice Trichospermi nunquam carent ; at in omni sectione subinde deficiunt» E generibus Didymii, Didermatis , Pliysari etc. species floccis prorsus latentibus contra naturae indicia excludere non licuit. Quare in Lignyospermis ma- gis abortiens sit, tam in generibus citatis, quam in Spumaria, suis locis explicare conabor. Heic vero addere placet corollarium multarum observationum. Vidimus nempe in eadem specie capillitium in eadem specie capiilitium e diversa aeris temperatura plus minus explicatum. Sic aestate multo magis evolu- timi in Reticnl. atra^ umhrina etc. , quam autumno seriori. Quod si ad genera capiilitio nullo aut valde raro variantia extendimusj videbimus semper fere istas species v. c. Liceam pusillajn inter Phy— sara, Physarum piceum etc. serotinas esse , immo bru- males. In Myxogastribus, sporidiis non fuliginosis, major capillitii vis, ut ex iioc, praesentibus paucio- ribus peridii differeniiis , eorum genera distingua- mus ; palam tamen est, Perichaenas Trichiis Arcy- riisque magis esse serotinas. Tantum in hac serie . species fioccis destitutas genere (Licea) distinguere licuit. Verum etiam his inessC;, aestate I. locis ca- lidissimis;, facultatem fioccos enitendi testantur; inter 78 MYXOGASTRES aHa^ specimiaa Liceae Jragiformis a Cel. Frid. Nees - missa et in Calclario lecta. — Sporidiorum color, €iim morpKosi intime connexiiSj in lioc siibordine est maximi ponderis seriemqne prJcliram «offert. Fuligiiiosi divortium in Diacliea, fuscescentis in Di- ctydio positum est. Genera lignyosperma (15 — 21) numquam a se invicem separanda. Quamquam P^-r soon hunc characterem non expressit^ nescio «ane qua alia ratione Tricliias et Pliysara tam rite dis- pescere potuerit. Alii liorum colorem praeterviden- tes V. c. SchufnacJier , de lioc ordine optime meritus, Trichias Pliysariis, Pliysara TricMis immiscent. — Peridii structura certe maximi momenti. Peridium duplex 1. corticatum tantum occurrit in generibus morpKosi Spumariae et Mesentericae ad Spumariam accedentibus. Evidentissima adest analogia inter pe- ridia Reticulariae et Physari^ Aethalii et Didymii, Spumariae et Didermatis. Genera semper, sectiones vero superiores numquam liac re determiiiari cre- dimus. Inferioris ordinis sunt cliaracteres e peridii dehiscentia, raro genera tute distinguentes. In ipso Craterio , Arcyria etc. iiaud absolute constans est ; in Didermate stellata Oeastrilormis specierum non- nullarum ne tribus quidem distinguit. Praematura morpiaosi turbatur v.. c. in cribrariis, Columella non spernenda, sed caute adliibeiida, ut multis exem- plis infra demonstrabitur. Maxime characteristica est ubi in styiidium , jam ante fungi consolidationem praesensy ut in stemonitej, abit. — Tandem paucis notandae anomaliae, in generum cliajacteribus rece- ptae, quibus nuilam tribuo vim. Sunt sporidia va- rie conglohata^ variis generibus adseripta , verum meis ex observationibus semper atypica. (Non con- fundenda cum sporidiis compactis Didermatis , quo- rum ratio est peridium interiiis.) Nunc statns praema- turi sunt, v. c. in Pittocarpio^ Endoconia ? etc. ; nunc, ubi in cylindros congiobata, ut in Strongulio, Der^ modio mera Insectoriim excrementa I Hoc jam in Lticea sua efhisa comprobavit sagaciss. Ehrenberg. MYXOGASTRES 79 Formam pcridii in characterem geiiericnm non in- gredi debere vix est quod moneam^ quamquam genera morpKosi mesentericae peridiis subtiis imi- bilicatis saepe insignia sunt. In generihus mor- phosi Emboli peridia basi umbilicata non occur- runt. At forma indeterminata , ipsa sua varieta- te , e legibes gravitatis , vegetativ ae dominantibus, pendente , maxime insignis est. Hoc loco quo- que citanda nimis subtiiis attentio ad lioccorum for- mam, reticulationem etc, quae tantilhim in singula genuina specie v. c. Keticuiariae , Dictydii etc. va- riant. Praeclpue insigne genus craterium capillitio variat. Fiocci adnati et liberi etiam non nimis stri- cte sumendi sunt. Multa infra videhimus exempla. In memoriam revocemus Lrycop. caelatnm a ceteris capiilitio fere libero recedens, minime tanien sepa- randum. At inter Physareos , capiiiitio- praecipue varios, singuiaris occurrit lusus, nondum satis ex- plicatus; flocci nempe in fibras sive corpuscula ere- cta, granuiosa, intra giebam ut pimcta aiba promi- nentia, coliiguntur v. c. in Didermate valvato, spu" marioide, Physaro flavo , Craterio minuio muitisque aiiis revera affinibus. Uiteriori examine utique di- gnus est. Flocci basi, an lateribus peridii adnati, e vegetatione in eodem genere variant. In speciebus stipitatis v. c. Physaris basi in sessilibus iateribus etiam adnata esse soient. At ilocci peridio innati, quibus Dictydia et Cribrariae eminent, inter specio- sos ciiaracteres jure numerantur. At ne lectorum patientia, jam forsan defatigata, prorsus abutar, fi-' nem hujus disquisitionis faciam. X1.Y. LYCOOALA. Mich. ex emend. Lycogalaclis spec. 3IicK gen. p, 216. Mucoris spec. Gled. Schueff. etc, Lycoperdon. Gled. Bull. Champ, p, 145 etc, Oaleperdon. jjeh. Hols. p. 108. Lycogalae (et Liceae) spec. Pers. syn. p, 157,195. — Lycogaia I FriesSyst, Qrh. Veg, 1. p. 140. c, CHASi. Peridium determinatum; eduplicimem- brana coiiipositum, papyrilceum, persistens^ apice de- 80 LYCOGALA terminate deliiscens; extiis .snfeverrncosum. Flocci peridio undiqiie adnati, tenerrimi, vagi. — Sessilia^ regiiJaria^ rotwidata, sporidiis coloratis (non fuli- ginosis). MORPHOSLS Lycogalactis;, cfr. supra a., sim- plicissima in toto JVIyxogastrium ordine, fere Lyco- perdi^ si a statu primitivo non carnoso discesseris, L potius peridiolorum Poiysacci. Golor primordia- lis numquam albus, sed subruber. Peridii structura etiam cum Lycoperdis magis convenit, quam sequen- tium ; in media aetate membrana exterior peridii, extus verrucis ornata, ab interiori tenuiori, saltim in prioribus speciebus facile separatur ! , praecipue si fimgus inter digitos conprimitur, Sporidiorum color insoiito varius; fragmenta floccorum cimi eis excussis secedunt. AFFINITAS et HISTORIA. Prima species vnlgatissimaj antiquis jam cognita et notissima, ge- neris typus lignatilis est, unde Lycoperdon epiden- drum bene dicta fuit , reliquae diversissima incolunt loca. Genus jam a Micbelio distinctum resuscitave- rimt JVeber et Persoon ; at infauste cum Keticulariis diversissimis fuit conjunctum. I^Ielius sane Bulli- ard, hujus generis Auctor, cum Lycoperdis conjun- xit^ quibus, v. c. L. Brasiensi, revera affine. Inter Myxogastres proxime ad PericJiaenas praecipue ac- cedit; tantum ob staturam majorem in bac sectione collocatum. — Nomen a Xvr.oQ et yaXa ^ lac lupi- num^ inde neutrius generis, ut rite Micbelius, Cor- ticem peridii duplicem primus notat Haller, * ITerrucis persistentihns scahra. 1. X/. epidendnmi, subglobosum, e sanguineo fusce- scens, pimctato - scabrum, ore irregulari , spori- diis expallentibus. Fungas non vescus. XXXI. Loesel. p, 96. tycoperd, epiden- dron. Buxh. Hal p, 203. Hall. en. p. 203. Hist, n. 2173 ! Linn. Suec. n. 1279. Fl. Dan. t. 720. Poll. pal. III, p. 314. Bott, t. 119. /. 1. BuU^ Chantp. p. 145. t, 503. Sowerh^ t, 52» HolmsJc, Ot, 2» t. 31, TTulf^ in Jacqu. LICOGALA ' 81 Co2l, I, p, 348. etc. Lycop. sanguiiieum «tc. Fitpp. Jf>n, p, 304. Biixh, CenU f", /. 29. /. 2. Lycogala globosum — — aeri» recocti colore. Mich, gcti. p, 206, /. 95, Bo- Ti«ta iuiniata, DiU. giss, p. 197. Lycop. pi«iforme. Linn, Syst, Veg, XJ^, p. 1020. ( adultus fungus ! ) Jacqu, Misc, uiustr, t, 7. fig. inf, Mucor fragiformis. Schacff. fung.t, 193, Lycog. miniata, Pers, tOhs. 2.p. 26. syn, p, 158. Nees syst, f. 97, (et Lycog, punctatum, l, c. f, 96, uon Persoonii) Grev. JFl. Crypt, Scot, t. 38. L» miniata, ferruginea etc, Schum,! Saell, p, 192, 193, h, adultum, alutaceum. L. sessile, Retz ! Scand, et in Vet, ' uic, Handl. 1769. p, 254. Magnitudo pisi 1. nucis. Situs nunc sparsus, forma globosa ; nunc caespitosus, tum forma mutua pressione minus regularis. Subinde fibrillfs radica- libus instruitur. Verrucae peridii rotundae, fere superficiales ; os lacerum. Flocci albidi. Ceteruni maxime versicolor est ; status pulposus ob colorem sanguineum, sed intensitate varium, plurimorum ob- servatorum oculos allexit; peridium prius decolora- tur, quam inclusa pulpa, fuscescens aut plumbeum, sed et ferruginascens, alutaceum etc. fit ; ut taceam varios nimia siccitate praecipitatos abortus ; in ge- nere quo humidiori loco et tardius explicatur eo obscurius fit, Pulpa interior primitus peridio con- color , dein compactior cohaerens obscurior purpu- rascens aut violaceo - rubra , demum e vegetatione plus minus praecipitata in sporidia rosea, cinerea, pallida, albida, ilavicantia etc. solvitur. Certe co- lori sporidiorum iA hac specie non fidendum! In truncis putricHs uhique. Vere — autumno, (v. v.) Obs. Lycoperd, sanguineum sphaericum Toum, J. B, H, Tulgo huc relatum , ex fonte ^ Boccouio , diversum e^t, Plurimi Auctoresj ipse Linnaeus, e statu mucilaginoso et adulto duplicem statuunt speciem. Gledilsch praecipue infaustus fuit et sub Lyco- perdo {spec. IV, meth, p. 151) et sub Mucore {l. c, p. I6l, Ciim Reticularia juncto ! ) enumerans. Nomen andquissimum et maxime Yulgatum speciei in hoc genere peraptum est ; miniati et ad statum mucilaginosum justo angustius est , niulto magis generi commune, et praecipue nomina specifica in hoc suhordine numquam e statu muciiaginoso sumenda sunt ! ! — Tremella nigricans BuII._, huc relata^ prorsus alieua est ; Tuhercularia nigricans Link — et «altim maxime affinis Dothideae ! decoloranti Fries Comm. II^ p, 122, P.IIl.Secl. 1. F 82 LYCOGALA ^ 1 jcop, Teicmcosuin Batsch, El. p^ 155. iclem ac X, epidendrum eim «■edixnns^ 2. X'. conicimj conlcam^ e rubro demitni olivaceo -^ nitenSj fibriiiis brevibiis innatis striatiilnm, ore tnincato rotundo, sporidiis expallentibus. X. conica. Pers. sijn^ p. 159 (tantmn Jatuus). Sommerf. Lapp» p. 239. (exoletum,) Coloris mutationes omnino ut in priori specie, peridiam modo junius magis miniatum adultius ma- gis nitens, exoletum fusco-pallescens. Pulpa primo concolorj dein purpureo - vioiacea (m liac aetate vidit Persoonjj sed mox rosea et sporidiis maturis pal- lens, argiUacea! Ceterum vero inslgnis species; for* ma constanter conica, passim geniinatim 1. ternatim connata, capsulis Buxbaumiae aph^llae, inter qnani prima vice legi, in statu adulto similis. Peridii verrucae abeunt in fibrillas brevissimas^ longitudi- naliter seriatim dispositas^ nigras, magis innatas, ttt peridium variegatum videatur. Sporidia matura argillacea , floccis teneliis mixta , ore trimcato rotun- do , sporidiis deflatis, floccis intus villoso. Inier mu'- scos ad teiram kumosam l, ad ligna carie prorsus conmmta, humosa^ locis umhrosis^ rarissime, Aug. Sept* (v. V.) 3. L. plumheumy evato - globosum, punctatum; e cine- teo plumbeiim^ ore reguiari, sporidiis albidis, Fries Symb, Gast. p. 11» (BnH. 1» 192. haJjittim saltim optime exprimit, Cfr» Bovis*. ^pliutt-» Ijea}. Lycog. cinerea Schtem. Saell. 2, p, 193, Difficiilimum est lianc tute distinguere a for- mis L. epidendri in statu maturo concoloribus (v. c. Jacq. Misc. t. 7. flg. super.> BuII. t. 503. f. 5. k — n>, quare et synonyma aegre dispescuntur. Morpbosi observata de diiFerentia tamen non dubitandum; os rotundum integrum, fere ut in Tulostomate mam- moso. Flocci parci. Sporidia albida^ flavida, num- quam rosea. — Lo phmibea , >ScIium. 1. c. potiiis ad L. epidendrum referenda? In corticibus dejectis pit* iridis lig^nisque abiegms prorsus consumtis j raro, Au* tunm^. (v. V,) LYCOGALA 83 4. L. pariefmum, Iiemisphaericiim, punclalum, coe- rulescenti - nigrum , lacero - deMsceuSj sporidiis flavis. Didymiiim panetinum. Schrad. Nov. gen^pl. p, 24, /. 6. j^. 1, Licea bicolor. Pers. syn. p. 195. Ic. pict^ p, 6. /. 3. f» 4^ 5, u4, S, 2>. 107» Sommerf. Lapp, p, 246. Vera omnino Lycogalactis species, morphosi, pe- ridio punctato - scabro , sporidiis pallidis; recedens tanmm peridio rigidiori subfragili, sed adsunt si- mul flocci, licet rariores sint. Ad minores pertinet species, 4^ lin. tantum latum. Color potissimum atra- mentarius (A. S.) sed in coerulescentem tendit. Ad parietes, praecipue lutosos , calce ohductos, locis suf- Jocatis. Junio efc^ (y.s.) * * J^crrucis fugacibus aut nullis, Desciscentia. 5. L. terresire^ caespitosum, rotimdatimi laevC;, car- neimi, fuscescens, irregulariter dehiscens^ spori- diis carneis. Lycogala terrestre, caespitostun €tc. MicK JSf^' P' 216» <. 9./*, 5. Lyc* terrestre, Fries Symb, Gast, p, 10. Adest quidem analogia inter L. epidendrum et terresfre insignis, hinc sub hoc genere servavi; de specifica autem diiFerentia nuiium dubium. Peridia minoraj constanter aggregata^ unde mutua pressione angulata, laevia, nitentia, generis more flaccida te- nacia (non fragiHa), persistentia. Sporidia floccis intertexta, carnea. Color mutabiiis videtur, omnino ut in L, epidendro, sed vivum observare non conti- git. Ad terram locis deustisy tit quondam MicJielius, legit Smolandiae Hesst, ( v. s. ) XV. RETICULARIA. Bull. ex emend. Friei Syst, Orb, Veg. 1. p, 147. Redculariae species. Bult, Champ, p^ 85, Fiiliginis sp. Schum. Saell, 2. p. 193. (Ce- terum apud Persoon et Recent. aliae species adLjcogala, Tri- choderma, etc. refernntur, aKae di^ersa constituuut genera V, c. Stronfrylium^ Lignidium^ Diphiherium^ Enleridium etc.) CHAK. Peridium indeterminatum , simplex, nuduni; tenue^ irregulariter dehiscenS; fugax. Flocci F 2 84 RETICULARTA peridio adlnati, ramosi, plus miniis fruticulosi aut compressi, reticulati. Sessiles^ irregtilares ^ forma e situ varia ! , sporidiis ohscuris fiiliginosis aut nigrican- iibus iaxis! MORPHOSIS. E guttula limpida subito efflo- rescit Mticilago mollissima, fluxilis, amorplia, in qua primitus nullum peridium discerni potest^ unde for- tna indeterminata ^ e situ varia pendet. Locis lio* lizontalibus planis formam habet pulvinatam aut ae* iqualiter efFasam, locis obliquis et verticalibus latus inferius ( ob gelatinam deorsum gravitatis legibus manantem ) incrassatum, e locis horizontalibus pen* dulam vidimus formam subturbinatam et substipi- tatam v. c. R. atrae, plumheae, umhrinae, In majo- ribus speciebus superficie» inucilaginis etiam ramu- losa et tuberculosa observatur. Color e primitivo sublacteo in fuliginosum et nigricantem sensim abit; media aetate saepe rubet, Haec mucilago sensim compactior fit^ caseosa floccis internis jam evolutis, demumque in uberrimum sporidiorum pulverem col- labitur. Peridiimi plus minus evolutum ; in ple- risque tenerrimum (in R. maxima aegre discernitur) in duabus satis firmum, nempe R* Jiavofusca et tm- gulina, sporidiis pallidioribus Lycogalacti acceden- tibus. Jove infausto mucilago aut tota dissolvitur aut praemature rigescit aut sporidia coadunata (£«- teridiwn) nonsecedunt. — Hypothallus raro distinctus* AFFINITAS. Genus suae sectionis centrale atque naturalissimimi, licet floccorum indoles non tantum in omnibus genuinis speciebus , sed et in eadem, tantilium ditferat. Spumaria et praecipue Reiiculariaj quae genera cum Reticularia ;conjunxit Bulliardj in cbaracterum favorem separantur ; typice tantum sunt Reticulariae perfectius evolutae, Ly- cogala eximie diflert non tantum peridio determi- nato duplici subgranulato , ore determinato, floc- corumindole, sed praecipue vegetatione, sporidiorum colore, ut revera parum affine. Maxime Phijsariis approxituautur species minutae exstatque «pecies, RETiCtJLAKIA 8.3 quam fere ob minutiem et origmem ex Loc genere excludere cogimur, cum cetera omnia exacte Ueti- culariae generis sint; nempe Phys. confluens, HJSTORIA. Fungi meteorici, fn^aces, ple- mmque aestatis fine luxuriantes, male inquinantes. Vegetant supra varia atque diversa corpora supra ligna^ corticeS; muscos e. s. p. effusi, sed pulrescentia et regiones campestres fugientes. Individua magis rara et solitaria, simulque brevi destructa, quare diu neglecti et hacteims minus cogniti. Obscura tantum vestigia (v. c. Raji syn. p. 17) occurrunt ante Mi- cbelium, qui primus hujus speciem sub LycogalacU luculenter proposuit, Saeculo Linnaeano una alte- rave species sub Mucore^ deinceps sub JLycoperdo de- scripta fuit. BuUiard primus sub Reticularia, quae tamen latiori sensu sumitur, genus distinxit ; Per- soon magis ex iconibus, quam propriis observationi- bus, sub Lycogalacte iterum proposuit ; melius Scbn- macber cum Fuligine conjunxit. Recentiori aevo singula fere species genere distincta fuit, sed sum- mam afFmitatem perspiciens, post diligentissimum in natura examen, conjungere non dubito Bulliardi nomen autiquissimum et optimum (ob filorum reti- culum impositiim) mibi visum est ; StrongifJli ob for- mam, raro rotundaui , minus aptum videtur, J. R. maxima, bypotballo eifuso.^ peridio tenuissi- mo tuberculoso ex albo purpureo - nigricante, floccis basi adnatis fasciculatis , spoddiis atro- purpureis. R, maxima. Fr. Syst. Orh. Veg. 1. p. 147. Spumam mucilaginosam, mire effilorescentem, in superficie ramulosam primitus sistit ; praecipue su- pra terram valde laxuriat varia corpora ambiens. Color primo lacteus, dein rubescenti-fuscus, demum fusco - purpureus 1. purpureo - ater. Hypotliallus la- tissime effusus, truncis etc. adglutinatus^ separabilis, gelatinoso-membranaceus,albidus ; siccus tenuissimus^ e sporidiis adspersis fuscus cum argenteo micore, Magnitudo variat, semper tamen spectabilis ; minora m RETlCUtAPdA f - spedtimna tritmcialia circiter, majora palmaria maxi- ma e pluribus conflnentibus integros truncos pluri- um ulnarum peripberia ambiunt. Forma incjetermi- nata;, planiuscula, 3 — 5 lin. et ultra crassa. Pe- ridium baud discretum mox modo vix palpabiii eva- nescens, tuberculosum ( facie Tubulinae \ ), enormem sporidiorum foedissime inqninantiimi copiam denu- dans, Fiocci a basi tantum adscendunt, in funi- culos intricati, ramosissimi^ tenelli, subreticulati, breyes nec peridium attingentes. In fagetis acl trufi" €08 nuper caesos prope terram praecipue vel in ipsa terra nec hactenus alihiy apiid ms abunde» Aug, '— ^OIK (v. V.) Obs. Ob floecos breviores pulTss sporidionim supeme onuiiao oudns, absque floccis, Tidetur. Floccis exceptis prorsus quadrat descriptio Dermodn inquinantis Lijik. diss. 1. p» 25., pro quo for-» isao flon iiomerito et olitn habui, Cfr, Liceam. ^, R. atra, subpulvinata, peridio tenuissimo subre* ticulato^ floccis a basi erectis dendroideis diva- ricatis, sporidiisque maturis atris. J.ycoperdon fuliginosuia. Sowerh, jimg^ i. 257. Lycogala atra., A. S, p. 83. t. 3. jf. 3» (non vero StrOB.gyliuHi Receirt. ") JFWe*. Symb^ Gast^ p. 7. Ma^na^ pulvinata, sed inaequalis pro more, (locis declivibus obliqua, liorizontalibiis pendula turbinata substipitata 5 ) saepe confluensj primo fiuxiiis alba, mox sordide flavicans, dein e sanguineo fusca^ tan- dem peridio fragillimo evanescente atra, maxime pulverulenta, pessime inqninans. Hypotbalius nullus, nisi peridii basin, peridio liaad iatiorem, fungo de- crepito, specie maculae nigrae remanentem sic di-» cas, Superficies peridii varia, subreticulata ; etiam tuberculata, Flocci a basi assurgunt, atri^ erecti, infeme crasaiores et sisbcompressi, immo membra- nacei, undique ramosissimi, divergentes, subreticu- lati, peridium attingentes, Eorum structura in di^ versis individuis non parum variat, Ad ligna et cor-m tices recefiter emm^tuos Pini silvesiris ipsamque terram juxta ejus tru^ncos ; huctetms noa alibi, Joae calidQ pihmio. (v. V.) HETlCLLAmA 87 O b s. lAwTinobohts a'ih'0su& Fries S. O. V . p. 148 loco et habitu citni priori prorsus convenit; xitrnm peculiare genus, ut capillitii fabrica jnbet, an pno- ris status perfectissimus et speciossime evolutus, iure ambigitur. Equidem in hanc sententiam eo luDen- tius abeo, quod eximium offert exemplum, naturam capillitium magis vilipendere^ quam vulgo creditur. — * Forma, color etc, omnino ut in vulgari R. atra; at peridium laeviuS) nitidum (^Stemonitis Physaroidis simillimum) capillitio adnatum, quare squamuloso- deciduum, aliis squamulis capiUitii nodis adnalis sat persistentibus* At capillitium ab omnibus mire re- cedit; pilam sistit laneam densissime et artificiose ^contextam, reticulatam^ determinatam^ tenaciter co- iiaerentem, tactii eximie elasticam, peridium totum implentem; fibris tenuissimis, apicibus coujunctis, Tinde capillitium in ambitu singulari modo smuoso- porosum. Sporidia copiosa, per capillitiiporos dissemi- nata ; bis difflatis optitne singularis capillitii structura perspicitur. — Si hic fung-us mera prioris luxuries, qualem hoc loco vix dubius proposui, magis me- anorabilis est, quam si peculiare genus constitueret. — Explicet simul diversa structura, in sequente in- dicata. 3. R, zimbrina, subpulvinata , peridio tenuissimo subiaevi ex argenteo imibrino, floccis basi ad- natis erectis ramosis sporidiisque umbrinis. — - K. Dan. t, 1976. ./. 2. Lycogala gi-iseiun rnajns. Mich, nov. Gen. p. 216* i. 95 /. 1» repetita in Glcd. meth, f, 6. Mucor Lycogaluji, Bolt, fung. t, 133. /. 2. Ljcoperdott fusciun. Huds. Fl, ^ngl. 2, p. €45. Reticularia Lycoperdon. Bull, Champ. p, 95. /. 446. /. 4. 47o; /. l — 3. Sowerh, fung, t. 272. Fuligo Lycoperdon. Schum, ! Sucll, 2. p. 193. Lycogala argentea, turbinafa, pun- ctata. Bers, sijn. p. 157, 158. Dsc. fr.2.p. 161. A. S, p, 85. optime. Grev, crijpi. Scot„ t, 106. cum >»ynn. Britann. TricUodernia Foliginoides. Pers, syn. p, 231. StrongyUum Fuligifloides. Bittm. apud Sliirtn Deutschl. fi. III. t. 38. (excl. «yn. Lycogalae atrae A. S.) Nees Syst^ f. 95. Fuligo laevis. Somjn-erf, Lapp. p. 239. b. uonKtroi^a. Sowerh, t, 400. /'. 3. Ma Awct. — Schueff, Fung. i. 19. ^ RETICULARIA Hypothallus nullus. Color^ ut optime A, S., al) initio argenteus, sericeo nitore insignis, dein sor- descens, e griseo in Umbrinum 1. rutilo - fuscum vergens. Magnitudo circiter uncialis, Forma uti prioris ex situ varia; iiujus forma pendula est JLy" cogala turiinata Pers. Peridium quam K, maximae evidentius , tamen tenerrimimi et irregulariter delii- scens, fugax^ laeve, rarius penicillato - punctatum, quali debetur L. punctafa Pers. (non vero Nees syst. nec ScKwein. Car.) Fioccorum structura vix rite observatur nisi in individuis exoletis 1. sporidiis de- flatis, tum prioris speciei sat similes apparent, ta- men minus divergentes nec atri. — Yulgaris haec species diu commutata fuit, optime vero a Bulliardo exposita, Credidi et equidem diu, e floccis plus minus evolutis duplicem distingui posse speciem (Bull. t, 446 et t, 476. /. 1.), at reliqua conveniunt, FIocLv. nim explicatio e vegetatione plus minus prae- cipitata non parum pendet. — M truncos vetuslos earsiccatos Pini Abietis (nondum in Pin. silvestri), Alniy Quercus, Betulae etc» praecipue aestate calida, (v. V.) 4, jR. plmnhea, hypothallo effuso, peridio tenuissi- mo laevi cinereo-plumbeo, floccis basi adnatis sporidiisque dilute umbrinis. F, plumbea. Schum,! Saell,2. p, 193» — P/. Dan, t. 1976. y*. 1, Reticul. Lycop. var. Bull. Species pulchra , at non satis nota. Hypothal- lo efiuso membranaceo tenuissimo cjnereo , forma- que planiuscula R, maximae similis^ at differt mu^ cilagine haud ramulosa, superficie laevi omniumque partium colore; quibus ad R. umhrinam accedit, at hypothallo , forma habituque differt. Varietas peri- dio globuliformi ScJium. l, c, p. 194 est hujus forma pendula, Ad truncos nuper caesos Fagi silvaticae* (v. s.) 5. R» flavofusca y subpulvinata, peridio membrana- ceo firmo laeyij floccis parietibus adnatis reti« KETiCULAlifiA 89 culati» clavato-appendiculatis sporidiisque dilate «^riseo - fuscis. Diphtheriam flavofuscum» Ehrenb. f silv, Ber, p, 27, f, 3/ j^ (flavofusca). B, (cinerea). Habitus prorsus R. umhrinae et forsan inter ejus synonyma passim latet; sic in ipso Jjtjcog. gri» seo 3iicli. nil obstat, quin huc citari posset. At ce- terum eximie diversa praecipue pcridio membrana- ceo insolito firmo sporidiisque dilutioribus , quibus differentiis Lycogala refert. Forma hemispbaerica e generis more locis declivibus obliqua (tum ^elati- na deorsum manante superne bypotballus oritur) 1, pendula subturbinata , uncialis circiter. Color pri- mo albus, dein flavo-umbrinus, interdum macula- tus, 1. cinereus. Capillitium jam in prioribus peri- dio adnatum vidimus, sed in hoc (ut sequentibus) parietibus magis, qiiam basi adnatumest; floccis ra- mosis flexuosis inaequalibus anastomosantibus ap- pendiculisque clavatis aiictis. Ad triincos emortuos. exsiccatosy autumno. (v. v. et s. in herb. Ehrenb.) 6, R. ungulina^ peridio hemisphaerico laevi firmo e testaceo expallente, a centro radiatim dehi- scente, floccis reticulatis sporidiisque fiisco-oli- vaceis. Lycopertlon unguUnum. ScTium, / Saell, 2, p. 192, Reticularia» JFl. Dan, t. 1977. f. 2, Eximius fungilius , peridio papyraceo a genere recedens, sed aptiorem locum non novi. Peridium rotundatum , depressum , basi planum , 2 lin. latum, laeve, e testaceo expallens, demum umbrinum. Pha- cidiorum I. potius Didermatum nonnuUorum more stellatim a centro dehiscit,. laciniis inaequalibus de- pressis. Capillitium reticulatum Auctor in schedulis notavit. In ungulis puirescentibus equinis. (v. ic.) 7» -R. olivacea, peridio membranaceo subplicato hyalino , floccis adnatis dendroideis reticulatis, sporidiis viridi-olivaceis. Fr, Stirp. Fems. p. 147, Hypothallum distinctum non video. Peridium temiissimum; membranaceiun, tamen satis persistens. 90 HETlCULARiA inaequabile, subpKcatum, hyalinuin^ sed bpoiitliis translucentibus olivaceum;, nitens^ apice lacero-ru- ptum y forma varium ; specimina minima rotnndata, pisi magnitadine, majora difformia^ subdepressa, 4 unc. lata. Flocci copiosi, arbusculoidei, peridio ubi* que adnati^ capillares. Sporidia copiosa, ele- ganter oiivaceo - ■viridia , quibus ab omnibus mihi cognitis Myxogastribus recedit. Statum primitivum non vidi. In truncis exaridis prostratis ahiegnis in sil'^ ids montanis y raro. Legi Martio. (v. Vt) Enteridium olivaceum Ehrenh. l in Liuk. Jahrh^ €L B. 2. p. 55. t^ \. f. b, ex speeiminibus Herbarii EHKENBERGIJj liabitu priori simiUimum est, nul- lumque mibi dubium, quin status imperfectior in evoiutione impeditus, sporidiis in globulos congluti- natis, floccis rarioribus^ quales varietates in aliis speciebus quoque videre iicuit. Recedit insuper de- scriptio fungi Ehrenbergiani bypotballo pellucido, in meo fungo maturo magis non perspicuo* Lectum in superficie interiori corticis alni glutinosae ^ hieme, (v. s.) 8» R. versicolor^ peridio depresso tenui laevi e mi" niato fuligineo, floccis adnatis submembrana- eeis reticulatisj sporidiis fiiiiginosis. Supra iigna effusa, appianato^-adnata, maxime diffbrmis:, plerumque elongata, 4^ unc, longa, ^ lin. lata, lineam crassa^ sed semper fere coniluens, sub*- inde longissime et iate connata. Status gelatinosus miniatus est (qualem nniiius alius speciei hujus ge- neris vidimus) dein fuligineus 1, olivaceo-^fuligineus fit coior. Peridium dimidiatumj basi deficiens, te- nue, membranaceum, fragile, medio irreguiariter deliisceKSj demum totum secedensj giabrum, sub.-' nitens. Fiocci a peridio descendentes , in reticiilum frequenter connati, divaricati, ramosi, axiliis com- pressis membranaceis. Ad asseres vetustos pineos, au- iumno , rara. (v. v) Obs. Cnm Lycogal. epidendro BHlla adest affijiitas^ coloc quaiu Reticulariae versicoloris miilto inteasioi' , \ ere mimatu^. Fie- JlETlCULAlilA 9i iri taineD potest^ nt Lycoperd, ep ideiulri raviei&n Soweii, t, 400. f, 2,3 ex hac regione sit, licet ejusmodi icoues _, etiam m quau- do certe determinarentur, ob neglectaiu ajaaljfiin et «tatmu inuciiagi- nostun tantuni tlepietum , nil illuslrent. 9. R. cmmea, peridio membranaceo laevf cameo ci- nerascente, floccis fibroso-reticulatis, sporidiis atris, FuLgo carnea^ Schutn! Saell, p, 194. Fl, Dan. i. 1977. f, l„^ Aethaliis aifinis, at ex icone liujus generis vi- detur nec cum alia conjung^enda. Secus caules lon- gitudinaliter nascitur, indetemiinata , planiuscula, irregulariter deliiscens. In jdrtetnisia vulgari mar^ cescente hacienm tantum lecta a Schumacher. No-^ vemb, (v, ic.) IQ, JR. muscorum, hypotballo expanso, peridiis membranaceis tenuissimis venulo&is ex ochraceo exalbidis, floccis submembranaceis ^af?*'., spo- ridiis f usco - nigricantibus, iFuIigo muscorma. ^. S, p, 86, t,7. f, 1, Lignidimn griseo- flavum. Lini, diss. 1. p. 24. t, 2. /. 37. Nees Sysf, p.lOO,. /. 93. (forma illa epiphjlla magis solitaria regularis ^, S, l. c.) fi, niuscorum Fries Symb. Gast. p, 10, Minus ob floccos in axiilis membranaceis, qua- les in variis praecedentibus observavi, quam illo- rum colore Jiavo haec species ad Aethalia luculen- ter transit; ad genus noYum minus apta est, nisi singulam antecedentium genere distinguas. Hypo- thallus tenuis pallidus > diaphanus , nunc brevis, aunc late affusus phu'a peridia conjungens, Forma e situ solitas subit mutationesj subrotunda, pulvina- ta 1. depressa , reniformis , pendulo - pedimcalata , 3 - — 6 lin. lata^ subinde confluens. Peridium omnino simplex, fragillimum, venuloso - nodulosum , cete- rum laeve, ochraceum, mox vero exalbidum, pel- lucens, unde e sporidiis transhicentibus cinereum. Fiocci peridio adnati, ramosi, axillis membranaceis, passim anastomosantibus. Sporidia fusca, dein ni- gra. Vulgaris in pineto-montanis paJudosis supra mu- scos, aat^ pineos ipsamque terram declivem^ aestatis fme , auiumno^ ( v. v. ) Q2 AETHALiUM O b s. Inter Physaria ; diversam hiijus generis capillitii fabricam repetentia, Lujus speciei analogon est ^ Fhysar. aurantium A. S. p. 94 Ab ha.c specie geries ad Aetiialia cQntinuatur. XVI. AETHALIUM. Link. Mucilago. Mich, gen, p. 217. (inclusis 4 sequentibus.) Fuliga. JSall. helv. 3 p. 110. IPers^ sxjn. p. 159. Reticulariae spec. Bull. Aethalium. im^. diss. 1. Nees Syst. p. 99. [Pittocar-. pium LmA diss. 2» p. 41, Nees Syst. p^ 100.] CHAR. Peridium indeterminatuin> membra- nose celhilare , fragile^ fatiscens, extus strato floc- coso evanescente corticattimy intus cellulosum, e floc- cis in strata membranacea coalitis. Sporidia com- pacta , in eelhilis demum evanescentibus coacervata, Sessilia , irregvJaria , cortice stratisqueinternis coJora" iisy sporidiis Julig-inosis, ]\IOIlPHOSJS Mucilaginis, supra descriptae ; in anagis singularibus cum Reticulariis majoribus con- venit. Superficies mucilaginis semper^efiigurata ; hy— pothallus constanter praesens ; color primordialis fla- vicans. Locis suifocatis mucilago in mesentericum abit. Pittocarpium statum immaturum censeo; vidi saltim individua praemature exsiccata, quibus con- yenit character. — Strata membranacea re ipsa, ut in Elaphomyee, e floccis capillitii coalitis et trans^ formatis. Cfr. L. Bovist. obs. 2. Ob sporidia primi- tus compacta capillitium aequaiiter haud difiunditur; iie repetem iiorum 4 priorum generum indolem compositam. In fango plene maturo destruuntur. Cortex exterior , primaria fere diiFerentia , ex hypa- thailo insigniori oritur. Vegetatione praecipitata cortex plus minus efflorescit; in fungo praematuro, minus effusQ ( Ful, rufa Pers. ) crustosus et laevior fit. AFFINITAS et HiSTORIA. Genus inter Re- ticularias et Spinnarias exacte medium; ad illas per R, muscorum , ad has per Spum, laminarem luculen- AETHALIUM 93 tef transit. LinnaeaTii miicores dixernnt ; in his me- lius sapiens HaUer gemis Fulig;inis nomine, nunc in gTaecum Aetlialium mutato, distinxit, sed et ad Spumarias extendit. ~ Species paucac;, fere unica certa; epiphytaC;, va^antes, suhaestivales , meteori- cae, polymorphae. Minima individua ad Didymium (conf. Nees S^st, /. 92.) accedunt ; est nempe Jioc ge- nus in Physareorum serie analogum, ut lleticularia cum Physaro et Spumaria cum Didermate. In plu- res species cum Persoomo divellere Sommerfelt , Ore- mlle et ipse frustra conati sumus, Gleditschii hallu- cinationibus (v. c. Mucor. 1. et lld. idem) ^ ubique compilatorem prodentibus, perspectis, istum aucto- rem in pasterum non citem. 1. AETH.4X1CJM sepilcum. Spongia fiigax , moUis , flava etc. Blarch, in Mfftn, Ac. Fr, mi. U 12. Fuligo Kalh helv. n. 2133. Macor septicus. Linn. Spec. Pl, 2. p. 1656. Bolt. t. 134. et omn. feve Auct. Reti- cularia septica. JViiher. M. Mucilago. Scop. Carn. 2. p. 492. M. ovatus. Schaef. t. 192. (et 194. Pers.) L. luteum. BatscK Reticularia horteusis , lutea^ carnosa^ cerea. Sowerb. t. 399. Fuligo Tarians. Sommerf. Lapp. p. 239 ! Aeth. flavum. Grev, Crypt. Scoi, t. 272. ubi prima fida et uaturae congruens ex- positio. Genus Fuligo Pers. syn. p. 159-^ 161 (excl. forte /".. luevi - Reticularia ? ) a. flavum. Reticul. lutea. Bull. eh. p. 87* /. 380. f.l. F. fla- Ta. Pers. l, c. Fl. Dan. t. 1363, /, 1. — expallens albi- Cans. F. pailida. Pers. Ohs. Myc. 2, p. 36, F, candida /, c. F. flavescens, Schum.f Saell. 2, p. 194. b. cinnamomeum. F. vaporaria, Pers. syn. l, c, Ohs, 1, p.92t Reticulor. hortensis. Chev, par. p, 242, c. tufum. Mich, f. 96. f. 1. Muc, septictis Fl, Dan. i, 778. • F, rufa. Pers. syn. l. c, d, F. violacea Pers, l. c, Variabilis fungus, sed omnes ailatas formas ean- dem sistere speciem eodeni tempore indicarunt, fide- lissimi naturae interpretes Greville et Sominerjelt, Evidens omnium formarum transitus; pendeut ex aeris constitutione. E spuma maxime unctuosa et septica, tremula^ valde inaequabili compactior fit; in silvis et umbrosis, ubi magis quoque expanditur^ 94 SFUMARIA adttlta flava^ in apricis et jove sicciori magis rotun- data et mifa ; varietas violacea , cortice tamen luteo, est silvarum ^rriguarum abiegnarum progenies, Ef- ibetum et aeri diutius expositum pallescit, etiam strata albicant, Ad ligna , corticem vaporariomniy muscos etc,, tibique , jove pluvio et calidiori. (v. v,) Aiiceps^ est opus species Biilliardi reducere; verum R. carnosa Bttll, Ch, 1» 424. f» I. aut prioris status exsiccatus, aut distincSi generis. — - Quid Fult^o cerebrina Biondeau In Ann. Soc. lAnn» Par, 1824, p. 74? XYII. SPUMARIA. Pers. €x em. Synonjma sub Aethalio. Spumaria Mucilago. Pm. %«, |>« 162 ? escl. reliquis speciebus. Linh dis». I. jp. 23, Nees Syst. p, 101. Fdes Syst, orb, veg^ 1» p^ 136, €HAR. Peridium indeterminatum, simplex, crustaceum, flocculoso - cellulare , fatiscens. S^pori* ^ia ambiunt pKcae membranaceae , adscendentes, varie effiguratae, Flocci interni miili. — Sessiles, drregulariter effusae , peridio pUcisque albidis, sporidiis fuscescentibm. ' _ MORPHOSIS Bluciluginis et in plurimis Ae* tlialio communis. Corticis defectu et plicis praecipue distinguitur. Loco quoque magis vagans est; plan*- tas vivas magis infestans, ligna mucida et cariosa, nbi prior optime laetatur, fugiens. — Ab omnibus se- .qnentibus generibus, quibus innumeris modis con- gaectitnr , ut liorum fastiginm facile dicatnr , recedit peridio communi, nempeunico ex singulo tliallo pri- mario (unde in Iioc, Aethalio, Reticulariaque indivi- dua solitaria occurrunt^ sequentibus omnibus grega- riis, singulo tballo in piura peridia transformato) ; verum intra hoc plura interna peridia s. plicae inclu- duntur. Haec vero interna sic dicta peridia e mor- pbosi capillitii orta sunt, modo magis evoluta quam in Aethalio , Mucilago prjmordialis alba ; status praemature exsiccatus induratus, fulvescit. Talis status Mucor fmdabilis Willd. in Bot, Mag\ 4. p. 19. videtur. SPUMARIA 95 HISTORf A* TJt hoc geniis rite liniitelnr, aJ Spum. alham s. vwcila^inem restringentliim est. Ad- simt tamen species seqiientiiim genernm simillimae; sic V. c. Diderma Spumarioides, conlluens Spumariam peridio integro ; Didymium Spumarioidcs plicas Spu- mariae denudatas refert. Puto saepe commutatas esse has species; saltim illius synonymon citat Per" soon, liujus descriptionem in Oos. Myc, 1. p. 94 de- disse videtur. Potius quoque Loc genus in plures species divellendum est; vidi saltim in itinere Bota- nico speciem distinctam plicis globularibus sessilibus nigris, quam vero ad sicca specimina descrifaere no- lui. Cjr. Var. a. /?» 1. SPVMARIA aJba. Mncilago alba» Bat. Ftmi^. i. 40, /. G. J?. I. RetJctJarfa alba. Bulh Ch, p. 92. i^ SZG» Spamaria alba. Vec^ Fr^ ^, 261« CJiev, par^ a. laniinosa^ plicis sessilibu5, in laminag membranaceas coif- flaentes laceras albas abeuntibus. Fuligo OTataj laminoaa^ alba, Ball. Helv. n, 2134. Sp. imncilago^ Nees Syst,f, 94.n Grev. Crypt. Scot, 267. optime. p^ cormttUy plicis stipitatis, in peridiola firma clansa ramoso- corunta apice dehiscentia caesia abeantibus. Sp. Mucilago. Pcrs. disp. 1. 1. /. 1. WahJ. Suec, n. 2283. Spum. cornata» SchumJ Saell, 2. p, 195, Fl, Dan. t. 1978» Videtur hoc loco duplex species conjungi ; illiusj a nullo Botanico Sueciae aut Daniae liactenus le- ctae, mimerosissima vidimus sicca exotica specimina, quae prorsus diversa videntur a Sp. cornuta in his terris frequentissima , transitum ad Sp. laminosam non oflerente. At Bulliard, fide dignissimus , hanc in illam abire vidisse videtur; num melius explica- ta in terris calidioribus ? In terra gratninosa^ ad stipiteSf culmosy praecipue vivos, aest. {v. s. «., v. v. ^.) Obs. Sp. Mncilago Pers. Ohs. M, I. p. 94 a mea recedit peridioKs pulverulentis, floccis intra sporidia atra I quaiii Didymtum Spnnuirioides sisteret. 96 DIDEKMA XVUl. DIDERMA. Pers. ex em. Reticulariae et Sptaerocarpi spec. BuJl, Trichiae spec. Trente* ■pohl in Roth. Ccti, Bot. 1. p. 226» Diderma. P^ers. disp, l J>. 9. Spitmariae et Physari spec. Synops. — Didjinii Spec» ScArad. ?iov. g^en^ p, 20. Diderma, Didymium, Leangium et Leocarpus. Linli. diss. 1. p. 25, 26» Nees sysi. p, 112^ 114, Didermatis et Phjsari spec» Lin^. diss, 2, p. 42.— Leangium» Fries Sysf. Orh. Keg. 1» p. l4l. CHAR. Peridiiim duplex; exterius crustace- toil, discreium^ glabrum, fragile, deliiscens ; interius tenerrimuni;, membranaceum, evanescens. Fiocci vagi, versus basin adnati aut saepius columeliae, inter sporidia compacta serpentes raro iatentes. Suhde" ierminata, coJorata, sporidiis fulighioso - airis. MORPHOSIS ad typum mesentericae supra descriptum. Yariae quidem, praecipue secundae tri- bus, species in primo stadio exacte Sjjumarias refe- rimt, sed adnltae hx plura discreta abeunt peridia; immo eaedem ipsae species iocis sulfocatis in veras mesentericas abeunt. Sic v. c. Diderma vernicosumf vulgo mucilaginem luteam primitus sistens, inter foiia coacervata, ut frequenter vidimus, omnino ut mesenterica lutea venoso serpit. — Peridium exte- rius^ ut tam passiva observatio> quam anaiysis tex- turae obscure vesiculosae evincunt, a mucilagine pri- mordiali^ floccos involvente, formatur; interius e contrario e floccis. In multis omnino simile est stra- tis internis floccorum in Aethalio, immo in L. (jBo- vista^ caelato vulnerato; V. c. in D. vernicoso, Quo evidentius quoque peridium interius fit, eo parcio- res vulgo flocci, qui in lioc et duobus sequentibus generibus a prorsus nullis ad satis efflguratum capil- litium variant. Forsan baec oscillatio in floccorimi evolutione, quae in omnibus generibus lignyosper- mis observatur, ab illorum iiisu peridium mterius - aut strata formandi deduci posset; exemplum Spu- mariae evidentia sua maxime urget. Peridii interio- ris evolutio in hoc genere, suadentibus Scleroder- meis; Spumaria etc. peridii exterioris indoli crusta- ceae adscribi potest. Hoc interius peridiimi ab ex- DlBEFdVIA 97 teriori discrctnm est et sporidia, a quibas saepe ae- gre discernitur, arcte ambit. Hinc sporidia m nu- clenm discretum in Didermatibiis ma^is conglobala sunt; quam in duobus seqiientibus generibus ; nec temerarium est indicium Didermatis esse speciem, quod petndium (exterius) a nucleo compacto secedity ut in D, stellari. Nam peridium interius in quavis ae- tate non conspicitur; praecipue in speciebus stipita- tis, ubi flocci simul ad stipitem formandum absor- bentur, mox obiiteratur. In^e distincta sunt gene- ra , Leangium et Leocatpus , peridio simplici ; at in Titriusque typo, Diderm* stellari et D, vernicoso , in- terius peridium lucuientum vidimus. Cfr. quoque A. S.y Pers. Ohst Myc, etc. At et cum hoc peridium evanuit, exterioris indole (crustacea^ glaberrima etc ), nucleo a peridio externo lihero / et toto habitu a sem- per Jurfuraceis Didymiis et tenerrimis Physariis mox dignoscitur. AFFINITAS. Didymii et Physari jam ex al- iatis patet ; sed et ad Craterium variae species, prae- cipue floccorum indole , divergunt. Ceterum ex ge- neribus Physareis hoc evidens est radius versus Spumariam, fere serie contigua conjunctum; at in hoc genere plura peridia intra commnne uou expli- cantur. HISTOKIA. Fungilli epiphytl , vagantes^ ma- xime meteoricij subaestivales, satis persistentes, val- de sporadici. Summi viri, Schrader et Link^ hoc et sequentia genera ex columeila dispescunt, at hano non tantum ia. maxime affinibus, sed in eisdem et- iam speciebus, cum AWertini et Schweinizio aliis- que, tam variam inveni, ut genera naturalia ex ea vix oriantur. Normaliter vero, excepta secunda tribu utriusque generis , tum Didermata , quam T)i-' dymia columeila instructa sunt; ubi deest, est ab- normis defectus; sed Physara semper normaliter co- lumelia carent. Genus ex indole peridii crustacea olim dixi Leangium ; verum recentiora stiidia, prae- P. ni. Sect 1 . G 98 . DfDERMA fcipue morphoseos , Persoonii geYieris ideam , prae- ter spem^, tam eximie confirmant, iit ejus aptissi- mum nomen, a duplici peridtOy grati recipiamus. — Snb donii genere, admodum hybrido, tam hujus species columellatae, quam Didymia , Podaxones, Cauloglossa etc. in recentissima Syst. Veg. editio- ne conjunguntur. — - Blihi objici vereor, qiiod spe- cies quoque floccis prorsvs destifiitas (Liceas Auct.) tam in hoc, quam in duobiis sequentibiis generibus, admisi ; hae autem paucissimae semper ad infimas pertinent , in quibus flocci sensim ita rarescunt , ut frustra limites quaeras, Cum insuper omnibus cha- racteribus, tota vegetatione et toto habitu conve- niant, imum alterumve floccum ad genus distin- giiendum haud sufiicere mihi saltim perevidens est. Majoris utique ponderis est corollae praesentia apud plantas phanerogamas , sed non raro in ordine et genere corollato apetalae .species admittendae. Trib. 1. LEANGiUM. Link, IMees 1. c. s. STiPlTATA. CHAR. Peridium stipite vero firmo distincto suffultum. Coiumella magua. Obs. Peridium interins saepe obscurumj ut- pote valde fugax; exterius semper crustosum, ab interna gleba discretum. Status primordialis perfe- cta mesenterica et sub hac forma in multis ut hy- pothallus persistit v, c. D. stellari, glohidifero etc. * Peridiis lentictdarihus , suhtus wnhilicatis. O b s, His peculiare stipitem peridio fere ho- mogeneum et concoiorem esse. 1, D. steTlare\ fusco - expallens , stipite brevissimo incrassato , peridio lenticulari , subtus umbili- cato stellatim fisso reflexo, coiumella subrotun- da, sporidiis nigris. "Ljcoperflon rafJialum. Linn. Spec. Pl. e. p. 1654. ex descw- ptioiie exacta. Rciz.! Scand,n. 1989. Didjm, steUare» Schrad, DiDEiiMA 99 nov, gen, pl. p. 21. /, 5. /. 3^ 4. Diderma stellare. Pera, syn. p. 164. ^. S. p. 88.'" F>ies Si/mh, p. 14. ff^^ahl. Succ. n. 2280. Leaugium. Ll. - Nces Sysf. J. 109. Chcv. par. p, 333. Perelegans, saepe serrato - gregarium , vestinjiis Mesentericae insidens. Stipes brevissimus ^ crassius- culus 5 compressus , deorsum attenuatus, basi mem- branulae dilatatae insidens. Peridium f/wp/^.r .' ; ex- terius crustaceum , firmum , clausum rimis albidis areolatum, dein in lacinias 5 — 8, intus aJbicanteg, sensim revolutas fissum; interius tenerrimum, spo- ridia obducens , his fatiscentibus evanescens. Colu- mella magna, depressa potius, quam obovata, alba, rufescens, ex qua radiatim egrediuntur flocci ara- neosi albi, Coioris inteujsitate variat, ruiescente et castanea ; JVahl. l. c. memorat varietatem panllo majorem, niorjcantem, minus regulariter deiiiscen- tem, latere interiori minus albicantem. Ad cortices dcjecios ahiegnos mucidos. Per toium Jcre annuin. (v. V.) Obs. Synonymon Linnaeanum, fide Linn. fil. inventoris, ad stictidem radiatam relatum, ex de- scriptione luculenter lioc sistit. 2. D. y/ori/orwie, lutescenti-albidum, stipite gracili, poridio spliaerico stellatim fisso refiexo, colu- mella obconica , sporidiis nigrofuscis. Sphaerocarpus floriformis. Bull. Champ. p. 142. /.311. Didj- mium. Schrad. l, c. p, 21. Diderma. Pers. syn, p, 164. Dec, fr, 2. p. 257. Leaugium, Chev, par, p, 333. Habitu et crescendi modo ceterum cum priori convenit. Ad truncos Galliae (v. ic.) 3. jy. ujnhilicaium , albidum , siipite obesO;, peridio subrotundo sut^tus umbilicato , laciniis demum patentibus fisso, columella rufescente, sporidiis purpureo - atris. D. umbilicatum Pers. syn. p, 165. ^. S, p. SS. Sowmerf. ! Lapp. p. 240. Fl. Ban. t. 1972.,/*. 1. D. crassipes Schiim. Saell. 2, p. 196. (nomen aptius, fere antiqiiias et ceriius^sed m^^ receptum Persoonii praetulimus, G 2 100 DiDEEMA Subgregariqttt. Stipes breyis) crasstis, suibco^ nicns, albidus aiit rufescens» Feridinm externum crustacenm rugulosnm; sordicfe albidum, saepe de- Mscens in lacinias 4 — 5 demum patentes^ liaud re- volutas; internum aegre discernibiie» Golumella magna, rugulosaj gnimosa, pallescens, Ad corti- ^es FopuH, f^Sorhi^ Ahietis^^ etc^ raro, Autmnno se- riori (y. s.) 4». j), citrinum, citrinnm, stipite firmo laevi, pe- ridio hemispbaerico squamuloso deMsceute, co* lumelia spuria, sporidiis atro-fusGis. physanim citrinnm SchumJ Sa^U, 2. p. 203. Fl. ^an, f. 1912. f. l. habitum fimgi nostri optime si^tit, Sparsum. Stipes mediocris, crassiusculus, ae- qualis^ reetus (subiacurvus Schum.^ laevisj peridio concolor, qualis in hac sectione esse solet, et fere iiomogeneus. Peridium rotimdato - depresfeum , um* bilicatum, demum squamulosum, sed a gleba omni* no distinctum. Columella centraiis e flioccis conden^ satis formata^ sporidiis cincta concolor. Rarissime in foliis Mni(yrunu Aug. ,jOct." Scbum. (v. v.) 5. J9. lepidotum ferrugineo - lutescens , stipite graoi- li, peridio globoso;, basi subumbiiicato squamo- so-deMscente, columelia spuria, sporidiis atris. I^eaugitua lepidotura Dttm^ m Sfurm BeutschK ^* tlt» p.43# t^ 21^ QxQjmm I^ees Syst.. p, 114.. AfB.ne praecedentibus ; stipes vero longior; pe- ridiuim sessulatim nmipendum, ad basin remanens, a gleba vero generis more discretum, Columella oviformis, alba, a stipite fere libera, Flocci pauci, Ad igna putrida FagL In Gerntania. (v. ic») ^ ss? peridiis suhglohosis, 6. D. glohullferum , peridio globoso albo dein nigri- cante, stipite brevi crasso luteo-rufescente;, spo- ridiis nigricantibus , globulis lutescentibus im- mixtum. ^pEaerocarptis glotmllfeMis Sull, Chfttnp, p, IM. i. 4^. /. 3. Physariun Pers. ayn, p, 175. /, 3. /. 11, 12. Chtv, put. p^ 389. Trichia Hec, Jr, 2. p. 253» Hypothallus albiis, tenuis, membranacena nut saepe Mesentericae instar serpentis persistens. Sti- jpites laeves cylindrici. Peridia a gleba omnino li- pera, dein tota dilfVacta, evanescentia, omiuno ut , in p. lepidoto , capillitio compacto forma servata persistente (unde huic generi proximum). Globu- lorum analog^iamin variis speciebus vidimus , v. c. in D, valvatis etc, ; forsan columellam spuriam affmium substitimnt. In plantis emortuis GaHiae, aut. (v. ic.) 7. D. rufipesy peridio globoso obovatoque subln- teo, sdpite brevi striato aurantio - rufo , iibris flavidis j sporidiis fusco-nig^ris, Physarnm aurantiaciun ^ «ifipe» A. S. p, 94. Situs sparsus 1. gregarius. Ex hypothallo sti- f>ites assurofunt peridia saa aequantes aut aliquantu- um longitudine superantes e basi crassiori plus mi- nus attenuati, paene sulcati, modo iaxi semidecum- bentes, modo firmi erecti^ interdum subcompressi, ex aurantio rufi. Peridia forma varia , rugosa , te- nuia , facile squamulosa , mox lutea , mox aurantia, nitore rutiio cbalybeo haud raro micantia, ab inte- rioribus partibus cetemm libera, totaque i^itur a gleba e pulvere capillitioque compacta, prorsus il- laesa remanente, solubiiia. Fibrae satis parcae, va- gae^ crassae, flavidae, e columella spuria centrali diiformi concolori oriundae, In agro Nislciensi mi'- ntme infrequens injoliis^ stipulis, ramulis etc. suffoca-' tis post imbres , aestate. 5njtu loci Tidenur Phys. compactnm. Ehrenb.l Ber, p, 21 ♦(▼.ij Trib. II. BOTRYOSA. CHAR. Colimiella subnulla. Stipites spurii, laxi, parum evoluti, coalescentes. J^a^aniia, con- SestUy hypothaJh jtmcta,^ 102 DIDERMA OLs. Singularis haec tribiis, quae, uti reli- quae kujus generis, in duobus proxime sequentibus eximia repetitur, nec tantum plurimis notis, sed etiam vegetatione pecuiiari dignoscitur, Primitus liaud venose serpunt (normaiiter scilicet), sed geia- tinam sistunt moliissimam ( subflayam ) contiguam, ramulosam, Mucilaginis instar efflorescentem , quae vero maturescendo in piura discreta peridia trans- formatur. Stipites aiitem parum evoiuti, accidentaies fere, ut sobinde nulii, ab liypothalio; cujus indole gaudent, et inter se parum discreti, capiilares aut membranacei, laxi, saepius ramosi. Accedunt alii evidentes characteres, qui jure tribum inter Stipita- ta et Sessilia mediam constituant. Sic v. c. ob te- nuitatem stipitis columelia perspicua desideratiir. M- hilo tamen minus differentia Didermatis, Didijmii et Physari in horum tribu Botryosa optime fere ex- pressa est. Quantum enim non peridii tantum , sed mternae glebae quoque indole recedunt Diderma vernicosum, Didymium Spumarioides et Phi/sariim hi/a- linum .' 8. D. vemicostim, peridiis obovatis , externis cras- sis badiis nitidis , internis luteis , stipitibus ca- pillaribus brevibus laxis^ sporidiis nigricanti- bus. Fnligo. Hall. Jtelv. w. 2135. junior aetas. ! Lycoperdon fragile» Bicls, Crxjpt. Brit, <.3. /. 6. Trith, arr, 6. IT^. p. 458. So-> loerh, /. 136. Trichia Intea. Trentep. in Roth. Cat, 1. p^ 230. Diderma ^ernicosum. Pers. Ohs. Myc, 1. p. 89. /.3. f, 7. Syn, p, 165. ^. S. p. 89. Fl. Ban, t. 1312, /. 2. Physar. Terpicosum. SchumJ Saell. 2, p. 206. Lini diss, 2. Wahl» Suec, n, 2279, Leocarpus vernicosus. Lini. diss. 1. p. 25. Nees Syst, f. 110, Grev,Crypt, Sect, t, III, optima, utroque peri- dio expresso. h^ Ph» nitidum. Schum,! Saell. 2, p, 205, Morphosis hujus speciei a mucilagine primaria flava facillime observatur; remanet tenuis hypo- thallus pallidus. Optime ceterum dignoscitur peri- "dii exterioris rigiditate, fragilitate, nitore quasi y^rniceo, irregulariter ad medium dehiscenti; in- DlDEiiMA 103 teriori colore/ floccis albidfs, columella nuJJa. Va- riat vero stipitibus tenuibus Jpngioribus et brevio- ribus, immo nuUis ; albidis , flavescentibus etc. ; pe- ridii forma, colore rufescente, badio, lutescente. Situs semper fascicularis. (Jbique ad ram^iJos , Jolia, g^^amina, muscos a primo vere in serum auiumnum. (v. V.) Obs. Lycoperdon parasiticum Wiiher, l, c, hnc qnoque per- tinere videtur, aut potius ad Leoc, spermoidem Link I.c, qiii, sal- tixn ex speciminibuii a me Tisis, peridiis magis rotundi* iuteis aJi- quantulum differt» 9. D, atrovirens, peridiis ovalibus, extemis crassis atris nitidis, internis pallidis, stipitibus brevi- bus capiilaribus laxis, sporidiis atrovirentibus. Fries Sj/mb. p, 13. Valde priori affine, 'diversum forma, hypo- tliallo obsoleto omniumque partium colore. Stipes. albus. Sporidia pulcbre atrovirent. Ad cortices Be- tulae etc. autumno, raro. (v. v.) 10. D. obJongum , peridiis obovatis , externis tenui- bus albidis laevibus, internis caesis firmis, sti- pitibus submembranaceis laxis, sporidiis atris. Spnmaria Didermoides. Achar, ! in Pers. Syn^ p. XX IX,^ Swartz in Vet. Av. Handl, I8l5. p, 110. b. peridio interno indurato^ nigricante. ScTmm, Saeti, 2. p, 197. Fl, Dan, t. 1973. f. 1. Spumariam omnino refert distinctissima species, sed peridio discreto , absque cortice communi, ut et externa facie, prioribus proxima. Jimior, observante Scbmnaclier, cujus fungus praematurus exsiccatus videtur, uti Spumaria eftusa granulata, flavo-fer- riiginea: dein granula distincta mox in formam ob- longam I. obovatam mutantur, quae stipitibus prima confluentibus, demum distinctis submembranaceis al- bidis^ hypotliallo effuso conjunctis, sunt inserta. Praecipue eminet peridio externo membranaceo, lae- vi, albido, facile integro aut laciniatim deciduo. Ad folia, ramulos, stipulas etc. raro* Aestate, p'imoqu€ autumno, (v. s, ab Achar. commun.) 104 DIPEKMA 11« D. stipitatum^ peridiis snbglobosis cinereo-ni- gricantibus, intnG loculosis?, stipitibus ramosis^ sporidiis nigris. fieticalaria $if2Jpito/a , numma^ peremus ^ stipitibiis ratuOMS, pe* Mcarpiis «ubglobosis iatiis locnlosis» Bull^ Champ. p. 89. #» 380. f» 3. Dec, fr. 2, p. 258. Piysarum. Chev» par, p^ 137. Diderma ramosum. Pers, syn. p, 166. noc Schum. Habitns generis et omnino tribns, ceteriim mi- nus cognitnm ; a Bulliardo tantum observatum, An vere perenne sit, dufeitatiir. Frimo albiim, mox lu- tenm, demum cinertjum nigrescens. Peridia minu- ta, ovoidea. Stipites evidentiores ^ fasciculati, hy- potballo membranaceo aibo. Fiocci reticulati, albi, nec alia adesse videntur locula. Ad ligna ptstriddjf BaUiae^ (v. ic.) 12« I>. Spumarioides , efiiisa, crustaceo - cobaerens^ "■ peridiis subrotundo-dilf ormibus , exteriori aibo, interiori caesio, saepius in crustam cellulosam, conSuentibiis j columelia spuria fibrisque aibis, sporidiis atris. ^acilago cmstacea, alba. Mzeh. gen.pl. i. Q^f. 2. huc pO'»» tissimiim. Spnmaria alba. Schum, ! Saell, 2, p. 195. et buc potissimom: ReticuJaria hortensis* Bull, Champ. t, 424* i. 2* Reticul. alba Sowerh^ t. 280. — D. Spumarioides. Fries Sipnh,. €^ttst, ^. 20* Fl. Ban, t. 1978,/. 2. Species nobiiissima , sui facile generis , Spuma-' rias evidenter conjungens, babitu et structura singu- lari. Hj^othalius efiusus, membranaceus contiguus^ laxus, liarius reperiuntur peridia sparsa, ovato- giobosa ^ omnino simpiicia ex bypotbaiio laxe stipi- tata; saepissime sessiiia fere in crustam perlatam, contiguam, tuberculosam confluunt et tum peridia propria fere obiiterantur; non vero ut in sequentium tribuimi speciebus in nnum peridium; sed in stra- tum ceilulosum, dissepimentis submembranaceis satis reguiaribus, passim pentagonis, abeunt. Saepe ta- men a se invicem discemi possunt ; conjuncta favum jninutum apum referunt! praecipue cum superior pars diffiracta est. In centro singuli peridii aut cel- Inlae wigit^r coiumelia cyiindrica alba, sporidiaque DiDKKMA 105 aterrima fibris albis variegata sunt. Ad ramosj, jo- lia^ muscos, minime infrequetis , aestate, (v. v.) FortentBm admirabiie, ad aKud genus yix aptius referendum. Structura multarum specierum iJidermatis. 13, />. ramosum, conglomeratum, atrofascum, peridiis congestis rotundatis subsessiiibus nigris^ sporidiis purpureoftiscis. Spnmaria ramosa. Schum^ Saell, 2. p. 195« Did. Fl. Dan^ *. 1973,/. 2, Observatur primitus mucilago citrina ramosa, ramulis complanatis, basi conjSuentibus. Peridia cru- staceo - coliaerent. Hinc et ob vegetationem prorsua D, vernicosi hoc loco inserendum fiiit; insigne, sed vivum plenius describendum. Ad truncos puirido& querchws^ Sept. (v. ic.) Trib. lii. SESSILIA. CHAR. Stipes nullus, Columella genuina. Sparaa aut gregaria, hypothallo evanido. (^Diderma Spumarioides sessile^ conglomeratum.) Obs. Incolunt folia deciduaj ramulos etc. ~ Morphosis ad typum mesentericae , sed minus per- fecta et definita , quam in prima tribu. — Mucilago alha 5 ramosa et Micb. gen. t. 96. i. 3. ex hac regio- ne jimior est planta. — Peridium interius sem- per byalinum videturj sed a sporidiis translucenti- Dus color mutatur. 14. JD. Trevelyani^ sessile, ovato - globosum ^ peri-« dio exteriori in lacinias plurimas regulares li- neares subreflexas dehiscente^ interno obsoleto, columella minuta, sporidiis nigris. I.eaiigiiual TreyelyaBi. Grev^ Crypt, Scot. t^ 132, (Didym» Geaster^ sessile; globosom^ albom, panimfascesceiii», peridio «tel- latim rupto, colamella alba, Link. diss^ 2^ p. 42 loco iii iroQciti tautma recedit.) A sequentibus eximie differt; habitu prorsus D, steUarisy at vere sessile , forma alia; laciniae plu- 106 DiDEHMA res regulares. Sporidia pediceilata. Peridium in- ternum non observatum, sed tale adesse puto tam ob affinitatem, quam praecipue ob peridium exte- rius a gleba debiscente. In foUis Mnii ligulati , aw- tuinno. Trevelyan. (y. ic.) 15. D. ^Johomm, sessile , globoso - temispliaericum, peridio exteriori canclido, interno cinereo, colu- mella globosa, sporidiis fuliginoso -nigris. Mucilago minima, crustacea , alba , grani panici magnitndine etc. MicK gen, p,2lQ. I^ 96. f, 6. Lycogala. JSaUcr helv. n. 2143. Reticularia sphaeroidails a» Bull. Champ. p. 94. /.446. /. 2, Dec. fr. 2. p. 259. Physar. Chev. par. p. 339 ut in- quirendum. Didymium candidum. Schrad. l, c. jj. 25. Di- derma globosum. Pers. disp. p. 9. t. 4.jf. 4, 5. Syu, p.l67. ^. S. p, 89, JDiftm, apud Sturm. l. c. t, 6, Grev. crypt, Scot, 1. 122. Didym. globosnm. Chev.par,p, 334. t. 9,f. 28. Gregarium, basi applanata liemisphaericum, 4^ lin. circiter latum; praeiiiature exsiccatum in glo- buios rugosos abit. Peridium exterius crustaceimi, fragile , frustulatim debiscens^ basi persistens ; inte- rius tenue, membranacemn, subpersistens, cinereum „aut rubens.'^ Columella (,jplacenta" Micbelio) yalde prominens, alba, Flocci rari. Ad folia decidua etc* aestate, autumno. \v. v.) O b 8. Figura Bulliardi din anceps mihi yisa, cum etiam aliis ac- cedat, V, c. Didym. pJtysaroidi , Physaro miliaceo • huc referenda, cum circa Parisios ! frequens sit praesens et var. /9, 1. c, vix cum alia quam specie subsequente simili eomparari possit. Reliqnos ftui- gos, quibus accedit, nec in Gallia lectos novimus nec e suis princi- piis V. c. Didym, pfiysaroides a sna Reticularia nigra = Didymio lobato distinxisset Bulliard. 16. D. difforme, sessile^ difPorme, peridio exteriori candido^ interiori coerulescente, columella subglo- bosa, sporidiis faligineo-fuscis. — Sommerf, Lapp. p. 241. Praecedenti simile; differt vero forma irregu- lari, peridio interno subreticulato, sporidiis fere um- brinis. In corticibuSy caulihus etc. aest» aut» (y* s.) Obs. D. difforme Pers^. syn. p, 167. dubia planta ei varie interpretata. Columellam praesentem perlglbeot Lini et Somnierfelt; JilDEPuVlA 107 nn]Iam jilhcrt, et Schwein. et Nees. Reticet Persoon , «ed ob locam in cauiibus Solani D. Liceoides^ nisi et alia , iniellectiim facile cre- dam. Plauta ab A. S, descripta est I>. cijanescens • Neesii forte ea- dem, sed coutra moirem tam obscure deliueata, ut citari uequeat. 17. D. testaceumy applanato - sessile, siibrotuiidum, liemis2)liaericum, peridio exteriori columellaque conlormi rufescenti - carneis, interiori violaceo, floccis sporidiisque fuliginoso -nigris. Did. testaceum. Schrad. l. c. p. 25. 1. 5. f. 1, 2. Chev.S par. p, 334, Diderma. Pers, syn. p. 167. A. S. p. 89, Re- ticul, «phaeroidalis. ^. Bull. l, c, p, 94, Dcc^ l. c, Pulclirum, irreguiariter gregarium, raro con- fluens, basi applanatum, rotundatum, ^ lin. 1. pauUo ultra latum. Feridium exterius e statu primordiali albo, mox rubescenti-rubrum, dein rubellum 1. car- neo - albidum, irreguiariter dehiscens, laeve, secedens ; interius tenuissimum ,,dilute" aut fusco - violaceum, vertice deliiscens. Columella admodimi distincta, liemispliaerica , rufescenti - carnea , in speciminibus Cel. CHEVALLIER aibida. Ad cmihs, foJia deci- dua etc. passim, autumno, (v. v.) Obs. Adsunt formae quaedam affines, at -vix distinguam, iiisi forsan specimina lignatilia a Mougeotio missa, quae stipite quodam spurio decumbente passim instructa sunt, 18. D. Liceoides, applanato - sessile , varium, peri- dio exteriori albo deciduo, interiori iioccisque ^ obsoietis, coiumeiia depressa testacea, sporidiis atris. Licea, Serh. Wtndenow^! Sparsum, variae figurae, rotundatum, oblongum, serpens ; peridium exterius modo vidi ^ sed fungum liujus esse generis minime dubitamus, cum iioc cru- staceum a gieba interna faciie dissiliat, basi tan- tum persistente subrufescente. Columeiia pius mi- nus prominens, testacea. Sporidia globosa, atra, Fioccos videre non contigit ; sed in variis aiiis ob- soleti sunt praecipue meianospermis ; (copiosiores contra adsunt in phaeospermis.) Ad caules planta^ rum exsiccatos, (v. s. etiam a Waiiroth etc. missmn). 108 BIBEIIMA 1§. D, depremimy sessile, orbiculare , depressmn, pe- ridio exteriori candido fugaci^ interiori cinereo, eolumella plana testaceo • pallida^ floccis spori- diisque fuscis, Luculenter distiactum, praeeipue columella et Soccis insolito copiosis, laxioribus; ceterum perinde est, utrum in liac an sequente tribu coiloces; colu- melia enim tam depressa, ut maculam facile dicas. (In duobus subsequentibus peridium etiam intus basi discolori g^audet, sed columellae faciem Kaec nou ita prae se fert ut Did. depressi.) Gregarium, re- gulare, eumorplium liemispliaerico-depressumj ap- planatum. Peridium exterius erassum, crustaceum^ laeve, mox rero totum dissiliens, ut in Lqc statu Physarum facile dicas. (Diagnosis Physari O^a" canthae Sclium. in hunc statum quadrat). Peridium interius satis persistens^ laevC;, fusco - cinereum^ apice lacero - deMscens. Golumella sporidiis deflatis ap- paret planiusculaj macularis. Ad ramulos decidms, stipites Rtibi idaei^ saepe coUe^^mus. Aestate, aw- tUTtino. (v. V.) Obs, Invilus ex hoc genere exclacto JDidym^ complanatimi Schiad. , sed peridium a Schxadero descriptnm ^ cui fiocci adnati sant) non Didermatis est ; nisi exterins^ nt in priori cni tnm affine^ eicrannit^ hnjus generis esse ueqnit. Prorsns mihi incognitnm est ; Leangitim physaroides ^ sessile globosnm caudidum floccis fa-^ icis^ sporidiis atris, coInmeUa globosa. Lifti. diss, 1. p, 26. J» rami$ mortma. — MicA. 1, 96. f. 11 20. D. tricJiodeSy sessile, globosum et effusum, con- natimi, peridiis fuscis dilabentibus, floccis den- sis persistentibus fuscis^ columeliis parvis aggre- gatis. Linh. diss. 2. p. 42. (Didym.) ,,Singularis species^ Piiysaro reticulato aMnis et Tricliiis accedens. ** Floccis copiosis cum priori convenit, Ad arhormn cortices in Silesia, Obs. Inter plnres indescrlptas species bnjns sectiouis, non^ dnm adeo perfecte cognitas, ut hoc loco inserantur, servo speci-^ inina D. trichodi vegetatione cougrua , ab optimo Weinmauno missa^ qnae tamen colore albo recedont, hiuc T^rietatem conflaenteiQ i>. globon snspicor. DlBEiiMA 109 Trib. iV. ADNATA. CHAll. Stipes nuUus. Columella spuria aut nulla. Sparsa h conglomerata , ht/pothallo evanido. Obs. Loco et vegetatione cum priori tribn congruunt; limites quoque utriusque tribus in qui- busdam speciebus difficiles. 21, D. mlvatum y sessili - adnatum ^ subelongatum, peridio exteriori tenui albo^ valvatim dehiscente, columella nuUa, fihris erectis albis, sporidiis atris. Singularis species, cum Physaro sinmso ana- loga, forsan commutata. Sparsum, sed maciilis me- sentericae exaridae saepius conjunctum. Forma ad- modum varia, nunc subrotunda, saepius in lineas elongatas producta; in priori statu ut Phacidium^ in posteriori et quidem frequentius ut Hysterium dehiscit. Peridium exterius ab interiori apice sece- dit, ut iii D. contexto, unde duplici ratione bivalve> sed baud crassius est; interius apertum basi plana discolori subcarnea notatur. Praecipua vero diffe- rentia proteae speciei in floccis basi adnatis^ erectis, persistentibus, ut in Diderm, Spumarioide et Crate- riis nonnullis, inter sporidia atra puncta elegantia alha offerentibus posita est. Vidimus abortum praema- turum, in quo sporidia nigra ut puncta supra peri- dium album haud ruptum protruduntur. Ad ligna pinea^ cortices Alni, at rarum. Autumno seriori. (v. v.) 22, D. cijanescens, sessili - adnatum, subrotundo - dif- forme, peridio exteriori crasso albo , interiori caesio, columeila nulla , floccis sporidiisque ni- grofuscis, Didenua diffonne. Alhert, et Schwetn» />, i90. non Sommerf» nec Pers. teste Link. (Nees Sijst, J\ 105. suiipecta.) Did, cyanescens. Fries Symb. Gasf,p. 19, Irregulariter sparsum aut seriato *• gregarium> at non elongatum, sed subrotundo - angulosum, levi- ter convexum» Peridium externum calcareo - cru- stacenm, irregulariter dehiscens, squamoso - secedens, 110 DJDERMA laeve, hitmidtim snbcaesmm^ siccmn candidum. In-^ teriiis diutiiis integrum persistit, tenerrimum, sem- per discretum. Hoc apud nos totius generis facile vulgatissimum , locis umbrosis irriguis vitas planias, €ic. praecipue Oxalidem Acetosellam, infestans, Ac" ^tate^ autumnoy immo perennans, (v. v.) 23. D. depJanaium, sessile, rotundatum, peridio ex* teriori crasso candido, interiori tenuissimo hyali- no, columella floccisquenuilis; sporidiis atrofuscis. a» laeve. b» sulcis concentricis contortum, Moffm, JFl. Germ. e, t, 9. y, 2, a, Pers, syn^ ■p, 166. Species majuscula. Forma subrotunda, e loco passim inaequaiis;, eximie deplanata. Peridium ex- terius crassum, crustaceum, giabrum, candidmn, ri- mose dehiscens, persistens ; interius tenuissimum, ab exteriori aegre secedens, ut obiter inspectum sim- plex videatur. Fila, si ad^int, prorsus latentia. Spo- ridia compacta;, peridio d^Mscente elabuntur, quo ba- sis peridii concava saturatiiis tinctas, sublutescens, denudatur. — b., miM non obvia , prorsus ceterum congruit et status accidentaliter aberrans videtur^ saltim in a, Iiaud admodum raro, sulcorum nulla vestigia. Supra muscosin ramisfagineis. Aestate{Y, V.) O b s. Antecedentes species albae jam capilli- lio tantum recedunt, ut vix comparandae sint. 24. D. gramdatum, giobcsum, sessile, peridio ex- teriori fiavo ; interiori tenui pallido^ columella nulla, sporidiis compactis atris. Spumaria granulata. Schum. ! Saell, 2, p, 196, Diderma. (^Fries in') FL Dan, t, 1980 fr^. 2. Forma gaudet globuiari et colore flavo jam in ae- tate iuveniii ; specimina 3 — 4 pleriimque cobaerent, non tamen conglomerata sunt. Peridium exterius fjrmum, laeve, demum apice debiscensj interius etiam lutescens, sed tenuius et dilutius , fere albidum. Gleba sporidiorum compacta, atra^ vix elabenS; floc- s DIDERMA 111 cjs latentibus. Supra ramulos y folia decidua m ;;/- netis, auivmno. (v. v.) Obs, D. ochraceuin Hoffni, 7. c. /. 9. y. 2. J. , licet spe- cimiua amic. Kunze miserit , tute determmare non valeo. Nesci- mus utrum columella, flocci etc. adsint, au deHiut. Si hoc, nul- los characteres distinctivos a D, granulato ofTert. Habitus vero, situs et color magis cum D. conglovieralo conveuit • at tum floc- C08 evidentissimos albos esse praetervisos haud excusari potest, 25. D. minutum , sessile , congiomeratum , peridiis subreniformibus, exteriori fragili flavo^ interno firmoatro, sporidiis compactis atris. Spumaria minuta. Schum^ ! Saell^ 2, p. 196, Diderma. Fl, Dan, t. 1980 /. 1, Ceteris minus, arcte in glomerulos 2 — 3 lin. latos, rotundatoS;, hemisphaericos stipatum. Peridia perexigua, capitulo aciculae fere minora; plerumque reniformia^, exterius subdurum fragile opace luteum, interius atrum! Flocci nulli adesse videntur. In squamis dejectis sirohilomm Pini Abietis, aestatis jine, (v. ic.) 26. Z>. conglomei'atum , sessile, congestum, peridiis subrotundis, exteriori luteo, interno tenui pal- lidiori, columeila fibrisque albis, sporidiis ni- gricantibus. Huc forte Did. ochraceum, Hoffm. JFl. Germ. Crypt. t. 9, f. 2. b. Lycoperdon luteum. Jacq. misc, austr^ 1, p, 138, i. 8» Singularis biaec species ad D. Spumarioides pro- xime accedit; eadem adest columella alba, eadem fibrae albae glebam variegatam reddentes. Peridia eodem modo superne diffracta^ dimidiato - aperta, fa- cie Craterii; ceterum eximie diversum colore, mole minore, peridiis subdepressis^ semper distinctis, caes- pitulos minutos 1 — 3 lin. latos formantibus, hy- pothailo vix uUo. Ad stipulas, folia decidua , mu" scosy praccipue mnria in dumefis irriguis ad montium latera, frequens , aestaie. (v. v.) 27. D. contextum, sessile^ congestum , peridiis elon- gatis flexuosisj externis citrinis , internis flavo - 112 BIDERMA ^IMdisy columella nulla, fifoccis albis, sporidiift fuliginosis. tHdema contesmm. Pers. Ohs. Myc^ 1, p, 89. Ditfm. 7. c» 2?. 1r9. optiiae. Piiy«ar«in. Pers. syn. ^» 168. ji, S. p, 91. In greges minores congestnm, peridiis 1 — 2 lin. longis, compressis, flexnosis, contortis; extemo solito teniiiore, rnguloso, iaete flaVO| iuteriori mem- branaceo pallidiore, utroque superne iongitudinali- ter deiiiscente;, satis persistente. Columella vix ad* est, unde' credam, A. S. 1. c» de priori ioqui. Flocci internam glebam non ita variegatam reddunt ut in priori, ^dd cmiles herharmn siccoSf alihi rarius, Ae" iitate^ autumno. (v, v.) 28. I?» reticulatum j sessile, serpem, elongatum, flexuosum reticuiarumque, peridio exteriori au- rantiaco, inteiiori tenerrimo floccisque flavidis, columelia nulla^ sporidiis atrofiiscis. JPhys. reticulatttm, A. S, p. 90. f. 7, /. 2» Primordia Iiujus speciei megentericam simpli- ciorem referunt, cujus vero venae non perfecte ex* pKcantur, sed ut fungiDi analogi (Didymium Ser- pula , TricMa Serpula) , maturescendo abrupta con- trahuntur in peridia valde versiformia eiongata> cur* v^ta aut flexuosa, simplicia et ramosa, passim ana* sfomosantia. Peridium exterius crustaceum, fragile, rugulosum , saepe rima iongitudinali dekiscens^ mar- gimfeus subreflexis ; iaterius tenerrimum fere pid. veimicosij cui et interna gleba satis similis. tnter folia coacervata, perraro» Aestate, (v. v.) O b s. Tix credibile vid eatur, quod de hac spe- cie enarrandum est; nescio ipse, an oculis fldam. Eodem vero loco> quo eam inter folia coacervata legi, supra eosdem cumuios et in proximis stirpibus ade- rat D, vernicomim^ mediisque locis idem decumbens, sessile, latere deliiscens ut fatear, me de limitibus quam maxime dubium fuisse. Kes utique digna est, quam ulterius persequantur» DJDYM1U3I 113 29. D. musctcola, sessile, flexuosum, peridio exter- no ^riseo, interno fiiscescente, floccis fiiscis, spo- ridiis atris. Link, diss. 1. p. 26. Columella deest, ex cliar. generico 1. c. Af- fine dicitur D. difformi A. S. at a nostro D. cxja- nescente satis discrepat. j, Longitudine 2 — 3 lin* altum, Muscos ambit. *' XIX. DIDYMJUM. Schrad. ex em. SynonymaTJde sub Didermate, — Physariispecie» Pers, syn.p. 168, CHAli. Peridium membranaceum, tenue, ir- regulariter dehiscens aut fatiscens, tectum cortice (peridio externo, non discreto) adnato in squamulas furfuraceas aut villum farinosum mox fatiscente, Flocci vagi, peridio adnati, inter sporidia serpentes. Subdetermrnata , coJore albo - cinerascente , sporidits Juliginoso ~ atris, Columella sacpius praesens. MORPHOSIS praecedentis generis , cui eidem proximum affinitate; verum omnium generum facil- lime distinctum ob superficiem furfuraceam aut fa- rinosam, ortam a cortice mox fatiscente. Gleba iii' terior in hoc genere numquam a peridio discedit ; flocci potius peridio undique adnati. — Habitus ma- gis Phx)sari ob peridium externum non discretum, sed cortice farinaceo saepiusque columella praesente seu eodem modo ac Aethalium a Reticularia, certo dignoscitur. HJSTOKIA vegetationis quoque eadem ac in Didermate et Physaro. — Notata est hujus generis species apud Michelium (Mucilag. 5. t. 96. /. 5), sed non tute determinanda. Ceterum ad recentiora tem- pora paene neglecta simt. Cel. Schrader, auctor generis Didymii, sub hoc complectitur omnes M^^o- gastres columella instructos, adeoque et Didermata plurima. Nos habitum et peridii indolem respici- entes huc omnes Physareos extus furfuraceos retu- limus. Cohimella aut ejus rudimento saepius gaudent, sed tam in hujus quam prioris tribu botrijoidea sti- pes ob iaxam texturam in columellam assurgere nequit. P. in.Seci. 1, H ' / 114 DIDYMIUM Trib. I. STIPITATA. CHAR. Peridiuni stipite distiocto erecto fir- nmlo snffiiltiim. Colinnella saepissiine praesens. MorpJiosis compJetay forma regularis, ^ CLAVIFORMES , peridiis hemisphaericis aut lentiformibus, subtus excavatis jslanisve. Sectio specierum , determinatu difficillimarum, ditissima. Vix tamen tot adesse puto, quot descri- ptiones Auctorum et specimina mifii Mnc inde rarius, ut pauca viva simul comparare licuerit^ viva obvia et sicca missa suadent. Quae descriptae et varie dispersae occurrunt, lioc loco colligan?^ magis p^^omi- nentes distinguam ceterumque conjuncto Mycologoruni studio commendem. Huc et Reticul, Itemisphaerica nonnullorum. 1. D, melanopus^ peridio hemisphaerico depresso erecto farinoso , subtus plano-umbilicato gri- seo;. stipite subulato coiumellaque nigris, spori- diis fusco - fuliginosis. Fries Symb. Gast. p. 25. Gregarium. Stipes lineam longns, subuJatus, laevis, firiiius, glaber, niger , capitulo decitliio per- sistens. Peridium valde depressum;, orbicuiare «ub- tiliter farinaceum. Columella nigra adest distincta. Fiocci et sporidia fusco - fuiiginosa. Sic vivum de- scripsi, in siccis omnia peridia nunc deiapsa sunt, ut de novo inquirere non possim, an iloccorum co- lor peregrinus; cum video LinlLium floccos albos in sequente petere, Ad varias quisquilias in silvis de- ciduas^ apprime folia V^accinii Kitis ideae, Aestate,, /?. D. clavtts, stipite substriato, peridio farinoso - villoso, subtus concavo nigro. Phy». clavus, A, S. p. 96. i, II. /.2. Hujus characteres multum recedimt, Stipes sub- aequaiis^ substriatus. Peridia subtus nigra^ supra farina villosa densissima cinerea conspersa. Colu- meila, secundum Auctores, nulia. Sed ceterum ita toto liabitu congruunt, ut viva videnti vix in men- DlDlMltJM 115 tem venire possit, ea esse separanda; locusque prorsus idem. Fingo itaque esse meram varietaiem in statu senili clescriptam. Locis prorsus simUihus (ia fol. Yaccin. yit. ideae natum pingitur) codcmquc tempore» (v. v !) Obs. Cel. LEVK {diss, I» p. 27) tres fHslingixit «pecies fa- cile, nt ait, snb Phys, Clayo confusas , quae vero an hujns gene- ris sint, cum coiftex farinosus non indicetur, non certo inihi con- stat. Sunt : a, Physar. sinuosumj globosnm et diflbrme, griseum, deplanatum, stipite brevissimo fusco , floccis albis ! In foliiSf muscis^ ra- misve, b# Ph, ClaviiSy globosum, deplanatum^ subtus imibilicatum gri- seum, stipite mediocri fusco, floccis albis. Frequens in ra^ mis fagineis ct ahietinis dejectis, c. Ph. capitatum, globosum, subtus umbilicatnm griseum, stipite mediocri fusco, iioccis albis. {Locus non indicafus.) 2. D. hemisphaericum , peridio hemisphaerico de- presso erecto albido -velato, subtus plano-um- biJicato, stipite brevi crasso albido, columella obsoleta, sporidiis nio^ro-fuligineis. Reticularia hemisphaerica. Bvll, Champ. p. 93, t. 446. f !♦ Bec.fr, 2. p. 258. Sowerh, Fung. i, 12. (non bona , cir- cnmscissa pingitur et intus alba)» Phys, hemisphaericum. Chev. par, p, 258. b. Phys. depressum» SchumJ Saell. 2. p. 202. — Fl. Ban^ t, 1972. /.2» Statura praecedentis , tamen certe distinctum. »Stipes brevis, crassus^ substriatus,, albus basi incras- satus, fuscescens. Peridium quoad formam priori simile^, primo ob corticem tenuissimum albidum ci- nerascens, eo evanescente aut deterso fuscum. Cor- tice minus flocculoso ad Diderma accedit, cetenmi vero tota indoles et tenuitas hujus generis. — Optime convenit ceterum Schumaclieri fungus; sed spori- dia purpureo-ferruginea petit. Stipra stipulus, ra- mulos, folia decidua etc.yaestate, autumno. Mihi ra- rissime obvium. (v. v.) 3. D. marginatumy ^eridio hemisphaerico marginato submutante caesio - farinaceo, subtus umbiJicato, stipite elongato subsulcato cinerascentid ^ spori- diis atris. H2 116 ^IDYMllTM Thj». maff^natiiin. Schum. ! Saell^ 2. p^ 202. Facies singidaris :, quare cum alio a me viS0 conjungere non potui; quatenus Tero a loco aljscon- dito pendeat, inquirendum, ^tipes «longatus, sur- sum attenuatus, albido - cinereus, basi fuscus. Peri- dioim superna convexum, subtus fere planum, mar- gine nunc acuto nuMc obtnso cinctum. In parte fi» hrosa Fagi silvaticae suh cortice^ Sept, (v. ic.) Obs. Forsan alius hvqns status, magis lihere evolutus, Ph, didymium Schnia. l X, c. p» 203. Hujus stipes laxior, basi ex hy- potliallo fibriUosus , peridium subdidymum cinereum , squamulis al- bis — Situ con^esto ad tribom secundam accedit^ Item in ligno Fagi, Sept. (v, ic) 4, D. furfuracemtf peridio lenticnJari cernuo floc- culoso - farinaceo albido-cinereo; columelia null«, stipite aibido laevi, sporidiis nigricantibus. ffhys. furfuraceum. Schum,! Saell. 2. p. 204. Descriptio te plerisque convenitj recedit sporidiis purpnreo-fusds, uec -mentio fit de peridio cernuo. A ceteris iucuienter differt habitu PJi^, nu^ tantisj a quo cortice praecipue dignoscitur. Stipes aequalis:, graciiis, laevis, aibidus. Peridium non Ae- misphaericum sed gioboso-rlepressum, subtus umbi- licatum, proximis minus , cum cortice dense flocco- so - farinoso concoior. Coiumellam frustra quaesivi, ^d ligna putrida Fagi, passitn, autumno, (v* v.) 5. D. rufipes, peridio iiemispliaerico subtus umbi- licato cinereo, squamuiis furfuraceis obsesso, stipite firmo rufescente, sporidiis nigro-fuli- ginosis, Phys. squamulosum. Pers, syn. p. 174. (non Diderm. sqnamn-- losum^ A. S., quod Did. squamulosum Symh^ Gasf^) Sparsum, Peridia majuscuia, orbicuiaria, «qua- mulis nitidis crassiusculis quasi farinacea, Stipes subcrassus rufus, Pers, l, c, Capituia juniora mol- lia flava. Stipes mediocris , firmus , rutiians ; peri- diorum interdum subnutantium cortex exterior in squamulas, soiito crassiores, furfuraceas soivitur, A. S. l. c. p. 96, Miiii gregibus minoribus stipite longiusculo obviam venit. M truncos prostratos Pini DIDYMIUi>t 117 9tlvestri3y jyAhietis^* ^ rara species, Aestaie — hie/ne, (Vi V.) Obs. Trichia hemispJiaertca Trentep, t, c, p, 228, Per- soonio te»le Phys. nutans,. ob peridia ,,farina adspersa*' huja« po- fissimum generis est etquidem duobus praecedentibus afHnis. Stipe« peridio triplo longior, purpureus^ brnnueus, capillaris! Peridium he- misphaericum ^ album, nutans, cortice duriusculoy cuui frwtulatim dehiscit, non deciduo» In foliis quemeis ^ ramulis etc. 6. D. tigrinum, peridio lenticulari erecto subtus um- bilicato nigro, squamulis furfuraceis Jlavoviren- iibm obsesso 5 stipite elongato lutescente , colu- mella fusca, sporidiis nigro - fuliginosis. Didjmium tigrinum, Schrad, nov. gen. pl. p, 22. t. 6. f. 2, 3, Phys. Pers. syn. p, 174 ex Schrad» — Specim. ab ipso deter- miiiata aliena sunt, ^, Stipes crassiusculus, apicem versus obsolete at- tenuatus, aurantiacus^ dein sordide flavus, basi in membranulam expansus. Peridium lenticulare (ut in omnibus sequentibus^nec pileato-kemisphaericum, evi- denter umbilicatum, maturitate nigrum (junius lu- tescens), squamulis subrotundis inaequalibus niten- tibus coloris dilute flavovirescentis vei straminei ob- sessum^ a vertice sensim ad basin usque in frustu- la inaequalia diruptum. Columella convexo - sub- irotunda^ saepe reniformis. Schrad, l, c. A. S. p. 96, quorum fungus ,^ceterum ex omni capite convenit^' columellam non viderunt, sed squamulas subtiles pulverulentas. Ad ligna putrida ahiegna. (v. ic.) Peregrina sub^ hujns nomiue iinditpie accepi. Phjs. tigrinran JF?. Dan, t. 1454, jT. 1, stipite rudiori, brevi, fuscescente tantom [recedit, nt saltim rarietas. Magis fere convenit Ph. albopunctatum Schuia, I^ sed stipes laxus,^ sqnamulae albido - caesiae.. T^ D. versipelle, peridio lenticulari basi umbilicato, prima alWdo - pruinoso , dein castaneo nitidoj stipite conico rugoso fulvo - pallido , coltmiella fusca, sparidiis fuliginosa- atris, Videtur inter species maxime^^insignes ; doleo pauca modo lectas pecimina. Stipes lineam longus, conicus, rugosus, fulvo-pallens, venis exsiccatis, Mesentericae insidens. Peridium leviter tantum de- 118 DlBIMiUM- pressum^ sed umbiiicatiim, yere i^embranacenm^ primo albido - pruinosum , dein prorsns deniidatum et ni- tens!, et, quod^ valde singulare, longitudinaliter ri- ma fissum hivalve, quale in F/. Ban. t. 776./. 4 si- stitur. Columella omnino ut in priori a Sckradero pingitur, magna, globosa, fnsca. Semel modo ad sti^ pulas etc, verno tempore legi. (v. v.) Obs. Utique plurima comnrams habet cum 7>, rugoso s, Tri- chia rugosa. Trentep» 1. c. p. 228, cui_, teste Trent., Trichia IPU Han. t. 776, jT, 4. certe adscMbenda. Num varietas ? ,,Stipes sub- nnllas aut conicus flavescens, Peridium fere hemispliaericum , re- ticulatim rugosum, primo niveum subvillosum , quasi multa farina adspersum, dein fuscum glabrum , supra convexum, subtus concavum pilei formicati instar stipitem cingens , iwtus floccis albis et pnlvere mgro. Videtur potius distincta species juxta .D, hemispJiaericum m-» «eirenda, o, D, costatum, peridio lenticulari subflocculoso al- bido-griseo, stipite brevi costato albo, colu- mella alba^ sporidiis nigricantibus. P. globosnm — var, «tipitata» Swartz, \ Vet, Jtc, Handl. I8i5, P. 114. Gregarium, primo obtutu fere sessile videtur, sed a latere adspeCto conspicitur stipes distinctus, pe- ridiimi fere aequans , aequalis , teres , albus , costis elevatis siilcatus , basi in membranulam orbicularem pallidam radioso - costatam diiatatus. Peridium len- ticulare, sed subtusnon ttmbiJicatum, subvillosum, apice irregulariter debiscens. Columella magna , promi- nens. Habitus Jiujus speciei proprius, Prope Hol- fniam detejcit beat, Swartz, supra folia deciduay Octo^ bri. (v. s.) , 0, D. squamuhsum ^ peridio globoso - depresso sub- tus umbilicato cinereo, squamulis concoloribus tecto> stipite brevissimo laevi albo, columella , candida, spbridiis fusco - nigris. Diderma squamulosum, ^i^ S^ p, 88* <. IV, f, 5, Didymiimi* Symh, Gast, p^ 19, Priori affine; dignoseitur facile peridii forma, eortice squamuloso et stipite haud costata. Color magis cinLergscit; Hoccorum,> ut inproximis^ albus. DiDYVULH 119 Ad foUa delapm, stipuJas , etc, uestatc , upprimc in /ageiis, (v. v.; ^ * peridiis subrotundis, 10. D, Jarinaceum, peridio subrotiinclo temiissimo nigrescente, farina flocculosa cinerea obducto, stipite brevi sporidiisque fusco - ni;^ris. a. Trichia, Wall. helv. n, 2160. /. 48,/. 2. Tr. splifterocephala. So- »ier*. #. 240. Physi. meldnosperiaiim. Per*. jRom.^/iw, — Didym. farinaceum. Schrad. l, c.p. 22. /. 5./. 6. (columeUa Iu.solUa, fere Did. TerMpellis.) Phys. farinaceum, Peis. J syn, p. 17 ^. A. S. p. 96. Phyg. globosum. Schmn, / Saell. 2. p. 200. b. Tiichia depressa. Trentep, l, c. p. 229, c. .sessile. Vul«atissimum, variabile. Statura curta, se<l fir- mula. Stipes brevis, sursum attenuatus, fiisco -ni- ^escens , in a) saepe longitudinaliter leviter stria- tus ; in b ) saepius subulatus , laevis niger ; hypo- tballo minutOj orbiculari, fusco - maculari. Peridium subrotundum, subinde depressum, et basi obsolete iimbilicatum , furfure villoso deterso nigrescens. Co- lumella minuta fusca aut obsoleta. Gregarie in fo* iiis stipulis, muscis etc. uhique, a) praecipue in pine" tis; h) in fagetis. Aestaie in hiemem. (v, s.) O b s. Bulliard hanc etiam in Gallia ! vulgarem speciem stib Reticul. nigru complecti Tidetor. Forma c) a D. lohaio et cinereo cautissime separanda. JVIagna copia obducit trnnco,s vetustos abie- gnos etc. — Varia forsan Physara Linkii, dubie sub «equeute ge- nere citata, hujus potiujs generis species sunt. Sic Phys. Hypno- irufn Link^ addita farina, bene in Ph. fariuaceum quadrat. — Af- finem, sed puncto haud majorem «peciem, in ligno quercino legit Mougeot. ! 11, D. nigripes, peridio globoso e pruina tenui gri- seo, stipite elongato rigido laevi nigro, colu- mella obsoleta, floccis sporidiisque fnliginosis. Phys, nigripes. globosum , subtus planiasculum griseum , stipiie longo firmo e fusco-nigro, floccis fuscis. LinJi. di.ss. i.p. 27, Dittm. apud Sturm, t. 42. exactissima , sed verrucosnm, uon pruinosum dicitur. — Fries ! Symh. Gast. p, 23. Subgregarium^ praecedenti omnino affine. Di- gnoscitur stipite stricto, rigido;, subuIatO;, peridio multo- ties longiorijbasiscutata badio-nigricante evidentiori r 120 DIDYMIUM peridio contra multo minore (unde primo D. micrd- carpon dixi), subtiliter pruinoso. Columella aut milla aut punctiformis nigra. ITbique ad stiptilaSy folia^ ?imscos, undique missitm. Aestate, autumnoi (v. v.) 12. Z>. xanthopu^ , peridio globoso fusco albido- pruinoso, stipite elongato laevi luteo, columella stipitata albida , floccis sporidiisque fuliginosis. Lycoperdon stipitatum, Retz. / in Vet. Ae, Handl. 1769. p, 254. bene. Cionium xanthopus, Dtttm. l. c. *, 43 optime« Statura prioris, sed basis dilatata nulla aut pal- lida , stipes minus rigidiis rufescenti - ilavus , colu- mella valde prominens globosa stipitata alba. Pe- ridium idem. Ad radices et caules exsiccatos ^ folia decidua etc. hinc inde, Aest. aut. (v. v.) 13. Z>. Iridis, peridio globoso pruinoso argillaceo, stipite brevi subconico laevi sordide flavo , co- lumella stipitata albida, floccis sporidiisque fu- liginosis. Ciomum Iridis. Dtttm, l. c, t. 7. Nees Sysi, f. 106* Praecedenti nimis affine, tamen statura firmiori, floccis rarioribus etc. , nec non colore diversum. Locus natalis in his plantis superficialibus maxime vagantibus nomina trivialia bona haud offert, Ad caules et folia herharum tam vivaru?n qua?n Tnortuarum, passim. In Iride Pseudacoro, Dittmar., Rubo caesio Nestler l e. s. p. aestate, autumno. (v. s.) O b s. Ex hac grege varias formas in plan- tis vivas lectas miserunt amici, at novas affines ad- dere nolui. 14. D. herharum , peridio subgloboso griseo albido- pruinoso, stipite inaequali basi dilatato albo, columella alba^ floccis latentibus, sporidiis ni- gricantibus. Z.icea stipitata. Dec. /r, 6, p, 101. Gregarium, lineam altum. Stipes constanter aJbuSy nec laevigatus ut in praecedentibus, nunc ae- qualis, nunc compressus, vaide diiatatus, rigidulus; immo pluribus confluentibus polycephalus. Teridia DlDYMiUM 121 normaliter globosa, minuta, cinerascentia , e farina albida ; variant depressa , subtus planiuscula. Co- lumella stipite intrante alba, insignis, saepius et sti- pitata. Sporidia ferme atra. Ad caules et folia riva, passim, Aest, aut» (v. s. a Mougeot, Waliroth n, 136 etc.) 15. D^leucopus, minutum, globosum, album, stipite (subintrante I ) albo, lloccis albis. Link, diss, 1. p» 27. sub Physaro. Minutum, vix ^ lin. diametrum habens. Sti- pes crassus, subintrans (unde coluraella), intus massa grumosa refertus. In truncis arhorum, — E spe- cim. ab optimo Ehrenherg communicatis omnino hu- jus generis videtur et quidem priori affine; haec iecta sunt. In foliis aridis quercims, (v. s.) * * * peridio suhturhinato. 16. D, Tf^einmanni, peridio turbinato fragillimo ci- nereo - farinaceo , stipite brevi iaevi luteo, colu- mella nuUa , sporidiis nigricantibus. Minuta, pulchella, valde gregaria et seria- tim plerumque nascens. Stipes persistens, aequaiis, basi explanatus. Peridium membranaceum, oblon- gum 1. pyriforme farina cinerea conspersum ; eva- cuatum capillitio evanido dimidiatum persistit^ mem- branaceum, laeve. ColumeUam videre non conti- git. Supra caules vivos herharumy PetropoU, Weinmann. Trib. 11. BOTRYOSA. CHAR. Columella nulla, Stipites spurii, submem- branacei, parum evoluti , coalescentes. Tota facie et peridiis vestitis a Physaro recedunt. 17. DIDYMIUM Spumarioides , congestum, stipi- tibus membranaceis compressis botryoso - ramo- sis, hyalinis, peridiis rotundatis difformibus lo- batisque albido - pulverulentis , sporidiis atris. Species totius generis maxime abnormis, Spu" tnariam Mucilaginem (^Pers, Obs. 1. p, 94 huc per- 122 DiDlMimi tinere Videtur) decorticatam primo obtutu oimiino referens, sed ab iila diversissimam esse mox patet. f^uilum enim adest peridium commune; sed singu- lum peridium piiivere albido - cinereo , Didyinii so- lemni, peridii exterioris rudimento, conspersum est, et in interiori gleba adsunt flocci atri , rarissimi licet et sub inicroscopio tantum detegendi. Hjpotliallus tenuisj memferanaceuSj hyalino - pellucidus, cjetermi- natiis, contiguus^ uncialis circiter, ramulos ambiens, imdique abiens in stipites breves irregulares com- pressos aut divisos ejusdem texturae et coloris. Pe- ridia difformia , rotundata etc. , saepe compressa et obscure iobata, semper vero dense congesta, persi- stentia fere, iicet tenuia sint, e puivere albido con-^ sperso albido - cinerascentia. RamuJos tenellos amhi" ensy Petropoli lectum, misit Weinmann. (v. s.) 18. D. mttscicolay ^jstipitatumj giobosum, connatum botryoideum, cinereum, furfuraceum, stipite lato diMuente fiisco^» Link. diss. 2. p, 42. Colimielia forsan adest. In mmcis SUesiae. 19. U. polycepJialum ^ stipitibus coaiitis lutescenti- bus, peridiis oblongis in capitulum congestis, extus squamiiiis sulpliureo - viridibus furfura- ceis^ sporidiis nigris. — Schwein,.' Car, 71.382. sub Physaro, Multi stipites in imum coaliti conum splenden- tem efficiunt. Feridia obionga , compressa , in capi- tuimn planiusculum congeruntur; cortex eorum ex- terior latiscit m squamulas suipliureo-virides. Trun- cum , Jolia , stipites , gramina etc. agmine denso te-* gem in Wiflces County Americae Joederatae Novembri legit Schweiniz, (v. s. a Sciiwaegrich.en communic.) 20» D. Julvipes, stipitibus compianatis suicatis mi- niato - fiiivis , peridiis giobosis griseo - villosis, sporidiis fuiiginosis. D, fulvipes. Siirp. Femsj, p. 83, Syfnh, Gast, p. 24.' Hypotiia]Ius , si praesens^ et stipes omnino ejusdem indolis ac in Trichia rubi/or?n{ y maxime ., JDiDYMlUM 123 iiiaequalis, complanatus , subconfhiens, lon^i tudina- liter gukato - rugosus ;, 1 lin. et uitra longuo. Peri- dia globosa 1. parum depressa, obtusa, saepe coali- ta, nigricantia, sed villo delicatissimo griseo vesti- ta, Columelia nulla. Flocci fusci. In ligno BetU' tae carie paene consumto semel legi. Aug. Sept. (v. v.) Trichia. Fl. Dan. t, 655. jf, 1, eandem plantam siatere -vide- tur, DidjBainiii omnino est. Trib, 111. SESSILIA. CHAR. Columella praesens. Stipes obsoletus aut ni?]liis. Obs. Plurimae species , v. c. D, farinaceum^ stylolates etc. , stipite obsoleto* occurrunt et iacile heic quaeruntur. Dignoscuntur forma magis reguia- ri, spliaerica etc, Morphosis praecipue magis incom- pieta hanc tribum disticguere jussit, 21. D. lohatum , subsessile, peridio subrotundo va- riove sublobato nigro, albido - forfuraceo , co- iumella depressa ^ iioccis sporidiisque nigro - fu-^ scis. Trichia. Hall. helv. w. 2169. Trichia sphaerica a et ^. Tren-* tepohl l, c. p. 229. Reticalaria nigra. Bull, Champ. p. 9. t. 446, /. 2. Dec. Fr, 2. p. 259. Phys. cinereum. Multis^ spe- ciatim rar. y. obovatum. A. S. p, 92. Phjs, cinerasceus., Schum.l Sacll, 2, p. 199. Didymium lobatum» Nees! Syst, p. 112. /. 104. h. stipitatum. Sommerf,\ Lupp, p, 210. stipite fulvescente prio- ri admodum simile eyadit. Gregarium aut potius hinc inde conglomeratum, confluens. Peridia simplicia globularia oblongave, confiuentia lobata ; tenerrima , sed, pulvere tegente albo, color cinereus videtur, aut cinereo" caesius, ut in bona Neesii icone; pulvere insperso evanescente nigra sunt. Columella laxioris texturae quam in prioribus, firmioris e contrario quam iu sequente, dilatato - depressa , ad peridii formam varia ; rarius perfecte pileata. Flocci copiosi, e columella radian-» te. Ad Muscos (Polytricha etc.j immo Cladonios) 124 DlDl MIUM mvos vamasque qmsquilias ad terram, praecipue in pi- netis ericetosis, ahunde ^ aest, aut. (v. v.) 22(, D. crustaceum , &essile , crustaceo - conjBfuens, ef- fasum, peridiis membranaceis albidis fiirfiira- ceis, colnmella cylindrica obsoletave, floccis sporidiisque fuliginoso - atris, Spamaria Phjsaroides. Dee, Fr, 2.p. 101. fide accnratae descri- pdonis^ Valde insigne, Spumariam eximie referens, im- mo Aethalium, nam peridia^ ubi connata fere ut in Didermate Spumurioide, lacerata [strata interna mem- branacea alba referunt, adsunt tamen et alia rite e- voluta liberata rotundata, congesta, tenerrima, gri- seo-aiba, cum furfure insperso grossiuscula. Flocci parci. Sporidiorum color niger quidem; at non pu- rus, sed fuliginosus. Columella centralis alba cj- b*ndrica in plerisque individuis satis distincta obser- vatur. Ad terram, ramulos, folia decidua; Wein- mann. Petropoli legit, Decandolleus in Alpibus sum- mis ad gramina et fruticulos {v. c. Rhododendron) vi- vosy ramtilos et folia incrustans, Aestate. (v. s. a Wein- mann communo) 23. D. effusum, applanato-sessile , sparsum aut con- fluendo difforme , peridiis membranaceis cine- reo-glaucis fiocculoso-pruinosis, colimiella floc- cisque albis, sporidiis fiiliginoso - atris. D. effiisunty sesslle, globosnm aut eifusum, squamulosnm, peri- dio simplici, columella allta» LinA. dm. 2. p. 42. huc spe- ctare Yidetur. Forma admodum varia, subrotimda aut con- fluendo effiisa , venose serpens ^ basi applanata , su- peme convexa. Peridium admodum tenue, mem- cranaceum pruiiia admodum subtili sub lente liocculosa conspersum, albido - glaucum cinereumve. Peridium maturum totum dissiHt, unde oriuntur in foiiis maculae nigrae , limbo tenui albido cinctae. Columella parva aiba; flocci concolores rari. Spo- ridia atra, cum tinctura fuliginosa ad folia delapsa Betuiae, aut. (v. v.j DIDYMIUM 125 24. D. compJanatum, applanato - sessile, varium, him- plex, peridlis membranaceis coerulescente-cine- reis y columella depressa ruf^^scente - ochracea, sporidiis fuliginoso - atris. D. compr. Schrad, /, e, p. 24» I. S, /". S. Diderma, Pers» syn, p, 168, Videtur priori admodum affine, columellae co- lore distinctum. Gregarium, nunc subrotundum, nunc ovatum, nunc flexuosum etc. Peridii membra- na simplex, tenuis, nitoris expers, in frustulas in- aequales dissiliens, floccis adnatis. Columella cou- formis. Jnjoliisy aut, (v. ic.) O b s. D, sessilej globosum , sparsum , glauco - pruino- gnm, columella cylindrica alba, sporidiis atris. In slipUibus ^ Jili' cibus et demortuis — in statu perfecto^ cum similibus, ad stipitata pertiuere, saadente analogia^ haud levis est suspicio. Trib. IV. ADNATA. CHAR, Columella nulla. Peridia adnata, basi applanata. Transitus ad Physara, sed cortex Jurfu-' raceus et habitus exacte generis. Forina variabilis, (Did. farinaceum b. vide supra,) 25. D. Physaroidesy peridiis confertis subrotundo- irregularibus nigris , albido-pulveraceis, colu- mella nuUa, sporidiis conglobatis nigrescentibus, Spumaria Physaroides, Pers. stpi^ p, 163. ^. S. p. 87. Swartz / in Vet. Ac. Handl, 1815. p. 107, (a Persoonio habuit.) Didym, Physaroides, Fries Symb. Gast, p, 21, Diderma Physarumve corruptum, mucore (albi- do ( cortice scilicet in pulverem grassiorem soluto ) obductum obiter inspectum mentitur, sed pulvere absterso 1, difflato peridia lucem subeunt, varie con- fiuentia nigra, cuticula tenerrima veluti cortice in" teriori tecta, intus pulverulenta. Sic optime A. S, ?. c. — A sequente facile dignoscitur situ conferto, peridiis minoribus, et reticuli albi defectu. Ad tmn- cos putridos, muscos , ipsamque terram , in silvis prae- cipue abiegnis, Aestate, primoque autumno, (v. \.) 126 ■ DiD YMIUM 26. D. cinereumj adnatnm^ peridiis suLglobosis al- bidis, fnrfiire caesio -' eiiiereo obductis^ lloccis re- ticuiatis aibisj sporidiis atris. tycoperdon cinereum» Batsch. Cont. 1« p, 249. jT, 169« Tri- cbia coeriilea. Trenfep. ?» c, p^ 229. Phys, cinereum, Pefs^ syn. p, 170. ^, <S, p, 72. excltis^ y, — CAey, par. p. 335* Jouni. de PTiijsique 1822 ci/»» tc. iVees Syst. f. 107. b, peridiis diifuso - appiauatis* Lyc» complanatum. Batsch^. l, c^p^ %h\,f. 170. Oregarinm. Feridium verimi tenerrimum, pei- lucens, albidnm, cortice exteriori- pro more in fur- furem soiiito tectimi. Flocci aibi, reticulati, peridio imdique adiiati, Miror, speciem tam luculenter di- stinctam saepe cum aiiis confundi. Ad ligna et corticesy autmnno. (y. v.) Distingait Cel, Link dnas species : a, P^. cmereum^ sessile^ globosum, griseam, saepe conJSnens^ iiocds plurimis albis^ sporidiis in acervulos globosos conglo- meratis. JLm^, diss, I. p. 27. b, Ph. tgriseum^ sessile, globosum, griseum^ interdum conflnenSj floccis pluximis albis, sporidiis non conglomeratis. l, c, 27. D» Sei^pula, applanatum^ peridio elongato ve- noso - serpente iiexuoso reticulatoque plumbeo albido furfuraceo, sporidiis compactis atris. A D. cinereo exacte diifert, ut TricJiia ser- pula a Tricbia varia, et externa f orma , et aliis no- tis, Furfure grossiusculo deterso apparent ipsa pe- ridia plumbea, firmula^ intus (saltim in specimini- busj quae nunc coram babeo) solida! atra, nuilis fioccis albis intertexta, ob sporidia omnia conglo- bata. Sed bujus generis tamen certe est; vidi ortum e Mesenterica. Forma a rariori subrotuiida in K- iieas varias imciales extenditur. Legi ad cortices Fopuli tremvJae ptttridos, Novemhr. Decemhri, (v. v.) Obs. Similis speciei specimen ex Arabia, a Forsidhlio le- etum, adest 5 verum veuis altematim pinnatis teretiusculis longis ser- pit et novani efiicit speciem. — At genere ipso ( tota intus com- j>acta atra , fere solida , forte praematura , ) xaizins certo inserere uon debui. PHYSARUH 127 XX. PHYSARtFM. Pers. ex em. Trichiae spec. Hall. l. c. — Trcnie^, l, c. SphaeiocHrpi «nor, Bull, 7. c, Physari spec. Pcrs, dup, p, 8. Necs Syst, p, 113. — Frics Sysl. orh, vcff. 1, p. 140. CHAR. Peridium simplex, membranaceura, tenerrimum, nudum, glaberrimum, irregulariter de- hiscens. Columella nulla. Sporidia laxa , floccis peridio adnatis intertexta. Detefminata , subregula-' ria, varie colorata ; sporidiis nigris fuliginosis. MORPHOSIS et affinitas omuino duorum prae- cedentium genermn, quibus etiam maxime af&nia sunt Pbysara et a plerisque , horum oeneruin limi- libus varie positls, immiscentur. Nostro sensu ad hoc genus tantum referendae sunt, species peridio simplici, incie tenerrimo in normalibus ; cortice ex- teriori tam crustaceo [Didermata) discreto, quam in furfurem soluto (^Didymia) destitutae. Hoc cbara- ctere mox a Didymiis recedimt, ut etiam peridio vero laciniato - , rarius squamuloso - dehiscente , sub- persistente ; dum verum peridium in Didymiis valde obsoietum est. Cionium, quatenus a Physaro colu- mella tantum recedat, etiam huc traho; verum spe- cies generis citati omnes, quas examinavi, cortice fur- furaceo indutae sunt ideoque vera Didymia. Quo factum est, ut Physari character cohimellam exclu- dat, quod eo optatius fuit, cum limites a Stemonite, genere eximie analogo, hac re acutiores evadant. — In tota evolutionis series insuper admirabilis cum Didermate et Didymio analogia, ita ut non tantum prorsus eaedem redeant tribus, sed ad singulas etiam , species eam persequi liceat. Sic inter Physara in- fima quoque paucae species Jloccis prorsus destitutae occurrunt, cum reliquis serie contigua conjunctae, V. c. Licea pusilla Schrad. Floccos in speciebus sti- pite discreto instructis basin versus tantum adnatos, at in reliquis tribubus peridii parietibus undique . adfixos vidimus. At transitus plurimi levitateni hujus differentiae probant. Magis essentialem ano- maliam ofierunt species gleba floccorum et spori- 128 PHYSARUM diornm fere a peridio soluta, v. c. Ph. JeiicophaeuMy forte et antiades, quas, si plura genera optas, ob ha- bitum communem, a normali typo Physarormn re- cedentem, genere distinguas. HISTORIA, sive vitam sive expositionem apud Auctores respexeris, cum prioribus quoque commu- nis. Vix aliud genus ma^is pronum est ad species numerosas maxime sporadicas, rarissime, obvias, di- stinctissimas tamen, enitendum! Est hoc respectu Trichiis, sporidiis coloratis facile distinctis, maxime oppositum extremum. Primus Trentepohl lignyo- spermas species [Trichias Sibi) a reiiquis {Stemonit. Sibi) separavit. Persoon, qui liuic generi etiam Di- dermata et Didymia quaedam adnumerat, genus acutius limitavit nomenque ob peridia vesicularia inflata normalibus aptissimum imposuit. Trib. 1. STIPITATA. CHAR. Peridium stipite subdiscreto a basi erecto suifultum. Flocci basinversiispraecipue adnati* * peridio lentiformi, hasi plano -umbilicato, Species hujus sectionis nondum satis determi- natae. ^Nitimlur vulgo tantum colore; equidem cer- tissimus testor hunc variabilem esse. Necesse est omnia ulterius a primOrdiis persequi. 1. Ph. nutans, peridio lenticulari subtus umbilica- to laevi, demum subsquamuloso^ cernuo, stipite subulato laevi albido - fuscescente, floccis tener- rimis albidis, sporidiis fuliginoso-nigris, a.peridio albido cinereo» Spbaerocarpus albus» Bull^ Champ^ p^ 137. /, 407, /,[3. pro parte„ Trichia alba, Bec. 2, p, 252. Phj». nutang. ' Pers^ syn, p, 203 et Auci,^ inclusis seqneutibns concoloribug. ScJmm^ Saell, 2. p. 203, Vulgatissima generis species, sequentibus ple- risque minor, colore mire varia. Stipes distinctus, satis firmus, sursum attenuatus, apice debilis (quare pe- ridium primitus erectum, adiiltum cernuum)^ laevis, colore pallido, basi fuscescente^ sed et totus fusce- PHYSARUM 129 scens. Pendlum tenerrimiim, forma admodtim cdn- stanti ienticiilari basi umbilicata, primitus laeve^ dein inaequabile, saepius laciniato- deliiscens, laciniis pcr- sistentibus ad basin saltim. Flocci basin versus ad- nati, tenerrimi, albidi, sed sporidiis immixti eisdem concolores videntur, et dubium est, an non sequen- tia nonnuUa lioc colore imbuta descripta sint. 8po- ridia pro more globosa. Vbtque ad ligna jnitrescen-' tia arboruin tam frondosarum ^ quam acerosarum , sed etiam ad muscos etc^ aestate , attttimno. (v. v.) Yidimus luculenter colorem peridii \n pallide luteum, coccineum, aureum, flavoviridem et viridem transire, liinc non possum non sequentes varietates addere, licet forsan sub his nominibus et analogae formae sequentium intelligantur t /?. viridcy peridio virescente. Sphaerocarpus -viridis. Biill, C/iowp. p. Il5. *. 48 1./*. 1. Tri- chia. Dec,fr^2,p. 253. Phjs. Pers. syn. p. 172. ^. S. p, 94. Chev„ par, p. 337. — Ditim^ 7, c, /. 24. Ifiees Syst^ y» 108, paululum recedemi. Color intensitate admodum varius, nunc ci- nereo — virens, nunc luteo-virens (var. /?. luteoiirens A. S.)* Juste iam observant Alb* et Schwein, unice colore a priori diiferre^ varietatemque /?. luteoviren- tem ad sequentem transire. Locis humentibus cryptisy eaepe inter Trichias olivaceasj aest. aut» (v. v.) y. aureum, peridio aureo. Phys. aureum. Pers. disp, meih. p. 8. /. l.jT. 6. Syrt, p^ 173< A. S» p. 94. Schum. ! Saell. p« 201. Bittm, /, c. t, 23, Grev. crypt, Scot, t. 124. Stipes in hoc constantius fuliginosus, sed vidi etiam paliidum. Ad truncos puiridos humidis locis, Jrequens, (v, v.) d. coccineum^ peridio coccineo. Stipes pallidus. In eisdem ^egibus ac prius legi, (v. V.) 2. Ph. luteum, peridio lenticulari subtus umbilicato verruculoso subcernuo , stipite cylindrico laeyi albo, floccis flavis, sporidiis (nigro ?) fuliginosis. t. III. Sect 1 ^ 130 PHYSAPiUM Sphaer. lntms, Sull. CK p. J36. t, 407./. 2, TricLia. Bec, 7, c, IPhjsar. Pers, syn. p, 172, Chev, par,^ p, 337. Priori affine, sed stipes gYacilis, peridimn areo- iatfm dehiscit (qnod raro fit in priori), flocci con* «tanter lutei, evidentiores, Varietas sporidii^ luteis Bnll. 1. c. status praematurus^. Ad iruncos Galliae (v. ic.) 3. PA. albipes^ peridio sul)glofeoso sufotus planiusculo verruculoso griseo subcernuo, stipite attenuato laevi albido (subconiiuente) floccis fuscis> spo- ridiis nigro - fuliginosis. iPhys, ulhipes y gloLosUm, snbtus plaxtrasculum grisciwm, stipif© longo attenaato debili albo^ floccis fuscis. Link. diss, 1, p,27^. Ph. connatum. Bittni, l. <„ /. 4l, non Schum. Fide Cel. Dittmari praecipue hanc speciem re- cipio^ licet etiam niilii mnc inde obvia sit, Prae- cipua differentia posita videtur in laxiori stipitis brevioris textura, quare plures vulgo conlluunt, quod ^erte in reiiqiiis bujus sectionis non vidi. A Ph, albipede Link. stipite breviori recedere dicitur. J[d stiptdas, foliay imtno Jierbas et Jilices viva^ auiumtw* (v. V.) 4. Ph. cernuum ^ peridio lentiformi subtus umbili- cato subbivaivi cernuo fusco - atro, stipite atte- ; nuato incurvo laevi paliidO;, floccis sporidiisque fuligineis. Trichia cernua. ScTiutn, Saell, 2, p, 211, Phy», PZ. Don^ U 1974./. 2. . Sparsum. Stipes sursum attenuatus, basi cras- sus albido - cinereus. Peridium plerumque in duas partes dividitur, forsan a capiliitio solutum, laeve. Species privo babitn, at non satis nota. In ligno putridoy auiumno. (v. ic.) Obs, PHYS, cotnpressKin ^ peridio lunbiiicato compresso^ bi- Talvi obverse paraboUco cinereo stipite mediocri firmo fusco^ floc- cis albis. ui. S. p, 97. cum hoc comparaudum videtur, 5. Ph. Pini, firmum, peridio hemisphaerico subtus umbiiicato suberecto squamoso-diffracto cinereo- caesio^ stipite elongato attenuato laevi nigro- fusco. floccis sporidiisque nigricantibus compactis. PI1YSARU3I 131 Pb. PiiiJ, Schum. Saell, 2. p, 203. itlem Tidetur. Thjn, nn- taus. T^arioi-nfii et forsan Linkii. Est iiiter maxime spectabiles species, Ph. ;m- tante triplo fere majus, robustiim^ innumeris speci- minibus in densam silvam collectis oculos eximie aJiici- ens. Totam hujus evolutionem a primordiis, Mesenle- ricamlutemnT od, sistentibuS;, persequi licuit, Ex hoc Tino primario thallo mille peridia enascuntur; per- sistentibuspassimvenisfuscis, exaridis. Peridia ferme erecta, multo crassiora, quam in Ph. nutante, primo laevia, dein superne areolatim in squamas dehiscen- tia. Et squamae et gleba sporidiorum diu persi- stunt. Ad trttncos qiiosdam pnlrescentes Pini Abictis, in silva sphagnosa ad Femsj'6 , quotannis redux habeo, Aug. Sept, (v. V.) 6. Ph. «fr?'cf/?//«;, peridio g]oboso depresso subtusum- bilicato cinereo - aibicante , stipite brevi striato fusco, deorsum incrassatOj floccis sporidiisque fusco - nigris. a. albido- cinereo. (convenit Pers, syn^ t, 3. f. 7-9), b. caesium, c. aurantiacum. Sphaerocarpus aurantius. BnlJ, Champ. p. 173, t. 484. /. 2. Trichia. Dec. fr. 2. p, 253. Phjs. Pers, syn, p, 173, Chev, par^ p, 338. Simillimum Phys. mitanti; praeter notas alla- tas diiFert statura paulo firmiori, stipite breWori magis ventricoso fusco , peridio vix cernuo , pimctii- lato, primo globoso - depresso, rupto demum umbi- licato. b. et c. non nisi colore differunt. Ad corti- ces Betulae etc. rarius legi^ autumno. (v. v.) Tam Phys, aurantium /9. rufipes A. S. , quam Ph. auran^ tium Schum. Fl. Dan. t. 1434, f.l. (nutans immaturum!) abhoc di- Yersa sunt: 7, Ph, hulhiforme (sulcatum) , peridio liemisphaerico subtus umbilicato erecto atro-purpureo, stipite attenuato sulcato albido^ floccis sporidiisque fu- scoatris. Ph. bulbiforme. Schum. ! Saell. 2. p. 200. Fh Ban. i. 1974. f. 3. Ph, sulcatu?ny globosum, subtus planiusculum griseum, 1 2 132 PHYSARUxM «tlpite long 0 aftenuato albo snlcato, floccis fiiscis. Littk, dk», !♦ p. 27? Status jiinior^ ex Schufn. > fluxilis albido-ci* nereus, peridio obovato 1. turbinato, stipite brevi crasso ; adultus vero peridiis hemisphaericis subtus mnbilicatis atro - purpnrascentibus subnitidis , ore terminali subaequali capillitio brevissimo pulvereque subprotruso purpureo - atris, stipite elongato sursum attenuato erecto fusco - sulcato aibido. — Ex mulla- rum specierum anaioo;ia colorem in evacuatis griseum evadere conciudere iiceat, tum non differt P/t. mlca-^ tum. In ligno putrido. (v. ic. et, ni failor, v. in Fago). 8o Ph. alatmii, peridio lenticulari subtus excavato albicante, stipite sulcato - aiato viridi - flavo, spo* ridiis fusco -rubentibus. Trichia alata, Trentepohl l^ c, p, 22^, Yerum Pliysarum et valde insigne apparet! j, Gregarium, Stipes capitulo triplo et uitra iongior superne attenuatus, anguiatus, angulis membrana— ceis peliucidis. Peridium tenue, deiiiscendo ad sti- pitem rumpens et fere totum evanescens , una alte- rave lacinia tantum remanente. Filamenta nivea, non raro cum polline fusco - rubente excedunt ", Ad truncos (jermaniae. * * peridio sphaerico , haud iimhilicato, 9. Ph. leucophaeum , peridio gioboso - subdepresso erecto caesio - cinereo, stipite brevi rugoso sub- suicato aibo, sporidiis nigro-fuiiginosis. jPh, leucophaeum. Fries Symb. Gast. p. '24. (TricMa fila- mentosa Trent. l, c. p. 227. eadem videtur,) bpecies maxime abnormis stipite, interna gleba et toto habitu, nec aiia adest , cum qua com- paretur, Sparsum aut maxime gregarium , bypo- tliallo fugaci. Stipes crustaceus quasi et spurius, ex Iiypoilialio formatus; rudis, crassiuscuius, peridium mmc aequanS;, mmc brevior, nunc subaequalis , nunc e basi incrassata sursum attenuatuSj, inaequabilis ru- gosus , immo suicatus ; passim piuribus conflu«nti- bus polycepbaius. Peridium tenue (araneoso - mem- PHYSARUM 13:^ » foranaceum in scliedulis dixi ) Iiaud aoqualjilo, fra- gile, distincte mox in squamas 1. iaciiiias dtiiisctns, junius flavum adultum caesio - cinereum, evaciia- tum album. Forma inconstans , globoso - depressa, basi tamen numquam umbilicata, aut globosa elc. Interior gleba a peridio facile soluta, fuliginosa, floccis intertexta, propendens, mox elabens, persi- stente peridio dimidiato - lacerato albo. Columella nulla. Ad imncos mtiscosos Fa^i, siipra Neckeram curtipendulam etc. late effusum , aestate pluviosa pri- tnoque aiitumne circa Femsjo phiries lectum. (v. v. ) Ob». Parum aptum inter diffines ob forraam peridii , licei incomtantem , Kunc locum sibi vindicat. Stipitis , imnio peiidii, Indole inter Botrjoidea collocandumj verum glebae strHctura differt ! 10. Pli. solutum, peridio spliaerico subbivalvi stf- piteque elongato laxo cylindrico caesiLs, capiili- tio compacto sublibero, sporidiis atrofuscis. Ph. solutum. Schum, Saell. 2. p, 204. Fl. Dan. t. 1974. /. 1. Priori affine videtur, at certe dislinctum. Sed hoc peridium in duas partes, quasi valvulas, perpendiculariter dividitur, Stemonitis non est ob aefectum coiumellae, stipitem pallidum. Ad truni ^os vetustos, autumno. (v. ic.) II* PA. gracilentum , peridio sphaerico nutante ni- gro-fusco expallente, stipite capillari flaccido fuscescente, floccis albis^ sporidiis nigricantibus. Mucor. Fl. Dan^ t^ 465, jf, 3. Trichia uutaus. Trentep, l. c. p, 227. _ Stemoniti obtusatae simile. Stipes capillaris, basi strictus, flaccidus et superne peridii pondere cur- yatus, at non incurvus ut in Ph. nutante. Feridium laeve, tenerrimum, exiguum, proprie candicans, sed ob tenuitatem sporidiorum color translucet. In Ht/pno triquetrOy parietino etc, autumno, rarius, (v. s.) 12. Ph. sfihulatum, peridio spbaerico atro-^fusco demum caesio subcernuo, stipite subulato fu- scescenti - flavo , floccis sporidiisque fusco-atris. Vhjs. subulatiutt. Schum. ! Saell. 2. p, 243, Pb, globosum. Sommerf. Lapp. p. 243, nou Schuui. 134 PHISARUM PIi. nutanti valde simile et revera proxiimim videtur. Eadem stipitis indoles, eaedem coloris mii- tationes, a primordiali riibro ; peridium eodem fere modo, sed tardius cernuum, DiiFert potissimum pe- ridio exacte sphaerico. Ad truncos Jiinc inde^ aii'- tumno. (v. V.) In schediilis meis infer alias minus certas species , quas omnes qmltto , cum specimina deperdita 1. obscura , descripsi aliam similem peridiis minoribus , stipite capillari albido-flavescente. Item ad truncos, 13. Ph, psittacinwn, peridio spliaerico verniciJoso virescente, stipite subulato - graciii aurantiaco, floccis sporidiisque fusco - atris. Ph. psittacinuni, Sitim^ l, e, i. 62. Pulcbellum , gregarium. Peridia erecta , dilute viridia. Stipes elongatuSj, laevis, tennis^ sursiim lu- tescensj deorsum subcoccineus. Flocci pauci. In foliis putridis Fagi. Aestate. (v. ic.) ^. <7/?/ora«f^i/7W, peridio globoso laevissimo flavo- viridi, stipite capillari subaequali stricto fulvo. Pulcberrimum, stipite longiori et graciliori a priore recedens. Ad ligna puirida Jagineap Nov. Dec. (v. V.) 14. Ph. huUaium , peridio sphaerico verruculoso albido - virescente , stipite conico - subulato pal- lido, sporidiis fusco-atris. Ph. bullatum. Linl, diss. 1. p. 25. Bittm: l, c. t. 22. Valde priori simile , recedens tantummodo sti- pite breviori, basi bullato - iniiato , (intus cavo,) ro- seo-albo. Peridia simillima videntur, Flocci vix nlli. In ligno emortuo Fagi, (v, ic.) 15. Ph. suJphureum, peridio sphaerico rugoso-sub- squamuloso sulpbureo, stipite laevi brevi coni- co albo, floccis flavis, sporidiis fusco - nigris, Ph. sulphureum. u4, S. p. 93. /. 6.y. 1. Statura curta ; robusta. Stipes e basi crassa in formam exacte conicam attenuatus, laeyis, albus , ca- pitulum longitudine aequat vel tantilium excedit. PlilfSAKtJVI 13.-, Peridiiun rngosiim, iinmo siibfariuacoimi, vivi<le sul- phiireum, expalleiis. Didymiis affinis species, sed nec adest colnmella, nec superficies distincle farinacea. Adfolia sieca decldua^ -Aug. A. S. Ad stipulaa ie- ctum misit Weinmann. (v. s.) 16, Ph. ftavumy peridio spliaerico rngoso - verru- coso luteo^ stipite brevi subaequali rii^080 pai- lido; fibris erectis aibis;, sporidiis fniiginoso - nigris. jph» flavum, Fries Symh. Gasi, p. 21, Gregarium, curtum, fragile, habitu tam pe- ridii, quam fioccorum ad Crateria accedente, adeo- que a prioribus maxime diversum. Stipes peridio brevior, immo subinde obsoletus, aequalis aut ievi- t«r attenuatus, rugosus, albido - flavus. Peridium exacte ^lobosimi, erectum, rugosum, sed superficies glaberrima. Fibrae nitidulae, sporidiorum massara nigrofulio^ineam punctatam reddunt. Ad stipites Rubi idaeiy filicum etc, apud nosfrequens species. Aestate* (y- V.) 17, Ph, antiadesj peridiis globosis fulvo-fuligineis, lineis sinuosis notatis punctatisque , stipitibus ramosis sulcatis nigricantibus , floccis sporidiis- que fuscis. Sphaerocarp. antiades. Bull, Ch. p. 127. t. 368,/. 2. Trichia» Bec. fr. 2. p. 252. Chev. par, p, 325. Species omnino sui tribus typus. Stipes cras- suSj cliffbrmis, e pluribus confluentibus ramosus, sulcis irre^ularibus lacunosus , hypothallo membra- naceo albido. Peridium versus apicem rima irre- guiari dehiscit, per quam protruduntur fiocci, Ad ligna putrida Galliae. (v. ic.) 18. Ph. brt/opJiilum , peridio globoso laevi fuligi- neo-fusco, stipite brevi concolori, floccis spo- ridiisque fuligineis. Ph, salicinum. Schum.l Saell. 2. p. 200. Ph. columbinum, Sommcrf, Lapp^ p. 243,! Ph, Hypnontm , «porangio globoso cinereo, stipite crasso mediocri fusco. Link diss^ 2, p, 42 ? (plura de hac stirpe ron innotuenint.) 136 PHYSARUM Sparsum , absque hypotliallo, Stipite brevi firmulo laeviuscnlo a reliquis concoloribus facile di- gnoscitur. Periclium erectum^ opacum, laevissimum, laceratum, at non squamulosum; coiorem fuligineo- cbalybeum Sommerlelt, fiiligineo - nigrescentem (ju- venilis aetatis citrinum) Scliumacber indicat. Su" pra Jungermaimias Sommerf. , OrtJiotricha Scbum., muscos Bryoideos v, c. Dicranum, scoparium ipse legi, Autu7nno, (v. v.) Fulgia encaustica. Chev. ! par. p^ 347. huic Phjsaro praemaf^ mre exsiccato valde similis est, 19. Ph. columbinum, peridio globoso ruguloso vio- laceo - cbalybeo nitido, stipite aequali nigro, spo- ridiis atro - purpureis. Mucor violaceus. Leers, Herh. p. 287? Ph. eolumbiaum. Pers, Ohs, 1, p. 5. Syn, p, 173. ^. peridiis majoribus^ obpvatis. A, 5, p. 95* JVJediae magnitudinis, in statu fluxili flavescens, Stipes laevis, basi subdiiatatus. Coior valde elegans, nitidus fere Diacbeae eiegantis aut Fbys. utricu- laris. Ad truncos, vere. Rarissimam speciem ante plures annos legi nuperius frustra quaesivi. /5. in cul-* mis tecti straminei Novembri, (v. v. «.) O b s, Sequentes species , a Cel. LINK propositas , sed non- dum descriptas, cum meis tute conjungere non licuit» In Dtss, 2» P- 42: a. Ph. compressum , sporangio cinereo subgloboso compresso, stipite longo fuseo» In pinorum ramulis, (Cfr» Pb. com- pressum, A, S. ) b. Ph. confiuens^ sporangiis globosis confluentibus cinereis stipi-. tibus brevissimis crassiusculis. In ligno putrido» (Cfr. Ph. leucophaeum.) «5. Ph* purpurascens ^ sporangio globoso cinereo, tinctura pur- purascente, stipite fuscescenti - albido^ In ligno putrido, (Cfr. JPA, suhulatum.y d. Ph, elongatum^ sporangio globoso cinereo, stipite longissimo tenui albo, In ligno putrido. (Cfr, Ph. solutum.) In dissertatione l, p, 28, e, Ph. connexum^ globosum griseum, stipite mediocri albo sul- cato, hypothallo extenso, floccis fiiscis, In muscis, (Cfr. Ph^ leucopbaeum). PHYSARUM 137 *^* pericUh obovatis turhinatisvc. Miiscicolar* pleriimqiie , forma variae. Cfr. (Jrateria ^*^, ciini quibus series contigua! Sporidia atra in certis. 20. Ph. vmscicola , peridio turbinato cinereo , sti- pite brevi laevi lutescente, floccis albis^ sporidiis atris. Pers. Obs. 3Tyc. 1. p. 6. Syn. p. 176. ^. S. p. 93. Situs sparsus aut greo^arius, absque evidenti Iiypothallo, Stipes longitudine variat, peridio du- plo circiter longiorj saepe rutilans. Peridium iaeve, (lemum squamuiosum , inter formam obovatam et cylindricam varium. Flocci adnati, albi, sporidii» compactis. Ad imtscos majorcs in pijtetis sphagnosis etc.j rarissime, atitumno, (v. v.) 21. Ph, flavovirens, peridio obovato ilavovirente, stipite fuscescente, sporidiis compactis nigris. — ^. S. 1. c. p. 97. Species dubie proposita, sed cliaracteres ofFert eximios. Stipes mediocris. Peridium pyriforme,' fragile, laeve , nec squamulosum. Inter muscos ad trunciim putridum ^ugusto, 22. Ph, ruhiginosum, peridiis globoso - turbinatis stipitibusque tenuibus laevibus rubiginosis , floc- cis reticulatis albis , sporidiis atris. — Chev» .' par. p. 338. Eximia species, conferta; hypotliallo efFuso tenui pallido pellucido. Stipites graciles, aequa- les 5 laeves , peridio longiores et pallidiores. Pe- ridia subrotunda, sed in stipitem attenuata, laevia (haud squamulosa) opaca, demum dimidiato - aperta, ut facies Craterii, cui generi revera aliinis species, etiam sporidiorum colore et capillitio reticulato (un- dique adnato,) subelevato, albo. Ad muscos ad ba-* sin truncomm Galliae. (v. s. misit Clievallier.) 23. Ph. connatum, peridiis pyriformibus rubro-ba- diis, stipitibus feri ugineo - fuscis, capillitio com- pacto sporidiisque badiis. 138 PHYSAKUM Ph. conHatum. SchumJ Saelh 3. p* 202, Fl^ I>tm^ u laiO, *» €tetaie juniori. Multa sane eiun priori commimia , quare mh toc genere servo , licet ceterum abnormis videatur et~in statu mucilaginoso Trichiae fallaci similior.. Densissime stipatum 5 primo miniato - coccineum, peridiis globosis, stipitibus albidis peilucidis elonga- tis (sulcatis ex icone) ; deinde peridiis pyriformifous helvolis ac demum rubro-badiis laevibus, stipitibus^ flexuosis sursum attenuatis ferrugineo - fuscis , basi fasciculatim connatis hypoth.allo -membranaceo. In trunco putrido Fagi. Sept^ (v. v.) Obs, Quod sub uomine PA. connati ^^ sessilis m Fl. Dan^ t. 1493. f, 1., certe e transposirione Schedulae, irrepsit, (Pkys, Schumacheri Spreng. Sjst, Veg. IV. p. 528.) apud Cel. Schoma- «hermn nec in Fl. Saell. , nec in completa ipsius collectione ad-. est. Ceterum fungus ab hoc ordine plane diTersus, 24. Ph, fimetariiim, peridio obovato dilute purpu- rascenti - umbrino, stipite brevi subflexuoso^ ca- pillitio sporidiisque fuscis. Schum, l. c. p. 205. Sparsum, primo fluxile album, dein subaluta- ceum pyriformesubstipitatum, demum purpurascenti - umbrinum, peridio vertice lacero, stipite subflexuoso superne parum incrassato. In fimo huhalino^ Aug, (v. ic.) ** O b s. NesciQ quid Trichiacei proximorum duorum habitus of- fert ; sporidia badia at jpica sane in hoc genere sunt. Fide Aucto- ris descriptionis et iconum hoc loco tamen recipere debui , cum uti- que attentionem mereantur, Vegetatio quodammodo sequentis tri- hus. Tertium in borum foedere Phys, pjriforme I, c. p. 204 cer-» tus ad Trichias refero. Ouartum^ Ph. turhinatum l. c, p, 205^ Auctor ipse Craterium rite dixisse videtur. Trib. II. BOTRYOiDEA. CHAR. Stipes ab bypothallo non semper ex- plicatus, quare nunc sessilia sunt, nunc stipite fiaC- cido tenerrimo , submembranaceo , subdecumbente suffiilta. Peridia tenerrima, simplicissima , laevia, iutus floccis undique adnatis subreticulata. Obs. Spbaerocarpus utricularis Bnll. et PLys. hyalinum Pers.y quod in disp. fiteth. bene pro gene- PHYSAIILM 130 ris Physari typo pingitiir, hanc tribum conslitmmt. Peridio ,siio tenerrimo, inflato, absohite simpHci, iloccis peridio undique adnatis , columeliae vestigio ne obsoietissimo quidem etc. luculenter a reiiquis Physareorum generibus recedunt. Ejusdem structu- rae sunt species sequentium tribmim, qirare Iias pro generis centro assumo. At plurimae prioris tribus eadem structura gaudent, praecipue tenui-siipita- tae, at praecipue accedunt Ph. /iacciduin, Ph. (psit- tacinum (3.) chdorantfmm etc, ut ob stipitem strictimi unice distinguantur. 25. Ph, hjjalinmjiy peridiis globosis inflatis tenerri- mis albidis, stipitibus fascicularibus flaccidis ad- scendentibus rufescentibus , floccis albis, spori- diis atris. Ph, hyaliiiuin, Pers. disp. p. 8. /. 2. f. 4. Syn. p. 170, SchumJ SaeJl. 2. p. 204. Chev. par. p. 336.' Ph, globu- liferum^ Heriar.f att non Bull. Decand, A sequente , cui valde affine , praecipue di" gnoscitur stipitibus lascicularibus, adscendentibus, evidentioribus^ flexuosis, aKter coloratis , peridio gio- hoso, minore, farcto cinereo, sed evacuato argenteo - albo 5 lacero - dehiscente, Hypothalhis obsoletus. Flocci pUires, Sporidia atra. Duplex adest forma ses- silis altera, stipitata altera. Ad truncos vetustos, raro» Hieme^ vere, ,,J\i\io'\ Schum, (v. s.) 26. Ph. utrictdare, peridiis oblongis inflatis tener- limis chalyheis, evacuatis candicantibus , stipi- ubus subadnatis flaccidis flavescentibus , floccis albis, sporidiis nigris. gphaerocarpus utriculari». Bull. CJiamp. p. 120. /. 417. jf. 1, Trichia. Bec. fr. 2. n. 676. Phjs. Chev. par. p. 337. fide spec. e Gallia. Phjs. Botrytes. Sommcrf. / Lapp. p. 242, Ph. hyaliniuii. /S. A, S. p. 92. b, sessile. Phys. ovoideum. Schum, Saell. 2. p, 198. Gregarium, hypothallo tenui lutescente cum sti- pitibus homogeneo, Stipites capiUares^ decumben- tes, aequales, longitudine varii passim confluentes^ passim ab hypothallo non discreti; tmu peridia.scs- 140 PHYSARUM ; siiia, qualia et primitus ina) videntur, cum peri- cia matrici incumbunt ob stipitum debilitatem. Pe- Tidia. ceterum oblonga, utrinque obtusissima , sub lente minute foveoiataj cbalybea in colorem viola-^ ceum 1. lilacinum vibrantia ; evacuata vero et in liac sistunt membranam tenerrimam aibidam. Flocci parciores, albi. .Ad ligna vetmta Fagi, Betulae, etc* satis Jrequem, Hieme ^ vere, (v. v.) 27. PJi,, Jiypnopliilum^ subsessile, peridio rotundato laevi badio, floccis tenerrimis sporidiisque atris, — Stirp, Femsj. p, 83. Sparsum aut gregarium, bypothalto nullo per-» sistente. Stipes aut nulius aut brevissimus crassius- cuius subdecumbens, concoior. Peridium admodum tenue, subgiobosmn aut basi productum, magnitudine .semiiiis Sinapis, badium; subnitens, apice irreguiari- ter deMscens, iaceratum; exoietum rugosum lit, at non iiyaiinum. Fiocci teneili nigri, iateribus peri- dii adnati. ^d mpes madentes supra Hypnum cupres-^ ^iforme legi Martip, (v. v.) Trib. III. SESSILIA. CHAR. Peridia prorsus sessib*a, giobosa aut rotundata, regularia, eumorpha, saepius stipata con- glomerataque j sed piura numquam confluendo in unum abeunt, licet substantia tenerrima. In staiti juvenili eJegantissimae et regidares Mesentei^icae sunt Gmues Jiactenus in statu primitivo obstrvatae ; paululum yiodo dejlectente PJiys. tJiejoteo, O b s. Omnes infra allatae et a me vivae lectae species inter se distinctissimae simt. Color praeci- Due floccorum;, ut et sporidiorum, constantissimus, verum peridii ex anaiogia priorimi forsan mutabi- lis. At ut res maxime cliaracteristica et Tricliiis mire opposita observandum est , singtdam speciem ynica a me tanium vice esse lectam, excepto PJi. con- glohato et pusitto , iicet tum maxima adfuerit omnium aetaturii copia ! Nonnuiias aiias, minus perfectajS ob-i vias, consuito omissas^ fatendum est. PHYSARUm 141 28. Ph, paniceiim, ^rG^^Yiwm ^ peridiis globosis sos- silibus laevibus, iloccisque albis, sporidiis fu- liginosis. Mucilago alba , crustacea eic» 3Iich^ gen^ p. 216. n, 8. /. 96. jT. 8. (^Hjpotiiallo evidentiori.) Didermati globoso admodum simile est, sed jperidia tenerrima, baud applanata omnino hujus ;^e- iieris, simplicia, laevia, sqiiamuloso-lacerata. Hypo- thallus tenuis^ macularis, pelluciduS;, sed haud evi- dens et determiiiatus, qualis iti figura Micliolii sisti- tur. Color albidus, subhyalinus. Flocci tenelli, pau- ci, albidi; sporidia fuliginea laxa. Supra folia de- jecta Fagi stipiiJasque dcciduas in silvula Rejten prope Lund, semel legi Octohri, (v. v.) Ob«. Quadam ratione etiam huc citari possent Mucilago 6 et 7 Mich. l. c, /, 86. f. 7, 6; at ciim ne genujsi quidem ex iconibuA clare pateat^ forsaa ad analoga Didermata pertinent. 29. Ph. lilacinum, coRgestum, peridiis sessilibus ob- ovatis laevibus lilacinis carneisve^ floccis raris albis^ sporidiis atris. Species pulcherrima ! Venae primordiales me-* sentericae fungo adulto maculas exaridas reticula- ta? in matre relinquunt, earumque ligamentimi hy- pothallum tenerrimum pellucidum adglutinatum aut passim separabilem offert. In hoc peridia hinc inde stipato-congesta, tenuissima, fragilia, laevia , ok- berrima, irregulariter dehiscentia , carneo-IilaciDa, haud nitida. Forma saepius obovata, sed variat globosa et turbinata, magnitudine circiter seminis sinapis. Flocci albi, inter sporidia atra> admodum perspicui, licet haud copiosi sint. (Jnica vice trwi" cuni corlice laevigato, loco liumido prosfraiunty Betulae albae mira copia ohducens ad Femsj'6 legi Scpt. (v.v.) 30. Ph, violaceum, congestum , peridiis sessilibus globosis laevibus violaceo-lilacinis demum fu- scis, floccis sporidiisque atro - fuscis. Ph. vioiacenm. SchimJ Saell, 2. p. 199. Fh Dan, f, 1980» /. 2. 142 PHYSAKUM Praecedenti adniodum similej sed certs diver- sitm, priori speciei potius accedens. Color peridio- rum inaequaliter rumpendorum demum e sporidiis translucentibus nigrofuscus, Iiis evacuatis caesius. Vegetatione ab utraque et praecipue fiocci recedit. Unica vice in herha languescente Mijosot, palustris in SaeTlandia ohvium, Novemhri. (v. ic.) 31. Ph, thejoteum, stipatissimimi, minimum, peri- diis ovato - globosis squamulosis ilavis, jSoecis concoloribus ! , sporidiis purpureo - fuscis. Mich^ gen, f* 96./. 9. habitum exacie exprimit. *) — Phys, thejoteum. Fries Symb, Gasf^ p. 21^ NobiHssima atque distinctissima species ; nuUa adest^ cum qua comparetur. Peridia minina ge- neris, iuculentissima tamen , ovato-globosa, adeo conferta , ut crustam primo obtutu interruptam offe- rant, at numquam plura inter se vere coalescunt, Coiore insuper omnium partium valde insigne. Sub fortissima lente peridia etiam pruinato - squa- mulosa videntur^ at genuinum est Fhysarum. Unica vice, sed abunde Jegi supra folia coacervata Fagi^ Femsjo. Jul. Aug, 1817. (v. v.) 32. Fh, virescens, confertum, peridiis sessilibus glo- bosis verruculosis flavo - virescentibus, sporidiis fuliginosis. Ph. vii-escens. Dittm. Z, c. /, 61, Wi\ fere cum priori conmiune habet, verum ob staturam , dehiscentiam , floccorum sporidiorumque colorem equidem pro sequentis varietate habeam. At non vidi. Utrumque Dittmar in ligno vetusto Fagi collegit^ (v. ic.) 33. Ph. conglohatum^ peridiis sessilibus globosis griseis, floccis sporidiisque fuliginosis. Lycoperdon Alni. BjerJcander in Vet. Ac, Handl. 1789, p. 39/ Ph. conglobatum. Dittm. l. c. t. 40. (nostrum onmino laeve est). Fries Symb. Gast, ^.21, *) Haec Michelii icon, sive Blucilago crustacea coJore plumheo elegantissimo , capsulis minimis densissimis 1. c. p. 217 omnino distinctam speciem , Ph, phimbeum dicendam , ceterura sistit. PHYSARUM 143 Caveas,, ne ciim Didymio cinet^eo comnmtes, nam forma regnlari ^lobosa;, iloccis et praecipue peridii structura diversissimum est. Praeter omnium par- tium colorem et veo^etationem difPerentem Pliys. li- lacino accedit; peridium irre^ulariter deliiscens, va- riat subinde coerulescente- cinereum. Bis Jegi; al- tera vice Lundae in cortice muscoso Irunci vctusti PO' puli nigrae ; altera in latere interiori corticis dejecli alnei Sntolandiae^ lllam Novembri, hanc Septetnbr. (v. V.) 34. PJi, fulvum , gregarium, peridiis sessilibus glo- fcosis costato - rug-osis rubiginoso -fulvis, lloccis sublatentibus sporidiisque compactis nigricantibus. Ph. rubiginosum. Fries Symb^ Gast^ p, 21, (non Chevallier; malui tamen meum uomen, multo licel antiquiug ^ mutare.) Species valde insignis, habitu potius Didymii, sed hactenus tantum vidi peridium simplex, nudum, licet solito firmius sit; ceterum exacte spliaericum, sessile, costato - rugosumj, fragile, squamuloso - deiii- scens. Flocci pauci, parum evidentes. Sporidia fer- me nigra. Gregarium supra Hypna etc. in silvis abie- gms, aliquoties lectutn. Aestate , primo(pie autumno. (v. V.) 35. Ph. piceum, sparsum, peridio sessili globoso piceo nitente , lloccis tenerrimis sporidiisque fu- ligineo ^ atris. Peridia admodum tenuia^ membranacea, gla- berrima, sed rugulosa , irregulariter dehiscentiaj se- minis Brassicae magnitudine. Flocci admodum te- nues, aegre conspiciendi. Sequenti affine. In ra^ tnis decorticatis coacervatis quercinis parcius legi Aprili. (v. V.) 36. Ph. Licea, gregarium, peridio sessili rotun- dato - hemisphaerico castaneo nitido, floccis nuUis, sporidiis fusco - atris. Licea pusilla, Schrad, nov. gen. p, 19» /, 6. /", 4, Pers, syn, p. 196. ui. S. p. 108. Quidquid judicent lloccis fidentes, nullo pacto animum inducere potui, ut hanc elegantulam spe- 144 ; PHYSARUM - ciem a Vere affinibus et serie contigua junctis divel- ierem. Qui totam evoliitionis seriem perseqiiitur, facile videbit, qiiantum a veris Liceis difFerat ! Ju- nius perfecta est Mesenterica, et adultum quoque saepe hujus maculis reticulatis esaridis fusco - nigris> omnino ut Fhys, Ulacifium, insidere vidi. Peridia gregaria;, rotundata, leviter depressa, qua nota ad scquentem sectionem transeunt, sed reouiaria> haud confluentia , seminis Brassicae minoris ma- gnitudine, tenerrima, laevia^ nitida, „in me- dia aetate e ferrugineo dilutius badia^^, adulta castanea , apice in frustula regularia dehiscentia» Sporidia absque iloccis^ grossiuscula. — Yidi simil- limum ceterum fimgum stipite fulvo , brevissimo. ^d Iigna recentms einortim ! decorticata Pini silvestrisf aliquoties legi Jiieme deliquescente et vere novo, Ligna piitrida I Pini silvestris in Lusatia -frequens colit LApr* — Jtm. A. S. , autumno Schrad. (v. v.) Nomina specifica inTitns , muto , verum hoc loco genericunl Scliradeii ob rationes satis evidentes potius adoptare debui» Trjib. lY. AD1?^ATA. CHAK, Peridia subeffusa variave , basi ap* planata adnata, irregularia, facillime confluentia. 3IorpJiosis minus regiilaris , cum analogarum trihuum priorum generum conveniem. O b s» Sporadico proventu et vagante cum an* tecedentibus conveniunt; verum haud ita rarissima sunt. E confluente sua indole majores fiunt liorum species. quare addita simul forma irregulari ^ ad Re- ticularias tantum acceduntj ut non desmt rationes cum bis comparandi. Addas, Yim vegetativam in his saepe, testibus Phys> hibalvi aliisqUe, a legibus gra- vitatis temperari. Si qua in. specie mucilago primitiva in unicum modo abiret peridium, eam ad Heticula- rias transferre vix dubitarem. At flocci tenues, haud effigurati, totusque habitus nec non generum prio- rnm analoeia ad boc ffenus cogunt. Forma irresru- PHYSAKUM 145 laris a morphosi minus autoiioma et pericJiorum con- fluxu pendet. 37. PA. sinuommy peridiis compressis elongato - fle- xuosis venulosis aibido - cinereis labiatjm dtJii- scentibus, floccis capiilaribus albis reticulatis, sporidiis atrofuscis. Redcularia sinuosa. Bull^ Champ, p. 94. /, 446, /". 2. ^o- werh, Fung. t. 6. Dec. Fr. 2. p, 259. Trichia ,siuiio«a u4ngloi-uni, Phys. siuuosum. Weinni. ! P. bivalve. Peis, ! Ohs, 1, p, 6, f. 1. jT. 2. Syn^ p, 169, SomnierfJ Lapp, p. 242, Yalde insigne, Hysterii instar compressum, si- HUosum et deiiiscens, quo afo omnibus sessilibus re- cedit, ceterum variabile et confluens^ ut viderim spe- cimina Keticiiiariis simiiiima et vix ab iiarism ge- nere nisi floccis teneliis albis separanda. Peridium membranaceum , tenue, persistens, at fragile^ com- pressum^ fiexuosum, venuloso - rugosum, quo ad Re- tic, fiiuscicolam accedit, albidum, at sporidiis trans- lucentibus canum 1. cinereum; Iiaec est ratio, cur margines rimae ;, a sporidiis solutae , quos descri- bunt X ^S'. p. 92, aibicant. Klma semper deiiiscit, verum liaec nimc centraiis , nunc iateraiis , quo pe- ridium univalve evadit. Pendet enim lioc a forma, quae mmc aequaiis alta , nunc e situ declivi obliqua ; -statum medium, ,,aitero margine tenui, altero in- crassato " ante oculos iiabuit Persoon , sed in speci- minibus aequalibus margines quoque aequales sunt; nam, ut supra jam noiavimus leges, gravitatis for- mam in statu mucilagiuoso determinant. Maxima specimina usque ad 4 — 5 lin. longa, 2| lin. aita, saepius vero longe minora occurrunt. Fiocci capii- lares, reticulati , parietihus peridii adnati sunt , ut in Pii. variis tenerrimis. — Multa adsunt Phijsura bi- valria , vix aliud Imjus modo siuiiosiim. ^ld mu- scos , stipuiaSj Jolia decidua tam viva^ (pium sicca etc, ; immo iu coriice vivo Alni iticanae etc. ubique , aestale calida, madida, (v. v.) P.lIl.Sect. i^ R 146 PHYSARUM 38. Ph. vernmn , fusco - atrum , peridiis tenuissiniis subrotundo - depressis confluentibus laevibus, floc- <;is raris albis, sporidiis fusco -nigris. -7- Som- merj'. ! in litt» Gregarium, depressum, versiforme, confluens, at non sinuosum. Peridium tenuissimum, fragilii- mum lacero-dehiscens, demum evanescenSj proprie albidum iiti prius, sed sporidiis translucentibus fu- sco - atrum. Simplex 1 — 2 lin, latum , confluens in latas piagas abit. Flocci adnati^ ^^^h albi, qui- bus a Ph, alho eximie di^noscitur. Nobilis species, ydd ramos , stipulas, folia decidua etc, Norvegiae circa Christianiam detexit verno tempwe Sommerfelt. (v. s.) 39. Ph, cofifluem , peridiis rigidulis depresso - con- vexis diiformibus confluentibus laevibus cine- reo-albis, capillitio fasciculato cum sporidiis compactis fusco. a. truncigenum. Pers, syn, jj. 169. Sommerf, / Lapp. p, 241^ h, muscigenum, ^, S, p, 91» Forma depressa, valde irregularis, a rotunda in oblongam, immo elongatam linearem variasque iiouras abiens. Hoc in statu variis Keticulariis; prae- cipue R. versicolori , simiie evadit. Peridium quam proximorum firmius , laeve, anomale dehiscens. Cla- piliitium determinatimi, slibdendroideum, fascicula- timij ad Strongylia, quae dicunt, lieticulariarum ac- cedens \ Est itaque species paullum abnormis ; in statu mucilaginoso, ex A. S.j flava. Ad ligna^ cortices, stipu" las, muscos e. s, p. Aestate, autumno. (v. s.) 40. Ph, nigrum, nigrum, peridiis tenerrimis sub- rotundo - diffbrmibus inaequalibus , floccis tenel- lis copiosis implexis sporidiisque atris. Gregarium , at vix confluens , subrotundo - dif- forme, basi adnata , iineam circiter latum, totum extus intusque nigrum. Peridium tenerrimum, liaud separabiie, iacero - dehiscens , superficie inaequabili, Srd non venosa. Sporidia ocuio ieviter armato vix discernuatur; quare cum Physaro atro aliisque faciie PHYSARUiYI 147 commiitari posset, sed sub microscopio apparent ad- modiim copiosi, tenelli, implexi, laxiores qiiam prio- ris. Sporidia globosa. Jdem est Strongi/I. mimis. Symb. Gast. p. 7. Ad ligna recenter emortua pinea, avtumno, (v. v.) 41. PJi. aJbum y peridiis tenerrimis subrotundo-de- pressis laevibus albidis, floccis raris teneliis spo- ridiisque nigris laxis. Licea alba. Fr^ Nees in Ktmz. Myc, Meft, 2. p. 66 .' Ljcogala xninuta. Grev, Cr. Scot. /, 40, ! Est e minoribus, lineam vix attingit, haud su- perat, ieviter convexum, nunc rotundum, nunc dif- forme, oblongum 1. reniforme, subinde confluens. Peridium admodum tenue et lacero - dehiscens. Spo- ridia copiosa , laxa , ovata , intertexta floccis raris, haud implexis, fere nuHisj, hinc Liceam inventor dixit. Ad rainos, coriices^ foJia etc. autumno. (v. v.) 42. Ph» caesium , peridiis tenuibus subrotundo - de- pressis laevibus cinereo-caesiis, fioccis nuliis, sporidiis atris. Licea caesia. Schutn. ! Saell, 2, p. 219, Varietatem facile crederem prioris , nisi ex Auctoris herbario multoties majus esse et forma diversum edoctus fuissem. Peridium quoque firmius videtur , apice rimose dehiscit. //* caule emortuo, Cardui Jegit Schumacher, autumno (v. ic.) 43. Ph» atrum, stipato - aggregatum, confluens,, atrum, peridiis tenerrimis rotundatis^ floccis nullis, spo- ridiis atris. Lycogala atra Pers, ! ined, non A, S. Peridia basi plana adnata, rotundata, ad me- dium connata, saepe adeo stipata, ut crustam con- tiguam sistant, lineam lata, et ut sporidia copiosis- sima^ rotunda, laxa , opaca atra. Irregulariter de- hiscens. FIoccos mJlos sub microscopio detegere potui. udd truncos vetustos in Kogesis, IMoiigeot. (v. s.) K2 14S V OiiATERlUM XXL CRATERIUM. Trentepoy. TrentepoM in Roth, Cat, 2».p. 224. Link. diss. I. p. 29. Nee» Syst. p^ lli, Fries Syst, Orb^ veg, 1. p. l4l. Arcjiriae »pec% Pers* syn. p, 183. Stemouitis »p. ScJirank, CHAR. Peridium simplex, papyraceum , ri* gidum, persistens, operculo deciduo ciaiisum. Ca*- pillitium e floccis congestis (variis) sufoloculosiim^ demum cum sporidiis erectum. — - Determinatae , re^ gularesj suhturhinatae , Jloccis normaliter alhis, spari-^ diis airis (non laete coloratis.) MORPHGSIS exacte Mesentericae > qualis su- pra descripta est. — Fungus adultus emiuet tam forma turbinata, quam operculo et capillitii indole, verum haec in variis variant. Sic ultima species glomerata, sessilis; sic operculum in aliis a peridio discretum, in aliis ab eodem circumscisso ortum ; in aUis spurium quasi et evanescens; sic capiUiiium in aliis in membranas , in aliis in glomerulos cjuasi^ in aliis in floccos ramosos teijues discretum manet„ Immo in SPHAEROCARPA ScJium.Baell,2. p. 220. iiocci nulli dicuntur; hoc quidem ipse non Tidiy sed et si floccorum ne minimum quidem adesset vesti- gium, certissime tamen hujus generis est species ^ cum iiabitus et structura ceterum exactissime conveniant, nec sine dubio ab aliis speciebus distinguatur ; ca- pillitium ehim est in reliquis maxime varium^ in oionibus fere antecedentibus generibus nullum ejus subinde observatur vestigium. — Sic et in lioc ge- nere vera columella prorsus deest. AFFINITAS. Genus praeclarum, undique exi- mie disiinctum, mediiim quasi inter Diderma et D?«- cJteam, Esi Pliysarorum transitus ad quartam se- riem , sive Arcijrias , Trichias etc, , ciim quibus et praecipue perichaena (spbaerocarpa = Licea) eximie analogum est ; verum tota vegetatione sporidiorum- que colore e serie Pliysarorum est. Species inter .se et arclissima alTmitate cobaerent et optimis notis dignobcoiitur. Singularis analogia specierum diver- sarum sectionum. HISTORLA. Vix aliqiiid in sytK i»VJuovnm stiidio majorem admirationem moain movil, qiiiim' Fungoidia (Pezizae) Mich, ^en. t, 86 f, 12, 13, l^, qiiae ab omuibus ad Pezizae relata siint ct iit to(i- dem species Pezizae novae a Persoonio, Batschio etc. recepta (unum quoque in Syst. Myc. irrepsit), licet nemo recentiorum legerit. Has figuras iterum ite- rimique inspicienti, descriptiones et loca natalia con- ferenti;, mihi eximia simililudo cnm Crateriis in men- tem mox venit, at dubia semper restabant, cum ve- ram Pezizarum fructificationem viro immortali co- gnitam scirem. -— At cum tandemet membranulam baseos Arcyriae leucoceplialae in f. 14. 1. c. ex- pressam observaremj, omne mihi sublatum visum cst, Michelium relegi, vidique et characterem Crate- rii fructificationis aptid Michelium expressum; inqiiit nempe in Fimgoidis definitione p. 204: - ~„cyathum, yyaliae pyruin inversum - - similant, - - seminibus - - jySupernam partem infectae, quae semina deimle vel ^ycontractis, dum ejcplicantur plantae , fibris ( luculen- 5,ter crateriis accommodatum ) 1. — in altum fumi y^instar etc, " (Pezizae verae). Ab auctore divino tres species depictae, phires indicatae. Deinde ea- rum cognitio deperdita, donec varii sub Ci/atho, Pe^ ziza, Trichia, Stemonite, Arcyria, Physaro etc. descri- pserunt. Oenus determinavit da harum plantularum cognitione optime meritus Trentepohl; mox iterum abolitum, donec fausto sidere restituit Dittmar, Certe in hoc subordine nuUum luculentius , quajn hoc, cui forma XQaTrjQog nomen dedit. Fungilli gregarii (integra grejc ex unica primitiva mesenterica), ut me- senterici maxime vagantes {epiphyllaey caulicolae, ra- tneaJes, muscicolae etc. sunt eaedem species, sed ligna mucida cariosa, Emholis propria , fugiunt) , meteorici, sat persistentes, subaestivales. /. Operculo discreto^ cretaceo. O b s. Stipes gracilis, laevis. Peridium primi- tus truncatum , operculo plano intra margines de- presso firmo discolori tectum, basi laeve. Spori-' 150 CRATERIUM dia floccis in membranulas junctis discreta. Saepius epiphylla, 1. C* pedunculattim y peridio cyathiformi subcemuo castaneo, operculo firmo cretaceo, stipite elon- gato laevi croceo , sporidns atris, Fmigoides etc. n, 10/ Mtch, gen, p, 206. t, 86. /. 13. op- time conyenitj sed param auctum — et quae inde pendenl «ynonjma t. c. Peziz, cemuu, /S. Batscli. — ( cjatlius minu- tus. Hoffm. Veg, Cr, 2, p, 6. /. 2. /. 2. fide Trentep. et Dittm. ) Crat. pedunculatum. Trent^ l. c. p. Tl^^ Cr. vul- gare. jDittm. apud Sturin, Veutsch. fl. III ^ t. 9«> Nees Syst. f. 120. Chev, pur, t, 4./, 26. non descr. Gregarium. Stipes capillaris, aequalis, laevis, nitidus , croceus , basi hypothallo membranaceo te- nuissimo adnato albido , sed folio et plerumque ita adglutinatus , ut aegre adpareat^ secedentem tamen vidi. Peridium cyatbiforme (h. e. infra magis ven- tricosum et a stipite discretum, quam in turbinatis), laevissimum, stipitem aequans^ saepe cernuimi, sub- nitidum, obscure spadiceum (nec ut Cr. leucocepliali expallens), infra marginem prominentem opercuio orbiculari plano cretaceo tectum. Flocci niveij, ru- des nec in capillitium assurgentes. Sporidia atra, globosa. Ad folia , stipites deciduos etc. in fagetis praecipue , aestate , autunmo, ( v. v. ) O b s. Hofmanni opus citatum nunc non adest , quare de ejns synonjmo ambigo, Mihi ceteris rarius Tisum, quare Trentepoh- lii nomen praefero j ceteris magis utique pedunculatum ■videtur. 2. C pyrijorme^ peridio pyriformi erectiusculo sti- piteque brevi laevi ochraceis, operculo firmo cretaceo, sporidiis atris» c, pyriforme. Dittm. l. c. t. 10. Fries h c, Priori valde affine, at forma, colore, stipite breviori constanter diversum. Peridium superne saepe contractum, nec, ob stipitem firmiorem, nutans,^ sed situ passim obliquum vidi. Similibus cum priori locis , appriine in betuletis versus aestatis finem. (v. v.) //. Operctdo e peridio circumscisso. Obs. Stipes gracilis, laevis. Peridium pri- mitus apice rotundatum^ circumscissum (valde ae- CUATERIUM 151 qualiter) siiperne abit iii operciiliim coiivexiim, mar- gini incumbens, firmum, coloratum (nec cretaceum); basi laeve. Flocci conglomerati , punctoriim instar sporidiorum massam eleg^anter varie^antes lihrae — ,, aut nulli. ^^ Saepius muscicolacj stipiticolae etc, 3L C. nutans, peridio pyriformi inclinato stipiteque elongato laevi subierrugineis^ operculo couvexo flavo, sporidiis atris. Mich. gen, *. 86./*. 12. (coccineum dicitur, sed ot Schiiinacheri jigura rubra ) e qua Pez. nutans Batsch, _, iP, ccrnt/u Pcrs, Myc, Eur^ 1. p. 282» P. coccinella Fries) — Si»Laerocan»a operculata* Schum, ! Sacll. 2. p, 220» Pulclierrimam hujus vidi iconem Cel. Sc/iu^ jnacheriy exacte mediam inter Cr. pedunculatum et sequentem, cujus sjTionymon e BuUiardio, cum du- bii signo^ citat. Statura et habitu tamen potius cum illo convenit. Color luteo - ferrugineus dicitur, icon vero ferruguieo - rubrum sistit, peridio stipite- que concoloribus. Stipes filiformis, laevis, deor- sum attenuatus. Peridium ferme turbinato -ovale!, margine aequali, operculo forsan discreto, sed con- vexo et colorato. — Praecipua differentia posita vi- detur in floccorum defectu, quos Schumaciier plane denegat nec icon accurata sistit. //* Lichene ciliari ad ierram dejecto. Jidio. (v. v.) 4. C minutum , peridio pyrif ormi erecto lutescente, operculo convexo concolori, stipite brevi laevi rufescente, sporidiis atris. Peziza minuta. Leers Herbom. p. 281. descriptio eximia! Cyathus minutus Hofftn. l. c. secundum. Soucrb. i, 239, optima. Trichia miuuta. Reth, Cant, — JNidtilaria minuta. W^ilher, Sphaerocarpus turbinatu». Bull. Chivnp. p. 132. t, 484. /. 1. Trichia turbinata. Hec. Jr. 2. p\ 252. Ax- cyria leucocephala, Variorum v. c» A, S, p, lCO, ob opei:- culum. Medium inter Cr. peduncuJ. et Cr. leucocepTtcJumj verum abunde distinctum. Stipes brevis , firn iulus, aequalis, laevis, purpurascens ^ in peridium exf iausus, hypothallo orbiculato, fuscescente. Peridiu ^1 seui- per erectum;, pyriforme , etiam basi laeve, e rufo lla- 152 QRATEMUM ' - vum, apice primo rotmidatum, dein circumscissum secedit operculimi convexum firmum concolor, tum fungillus truncatus, margine aequali integro. Flocci, Tit granula alba, sporidia nigra eleganter variegata reddunt. Haec certe est vulgatismna species , mihi frequenter obvia et undique missa, quare lioc prae-* cipue C)\ vulgare dicerem. Mirum sane est et plan- tam ipsam et synonyma tam diu latuisse. Specimi- num fide tamen nosco eandem tam cum Cr. leueo- cepJialo, quam cum Cr, vuJgari confundi. Adsunt et quaedam antiquiora synonyma, v. c. apud fliaZ/m/wj sub Peziza, Michelimn etc,, sed volui tantum lucuientis- sima afferre. JJhique ad muscos, stipiilas^ Jolia etc^ — Aestatey auttimno. (v. v.) /?, aureum, peridio campanulato stipiteque bre- viori aureis. Ex paucis speciminibus specie distinguere non decuit. Feridii substantia quoque tenuior. Supra Mnia serpiUifoIia Linft, PetropiJi. Weinmann. (v. s.) 5. C, leucostictum , peridio pyriformi erecto candi- cante, operculo convexo concolori, stipite brevi laevi, sporidiis atris. 'Phjsarum leucostictum. Chev, ! par, p. 336. t. 9. /. 29. Gregarium, priori perquani afiine. Stipes peri- dio triplo brevior, gracilis^ laevis , folvescens , basi dilatata. Peridium laeve ; jimius pyriforme , plum- beo-lividum, apice rotundatum, dein circumscissimi, truncatum, magis dilatatum, eximie candicans. Margo ob peridiunii quam prioris tenuius saepe laceratur. Flocci et sporidia omnino prioris. Supra muscos Gal-^ liae» (v. s. misit CKevalKer.) 6. £/. turhinatum, peridio pyriformi erecto stipiteque fcrevi dilute umbrinis, operculo umbonato fusco, l^occis sporidiisque purpureo - fuscis. Phjsa.rum turbinatum, Schum^l Saell. 2. p. 205. Graterium. Frie,^ Symh. Gast, p. 18. Va Ide singuiaris fioccorum et sporidiorum co- lore, qu alem in nulla specie vidi. Primo molle CIlATEHllUrvi . 15i dicitur, turbinatiim, miniatum, dein ovato - turbina- tum, vertice operculo convexo dehiscente lectum. Tam e descriptione, quam ex icone saepe proiireram vel nova peridia supra primaria enitens. Morphosis inquirenda. In virgultis in sterquilinia dejectis, OctO" bri, (v. ic.) ///. Operculo tenuissimo evanescente, Obs. Stipes firmior, sulcatus, in peridium dilatatus. Peridium basi rugulosum, superne, in operculum tenue evanescente continuatum. Flocci ramosi, tenues, discreti. Epiph/Ua etc. 7, C. liucocephalum , peridio turbinato erecto spadi- ceo expailente, operculo tenuissimo evanescente, stipite striato badio, floccis albis, sporidiis atris» Fongoides miniinnm , infaudibuliforma etc. ?i, 15, Mich, ffen. t. 86. jT. 14, (ob hypothallum etc. divc :,sum a P. cyaikiodea /S, cui similis) Peziza convivalis» Bafsch, El. p. 121. Pers^ Myc^ Eur. 1. p, 288. Stemomtis cyathiformis, Schrarik, in 17«/. Bot. Blag, 12. p. 19. bene. Trichia cinerea, Tren- tepohl l. c, p^ 227. Cyathu» ciuereus. Purt. Midl, Fl, t. 35. ex Grev. Stem. leucocephaia. Pers. Chnel. S. N. — Arcj- ria leucocephala. Hojffm^ Fl, Germ, crypt, t. 6. jT. 1. Pers, syn^ p. 183, Physarum peduuculamm. Schum,! Saell. 2» p. 206. Trichiae aureae affims. Fl. Dan, t. 1314, /, 2. Crat. leucocephalum, Dittm, l. c. t. 11. Grev. Crypt, Scof. I t, 65. Fries Symb, Gast. p. 18. Crat. vulgare» Chev, par. p, 340. ( exclus. icone, ) Hypotl>allus = macula orbicuiaris, badia, subinde obsoleta. Stipes peridio duplo brevior, badius , nec expallens , in peridium abiens , quare striae stipitis etiam in basin peridii porriguntur, Peridium tur— binatum, primo badium, dein expallens, lutescens, albo - pruinatum per aetatem. Flocci albidi, peridium excedentes, in capillitium conveximi juncti. Spori- dia vera certe atra! Ad folia decidua , stipites etc. mJgarisy aestate, (v. v.) Obs. Cum C'r» minuto frequenter confunditur, nec dubito, quin Persoon aliique utramque coniim- xerint. Verum non tantum capillftii et cperculi in- dole distinctissima sunt, sed et colore,. stipite Cratgr. hucocepJiali striato e. s. p. 154 CRATERiUM 8* C. mutahile, peridio subrotimdo - turbinato lacero erecto , basi stipiteque brevi striatis aureis, floc- cis lutescentibus, sporidiis atris. TricMa amea. Schum.! Saell, 2. p, 208. (hob F1, Dan. 1. 1314. f. 2.) Craterium mutabile, Fries^ Symb, Gast^ p. 19» Pulchella atque certissima hujus generis spe- cies, licet fere TricMarum modo debiscat. Peri- dium enim inferne cum stipite contiguum et striatum, superne obovatum et tenuius est, lacero -fatiscens, demimi vero omnino crateriforme apertum. Oper- culum itaque sensu strictissimo non adest. Stipes brevis> crassus, aeqtialis aut sursum dilatatus^ sulca- tus. Color totius fimgi aureus, peridii demum ex- pallens. Forma peridii non tantum per aetatem^ sed et e situ mutabiiis , inde nomen , synonymo Scbu- maclieri non cognito, imposui servandum. udd folia dejecta pinea, ramenta quercina ^Cy sed valde rara est specieS» Jid, Atig. (v. v.) 9. €, glohosum , minimumj e sulpliureo - candicans,^ peridio globoso erecto superne evanescente, sti- pite brevissimo. Arcyria globosa, Schwein^t Car, w, 400. Elegantulum, ceteris multo minus. Peridii pars persistens miiiuta, cupularis. Operculum non vidi. Capiilitium globosum , compactum ( non ex- pansum ut in Arcyriis ) sporidiis dispersis concolor. Gregatim et solitarie provenit in involucris putridis Castanearum putridarmn in CaroUna superiore. (v. s.) OBSERV. Quarta bioc loco facile additur. Tri- bus specierum sessilium peridio diffracto circum- scisso^ floccis ejusdem indolis ac in secunda tribu. Verum cum Jbabitus potius Didermatis sit^, et pe- ridium interius baud omnino deficiat, inter Dicler- mata recepi. Sunt D. Spumarioides et D, conglome'- ratum. DIACHEA 155 XXIJ. DIACHEA. Fries. Trichiae spec» Bull^ Stemonitis Trenfep. Pers. — Diachea. Frte» Syst, orb^ veg. 1. p, 143. CHAR. Peridium simplex, membranaceum, frustulatim deciduum. Capillitium e columeila iloc- coso-grumosa pulverulenta radfans subreticulatum, sporidiis inspersis. Determinatae , regiilares , stipite floccoso suffultae , capillitio albo , sporidiis alro - rw- hentihus. MORPHOSEOS clavem inter Myxogastres hoc genus primum mihi subministravit. E guttula cen- trali undique profluunt venae (^Phlehoinorphae gene- ris Pers. Myc. Eur^) lacteae, Jate et supra quaecum- que adjacentia, immo adposita, corpora serpentes; plantas vivas, Gramina, Filices etc. saepius obducen- tes. Tam subito pronascuntur, ut vim vegetationijs oculis fere intueri liceat ; intra horae spatium eximie procurrunt. Colliguntur dein hi venis guttulae, quae sensim consolidantur, stipite suffulciuntur , cu- lus nulla primitus discreta vestigia ut in sequente genere primitus adsunt, lutescunt demumque maturae colorem induunt. Peridium nunc evolutum non statim exuitur^ sed multorum Physarorum more mox corrugatur et frustulatim delabitur. Stipes Me- sentericae primitivae residuis basi saepe seriatim co- haerent, floccosi quasi et peridium coiumellae instar intrant, non penetrant, e quo flocci radiant, at in capiJlitium definitum reticulatim connectimtur. ]Mas- sa grumosa, columellis solemnis, in hoc genere fa- rinae instar extus quoque adspersa. AFFINITAS et HISTORIA. Genus Spuma- rioideum in Stemoniteorum sectione. A Phi/saris proximis peridio evanescente et reticulo dignoscitur, His prope ad Stenionitem accedit, sed ob peridium diversum , veram grumosam columeliam et totam vegetationem diversam non conjungatur. Nomen ob mucilaginem maxime sese diifundentem imposuimus. I 156 ' STKMONITI.^ 1» I>. elegam, Stemouites elegans* Trmtep, l, e, />» 220. Fries SymK Gasi. jj. 15» Tricliia leucopoda, Bull^ Champ, p, 121. t. 502, jf. 2. Trichia leucopoda, Bec^ Fr. 2, p. 257. st. leucostjla. Pers. sytit p^ 186. Fungillns admo^iim fragilis et aegre integeip conservandus contra morem affiniiim, saepe seria- tim dispositus, hypothalio persistente. Stipes atte-^ Huatus^ crassus, peridio brevior, albus. Peridium ovato - oblongum , deciduumj, cum coeruleo - violaceo fulgore clialybeum , admodum eiegans. Ad plantas tam vivasy quam siccas, late vagans, frequens^ sed utpo- te valde Meteorica parcius ohvia, Aestate ea^eunte. (v, v.) XXIIJ. STEMONlTiS. Gled. Clatbroidastmm. MicTi. Nov. gen. p, 2JA. Stemonitis. Gled, meih^ p. 140, Pers. syn. p. 186. (e:ccluga Diachea) Lmk^ diss. 1. p. 28. Nees Syst. p. 123. Cum Arcyriis junctum apud Trentepohl in Roth. Cat, 1, et Bull. Champ. sub Tifichia» CJHAR. Peridium simplex,tenuissimum,membra-* naceiim, fugax, evanescens. Capillitium determinatimi^ stipite setaceo (nigro) intranti adnatum, floccis reticu- lalini connexis. Sporidiainspersa. DeterminataeyregU" lares, stipitatae^ jioccis sporidiisque purpurascenti^-fu-^ scis, vix ftdiginosis* MOiiPiiOSlS. \Jt sporidiorum colore inter' praecedentia et sequentia genera medium, sic et mor- pbosi in bivio inter utramque seriem positum est. Majores species primitus fere Spumariae sunt, mi- nores semi- mesentericae, sed adeo subito in for- mam verticalem et determinatam abeimt, ut ad Em- bolos referre non dubitem. Spumarioideae a veri& Spumariis eo recedunt, quod in plura discreta ab- eimt peridia. Huic generi privum est , stipitem im- mersum a mucilagine (primitus semper alba, mox nibens 1. Havens evadit ) esse discretum et jam in statu mucilaginoso adesse nigricantemj qualis in alio genere non observatus. Reliquae partes, pro more, m mucilagine involutae latent nomogeneae; qua quiete exsiccatae secechmt; peridinm delabitur (nisi STEMOJNITIS 157 praemature exsiccatum, tum persistit nigricans vel •imdique, ut in St. typhoide, vel apice ut in St. fuaca et J^erruginea, imde orta est St. Tuhulina); llocci reticulatij periphaerici , sed stylidio adnati , minime elasticif persistentes. Aberrant paullum ultimae spe- cies ad Pliysara et Dictydia accedentes. HISTOKIA. Hoc totius ordinis^ quasi centrale genuS jani optime limitavit Micheli, novum nomen tantimi imposuit Gleditsch „ ab ejus convenientia cum staminibus Florum^* — Obfuscarunt mox Michelii perhibiti emendatores ; restituerunt Willdenow, Tren- tepohl et praecipue Persoon. Medium est inter Pliy- sara ei Cribrarias ; cum Arcyria, cum qua plurimi con junxerunt , adest tantum analogia in capillitii forma, indole diversa. Species vitae et vegetatione quoque inter generum sporidiis fuliginosis et colo- ratis mediae ; normales magis cum bis , desciscentes subvag^antes cum illis magis conveniunt. h FASCJCULATAE. Peridia cylindrica ^ in sia- tu mucilaginoso conjuncta, Tubulinis Licea- rum analogaCj et cum his tam in statu elemen- tari^ quam iyl praematuro saepe confusae. 1. S,fusca, fasciculata, hypotKallo persistente^ pe- ridiis fugacissimis capillitioque cyiindricis, spo- ridiis atrofiiscis. tycoperdon capite cjlindraceo ^ ex fuligineo colore nigricante, pediculo nigro setaceo, insidens basi pressissimae, Testigiormn cochlearum aemulae. Rupp^ Jen, 2. p, 304. ( primus generis inventor) Clatbroid. obscur. majug. Mich, gen. t, 94. f.l, Hall. helv. n. 2165. Stemon. 1. Gled. l. c. p, 141. Cla- thrus nudus. l,inn, Suec, n, 1263. Bolt, f, 93. f. 1, Tri- chia nuda. Sowerh. t. 50 ! Stem, typhina. Reth, Gviet. etc, Stemon. fusca. Roth. Germ.l, p. 448. Trentcpohl l. c. p.222, Stem. fasciculata. Rec. ex parte. — Nees Sysf. f. 118. Eh- renb, silv, Ber, f S! Grev. Crypt, Scot,^ t. 170. oplime. b. peridiis non discretis , apicibus adastis nigricantibiis , lucidi», Stem. Tubulina. ^. S, p, 102! — status non evoliiti : Mu- cor araneosus Jacq, ?nisc, 2, p, 144. /. 15. et Tubuliua cre- mor. Fl. Dan. t, 659./. 1. Caespitos subrotundi rarius eifusf, primitus ses- siles. Stipltes capillares^ aequales, nitridi, atri, hj- 158 STFMONITIS potliallo fusco, pellucido a matrice secedente juncti. Feridium fugacissimum, fiiscum^ totum stylidio per- cursum. Cajpiliitium aequale, rectum, tres stipitis partes cingens. Sporidia magna, — b. e vegeta- tione praecipitata oritur;, indeque magis aestivalJs. ^d truncos pidridos, imJgatissima, Per aftmim. (v. v.) Obs. Stemonitis fasciculata Pers, Obs, Myc, 1. p. 56. syn. p, 187. luculenter et hanc et sequentem complectitUTj unde et cin- namomea dlcitur* 2« S. ferruginea, fasciculata, liypotliallo persistente, peridiis fugacissimis capulitioque cylindricis, sporidiis e puniceo ferrugineis. Trichia axifera. BmU. CJiamp. p. 118. t, 477. /. 1. Stemonit. lyphina. TFilld. Ber. p, 408 (et status mucilaginosus Tre- mella typMna ibidem p. 420.) St, violacea» Sclmm.l Saell. 2, p, 216. Stemonit. fasciculata Auct. var, t. c. Dec. Jr, 2. p. 256. (j^ferrugineus") et Persoonii ex parte, St, ferrugi- nea. Ehrenh,! silv, Ber, p. 26, /, 6, A, B^ b, confer prioris b. Simiilima priori, sed miiculago flavicat^ styli- dium infra apicem evanescit, spoiidia parva, e pu- niceo ferruginea. lu truncis putridis appri?ne pineis. Aestate, autumno, (v. v.) 3. S. typhoidesy gregaria^, hypotliallo evanescente, peridio fugaci, capiilitio sporidiisque fuscescen- tibus. Clathroid. obscurum, minus, MicTi, l. c. f. 2. (male) Gled. l. c, clathr. nudus, Fl. Dan. t. 216. Mucor Stemonitis» Schaeff. t. 297, Scop. Cam. 2. p. 493, Embolus pertusus, Bafsch. Cont. 1, p. 263. /. 30,/. 176. Trichia typhoides. Bull. Champ, p. 118. /. 477. /, 2, Stemonit, typhoides. Bec, )r. 2, p, 257. Syn. Gall. p, 53, Ehrenh. l, c. /. 7. St, typhina^ Pers. Ohs. 1, p. 57. Syn^ p, 187» non vero Willd. b, adusta, peridio persisteute, Praecedentibus et praecipue St. ferrugineae ob sporidia parva alfinis, sed certe diversa. Gregaria tantum, iLypothallo purpurascente vix notabili ,' con- tra stipites albore quodam saepius colliti , ceterum atri, sursum attenuati, lineam longi^ peridio duplo treviores. Peridium cyiindricum , utrinque obtusum, in aetate muciiaginosa discernitur, maturum minus fugax; verum specimina peridio persistente incurvo STEx\10NlTLS 159 sunt praecoclus justo inclurata, quod in hac Hparslm nascente undique fit. CapilJitium brevius, conipa- ctius, stylidio versus apicem evanescente. Sporidia e ferrugineo fusca. Ad li^na lyuireaceniia Jicqucnsy aeslatc , auiumno, (v. v. ) Ob.s. Hanc olim St. leucopodevt dixi , .seqiientem insipuiorom pro St, typhina P, !i>iuaen.s, douec de .sjnonymo Cel, KUjXZE me certum fecit. 4, S. pumila^ subgeminata , hypotliallo nullo, peri- dio fug^acissimo apice papillato, capillitio spo- ridiisque purpurascentibus. Haec habitu saltim magis deflectit, quara prio- res. Hypotbaiius prorsus nulhis, unde stipiles sem- per nudi, nec albo-coiliti, subulati, lineam non at- tingentes , nigricantes , saepius ^eminatim approxi- mati I. in greges minutas collecti; iuniores tanien convergentes. Capiliitium lineam circiter loujj^um, exacte cyiindricum, diiute purpurascens, totum sty- lidio percursum , imde et apice papiiia prominet, ut in St, pajnilata, qua aitior non est. Sporidia par- va. udd ligna cariosa abicgna in silvarum Sphagnosa- rum penetralibus, Aestate, autumno. (v. v.) II. SIMPLICES , peridiis ventricosis, in statu mu^ cilaginoso discretis, maturis fugacissimis. Sin- guiaris anaiogia cum praecedentibus ad sin- guias species adest. Hypothaiius primarius raro discerni potest. 5. S, oblonga y sparsa, peridio fugacisslmo ovato - cylindrico sporidiisque fuscis, stipite toto pe- netrante. Sparsa, absque hypothaiio. Stipes e basi bul- biilosa subuiatus, iaevis, nudus, teneiius, sed stri- ctus, iineam haud attingens. Peridium obiongum h. e. ovato-cyiindricum, ventrlcosum, fuo^aclsslmum. Styiidium totum percurrit , sed in papiiia termina- tum. Sporidia cum capiliitio fusca, nec purpura- scentia , minuta. Ad ligna putrida pinea, aestate, pas^ sim, (v. V.) ( 160 STEMOMTIS 6. S* ovata^ sparsa;, peridio fugacissimo ovato clia- lybeo, capiliitio purpurascente , sporidiis fuscis, stipite semipenetrante. Mucor Embolus* Linn, Suec, n, 1288» tycogala. MaTL helv^ n. 2146. (status jttvenilis.) St. atrofusca. Pers^ disp. meth, p. 11. S. OTata. Pers^ syn, p, 189. Schum, ! Saell, 2» p, 217. ^. S. p. 104» Jtries Synib. Gast. p. 17. Wahl^ Suec. p^ 1026» Sommnrf. Lapp. p^ 246. Chev, par, p» 3B1, b. St» rugra. Pcrs, disp, 47 — ipso teste — Schum. Saell. p, 217. (Trichia mucorifonms. l, c, p, 211. status praematur.) Hypotliallus quidem nullus contiguus, sed sti- pites basi memforanulae dilatatae insident, subulati elongati, atei rimi, nitentes^ plus minus stricti. Capitu- lum primo lacteumj ^Qin purpureofiisciim ^ sed ma- turi peridium clialybeum fiigacissimum. Capillitium admodiim laxum, faciie deciduum. Ad ligna putri- da vulgaris. Fer annum, (v. v.) O L s. TricLia alfca. Sowerb, t, 259, ex gyn» Pliys» nutans^ ex icoae Tero recedens , fujQgum juniorem sat beae refert» 7. S. ohtusata , sparsa , peridio globoso fogaci ni- grescente , capilliiio atro - fusco ^ stipite subpe- nQtTajite, St. reticulata« Trentep, l. c, p, 223, ( Persoon snb sequente citat). St. obtusata, Fries Symh. Gast, p. 17. b, Stem. globosa. Schum,! Saell. 2. p. 217, Hypotbalius nulius. Stipes subulatus> tenuis^ peridio tripio longior , niger , basi tenui dilatata. Peridiiim exacte globosum, ut in sequentibus> primo lacteum, dein fuscorubellum, maturum, obtusum^ cito squamulosumj evanescens, nigrum, Ciapillitium com- pactum cum sporidiis atrofuscum, Ad ligna putri" da et supra miiscos, aestate. (v. v.) 8. S* papillata , peridio globoSo fugacigsimo cine- rascente , apice e stipite exciirrente papillato^ capiliitio sporidiisque atrofnscis. St, papiUata. Pers, disp. p. 10. t. 1,/. 4. (recedit stipite lon- giore et loco ; additoque Trentepohlii syn.) Syn, p. 188. — certe ^. S, p, 103. Fries Syvib. Gast. p, 16» Ir p-re^es minores irregidares plerumque ca- tervatim colligitur^ hypotbaiio tenuissimo argentato STEMONiTlS 011 in amWtii siibobliterato et facile evane.sconte. Sii- pes firmuliis, peridium tantnm aeqnat 1. saepe l)re\ ior est, ater, opacus, subaequalis, sed pars capillititini penetrans eximie attenuato - subulata et siipra jicri- dium in pajjillam nitidam subujnbilicatam exien.s. Capillitium compactum, exacte^lobo.siim, atrofii.scum, sporidiis disseminatis evanescens. Ad /l^na emorlua exsiccata ^ non cariosa^ pinea, tatn rudia sihalica, quavt fahrefacta, nohis pervxilgata, Vere — aulumno. (V. V.) Obs, Uti apudFasciciiIatas sic et in hac sectione periflinm praonia- tnrum induratur et tum saepe bivalve dehiscit. Tales piKo jdiirfii Trrc^iVA<fpert</^o ^pAfferozc/eo Schum, esse^ nam stjlidium in hac forma aegre observatur, Trichia physaroides I. c. p. 210. couvenit cnm St. physaroide A. S, , Trichia 'Blucoriformis Schuin. , certe ot status Stemonitis ovalae ; quaeritur igitur^ an Tr. notala 1. c, (non Fl. Dan.) sit hnjus forma ? Bene quadrat descriptio; nnlliim alinm ex hac regione novi vcriice nitenti notato, Vix praeseuffm viil- gatissimam speciem diligentissimum "Schuniacheriun , vix Schmna— cheri me effugisse credam. 9. ^S'. mammosa y sparsa, peridio globoso mammoso atro fu^o^aci, capillitio sporidiisque atroluscis, columella obsoleta;, stipite brevi atro. Arcjria atra. Schuni. ! Saell. 2. p, 215. Fl, Dan, t. 1494» Sommerf. Lapp. p. 245. Omnium minima, peridiura semine papaveris minus, globosum, centro vero prominente acuto, quasi mammoso valde singulare , opacum , totum evane- scens, atrum. Capillitii structura ad Physara et se- quentia accedit, verum buic generi adscribere non dubito. Arcyria certe iion est. Sic dicti gJohuJi sper- inatici sunt sporidia conglobata, nec semper praesen- tes. Stipes subulatus, firmus, brevissimus ^, ater. Ad iruucos et rainos siccatos; Fagi aestate Schum, Pini Jiieme Sommerf. (v. s. ) 111. PHYSAROIDEAE, peridiis' glohosis, immo suhtus sithumhilicatis, dimidiis saepius persisten- iibus. Vegetatione physaroidea et cbaracteri- bus mediae inter utrumque genus revera am- biguae. Ob capillitium liberum et stylidium, ad dimidium penetrans , nigrum , mitu gra- P. m. Sect. 1. L fe^ STEMONITIS . vissimorum Auctoi-am , Iioc loco servo. Si« mile tamen stylidiiim in Didjmiis vidi, sed " •floccoriim insertio alia, 10. 5. Physaioides, peridio globoso obtuso persistente argentato^ demum lacero, capillitio subcompacto atrofusco> stipite longo semipenetrante fusco- atro. Tricliia ? Sowerh. t, Ml^f^ 3, T. Pliysai-oides» ScTiutn. Saell, 2» p, 210. (descriptio prorsus conTenit.) St. phjsaroifles. ^, S, p, 103, t. 11, y, 8. exacte, Fries Symb^ Gast, p, 16, Haec species Iiabitum Stemonitis et vitam adhuc servat 5 dum Trich. apatae et ohttisatae tam affinis est^ ut aegre ab eis removeri possit. Stipes elongatus, laxus, aeqUalis^ gracilis, Peridium exacte globosum, nec nisi in exoletis subtus levissime um-- bilicatum, tenuc; laeve, laceratum squamulosum eva- dit, et delabitur, argenteo splendore micans. Ca- pillitium globosum, liberum, reticulatim connexum, e sporidiis atrofuscum. Loco deiinito , ut Stemo- niteS; innascitur, Iiactenus constanter ad trtmcos ahie» gnos mucidos, aestate, autunmo» (v. v.) 11. S. violacea, peridio lenticulari cbalybeo fugaciy subtus umbilicato , capillitio albido, laxe spo- ridiis nigricantibus stipite brevi semipenetrante. Gregaria, sed hypotbalio destituta^ lineam parum excedens. Stipes brevis, ater, laevis, subu- latus, basi compressus, cum matrice fere contiguus. Peridium pro ratione magnum^ subtus umbilicatum, fugacissimum, tamen binc inde ad basin persistunt fragmentula chalybeo - micantia. Capiiiitium laxum, sporidiis ( nigricantibus globatis obtusis ) diffiatis argenteo - pallens. — Quoad peridium baec species , vera Stemonitis, verum habitu, fioccis albidis et spc- ridiis nigricantibus ad Didymia accedit. SupraJun" germanniam laevigatain etc» vagatis! , in Kogesis, Mougeot. (v. s.) 12. S. udrcyrioides^ peridio globoso violaceo - chaly- beo basi subpersistente, capiiliiio globoso^ spo- STRMONirrs u\:\ ridiis fuscescentibus , stipite brevl semiponc- trante.,» St. ArcjrioiM. Sommerf.! in T^'ilsl. f^ naliir. Vid. Chriuia- niae 1827. cum icone. St. chalybea, Pers. / ined, Fung^ilhis nitidus, babitu Physari speciem re- fert; sed capillitium omnino liberum persistens, etsi so- lutum parum modo sese expandit. Stipes brevis '\. omnino nuUus), \ lin, altus, basi scutata, ab bypo- thallo (effuso raembranaceo interrupto fiisco nitido) orta, ad medium peridii pertingit et ab ejus apice capillitium albidum anastomosans (optime explica- tum ovatum, lloccis, ubi a stylidio excurrunt , cras- sioribus) egreditur. Peridium seminis Papaveris ma- gnitudine (vel ultra), coloribus coUi colunibini ni- tet, (laciniatim) ruptum ad basin excipuliforme per- sistit, Arcyriarum more, tandem vero totum evane- scit. Sporidia minutissima, ovata , utrinque acuta. Descriptio primaria est fungi Sommerfeltii , quae intra ( ) addita ad specimina Mougeoti annotavi. Species, si alia, insignis et excentrica, afrmitate Pliy- sari, analogia Arcyriae. Yalde vagans est, Phy- sarorum more, lecta in stipitibus vigeniihus T^accinii Myrtilli, ramis teneJlis Populiy foliis exsiccatis nive liquescente in hico ad Bjerke prope Cliristiania Som- merfelt. — Ad catdes herharum in Kogesis, 3Iou- geot! (v. s.) 13. S. Cribrarioides y sessilis, peridio atro basi per- sistente, capillitio globoso nigricante ad medium stylidio percurso. Cribraria Ljcopodii, JFr. Nees! in litt^ In apicibus foliorum Lycopodii annotini , ni- gricantibus (quibus pseudostipitatum) nascuntur spar- sim absque hypothallo , in adultis quidem persjjicuo, peridia globosa, fugacia, persisiente excipuJo exiguo ad basin. Huic impositum est, capillitium globo- sum, omnino Stemonitis, floccis sporidiis defiatis ni- gricantibus, sed stylidiuui ne ad medium quidem penetrat. Lecttim in Thuri/igia prope Arnstadt, Lu- cas. (v. s. ) L 2 M4 DICTYD^UM Hajus gmetln certe msuper est Diderma acuminaHtm. Schvmt Saettt 2. p, 198, (Arcyr. atrae simill. ex icone visa^) Observatio: Stemonitis elongata WiUd. in Ust. Mag. Bot. 4. t. 15. f, 12. Ascophorae perennis Tod. et Pers. synonymon) est Entomoge- neom sive Hemorobili ovulorum nidns. Species Stcmonitis I. c. 12 , a ScLrankio descriptae^ yideas siA Craterio, Cribravia et Arcyria, XXIV. DICTYDIUM. Scbraa. Stemonitis spec. Gviel^ S, N, Dietydium. Schad. nov. gen, 1, p. 11. (A. S, p. 106. obs. l,y LinA diss. 1. p. 29. Nees Sijsta p, 120. Cribrariae spec. Pers. ayn. p, 189. GHAR. Peridium simplex, meml)ranaceiim, diaphanum, tenerrimum, e capiliitio innato retica- latimaut venoso -nervosum^ indeterminate cleiiiscens, Sporidia coacervata^ nullis fioccis intertexta. — Sti" pitatae, deterniinatae, regitlares^ globosae^ sporidiis Ju^. sco-pnrpureis aiit lutosis^ nec /uliginosis» OBSERVATIOIES. MorpLosis plurimarum specierum ita cum Cribrariis convenire videtur, iit diificile discernantur; saltim tam parce observavi, ut nii in genere in praesenti afferre Veiim. Verum J). umhilicattmi submesentericum est, et ut sporidio- rum colore, ita et morphosi, prioribus proximum. Fuiigo coloris sporidiorum jam in priori genere ■evanuit, restante tantum fuscedine ; in iioc vero ge- nere divortimu coloris fusci et laetioris, in sequen- tibus generibus unice dominantis. — Quod ad pe- ridii fabricam attinet, in Schraderi ^l. c. p. 10) sen- tentiam, nullum adesse capiiiitium discretum et pe- ridium totum persistens, non possumus non abire, licet et Persoonio, juxta Stemonitem collocanti, con- cedamus, probante morpliosi. Ouoad ciiaracteres systematicos capiilitium iiujus seriei adnatum est, etiam peridio primitu« in Stemoniti , dum fiocci, si adsunt, hi Tricbiarum serie liberi. E stylidii de- fectu characteres tam capillitii, quam peridii persi- stentis, deduci possunt. Nomen diiiTvdLS, reticuii. D4CTYDHJM 165 ex Iiabitu capillilii imposuit «^eneris Auclor Schra- der , qui insuper plurimas species detexit et iioc et sequens genus ita proposuit, ut sequentes vix aliquid addere valuerint. ^ Sporidiis fusco - purpureis, 1'.. D. umhilicatum , peridio cernuo umbilicato , ner- vis parallelis transversalibus junctis; sporidili fusco - purpureis. Mucor cancellatus, Batsch. Cotit. 2. p. 135. /. 42. /. 232. St«- monites. Gmel. S, N. Dict. umbilicatum, Schrad, J. c.p.W. t. 4./. 1. Cliev. par. p. 327. Cribrar, cernua. Pern. syH. p. 189. Obs. 1. p, 91. Dictyd, cernuum, Nees syst. f. 117, Grev. crypt. Scot. t, 153. Eximius fimgillus, gregarius, Stipes elon- gatus, peridio quinquies et ultra longior, subulatus, gracilis, primo strictus, dein flexuosus et apice fia- vescenSj, incurvus, colore rubiginoso, dein nigro, hy- pothallo tenui effuso adglutinato, Peridiiim minu- tum (t jin.) primo sphaericum, mox vertice timhili^ caium, quod certe in hoc fungillo maxime characte- risticum, hinc inde longitudinaliter dehiscens, spo- ridiis farctum fusco - purpureum , his evacuatis dia- phano - hyalinum , ut nervos in oculos incurrenteg primo obtutu cancellum tantum formare facile cre- das. Reticuli structura, a Schradero plene descri- pta, ab omnibus recedit. Est e vulgatissitnis ad trun- cos cariosos mucidos, majus in pinetis, minus ad Su" lices et Fagos, Aestate y aulumno» (v. v.) 2, D. amhiguum , peridio cernuo, fibris transversa- libus aequaliter reticulato, sporidiis fusco-pur- pureis. — Schrad. /. c. p, 13. t. 4. f, 2. Statura et habitus prioris, verum luculenter diversum, nervis Cribrariarum more transversim de- cussantibus reticulatum, cujus anastomoses saepe no- dosae. Superne ruptum tantum lectum. Jn trunci* ahiegnis, (v. i.) 3. D. Didermoides, peridio cernuo transversim re- ticulato, apice perforato, columella conica, spo- ridiis umbrinis. 166 DICTIDIUM Cr. Didermoides. Schutn,/ Saell, 2, p, 218. Sino^ularis fimgillus,transitum ad praecedentia ge- . neraindicans et ab omnibus columella pallida diversus. Stipessubulatus, nigrescens^ brevis, basi dilatatus. Pe- ridiumglobosum, dilute brunneum^primo erectum, dein ccrnuum; reticulum primo integrum, demum vertice perforatum, ore integro apertum, In folns dejectis Fagi Castaneae. Octobri. (v. ic.) 4. D, Trichioides , peridio erecto cancellatim venoso rufescente, sporidiis fusco - purpureis. Spbaerocarpus Trichioides. Bull. cTiamp, p. 124. t. 387, f, 2» Trichia reticulata. Dec, Fr. 2. p, 256. Cribraria coccinea* Pers, syn,p. 190, C. Trichioides, Chev.par,p, 327. (sub Dictyd.) Stipites simplices, breviores, graciles, aequa- les , laeves innascuntur hypotbailo membranaceo, efFuso rufescenti. Peridium globosum, primo album, dein rufofulvum aut fuscum, integrum et teste Che-^ vallier apice dehiscens , adeoque hujus generis , ut totus habitus suadet. Ad ligna putriday Galliae. (v. i.) * * Sporidiis lutosis, 5. D, splendens, peridio erecto laevi transversim reticulato splendente, sporidiis lutosis. D» splendens» Schrad, ?. c» p, 14, t, 4. /, 5^ 6. Cribr. splen- dens. Pers. syn, p, 191. , Primo sistit granula mucilaginosa , sparsa, ses- silia^ olivaceo - nigra , splendentia, mox fulva stipi- tata. Stipes subulatus, basi incrassatus, sed hypo- thallo destitutus^ peridio triplo longior et ultra, ful- vo-purpurascens, dein flexuosus et apice saltim ni- greseens. Peridium subrotundum , laevissimum, ae- qualiter reticulatum apice dehiscens^fusco-lutescens, sed aureo micore splendens. Saepe forsan cum Cribr. vul^ari confusum fuit. Cribr. vulgaris Nees Syst. f. 116. meo fimgo non absimilis est. Etiam hoc praemature exsiccatum nigrescit. Ad truncos putricos pineos. Aestate, autumno (v. v.) 0. Z>. microcarpum ^ peridio subcernuo punctulato transversim reticulato stipite longissimo spori- diis lutosis. DICTYDIUM 167 Schraa^ l, c. p, 13. /» 4. /. 3, 4, Cribrar. Pers. syn, p, 190 ui, S^ p. 104. Stipes dilute fiiscescenti- piirpiireii.s, siiT)fle- xuosus, tenerrimus, (peridio decies lon^nor). Peridium sphaericum, minutissimum , iit in sequente, prima aetate sordide album , dein fuscum , demum lusce- scente-flavum, maturitatis tempore Jatere 1. etiam vertice inaequaliter diruptum, evacuatum paliescen- ti-albidum. Keticuli nodi subrotundo- an«^ulares, jani in juvenili statu coo;noscendi , peridium ni*rro - punctatum referunt. ScJirader. Ad irnncos pulrtdos abiegnos, jerme perennans. (v. v.) 7. D. micropus , peridio cernuo, nervis validis irre- gulariter et fasciculatim anastomosantibus, apice liberis, stipite abbreviato^ sporidiis lutosis. Species minima, paene microscopica. Stipes subulatus, flexuosus, laevis, fuscescens, peridio triplo circiter longior. Peridium minutum , sphaericum, jbaud punctulatum, sed nervis validis venosum, cer- nuum. Reticuli structura prorsus singularis ; nervi irregulariter ramosi, apicibus et ramis lateralibus liberis (ut in Crib. macrocarpa), fasciculatim cete- rum anastomosantes, demimique liberi, peridio eva- nescente, verum vera Dictydii species utpote pri- mum ruptum apice sporidiisque evacuatis omnino integrum persistens. uid Ugnum Jiumidis Jocis pro- stratum Pini silvestris, Septembri, (v. v.) 8. D. venosum, peridio subcernuo, nervis diver- genti - ramosis apicibus liberis venoso, stipite gracili , sporidiis lutosis. D. Tenosmn. Schrad. l, c, p. 14, t, 3. jT. 6. Cribraria» Pcrs. syn. p. 191. u4. S. p. 105» Sparsimi, gracilentum, stipite basi nudo fiisce- scente,. subattenuato, recto, demum leviter flexuoso, apice haud incurvo , quare peridium vix vere cer- nuum. Peridium irregulariter dehiscens; nervis ob- scurioribus, primariis 7 — 10 et ultra , divergenti- ramosis, apice non reticulato-conjunctis. modo pror- sus peculari venosum, sporidiis farctimi; his fere con- 168 DICTYDIUM color. Ipsa mihi, nt Scliradero, lutosa, immo pallidiora; in varietate qiiadam minore, an priori?, fiilvo - fiiscescentia A. S, l. c. observandum tamen est, sporidia e statu humido et sicco congenerum, more plus minus obscura esse. In silvis ahiegnis ad truncos ptitridos sicciores, vulgare , aestate et autumno, (v..v.) Obs* Cum Iiujus aeque ac sequentis generis species rarissimae censeantur atque paucissimis ob- viae fuerint, pauca specialiora de earum loco nataK addenda, ut facilius innotescant. In regionibus cam- pestribus, ut et fagetis, revera parcae sunt;, sed in pmetis montosis irriguis truncis prostratis, praeci- pue abiegnis, refertis aestate calida et pluviosa fre- quentes admodum reperiuntur, si trunci convertan— tur et attentis oculis lustrentur. Sic non semel 6- 7 species in angusto loco simul colligere licuit. Exa- minandae praecipue in statu prorsus maturo spori- diis evacuatis, in ejusmodi euim individuis reticuli structura optime apparet. Ceterum valde pronae sunt non tantum ad exsiccationem praematuram, sed ad Byssaceas alendas, quibus aonitu difficiles eva- dunt. Sic Vribraria argillacea , locis bumidioribus, fi'equentissime a Stilho tomenloso Schrad. destruitur. Crihr. vulgaris cum affinibuS; Dictydium venosum etc, tenuissimo mycelio involuta, saepe albo-pubescunt. Caveas, ne bas Cepbalotricba esse censeas. XXY. CmBRARIA. Schrad. ScTirad. in Gmel. S. N. — nov. gen^ pl. p. 1, 2. Kees Syst^ p. 120, LinA diisst 1. p, 29. — Stemonitis spec. Pers. in Gmel, S. N. Cribrar. spec. Per». syn. p, 192 — 195. Sphae- rocarpi spec. Bull. , CHAR. Feridium simplex, membranaceum, teiiue, fatiscendo dimidiatum. Flocci, nervorum in- star, peridio innati, hoc evanescente superne reticu- Inm liberum constituentes. Sporidia coacervata nul- lis floccis intertexta, per cribrum reticuK dissemi- nata. — Stipitalae^ determinatae y regulares, sporidiis voJoralis, ClllBllAJilA 169 M0RPH08IS insiofnis, praecipiie colore stalus jniicilaginosi airo - coemieo aut atro cmn piumfjco mi~ core, maxime recedente a viil^ari lacteo ; per evo- lutionem contra morem laetius tin«^itur. Nec minuH formae mutationes insi^nes , omnino ab liac serie abnormes. Species plurimae, nempe grc^ariae, pri- mitus tremellosae , amorpbae serpentes, ut venae ni- prae adpressae, saepe in corpora cuneata lobata aut varie ramosa expansae, 1. in cylindros flexiiosos ex- tensae, sed ut Mesentericam perfectam, vao^antem et late sese diffundentem non vidimus. Jn hoc statii exsiccatae fallacissimam formam servant; quamdiu Jupiter pluvius dominatur, sub hac tantum forma pronasci videntur; verum iove sicciori, tamen sem- per locis humorem servantibus (quare li;:;^na cariosa non cieserunt contra morem generum sporidiis fu- li^inis) ulterius explicantur;- loco hoc determinato cum omnibus sequeniibus conveniunt, vermu ditfe- runt explicatione giobulorum quam Embolorum tar- dioii et indefinita — et hinc prorsus mediae inter Mesentericas et Embolas. Jove nempe sicciori mu- eiago contractiva vi dividitur, sensimque in globu- lcs regulares nitidissimos , sessiles adhuc et atros, colligitur, sensim e mucilaginis residuis erigitur stipes; ipsi vero moUitiem et colorem servant, do- nec staturam naturalem nacti sint. Incipiente interna evolutione peridii, ceterum affinium 1. in generico eharactere indicata^ color expallescit, stipesque pri- mitus subfulvus fuscescit. — Magis praecipitatus et vere Emboli est specierum stipatorum tusus. Sic V. c. in Crihr. argillaceay gelatina serpens latiusque effusa mox enititur globulos sessiles stipatos nigri- cantes moUissimos 1. levi motu diffluentes; formam 1'am nacta tantimi, cum interna evolutione, expal- ens. Praemature exsiccata abit in globulos nigros exsiccatos, 1. semievoluta indurata Licearum more dehiscit. Peridimn maturimi superne frustulatim delabitur, remanentibus tantum floccis peridio pror- sus innatis , qui viinimc reiiculuui lihcyuvi iufra peri" dium coustituuut. Cfr. ceterum Dict\dium. 17tt CRIBUAmA AFFINITAS et HISTORIA. Prorsus curn Di- ctydfo utraqiie ratione conveniunt. Addendum tan- tiim, Iioc genus, Liceae analogum in liac serie , ma-* gis adhuc, sporidiis fusco - pnrpureis exclusis.^ ad se- quentem seriem accedere, Arcyriisque ob peridium dimidiatum esse afiine. — !Nomen a similitudine eribri generis cammentator perpetuus imposuit. — Huc referendae TricJiiae glohosae plurimae apud ve- teres auctores v. c. HaJh hdv. n. 216^. /. 48. f. 4. (ob colorem rufum^ stipitem brevem nigrum distin- eta species), Stemon. sphaeroc. Scbrank in Ust. Bot. Mag. 4. — nam ob sporidiorum colorem ad genera praecedentia , ob formam ab omnibus Trichiis sti- pitatis turbinatis diversam ad bas non pertinent. * Peridiis ohovatis. 1. C. macrocarpa ^ gregaria, spadicea, peridio erecto obovato, reticiilo inaequali, sporidiis lutosis. C. luacrocasrpa, Schrad. l. c. p. 8, t. 2. jf. 3,4.. -^. S.. p^ 105. Trichia. Poiret.^ Ob mucilagiiiem primordialem contiguam atro- coeruleam adest communis bypothallus purpurascens, tenuissimus. Stipes lineam fere longus, crassiuscu- lusj sursum subattenuatus, fuscus, demum fusco-ni- grescens. Peridia reliquarum hujus sectionis majora^ ex maxima parte (^) evanescentia ^ excipulo infun*- dibuli-formi simpliciter fere nervoso , margine re-* pando; capillitio 1. reticulo singulari structura icone Scbraderi eximie expressa. ,, Kami; inquit Schra- der , 12 et plures jnaequales , sursum attenuati sae- pius curvatim adscendentes et frequentes ramulos tenuiores, pariter curvatim divisos et subdivisos emittentes, quorum plurimi anastomosin ineunt, ce- lerum compressi, in anastomosium conjunctionibus passim gangiion constituentes , substantia rigiduli, nitidi, fuscescentis coloris. " Color opacus ceterum, etiam in rufum vergens. Ad truncos ahiegnos mu'^ cidosy ceteris apud nos rarior. Aestate^ autumno. (v. v.) 2. €. hadia, peridio subturbinato rufo-badlo, sti- pite elongato concolore^ spoyidiis fuscescentibus. Chev, par. p. 328. CiUBRARIA 171 Peridiiim rotundato-tiirbinaliiin, nitidulum. Re- ticulum ex excipuli persisttiitis niarn^ine egiNssnm, ut apparet, aequale, Ob sporidiorum colorejii iiiso- litum nimis fere distincta species. Stipes elon^alus, teres, fuscus, Ad bases truncorum ei muscos autumno» Chevallier. 3. C. fulva, gregaria, peridio erecto turbinato, re- ticulo aequali, sporidiisque fiiivis. a. C. fulva, Schrad, l, c, p, 5, /. 1. jT. 1, C, rnfesceM. Pers, dispt meih. <, 1, f, 5. — a, Pcrs, sijn. p, 193. ^, S, p, 105, b. C. intermedia. ScJirad. Z, c, f, 2, PerSt l» c, y. j4. S^ /» c. Sparsa 1. o^regaria. Stipes pro ratione lon- gus , sursum attenuatus , ilexuosus , lon«;itudinaliter sulcatus , junior peridio concolor, dein fusco-pur- purascens, basi membranulae tenellae dilatatae insi- dens. Peridia subinde ob stipitem flexuosum nu- tantia, excipulo persistente (4-) infimdibuiiformi, ad stipitem nervis prominentibus venuiosum, denticula- tum, denticulis in reticuli nervos regulariter ana- stomosantes productis. Humidum cinnamomeo — fulvum , siccum tantum fulvum, quo ut et sporidio- rum colore fuivo eminus dignoscitur. a et b discer- nere non valeo. Ad ligna putrida dejecta abiegna in pinetis humidis montosis pervulgaris. Aesiate , aw- tumno, (v. V.) 4, C. pyrijormis, gregaria^ peridio erecto pyriformi, reticulo aequali, sporidiis lutosis. C, pyriforaiis. Schrad. l. c, p» 4, t, 3. f, 4, 5. Cr, rufe- scem. /S. Pers, syn, l. c. Statura prioris, milii autem constanter diversa est visa. Stipes pro ratione brevior et firmior, lon- gitudinaKter striatulus, fusco - purpurascens ; variat compressus. Peridium subelliptico-obovatum, ni- tidulum, purpurascens, excipulo persistente (^) ner- vis in reticulum aequale continuatis obsolete striato. E Schradero peridium initio nigrescenti-purpiireum, dein fusco - nigrum , fuscum, maturum e fiavo in m CRIBBAIIIA fuscescentem coiorem transiens. Cuni prioriy at mi- mis frequens. (v. v.) 5. C argiUacea, stipata^ stipite brevissimo, peridio subrotiindo erecto^ reticulo aequali, sporidiis argillaceis. Stemonitis argillacea. Pers, in Chnel, S, N» Cribrar. argilla- cea. Pers, Ois, 1. p, 90. Syn, p. 193. Chev. par. p. 328» t* 9. jf, 25, ^. S. p, 106. Cribr, micropas. Schrad. l, c. p^ 3, t, 2. f, 1. 2, (Stem, sphaerocarpa Schrank in Ust. ^lag, Bot. 12, p, 20 certe generiSj eiim hac omnino convenit.) In greges latissime effiisos densissime stipata, plurimisque notis et jam stipite brevissimo, subinde revera obiiterato, faciiiime distincta. Status pri- mordiaiis giobulis subcobaerentibus iluxiii - moliis- simis atris cum piumbeo micore iate trimcos incru- stat, praemature exsiccatus induratur et nigrescit, vei irreguiariter, Liceae instar! debiscit. — Hypo- tbailus tenuis, piura individua coniungens, argentatus, evanescens. Stipesfirmuius, peridiobrevior, aequaiis, primo fuscescens, mox niger. Peridium tenuissimum^ nitens> venis obscuris undique reticulatum, superne in reticuium fragiiiimum fatiscens;, quo diifracto ut Ar*" eyria dimidiatum persistit ; sporidiis evacuatis hyaii- no - diapbanum, forma subgiobosa^ sed basi non tam exacte rotundata quam in sequente sectione^ quare boc loco ob seriem naturaiem inserui. Sporidia ar- giiiacea, cum sequentis pessime inquinantia. Nullus JMyxogaster in regionibtis pineto-montanis vulgatior est ; uhique ad ligna ahiegna^ pinea , aestate^ autuinno». (V. V.) ^. C. ruhiginosa^ stipata, stipite breTissimo peridi- isque oblongo - obovatis badio - rubiginosis^ reti- cuio aequaii, sporidiis rubiginosis. Species puichraj distinctissima generis^ Liceam TubuHnam adeo referens, ut cum bac forsan ab in- cautis observatoribus passim commutata sit. Vege- tatio cum C. argiUaceae potissimum convenit, verum iiypotbailus insignior, subrotundus, geiatinosus, sic- cus veru membranaceus, firmuius, cum integro grege CRIBUAUIA 173 a tnmco facile secedens, peridiis stipatissimis, wudo foriiia insolito elongata, mter se tamon prorsus li- beris, (nec comiexis nt in Tiibulinis Licearuin , ob- tectus. Stipes peridiis mnho brevior, imino obii- teratus, nigrescens. Peridia oblongo-obovata, nlriii- que obtnsa, subvenosa, majuscula, ad dimidium fa- tiscentia, reticulo admodum delicato et aequali. fr^i" gillimo, excipulo persistent*^ badio, sicco nitido. >S|)0- ridia foede mquinant, sed pulcbre rubi<',inosa. ^d truncos putresccntes ahiegnoSf rara. Seplcmbri phivio- «0. (v. V.) * * Peridiis glohosis. Omnes in greges plus minus confertos, non stipatos, coUiguntur. 7. C, purpureuy purpurea, peridio subrotundo, ere- cto, reticulo inaequali, sporidiis concoloribus. Clathrus pedatus, reticnlo fixo. ScJmiod ic. etanal, t, 33. y. 2, Cr, purpnrea. Sckrad. 1. c, p, 8. u4, S. p, 105. Totius generis maxima et lon^e speciosissima, colore vivide purpiireo insignis. Stipes peridio du- plo tantum longior, flexuosus, demum curvatus. Peridium erectum , reticuli ramis basi incrassatis foraminibus inaequalibus. Ab omnibus insuper vita hiemali , „ post nivem fusam " insigniter recedit. Ad truncos fmicedine consumtos {yyabiegnos" A, S.), a Noveiid)ri ad Majtim» (v. ic.) 8, C* intricata , peridio subrotundo erectiusculo, re- ticulo inaequali, sporidiis lutosis. Cr. intricata. Schrad. L e. p. 7. #. 3. /. 1. Pers. syn, p. 195. Minuta , lineam vix attingens. Stipes peridio triplo lon^ior, sursum attenuatus, iirmulus, subrugo- sus, „e pnrpureo fuscus*^' nigrescens, basi absque membranula dilatata. Peridium subglobosum, basi saltim non attenuatum, erectum, fuscescenti-lutosum, nltra medium evanescens, excipulo cupulari dentato, continuato in reticulum rig^idulum stellulatim con- nexum indeque nodosum. Junior, ut sequentes, adpressa , amorplia , atra, Ad truncos ahiegnos pu- tridosj rarior; aestate, autumno, (v. v.) 124 CmBRARIA 9. C, vulgarisj peridio sphaerico sulicermio lutoso, reticulo aequali, sporidiis lutosis. Cr, vulg. Schrad, l. c, p. 6. /, I./, 5, ui, S. p, 106, nbi va- Ig^riet. sporidiis ruhrofuscis praematura ut apparet» Chev, par, p. 328. {NeesSyst, U 10, /. 116?) Stipites basi membranulae iiypotlialli interm- pti insidentes, graciles, flaccidi, longitudinaliter stria- tuli^ primo decumbentes fulventes, adulti obscure purpurei. Peridium exacte globosum, minutum, pas- sim e stipitibus coalescentibus coalitum, excipulo pa- tellaeformi parallelo - venoso , capillitio simpiiciter retiei^lato e margine denticulato adscendente. Color fimgi recentis tumidi saepius rufofulvus , exsiceatj lutosus. Bolo commimi^ vulgaris adnwdum , sed et ad ligna mucida Fagi €f a me lecta, Aestate, aiittimno, (V. V.) . . . ; Obs. Ex hac regione ntique est SpTiaerocarpm semiirichtoides Bull, Champ.p. 125. t. 387. f. 1. ( Trichia semicancellata Dec. fr. 2. p. 255. ) yerum ob reticulum non satis accurate pictnm non omnino tute oitanda, Habitus Tero omnino prioris , licet ad sequentem ob sporidia lutea forsan referres, Sph. semitri- chodes Sowerb, t. 400. f. 5. evidentius C. aurantiacam refert, verum stipes pellucens , albicans etc. Apud antiquiores obscu- riora etiam sunt harum vestigia. Trichia rufa Hoffm. Veg. Crypt. 2, p. 10. t. 2. f. 5 est status Mjxogastri nonduin ex- plicatus, cum Fl. Ban, /, 467./, 1 . , conveniens^ ne genere, quidem tute determinandus, — Neesii icon utpote tota reticu- lata ? , apice dehiscens lacera ad DicU splendens accedit , at color non splendet. — Crihr. stellaia Fl. Dan. t. 1365. 1., pul-vere adhuc referta picta, ejusdem categoriae est; peculia- rem speciem vix credam» Habitus Crihr^ vulgariSy reticujuia non expressum» 10. C.aurantiaca^ peridio sptaerico subcernuo fulvQ, reticulo aequali, sporidiis laete lutescentibus. a, sporidiis laete ochraceis, (Cfr. ohservaiionem antecedentem), Cribr. variabilis. Ficin, Bresd. p, 296, b, sporidiis aurantiacis. Schrad. l. c. p, 5. t.l.f 3y 4, Schum,. Saell. 2. p, 218. Crib. vulgaris. ^, Pers. syn. p^ 194» c, «poridiis sulphureis, flavis, A, S. p, 106. Statura omnino praecedentis , ut pro ejus va- rietate facile sumatur, e statione sicciori orta, ve- rum sporidiorum colore facile dignoscitur^ nec trans- AUCYRIA 175 itus directos viclimtis, qnare Aiictonim fitle fiorva- mxis. Peridium fiilviim est etiam in statu sicco, re- ticulum fiavescens subnodosum et excipulum p^rsi- stens, ex Schradero, inaequaliter dentatum. Juoco et tempore consueto , sed rarior. (v. v.) 11, C teiiella, peridio spliaerico subcernuo fusce- scente, reticulo aequali nodoso, stipite^racillimo, sporidiis lutosis. C. tenell». Schrad, l. c, p. 6. /. 3. / 2, 3. (varietas «tipite breviori etc,) A. S. p» 106. (Conveiiieiitissima.) Stipes gracillimus, capillaris, elongatus, aequa- iis, flexuosus, e fulvo purpurascenti -fusce.scuns. J^e- ridium globosum, fuscescens-, laeve, nitens, exci- pulo dimidiato, e quo adscendit reticulum purpura- scenti - fuscum, nodosum, quare sub lente luculenter nigro - punctatum apparet. yid li^na puirida in pi^ netis^ aestate et autumno, (v. v.) Antecedentes quattuor species valde similes ap- parent, sed a centrali Cr, mdgari facile dignoscun- tur C. aurantiaca colore sporidiorum, C. intricata reticulo inaequali, statura minore et praecipue Cr. gracilis stipite gracillimo reiiculoque evidenter nigropunctato. ^Sporidiis farcta quoque commutari possunt Dictijd* splendens cum Cr. vidgari et D. vii' crocarpum cum Cr. tenella, verum deliiscendi modus prorsus diversus est, XXVI. ARCYRIA. Hill. ex em. Clathroides. MicJt. nov. g^en. pl, p. 214, Clathri spec. Linn, et Coaet. Trichiae spec, Hall. Bull, etc. Arcjria HiU. Tiist.. p, 47, Pers, syn. p. 182. (excluso Craterio) Link diss. I, p, 23. t. 2. f, 39. "Nees Syst, p. 117, Stemonitis spec. Tren' tepohl in Roth. Cat. 1. p, 218, CHAR. Peridium simplex, tenue, membra- naceum, circumscissum, parte superiori fugacissima. Capillitium dense implexum, floccis e basi adsceu- dentibus contortis elastice expansum, deciduum. l)e- terminatae, floccis sporidiisque laetc coloratis (uon fu- ligiuosis). 176 ARCYRIA ABERRATIO. Lachmholus recedit peridio tes- sulatim diifracto, prorsus sessili, plane evanescente, ut eodem jure ac Trichia diatinguatur , considerata vero generum copia et intima affinitate naturali cum ' ^. punicea , cujus peridium ex toto fere evanescit, ut genus peculiare proponere non defeui. MORPHOSIS ad typum Emboli supra descri- pt^im. Simul cum hypotnallo, dein saepius fugaci, oriuntur globuli moliissimi lactei coloris , qui iam primitus formam determinatam et futuram praebent. Ulterior vegetatio tantum est invoiutio parlium ia Lac muciiagine involutarum. Peridium primitus uti- que integrumj sed medio annulatum, cujus supe- rior pars pulpa prorsus sicca (nam tum demum ela- stica vis iloccorum agere potest) per capillitium ela- stice exploditur. evanescit aut capillitii apices coro- nat. Flocci elastici sunt, cum primitus admodum contorti et compacti. Calyculus basi persistens cum stipite contiguus est et ex ejus apice dilatato for- matus. Contextus peridii tenerrimus et vesiculosus, quare facillime frangitur. — Yariabiles sunt in lioc genere stipitis longitudo, a situ pendens, peridiique forma ; ubi plura peridia stipantur, longius fit; sed praecipue memorabiles formae cryjjtophilae 1. sub corticibus natae,^quarum peridia longissima flexuo- sa serpunt et pro peculiari specie facile sumuntur. AFFINITAS et HISTORIA. FungilK grega- rii; semper lignatiles, numquam vagantes^ iigna mucida locis umbrosis subbumidis praecipue inco- lentes, jove caKdo pluvio vegetantes, sed sat per- sistentes. Hac vita, ut et tota morpbosi, prorsus cum Trichns conveniunt, ut equidem sane ab liis genere non distinxissem , nisi genus jam ab omni- bus receptum fuisset. PericJiaenaehis momentis etiam conveniunt, verum capilKtii indoles diversa. At a Stemoniti peridio cum stipite contiguo, stylidio nullo totaque capilKtii indole, sporidiorum denique colore longe distant. Habitus magis Cribrariae^, cui sub- jungitur a Link. — Genus jam optime limitavit ARCIRIA 177 Michell; perliibitoriim ejiis emendatoriira vesti^ia so- qui taedet. Nomen ab aqy.vg, cassis, siimtmn ^onc ri restituto imposnit Hill., Luic gcneri adlixit Persoon; sed adnumeratum Crateriuvi analogum modo est, ut morpliosis, vita et sporidia atra testantnr. Trib. J. LACHKOBOLUS. Peridium tc- nerrimum, totum squamuloso-fugacissimnm. Pror' siis sessiles. 1. ^. L. circinans, per orbes circinans, peridiis sessilibus globosis fugacissimis^ capillitio spori- diisque rubiginosis. Fungiis pulcberrimus, medius quasi quoad colorem inter Cribrariam ruhiginosain et Arcijriam pu- niceam^ primo obtutu Liceam e sectione Tnbulina referens. Morphosis prorsus generis. Peridia sti- patissima, in orbes regulares circiter unciales (| — 14^ unc. latos ) eleganter collecta , hypothallo toto evanescente ; prorsiis sessilia, globosa , sinapeos se- mine majora, rarissime vero observanda. Capilli- tium nuUo calyculo persistente exceptum, densissi- me contextum , compactum , globosum , parum ela- sticum, demum undique relaxatum at persistens, primo sordide rubiginosum, dispersis sporidiis in- tense rubiginosis colore fuscescente tinctum. In cJiarta parietibus saepe irriguis adglutinata reperta Martio, (v. v. ad Yaberg in par. Femsjo.) Trib. IL ARCYRIAE verae. Peridium cir- cumscissum, basi persistente calyculari. Siipitatae, DupJea: adest analoga series. '^ 1. A, punicea, peridiis congestis stipitatis subovatis capiliitio elongato, sporidiis puniceis. Clsthroid. purpureum^ pediculo donatum. Mich, 7. c. t. 94. f, 1. Guett. stamp, p, 17. Trichia Hall. hist, n. 2164. /. 48. f. 6. Arcjria. Hill. l, c. p. 47. Clathrus denudatus. Linn. spec. Pl, 2. p. 1649. Bolt, t, 93./. 2. Jacq, Misc. 1. /. 6. (for- san et sequens) Stemon. deuudata. Beth. — Trich. denudata. TFither. Soiverh, t, 49. — Mucor clathroides. Scop. Carn. 2. p, 493. — Muc. coccineus. Leers herb. p, 288. Stemouitis. JRo/A. Germ. p. 448, — Embolu» crocatus, Baisch. Cont, 1. P.IH.Sect. I. M nS AliCIillA i ■ . /. 177. Sfemoiiitis. Trenlepohl l, c. p, 220. (Tricbia cocci- nea. BuU. Chmnp. p. 126. /. 368. IDec. fr, 2. p, 255.) Arcjria punicea. Pers, syn. p, 185. ^. S. p. 101. Fl. Ban,. 1364./. 2. A><'* %*/. /. 114. Wahl, Suec, p. 1026» -Sow- mcrf. Lapp. p. 244. 6rr<?i;. Crypi, Scot, l, 130. optime. Slipes sat iongiis ,, tenuis, Jaeviuscviliis^ in iu- di vidu is sparsis brevior, basi membranacea dilatata. Feridia e forma ovata in elongatam transeunt, ex maxinja parte fngacia, venosa, demnm fuscescentia. Capillitium aeqnale^ erectinscnlum, pailidius, ob spo- ridia vero copiosissima vivide puniceum apparet. Oave ne cuin Trichia hotrijte, ut varii fecere, com- nmtes. Ad tritncos mticidos varios apprime fagineos. Per annum. (v. v.) Tara Trichia cimvaharina Bull., quam coccinea hanc referre videntiir, at bis ab hoc accuratissimo Auctore descriptam non credere fas est. Forsau illa Trichia rubiformis } an potins baec isequens ? ft. vermicularis , peridiis cyiindricis elongatis fjexuosis rubris , sporidiis capillitioque iongissimo rufis. Arcjr, vermicuiaris, Schwm. i SaelL 2. p, 212. Sommerf, Lapp^ p, 245. Non quidem hanc et sequentium anaiogas va- rietates cum speciebus suis primariis confluere vidi^ sed ita geminatim connectuntur , ut dupiicem e sin- guia inserere speciem iiaud iiceat. Color obscurior, 5,purpureo-ferrugineus. " Schum. Locis suffocatis in cellis, piiteis etc. autumno, (v. v.) O b s. Arc, punicea Schum. ! Saell. vulgaris forma, ^, mela- uocephttla l, c,l eadein apice praemature exsiccato uigresrente 5 A. conjugata 1, c. ! stipitibus confluentibus ( Gi'ev. l. c. f. 6.) • ^. riifa 1. c. individua valde vetusta. Praemiature exsiccatus gra- liUlatus^ iuduratus, subcoccineus T^ibulinam refert. Trichia purpu- rca Scbum. 1. c. p. 211. potius hujus, quam Trichiae ruhiformis, status. 2. A. incarnata, peridiis congestis substipitatis ovatis, capillitio elongato - efiuso sporidiisque carneis. Clathroid. purpur. stipite carens. Mich, l, c. f. 2. Stemonites Trichia. Rolh, germ. 1. p. 54Q. Ljcoperd, hjpoxjlon. Pall, JRitss. rcis. 1. p. 503. Stemon. globosa et carnea. Trentep, I, «, p. 222, St, incarnata. Pers, in Gviel, S. N, Arcjr, ARCYRfA 170 inc. Pers, Ohs, Myc, l,p, 58./. 5./. 4— 5. bGne. Syn. p, 185. Sommerf, Lapp, p. 244. Dilim, apud Slurm. /. c, t^ 44, bene. Arcyria litaciua. Schum.! Sacll. 2. p. 112, A priori yeteres vix clislinxeriint , sed certe clifFert statura minore, stipite brevJore, ut fere niillo (variat tamen etiam elongato ) peridio vero praecipue cnerviy capillitio iaxiore cum sporidiis diiute colo- rato, quo facile secedente cupulae miiaitae Pezizoi- deae restant. lu lignis puiridis covimunisy fcrinc per anntim, (v. v. ) p, flexuosa, caespitoso -coniluens, peridiis cy- lindricis lonoissimis tortis implexis, capillitio spo- ridiisque sanguineis. Clathrus ramosus. a. Retz.f in Wet. Ac. Handl. 1769. p. 253. Tubulina fragiformis Nonnull. Trichia flexuosa. Schunu! Sacll, 2, p, 209. modo latior et distinctiiis sdpitata, Distincta species facile videtur. Peridia nu- merosissima, in acervos rotundos 1. difformes omnino connata, sessilia prorsus , contorta, subrugosa , saepe irregulariter deliiscentia, floccis minus iaxis. Ad iruncos Betulae etc. praecipue sub cortice y apvd nos fere vulgatissima generis, aestate, autumno, (v. v.) 3. A.fiisca, gregaria, peridiis stipitatis ovato-glo- bosis fuscis, capiliitio ovato compacto sporidiis- que carneo - cinereis. Fries Symh. Oast, p» 27. var. subsessilis. Arcyria cinerea, Pers. syn, p. 184 ex obs. huc spectare Tide- tur. Arcjr. carnea et dentata. Schum, ! Saell, 2. p, 213. Sommerf^ Lapp. p, 245. Species variabilis, sed sporidiis carneo-cine- reis distincta. Stipites longitudine pro more varia, hypotliallo tenui iustructi, peridio concolores. Pe- ridii calycuius cupulaeformis , dein patellaefor- mis j, passim dentatus. Capiliitium ut in priori- bus numquam elongatum vidi, sed ovatum tantum et compactum. Credunt Alb. et Schweiniz, Cel. Per- soon sub A. cinerea formam seiiilem Arc. puniceae complecti ob colorem rufesccntem, verum potius est praesens ab A pimicea distinctissima^ at A. cinereae 312 180 . ARCrKIA ]>erquam affinis, Ad ligna mucitla ^ aestate^ autumno, {^y. V.) > ) 4. A,cinerea^ gregaria , peridiis stipitatis globoso- ovatis cinereis, capillitio ovato - cjKndrico spo- ridiisque glaucis. Txichia. Uall^ helv^ n. 2166, Clatlirus recutitus. Linn, Spec, Pl, l. c. Fl. Suec. 71, 1264. Twchia cinerea. Bull, Ch.amp, p. 120. t, 477./. 3. Dec. Fr. 2. p. 254. Stemon. glauca. Trentep. l. c.p. 221. Arcjria albida. Pers» disp. p\. 10. /, 1» /, 2, non bona, A. ciuerea. Vulgo, Fl^ Dan, t^ 1975» /. 1, SchumJ Saell. 2. p. 213, fj. subglobosa, Trentep, l, c, Gregaria. Stipes elongatuS; gracilis, peridium aequans aut longior. primo cinereus, dein nigrescens. Peridium pnmo onlobosum nigrum , dein omnino cinereum ; capiliitium ovato - cylindricUm , subcom- pactum , laete cinereum , sporidiis difflatis pulchre glaucum. Caliculus persistens exiguus. Non rubet. Cfr, A, S, p. 101. Ad ligna mucida^ passim, aesta- te - hieme. (v. v.) 5. A, nutans , congesta, peridiis cylindricis; capil- litio longissimo nutante, sporidiisque sordide luteis. * Clathroid. flavescens, pediculo carens, 3Iich. l, c, p. 24. Cla- thrus ramosus. ^. Retz.! in V. A. H. 1769, p. 253. Tri- chia nutans. BuH, Champ, p. 122. t. 502, /. 3. TFith, arr, 4. p. 398, Soiverb. fung. t. 260. Bec. fr. 2, p, 254, sub Arcyr. St. nutans, Chnel. Syst. Nat. Stem. amoena. Tren- iep. l, c. p. 222. a, sordide ochracea (vix flava). Arc. Sava. Pers, syn, p^ 184, Ohs, 1. p, 58. Schum.i Saell. 2, p, 212. h, alutacea, A. alutacea. Schum.l l, c. Status primordiaiis aibus , immo peridio inte- gi»o rarissime oilenditur, frequentius adultus capilii- tiis longissimis laxis intricatis, pendulis , quo prae- cipue inter plures concolores lutescentes dignosci- tur. Peridium sessile vulgo describitur, equidem vidi stipite brevi, immo elongato, calyculo minimo integerrimo enervi pellucido pailido. Sporidia et tapillitiura alutacea aut sordide lutea, nec flava. AKCYHIA 181 Ad truncos varios ; praecipue vtno in ahief^nis uil laitts ierram spectans, Jrequens. Aeslalc, autt/mno. (v. v.; 6. A, ufnbrina, greg^aria, peridiis stipilatis ovatis umbriiiis, capillitio ovato erecto sporitliisqire ochraceis. Mucor pomiformis. Leers Tierb. p. 218. Stemon. pomif, Hofh Germ. 1. p. 448. St. fla\e.scens, Schrattk. in U.s/, liof. Ma^. 12. p. 19. St. lutea. Treniep. L c. p. 221. A. globosa. Jrein- mannl A, umbrina, Schum, Saell. 2. » 213 Fl Dan f, 1975./, 1. Subgregaria^ sed non conferta;, Iiypothallo «ul- lo perspicQO. Quoad figuram A. cinereae simLIiH est. Stipes distinctus umbrinus. Feridii inferior pars calyculi - formis persistens, per aetatem flave- scens, firmior. CapilJitium parum expansum, non nutans cum sporidils obscure ochraceum. Ail irun' cos mucidos ahiegnos, autumno, serotina. (v. v.) 7. A. ocliroleuca, sparsa, peridiis substipitatis glo- bosis luteis, capillitio ovato erecto sporidiisqne ochraceo - pallidis. Stemonitis ochroleuca. Trentep. l. c. p. 221. Arc. flavescens. Sch. A. silacea. Dittm. apud Sturm. l. e. t. 8. (mihi vero color silaceus non videtur) (A, lutea, Schwein. ! Car. n, 399, vix tute discernenda.) Priori minor, 1. lin. alta, omnibus partibus pal- lidior; stipite brevi, concolori. Peridium in Jiac prorsus evanescere solet, nullo relicto calyculo, et capiliitium non elongatur, hinc Lachnobolo accedit. Ad ligna mucida quercina^ Jagitiea etc, minime rara. Autumno. ( v. v. ) Arcjria atra. Schum. l. c. hujus generis «on esi^ ut jam • sporidiornm colore, huic seriei projsus peregrino, patet. ^. cylin- drica 1. c. peridium exuit ut Stemonitis, cujus habitu gaudet, sed inquirenda. (Icon Fl. Dan. 1. 1364. /. 1. hujus loci ti9u esf, sed potius Arc. cinerea solito magis elongata.) A. cincta Schum.! 1. c. A. puniceae similis , at exacte eandem nou Aidi. -^ Caven- dum, ne ex speciminibu» tota morpliosi non observata ^peotM flugantur. 182 TRICHIA XXVIJ. TRiCHIA. Hall. ex emend. Tricliiae spec« Mall^ helv. III^ p, 114. Mucoris spec, Scop, L.eers etc. Spliaerocarp. spec. 'Bull, l, c, Ljcoperdi spec, Tren- iep. et plurr, Liyinaeanis , paucis Clathrus» Stemonitis spec. Gmel^ Syst, TricMa» Pers, disp, p» 9» LinJi diss,' 1, p, 28» /, 2. f, 38. (et Goniospora Ejusd, in Schrad^ Joum, 1809» p, 18.) Nees Syst, p, 117. CHAR. Peridiiim simplex, memLranaceimi, persistens^ apice irregiiiariter riiptiLm. Capillitiimi dense implexum^ floccis versus basin adnatis intor- tis elastice sese expandentibiis , sporidiis inspersis. Deierminatae^ subinde irregulares , Jloccis sporidiisque laete coloratis (non fuliginosis.) MORPHO^SIS. Prorsus Arcyriae, cum qui- Lus etiam vita, situ, loco, tempore^ habitu etc. con- veniunt. Peridium tantum enituntur firmiuS; unde irregulariter deliiscunt , quare et capillitium miniis determinatum protruditur. Coior primitivus aibus, etiam in mox miniata TricJi. fallaci , formaque mox determinata, nam morpliosis praecocior et simplicior quam analogorum Phjsarorimi, quare et liypothal- lus plerumque persistit. — Status muciiaginosus in uitimis ut Mesenterica serpit, verinn a veris Me^ sentericis eo differt, quod non finditur et in plura maxime forma recedentia peridia abit, sed Emho- lorum more in primaria forma acquiescunt. Exinde peridium numquam basi umbiiicatum ut in Pliysa- reis^ sed/ubi erigitur, deorsum attenuatum. ' AFFINITAS et HlSTOFilA. Jam a i)rimis horum fiingillorimi studiis ut genus ab Arcyria di- stinctum consideratae sunt Tricbiae; cum ea tan- tum Haller ( nomen a villo sumens ) , Scopoli aliique autonomi Auctores conjunxerimt. Jam Michelius, Arcyriae generis Auctor , Trichias exciusit et unam saltim speciem sub Lycoperdo (n. 27) 1. in statu mu- ciiaginoso sub Li/cogalacte (n. 4) et Mucilagine (n. 4.) ' recenset. Linnaem nullam quidem bujus generis speciem recenset, at ejus asseciae Arcyrias sub CZa- thro etc., Trichias sub Lycoperdine recensent v. c, Retzius, Batsch etc Ipse Trentepohl ceterum Phy- TniCHIA 18:i sarea genera sub Trlchiay Arcyriam siih Stemonitc complectens , Tricliias P. siib Lycoperih reliiujnll. Jinmo judiciosiis Bulliard ciim Phijsaris, Perichaenis, TAccis etc. sub Sphaerocarpo jun^it, et Arcyrias Sle- fnonitibus associat. Genus tanta historica basi supei - structimi delere nolui, licet in .Systemate limites ah jArcyria acuti vix dari possint nec in natura, mor- phosi considerata, exsistant. Saepe enliu Arcj/riae irregulariter ut Trichiae dehiscunt (Trichia ilexuosa, purpurea etc. Schum.) y Trichia rvhiformis et Botrif- tes ut Arcyriae ; immo Trichia Jallax (primitus Ar- cyria) revera subcircumscissa est, sed superior par» tamen dehiscit, quare, haud seciis ac Cratcrimn leuco' cephalum ad Cr. rulgare , haec ad Arcyrias accedit. Ex altera parte ad Perichaenas et Liceas abeunt Trichiae, sed Physara , maxime analoga ad aliam omnino morphoseos seriem portinent. Servamus sen- su Pa-soonii, species ejus ubiquitarias, s«d tam aifl- ii,es, ut novas medias non admittant, in Synopsi bene disponentis, neglectis modo prorsus characteri- bus e sporidiis. Trib. 1. HEMfAIlCYRiAE. Peridium ob- solete circumscissum, capillitio subprominente. Ante mcctvriiatem rubentes , constantcr stipitatae. Sporidia ^lobosa, 1. T. rubiformis, fasciculata, peridiis turbinato-rv- lindricis chalybeis, stipitibus brevibus conilu- entibus rubigmosis, capillitio sporidiisque pu- niceis. Trichia. Hall. hist. helv. n. 1267. /. 48. /. 5. Lycop. fava- ceum. Schrunl. Buv. 2. p. 667. Lrcop. vesparium. Batsch ■ m. Fung. Cont. 1. p. 254,/. 172. ( Tricliia cittaabariua. BuU. Ch. p. 121. /. 502. /. 1..9) Slemoii. fasciculata. Gmcl. S. N. Trichia rubiformis. Pcrs. disp. mefh. p, 54, /. 4. f. 3. /. 1./. 3. St/n. p. 176. u4. S. p. 98. Necs Syst. /. 112. Fl. Ban, t. 1365. /. 2. T, chaljbea. Chcv. par. p. 323. /. W /; 24. bona. Eximie plerumque fasciculata , individna la- men solitaria reperiri possunt. Stipites saepius bre- vissimi, rubiginosi; in corpus inaequale sulcatuHi, j^ TRICHIA siirsum attenuatum eonfluentes. Peridia pulclire ca- lybea, (sed et rubentia, badia etc.) nitida, turbina- to - cylindrica , apice obovato obtusissimo subcircum- scisso laevi , deorsum vero ru<i^ulosa. Color capil- litii ArcyriaQ instar elongati et sporidiorum vivide pimiceusj, peridii vibrans. Omnino pro Tubulina sui generis babenda, immo cum hac juncta in Sclium. Saell. 1. c. Analogia eximia cum Arcyr. pu~ nicea^ non bene in diverso genere coUocata. In trun- cis putridis cariosis, praecipue Fagi. Exeunte aesiate vigetj persistit ad ver, (v. v.) Haec et sequens morphosi a ceteris satis rece- dunt; juniores Mesentericae sunt, inde et diversa stipitis fabrica a totius bujus seriei diversa. — Yidi simiiem fungum capillitio et sporidiis ferruginosis, capitulo opaco, quem vero morphosi tota non obser- vata emitto. Ceterum saepe cum sequente stipite brevi varia commixta. 2. T. p3/rz/brm2s^ subfasciculata , peridiis turbinato- pyriformibus atro-rubescentibus, stipitibus sub- elongatis fulvis, capiilitio sporidiisque crocato- fulvis. Mucor pjriformis* Leers Herh^ p. 288, Stemonit. pjriformis. Roth, Trichia pyriformis. Hoffm^ Veg, Crypt. 2. p, 1./. 1* f. 1. Lycop. bombacinum* Batsch, El. p. 153. Trichia Bo- trytis a, Pers. syn. p. 176, Stemon. Botryt. Id, in Gviel, S, N. b, solitaria , stipite simplicl. Stipites in a) racemoso - connati , saepius elon- gati, sed et breves !, hypothallo juncti membranaceo. Peridia undique laevia, atrorubentia dein badia, opaca> mutua pressione oblonga , sed in individuis, solitariis rotimdata, qua indole insuper a sequente differt. — Cum nec semper racemosa sit, nec apud Persoon rite limitata, nomen aptius et antiquius prae- tuli. Jtd truncos vetustos cariosos,passim, aulumno, (v.v.) 3, T. serotina, sparsa, peridio obovato badio, stipite fiisco laevi, capillitio sporidiisque lutosis. T. serotina. Schrad. Journ, Bot. 1799. 2. p, 67. /. 3. f, 2. Trich, Bolrjtis, p. Pers, syn, p, 176. TRICHIA 185 b. T. notata. Fl, Dan. i, 1680. /. 2. proxiina. Tota vegetatione, ut 6t stipitis indoleet spo- rjdiornm colore a priori diversa est, statura T. cla" vatae et fallach, a qua stipite laevi nitidulo diversa. Ceterum tota opaca est, e fusco badia. Schraderi synonymon, nuperrime inventum, duplo minorem fere sistit, ceterum exactissime congruit. Jam A. S. {consp, p, 96.) distinguendam monent. Rarissime legi adtruncos mucidos abiegnos inter Jungermannias, Autumno seriori, (v. v.) 4. T. fallaxy gregaria, peridio turbinato e minia- to arg^illaceo, inferne cum stipite plicato, capil- litio sporidiisque obscure ochraceis. Clathrus stipitatus, reticulo deciduo. ScJimid. Ic. et anal. #. 33, f . 1 — 18. Lycop. aggregatum. Liljebl, Sv. Fl. 2. p. 460. Sphaerocarpus ficoides. BuU, Champ. p. 129. t. 417. /. 2. Arcyria decipiens. Pers, in. Jlster, Ann. Trichia fallax. Pers, Obs. 1, p. 59. t. 3./. 4_, 5. Dec. Fr. 2. p. 251. Schum.! SaeU, 2, p. 209. Nees Syst. f. 113. W^-ahl. Suec. n. 2276. (Moug, ex Nestl. exs. n. 578. (Sommerf. Lapp. p. 243.) b. status juveniles. Fl. JDan. t. 467. /. 2. Mucor miniatus, Jacqu. austr. t, 299. et potissimum Trichia graniforniis. Boffm. Ve^, Cr. 2. t, 1,/ 2, 3Iox induit colorem pulchre miniato - riihrum, manente tantum stipite semper distincto pellucido albo. Hoc in statu praemature exsiccatus corneus et nigricans. Peridiura primitus globosum, adultum eximie turbinatum, supra tenue laeve facile circum- . scissum, subtus cum stipite firmo demum concolori plicatum. Color obscure et sordide fiavus, nunc nitens, nunc opacus. Sporidia ovata. J^ulgaris ad truncos putridos, aestate — autumno. (v. v.) Plures adsunt varietates, quas vero in genere tam variabili distinguere non ausus sum. Praeci- pue notandum puto, livjtis et omnium sequentium lo- cis humidioribus occurrere varietatem subolivaceam, capillitio minus laxo. Talis hujus status (praeter quam quod Tr, Jallax saepius ipsa in hoc descripta statu, normali ad sequentem relata ) est Phjs, pyri- 186 TRICHIA forine ScliuiBi, ! SaelL 2. p. 204. — Ex hac regione porro Tr. virescens Schum. Sael]. 2. p. 208. 5, T, cZaraf», gregaria , peridio obovato jOfavo nitente laevi, stipite rugoso subconcolori, capiliitio sporidiisque ochraceis. Tr. pyriformis. SihtTi» Oxon, p, 406. Sowerb, Fung, i, 400. /. 6. T. claTata. Pers, Obs, Myc, 2. p, 34. Bisp.p, 10. Syn. p. 178. Jf^ahl, Suec. n, 2277. Bec, fr. 6. p, 101. Chev. par,p, 325. Tr. citrina. Schum^l Saell, 2. p. 209, (Moug. et Nestl. exs. n, 284.) yS. olivascens, Tr, cerina. Dittm, apud Sturm, /, c, p, 51, «. 25. E colore albo in rubentem transit , mox vero laete et nitenter flava. Stipes constanter praesens, sed elongatus et brevis variat , peridii circiter lon- gitudine, rugosus, deorsum attenuatuSj peridio con- color aut basi rufescens. Peridia majuscula, imdi- que laevia , irregulariter dehiscentia subinde fere globosa. J^ulgaris ad truncos , praecipue fagineos. udestate^ autumno etc. (v. v.) Trib. 11. GOMOSPOPiA. Peridium irre- gulariter ruptum, capillilio laxiori. E colore alho mox in Jlavum mutaniiir , stipite nuJJo aut accidentali. Sporidia ohsolete angulata , Jiavidiora. 6. T. nigripes, gregaria, peridiis versiformibus lae- vibus lutescentibus , stipite brevissimo nigre- scente , capillitio sporidiisque luteo - ochraceis. Spt. pyriformis. Btdl. Champ. p, 129, /. 417./. 2. (habitn saltim huic similior, quam priori.) Tr. pjriformis. Bec. fr, 2, p, 251. Tr, Yulgaris, cjlindrica, cordata^ "^jriformis, Pers, Ohs, Myc, 2. p. 32_, 33. T. nigripes, Pers. Syn. p. 178, Ic, et descr. fung. t, 14./. 3. ( cjlinth-ica ) Schum. ! l. c, p. 207, Fl. Ban. t, 1313. /. 2. T. elongata. Schum, / /, c, p. 209. — juveuilis : Mucilago Mich. gen, t, 96. / 4. Mucor lacteus. L.eers herb, p. 288. et potissimum Embolus lacteus, Hoffm. Veg, Cr. p. 8. t. 2. f, 3^ ejusmodi enim status elementares vulgo amphiboli sunt, b, olivacea, Pers. Obs, l. c, /S. Ambigit inter hanc et priorem sectionem ve- rum forma maxime variabili ( T, variae certe per- affinis est) e situ pendente heic ooliocanda. Siipes e TRICHIA 187 lusco nigrescenSj aegre conspicuus et subinde pror- sus nulliis. Peridia laevia primo lactea , dein lute- scentia (flava, lutea, luteo-ferruginea), norinaliter pyriformia 1 compressa obcordata, setl in situ &ti- pato prorsus cyJincIrica , nunc opaca , nunc nitida, Habemus pulchram varietatcm peridiis stipatissimis, cylindricis, elongatis Iiypotballo insidentibus crasso spadiceo, facie prorsus Tubulinae. Ad truncos mii^ cicJos, seci eliam supra folia deciclua etc^ praecipue in fagetis^ aestate — autumno. (v. v.) 7, T. twhinata , congesta, peridiis obovatis sessili- bus laevibus ocbraceo-alutaceis, capillitio spo- ridiisque Ocliraceis. TricLia. Hall. helv, n, 2168. t, 48. /. 7. Clathrus turbinatus. Huds, angl, 2. p. 632. Bolt. fung, t. 94. /. 3. Trichia tur- binata. Withering etc. — Sowerby Fung. t. 85. hona. Lyc. e]^i]}hj\h\m. Lighff.Scot.p, IQm, Ljcop, qggregatum. JRetz.f Vet. Ac. Handl. 1769. p. 254. L. luteuin. Reth, Mucor pyrif. Scop. Carn. 2. p. 292. Trichia pjrif. Villars. Delph. 3. p. 492. t. 3. Pcrs. disp. p. 10. Stemonit. TJ^illd, Ber. p. 409. Trichia OTata. Pers. Ohs. p. 61 ; 2. p. 35. Syn, p. 180. (at minime ovata est.) Fl. Dan. t. 1313, /. 1. b. olivacea. Trichia olivacea. Pers. syu, l, c. A. S, p. 99. pro parte. Forma hujus speciei admodum constans et cba- racteristica, turbinata, turgida, proximis major, ses- silis! — Primitus pro more alba;, dein flava, ochra- ceo -alutacea , expaileiis , opaca , sed variat ocbra- ceo -vitellina ; sporidia numquam tamen aiirea, ut in sequente. Haec et seqnentes praemature exsic- catae globulos sistunt fiilvos , Sclerotiis simiilimos ejusque indolis est Scler. Fagi Schiim. Saell. 2. p. 185. J[d ligna mucida varia frequens , praecipue aestate et autjwino. (v. v.) 8. T. chrysosperma , congesta, sporidiis rotundalis subsessilibus luteo - cinnamomeis ^ capiilitio spo- ridiisque ochraceo - aureis ! Lycoperdon gregarium. Retz.! Obs. Bot. 1. p. 33. Lyc. fa- vogineum. Batsch. Cont. l. p. 157. /. 173. Stemon, favog. Gtnel. S. N. Trichia favogined. Schum. Saell. 2. p. 207. , Sphaerocarpus chrysospermus, Bull. Champ. p. 131. i. 417. 188 TRIGHIA f^ 4, Triclua chrjsosperma. 2)ec, fr^ 2^ p. 250. Sieud, nomencl, Bot^ Cr^ p. 417. a» Trichia nitens, Pers^ syn^ p. 180. Obs. Myc. 1. p, 62, Sommerf» Lapp, p^ 224, b. oliTacea, sporidiis aureis« Tr. oliracea. Pers. l, c, Cfr. j1, -S. p, 99. Optime et certissime dignoscitiir capillitii et sporidiorum colore aureo. Ceterum priori minor, densius stipata, hypotliallo evidenti. Color plerum- que pulctre cinnamomeus nitens, sed etiam observan- tibus jam A. S. p. 99, luteus, flavus et ochroleucus. Nitor certe quoque insignis est , nam jam guttulae primordiales nitent, tamen subinde v.c. in b. defi- cit, Forma globosa 1, e mutua pressione turbinata et stipitata fere. Ad ligna mucida^ locis magis suffo- catis, aestate, aiit. (v. v.) 9. T, variay sparsa, peridiis sessilibus subrotundis , reniformibusque flavescentibus, capiilitio spori- diisque ochraceis. Ljcogala luteiim omnium minimum reniforme, lyiich.gen, p. 216, t^ 95./. 2. Mucor. granulat, Schaef, t. 296. Lycop. vesi- culosum, Batsch, C. 1. /. 171, Stemon. Yaria. Pers. in Gmel. Syst. nat. Tr. vsria Pers. Ohs. 2. p. 32. Syn, p, l8l. .A, S, p. 100. Chev. par. p. 316. Ceteris minor et ignobilior species, hypothallo obsoleto, stipite prorsus nulio, ubi perldium elon- gatur, transversim decumbit, quo transitus ad se- quentem luculentissima. Color opacus, primordiaiis lacteus, adultae ab ochroleuco in cinnamomeum va- rius ; adest quoque forma olivacea. Capillitium pa- rum elasticum. Ad iruncos vetusios Betulae , PopuU' etc» j- itein supra muscos^ passim auiumno. (v. v.) 10. T. serpula , peridiis venoso - serpentibus flexuo- sis reticuiatisque flavis, capiliitio sporidiisque , concoloribus. Mucor Serpula, Scop. Carn, 2. p. 443, TricLia Spongioides, J^ill. Belph, 3. p, 1063. Lycoperdon lumbricale. Batsch, Cont. 1. p, 259. /. 174. W^illd. Ber. p. 4l4. Trich. Te- nosa. Schum. ! Saell. 2. p. 207. a. simplex. Tr, serpula, Pers. syn. p. 181. ^, S. p. 100. b. reticulata. T. reticulata. Pers, l. c, p. 182. Ic. ei descr, p. 46. t, 12, /, 1. Chevall l, c. Nces Sysl, /. III, Grcv. Crypt, Scot, t. 266. TRICHIA 189 Jam 111 statu pulposo flava 3Iesentericae instar serpit, non vero ut verae Mesentericae scissa et for- ma plane mutata in plura abit individua , sed ex simpiiciori Tricliiaium morphosi forma servata in- tegra matmatur. Forma ceterum maxime varia, semper aiitcm venoso-serpens, flexuosa aut reticu- lata. Ambas Persoonii species mixtas vidimus. Go- lor pro niore variat luteus aut fulvus, capillitiimi cum sporidiis pulclire luteum. Ad trtincos Betulaey Alni etc, serotina, at rara. (v. v.) Tot species jam ante sedecim annos distmxi, nec sub continuis excursionibus novas reperire mibi contigit. Obviam venerunt quidem formae primo obtutu valde diversae, sed per plures annos ^fodem solo observatis differentia evanuit. Difficilis igitur sum ad novas species admittendas. Tricbiae generi id pecuiiare, quod onmes fere species omni^Dus re- gionibus sunt communes; sic species allatas omnes, nec plureS;, et in Lusatia et Carolina superiori Ame- ricae vidit Schweiniz. E reliquis speciebus Cel. Schnmacheri sola Tr. crassa , sparsa , pericHo primo ovato viridi-atro (hic color a Trichiarur.i prorsus recedit et Cribrariis juniorihiis competit l J, demum conico-ovato olivaceo, capillitio compacto subdif- fuso pulvereque haud dihitiori stipite brevi cylin- drico crasso fuscocinereo Fl. Saell. 2. p. 208. insi- gnis est. Heliquae aut ut varietates supra citatae, aut ad alia genera v. c. Physaruni ( T. cernuii) , Craterium (T. atirea) Arcijriain (T. arcijriaeJormiSf prorsus du- bia, jiexuosa , purpurea ) et Stevionitem ( T. mucori- formis <7/c.) referendaevidentnr suisque iocis citantur. O b s. Cum Trichjae genus diversijysiino semu snmtuiu sit, sub hoc noniine diYersissimae plantae Tendunmr. Has ad sua genera retulimus. Ouae restant, tam obscurae, ut facile oblivioui tradendae sint, exceptis Lichenosis , nempe Trichia Hall. n, 2161. n, 2162 j Trichia nivea , sphaerocepJiala et lenticularis Hoff. Veg. Crjpt, 2, t. 4. Tr. fulva et jurfuracea Wither.^ Tr, Lichneoide Sibthorp, Ut et Cialhro sphaerocephalo Bolt. t. 94, f, 1, Enibolo sepulchrali Balsch.f. 133, de quibus in ScJiedul. Cril, de Lich, Suecan, dis- seruimus. 190 PERICHAENA XXVm. PERICHAENA. Fries. Liceae , Tricliiae etc, spec. .Auct^ PericBaena» JPWV* Sytnb, Gast^ p. 9. Syst. Orl^ Veg* 1* p* 141. Grev. Crypt. Scot. CHAK. Peridium simplex, siibmembranaceum persistens , nudum , saepe circumscissum. Flocci rari, liberi, sporidiis immixti. SessileSp suhregulares^ Jloc- cis sporidiisque coloratis» MOKFHOSiS primaria Emboli , prorsus Tri- cMae et Arcyriae , sed evolutio etiam magis prae- cipitataj ut saepissime perfectae legantur, inde- que quoque interior simplicior structura. Pulpa ex- siccata in sporidia collabitur, paucis modo floccis evolatis, nec capillitium priorum generum forman- tibus.. Restat tamen in plerisque quaedam eiastica vis, li.uic seriei propria. Feridium e simplici et ex- tus onmino nuda membrana componitur ; vesiculosae texturae. Sporidia niajuscula, globosa, in una spe- cie sporidiolis distinctis referta. Ai^ElMTAS et HiSTOFJA. Vita et ^babitus omnino duorum priorum generum. Fungiili aggre- gati, lignatiies , autumnales, persistentes, adbuc quo- que magis certb loco^ infimorum fungorum more, adscripti; ut nomina specifica inde optime suman- tur; nam ilum priores ad varia ligna mucida legun- tur, liae certo ligno 1. praecipue cortici tenaciter adbaerent. Inde quoque sporadici evadunt. Cete- rum adeo medium inter TricKias Arcyriasque tenet locum et LiceaSj ut cum utrisque confluere videan- tur; interea characteribus in hac serie a capillitio sumtis omnino necessarium est. A Liceis differre jam monuit iVujus Auctor Scbrader, equidem a deM- scentia normaliter circumscissa nomen imposui. Sed vilipendantur in boc genere diiferentiae Arcyriae et TricMae, aliis circumscissis , aliis laceris, aKis utroque modo deMscentibus. * Sporidiis Jlavicantihus, !• P. strobilina , aggregata, peridiis rotimdatis ru- fofuscis subcircumscissis , sj)oridiis sordide fla- vicantibus expalientibus. PERICHAENA 191 Licea gtrobilina. Alh. ei ScTaoein.! consp, p. 109, /. 6. f, 5. Bec. Fr. 6. p, 100. Bittm. apud Slurm. l. c. III. t. 20. Nees Sijst. f. 101. Chev.par. p. 344. /. 9. f 22. jrahl, Suec. n. 2282. PericLaena strobilina. Fries Symb, Gast, p. 11. Grev. Crypt. Scot, t. 275. (Moug. et Nestl. exs. n. 579. Reliqins major, ad Lyco^ala accedens. Pe- ridia stipata, cellulis matri insculptis insidentia, heniisphaerico-rotundata, supra planiuscida , immo depressa, iirma^ laevia , opaca e rnfo fusco-nigri- cantia. Flocci 5,vix nlli", nec nisi in junioribus vi- di , quare faciie ad Liceas referres, nisi vegetatio et affinitas liuc tralierent. Sj)oridia compacta , distin- ctis sporidiolis referta , demum exalbicantia. Cum SpJiaeria slrohilina nil commune, An peculiare ge- nus ? Iti pagina interiori squaviantin Pini Ahietis et Piceae , per anmtm. (v. v.) 2. P, ahietina, peridiis obovato - globosis badio-ni- gris subcircumscissis, floccis sporidiisque flavis. Mucor Lycoperdoides. Scop. Hist. nat, ann, IK, t, 1 f, H, Trichia fuscoatra» Sibthorp, Oxon, n, 1152. Licea circum- , scissa [i. abietina. u4. S, p, 108. Perich. abietina. Synib, Gast. p, 11. Species inter priorem et sequentem, cui pro- pior, media ab hac recedit circiter ut Tr, turbitta' ta a T, clirijsosperma 1. varia. Hypothallus evidens. PauUo major est, obsciirior, obovato-rotunda nec adpressa, laevis, badio- 1. fusco-nigricans ^ floccis forsan pluribus. Ad truncos veiustos ahiegnos prae^ cipue aci corticem putridum, autumno, (v. s.) 3. P, populina, peridiis gioboso-depressis luteo- fuscis circumscissis , floccis sporidiisque iuteis. Lycoperdon cordcale, Batsch, El, Fung. 1. p. 155. Spliae- rocarpus sessilis. BuJl, Chainp. p. 132. t, 417. f, 5, So- werb, fung. t. 258. (priori accedit) Trichia gjmnosperma. Pers, Obs, 1. p, 63. t, 6, f, 1, 2, Tr. circumscissa. Schrader, Licea circumscissa^ Pers. syn, p. 196. Bec, Fr, 2. p, 249, Chev.par.p,3i^, Perich. populina, Fnes Symb. Gast, p^ 12, Greville Cr, Scot, t, 252. optime» Hypothallus tenerrimus, ut aegre observetur. Peridia stipata, rotundato - depressa, basi plana, quae 192 PEiUCHAENA sparsa elongata , reniformia, immo flexuosa ; magni- tudine seminis sinapis. Color primo flavus , dein fuscescens , demum spadiceus. Os regulariter cir- cumscissum. Flocci parci, subramosi cum sporidiis aurei fere. In cortice emortuo putrescente PopuU tre- midae copiose, serotina, ubique, (v. v.) /9. sorhea, subreniformis , e sordide luteo fu- scescens. Frior Trichiam nitentera , Iiaec T. variam re- fert. Rarissima in cortice Sorhi* Weinmann. (v. s.) 4. T. quercina^ peridiis giobosis luteis sublaceris, floccis sporidiisque flavis. Fer, quercina. Fries ?. c, b. Physarum luteoalbum, ScTmnt, / SaelU 2. p. 199. haud differt, licet subfusco - squamulosum dicatur» Equidem maturam tantum et laceratam hanc speciem legi. Flocci evidentiores sunt quam in prio- ribus, at capillitium non formant, quare morphosi et sporidiis neglectis Physarum facile dicas. Au- ctore Cel. Schumacher primo fluxilis, granulata; con- gesta, alba, stipitata; dein liitescens, globosa, sessi- lis. Ad truncos quercinos, autumno, rarissime. (v. v.) 5. P. contorta, peridio elongato flexuoso subcom- presso umbrino, sporidiis luteis. , Lycogala contortum. Dittm. apud Stumtt l, c. /» 5, (Grev. in Crypt. Scot. t, 206. ad Trichiam serpulam h. citat. Simillima speciminibus elongatis Perich. popu- linae, at in statu mucilaginoso rosea. Peridium primo serpens , cylindricum, semper curvatum, saepe con- crescens , irregulariter dehiscens , simplex et laeve, unde, suadente insuper morphosi, a Lycogacte ab- unde diversum. Ad ligna putrida pinea^ autumno* (V. V.) * * Sporidiis ruhentihus. 6. P. congesta^ peridiis subangulatis flavescente - oK- vaceis laceris, sporidiis carneis. LycoperdOB pineum. Batsch. El. fung, p, 155. Pbysarum congestum, Sommerf, / Lapp, p. 241» PERICHAENA 193 Ob mutiiam pressionem peridia suban^lata et leviter coliaerentia, ersi nullus adest hypotliallius perspicuus, laevia , nitentia , molliuscula , non f ragi- Jia, coloris intensitate varia. Flocci a peridio libe- ri , ut in Trichiis , sed non elastice expansi. Evi- denter itaque bujus generis. In ligiio pineo et tnu- scis Jiumidisj rarissime ; autumno, (v. s.) «^^ 7. P. incarnata y peridiis variis subconfluentibus nitentibus carneo - chalybeis , sporidiis ex albo incarnatis, Licea incarnata» Alh, et Schwein. Consp, p, 109, f, 10. jf, 6. Lycogala. Swartz in Vet^ Ac, Mandl^ 1815. p. 112» Fungilli polymorphi, hemisphaerici , ovales, sublineares, flexuosi etc. ; nunc sparsi , nunc aggre- gati, hinc illinc confluentes. Peridium eleganter carneum, lucidum, micore chaly beo nitens , tenue, rigidum, fragillimum, inaequaliter dissiliens, (in icone circimiscissum). Sporidia farinosa, colore primo dehiscentiae momento albido 1. tantillum saltim car- neo , ad Kberum aeris contactum intensius incarne- scente, in roseum denique vergente, Flocci modice numerosi, peridio aperto subassurgunt, attamen nec capillitium compactum constituunt, nec elastice illico ore hiante expanduntur. >Species, si quae alia an- ceps in bivio inter Liceas Trichiasque baeret A. S» J, c.y h, e. optima Perichaena! Ad lignum ahietinum dejectum putre locis udis silvaiicis, raro. Sero auiU" vino. (v. ic.) Ljcogala globosnm, rubrum, grani panici magnitudine et for- ma, Mich, nov. gen. p. 216. t, 95. f, 3. inquirenda^ hujujs 1, Liceae, species. uid stibcra Pisas inter et Liburnum y autumno, XXIX. LlCEA. Schrad. ex emend. ScJirad, nov. pl. gen, I, p, 16. Fries Sysf, Orh, Veg. 1. p, 142. Tubuliuae, Liceae et Dermodii spec. Auct, (Phelo- nitis Chev. par. 345, subgenus hujus Tidetur.) CHAR. Peridium tenue^ membranaceum, laeve, irregulariter dehiscens. Sporidia coacervata, laxa, nullis floccis intertexta. — Sessiles , variae Jignrae, Sporidia numquam nigro •• fuliginosa. P. HI. Sect. 1. N 194 LICEA MORPHOSIS iad typiim Emboli, sed iu diver- nh tribiibus diversa. In Tuhulinis ^ jam Schradero generis typOj granula plurima maxime stipata e tiiailo mucilaginoso oriuntur, dein adolescendo ob situm stipatissimum elongantur et concrescunt, unde facies Reticulariae ^ ad quod genus quoque retulit Sowerby. In peridiorum apice passim observatur papilla e guttula limpida indurata, qualis in nullo alia Myxogastre vidimus, sed peculiarem speciem, Tubul. popillatain Pers. Myc. Obs. 2;, aut varietatem non exinde distinguamus. Altera tribus magis di- spersis, variabiiibus , saepe serpentibus peridiis di- gnoscitur; hujus morphosis et habitus cum ultimis Pericliaenis conveniuut. Phehnitis denique forma reguiari . subsphaeiica et minutie valde insignis, morpinosi incognita, forsan peculiare genus. — Co- lor omnium primitus aibus, mox carneus^ dein ru- fus aut fuscus evadere solet. MISTORIA. Liceae genus, quoad characte- rem saltim, omnes Myxogastres floccis inter spori- dia destitutos apud Auctores recentiores complectitur. At faciie docet superficiaKs etiam obtutus , hanc associationem fragmeuta heterogenea diversarum se- rierum coiiigere, nec Auctores ipsi, habitum consu- lentes , quasdam species Didermatis , Didymii , etc. ex sua affinitate exciuserunt. Exciudendae itaque omnes Liceae sporidiis nigrofuliginosis ; servandae tantum, quae e serie Triciiiacerum restant, In his enim;, ubi capiUitium meiiores oiiert differentias, floc- cis credidi , at characteres ex uno aiterove flocco p^ndentes etiam in liis difilcuitatibus non carent, Prima tribus ex hypothalio formaque eiongata Per» soonio proprium genus {Tuhulina), sed nec hypothal- lum nec formam genera distinguere omnia antece- dentia lucuienter evincunt. Potius separanda Licea variabilis Schrad., cui peridium duplex, sed habitus omnino communis. — Genus Dermodium Rec. est Licea sporidiis in excrementis Insectorum congloba- tis, Primitivum vero Dermodiufn inquinanshiak. pro LICEA 195 Riticularia maxima potius habeam. — Rationem no- ininis ignoro. Trib. I. TUBULINA. Pers. disp. p. 11. Tubnlifera. IluIIer ef AuciU CHAR. Peridia verticaliter elongata, stipato- connata, Lypotliailo juncta. Obs, Statum primordialem exprimit TremclJa meteorica Sowerb. t. 435. Habitus Ileticulariae v. c. tuberculosae Retic» viaximae; sed analogia eviden- tior cum Stcmonit, fanciciilatis , Trichiis Arcyriisque stipatis elongatisqre. Specierum limitatio valde in- tricata et confusa; altera pro altera saepe venditur; duplicem tantum in omni aetate observatam et di- stinctam tantum distinguere ausus sum. Sed major oritur in synonymis etc. confusio e formis imma- turis praecedentium generum huc saepe relatis. Sic pro Tuhnlif. coccinea statum primitus exsiccatum Ar-" cyriae puniceae accepi ; sic Tuhulif Cremor Fl. Dan. t. 659. f. 1. ( omnibus Liceae Iragif. synonymon ) certe est primordium Stenionitis iuhulinae A. S. — Prae ceteris vero afflnis est Cribraria rubiginosa, quam cancellis non observatis Tubulinam credidi. 1. L. cylindrica ^ aequaliter effnsaj peridiis lineari- bus connatis, sporidiis terreo - ferruginosis. Stemonitis ferruginosa. Baisch. EI. J. 175. Tubulif. Gmel, Sysf, Nat. — fide Schracleri. Spbaerocarpus cjliiidiicus. BuII^ cTiamp. t. 470. /. 3. Tubulina cjlindrica. JDec. fr. 2. p. 249. Chev. par. p. 346. Reticularia multicapsula. Soivcrb. t. 199. optime. Licea Tubulina. Schrad. l. c. Tub. fragifomiis, Pcrs. syn. p, 198. ex meliori parte. b. Tubul. fallax. Pers. syn. I, c. Ois. myc. 2. p. 28, A. S, p. 110..' Dermodium fallax. Necs Syst. f. 103. ^4, (minus congrueus). Junior granulosa alba, mox incarnata^ (prae- mature exsiccata rubra) , dein compacta umbrina, demimi matura et sicca expallensy sequente dilutior aut terreo-ferruginea. Hypothallus gelatinosus, fi- brosus; albidus. Singulu lespes per se oritur, (nec, ut in sequente, laetius vc^etante, Mucilago late eflu- ]M 2 196 LICEA sa, plura individna profert,) late effusiis, contiguus, determinatus , primo plano - convexiis , demum /«/- pothallo rigescendo contracio liemisphaericus fit et subtus excavatus. Peridia tenuia , liuearia ; atta- men^ nisi praemature exsiccata 1. pluviis tersa^ api- ces distinguuntur passimque gultula lutescente in- tlnrata terminantur. Est itaque differentia T.Jalla-^ cis et Jragi/ormis P. accidentalis ; sequentem rario- rem hic vix vidit. Sporidia matura copiosissima, laxa , in siccis dilute ferruginosa aut terreo - ferru- ginea , quorum colore optime dignoscitur. In trun- cisy apprime ahiegnis, veiustissimis , carie consumtis in sylvarum penetralibus^ tam apud nos^ quam in Ame~ rica horeali (Scliwein. Car. n. 420.) sequente frequen^ iior, Aestatc. (v. v.) DilHcile est ex iconilrus formas rlte haud explicatas ad snam speciem reducere. Priorem tamen ex Tegetatione potissimum si- stunt. Tubulifera coccinea Roth. Cat. Bot. 1. p, 243, T, arach- noidea Jacqu. Austr. Miscell, 1, p, 144, ipsaque Tubulif, Cera- fum. Fl. Dan, t. 659. f, 2. — Licea effusa Ehrenb. ! silv. Ber. p, 26, f, 1, ex icone et descriptione buc quoque pertinet ; speci- raen rero missum colore seqaenti accedit, 2. jL. Jragijormis^ congiomerata , peridils linearibus subconnatisj sporidiis umbrinis. Sphaerocarpns fragiformis, Bull. Champ. t. 384. Tnbnlifera fragif, Gmel. S. N, Tubul. fragiformis. Dec^ Fr. 2. p. 250, Chev, par, p. 346. Licea clavata. Schrnd, nov, gen, pl^ p. 18, Tub. fragiformis. /S, clavata. Fcrs, Ohs^ Myc, 2, p. 30. Licea, Nees Syst. f. 102. Primo sistit spumam latissime efflorescentem et e communi centro profusam, mox hinc inde in caeSpites plures, communi thallo junctos , conglome- rata, lactea, post paucas Iioras amoene incarnata, tertioque circiter die maturitatem nacta umbrina. Priori sat similis, sed vegetatione certe distincta, Recedit insuper hypothailo tenuissimo, haud distin- cte fibrosOj caespitibus minoribuS; magis irregularibus, minoribus, at coniluentibus, subtus numquam exca- vatis, peridiorurn apicibus hemisphaerico - prominu- lis, saepe papilla indurata atra terminatis, praecipue sporidiis multo obscurioribus umbrinis. Superficies LICEA 197 in statu immaturo detersa imbribuj laevigatur el fuli^nem amorpLam sistit. Bulliardi fungus idem est, licet peridia in nostra tam clavata et distincta, iit Cribrariam 7'uhi^inosam referant, videre licuerit. In pineiis acl ligna^ ramulos, muscos etc. late vagans, sed rarior. Aestate, (v. v.) Lic, strobilinam A. S. ob fioccos obsoleios huc forsan quaeras ; videas iiiter affines Perichaenas. Trib. H. SERPULARIA. CHAR. Peridia basi appianata, forma mutabili, saepe serpendo eiongata, sparsa. Hypothallus pror- sus evanescens. 3. L. serpula, sparsa^, peridlis depressis variis sub- serpentibus spadiceo - nigricantibuSj sporidii* oiivaceo - fuscis. t. serptila 8. spadicea, Fries Symb^ Gast^p^ 12. Sparsa , sub^regaria , sed nulio liypothailo con- juncta, matrici adpressa, quasi dimidiata, spliaerica, elongata 1. annuiaris, h. e. in circnium centro vacuo disposita, miiie modis varia. Peridium membrana- ceum, simpiex, firmuium, apice inaequaiiter dehi- scens, coiore vaide opaco nigricante , sub lente spa^ diceo, Sporidia grossa, oiivaceo-fusca, admodum obscura. Ad asseres et truncos vetustos, hieme, (v. v.) 4. L. flexiiosa, sparsa, peridiis subflexuosis inciso- serratis spadiceis nitidis , sporidiis spadiceis. L, flexuosa. Pers, syn, p, 197. Yidetur priori admodum affiuis, at nitore for- maque a meo fung^o prorsus discrepat. Peridium decumbens, 1 — 2 iin. iongum, forma varium, nunc lineare, nunc iatere aitero convexum, aitero incisum. Jxarissitne ad iruncos pineos Persoon. 5. L. variabilis , sparsa, peridiis depressis variis ru- fescenti - fiiscis , sporidiis sordide flavicantibus. L. variabilis. Schrad^ l, e, p, 18, f. 6. /. 5> 6, Pcrs, 9yn. 198 , LICEA Uno eodemque loco liemisphaerica , ovata, ob- longa , flexuosa vel aiiter formata diversae est dia- metri. Peridium tenue, fragile, vertice inaequaliter dissiliens , ,, dupiici membrana compositum'^ (an ita- que Lycogala?}, exteriori ad lentem scabriuscula, nitore experte; interiori laevissima, nitida, glauco- flavescente ob pulverem perlucentem, quo disperso diiutior et corrugata evadit. ^df Pini Abietis truii' cos ct ramos cortice denudatos ; rarius in fagetis, Aug, — Oct. (v. ic.) O b s, E genere , planta ipsa mihi haud rite cognita , excludere non debni , licet peridio duplici valde 'insignis sit. In specimioibus Americanig {Schwcin. Car, w, 4l8 !) interior membrana Tix per- spicitur, 6. L. hadia, sparsa, peridiis subsphaericis badio-fii- scis, sporidiis albis. Eximius fungiiius. Hypotballus nuiius. Fe- *ridium simplex, dispersum, rotundatum^ at . non omnino regulare, magnitudine seminis Sinapis aut paulo majus, laeve; larctum massacompacta farinosa, nudis ocuiis flocculosa apparente, sed sub microsco- pio e meris sporidiis , absque floccis, constat. Ad ligna vetusta Fagi, autwnno, (v. v„) Trib. m PHELOMTIS. - Pbelomtis. Chev, par, 345, — forte peculiare genus, CHAR. Peridia minima, regularia, punctifor- mia, sparsa. Hypotballus nullus. 7. L. suherea , sparsa , punctiformis , atra , peridio supeme depresso, margine prominente dehiscente circumscisso , sporidiis sulphureis. Fhelonitis suberea, Chcvull, ! l^ c, /. 9. f. 21. Valde singularis. Hecens puncta nigra, in vio- laceum tendentia; sicca omnino nigra refert, situ maxime disperso. Peridium molle , sed tenacellum, basi appianatum , superne depressiim et margine, Lecideae iiistar , prominente cinctum ; demum cir- cumscissum. Sporidia pulveracea , dilute sulfiirea. In suhere fahricafo, tocis humidis. (v. s.) ' CJimHOLU.S 199 8«, L. minhmt^ ^regana; jmnctiroriiiih, atra, ptritlio lioinisphaerico apice clehiscentCj «poridiis ru])i- ginosis. ' liahitus Sphaerlae ininJniae;, peritliis fatcrva- tijn nascentibiiSj sed inter se omnino discretis, niein- hranaceis, persistentihus, prorsns imniarglnatis , lu - misphaericis, laevibns, opacis , nigris, riifia loM^ilu- dinali plerumque dehiscentibus. Sporiclia «rumosa, rubiginosa. Ad ligntt putritia pinea^ praccipuc ttsseres iocis humitlis atl icrram. Seroiina. (v. v.) XXX. CiailHOLUS. Mart. Mart^ JJcc, Myc» Brasil, in Act. Acad^ Nat, Cuv. X. u. !0. #. XLVI. f. 10. CHAR. Peridium simplex, glohosum , mein- branaceum, demum irregulariter ruptum , columella spirali elastice prosiJiente. Sporidia minutissima, globosa, floccis haud intertexta. — Sessilis, regularis. HIST. Oenns ahnorme, affinitate duhia, mor- phosi ignota. tJnica species lignatilis, Brasiliana. Columella cirrhosa iiomen suhministravit. 1. CIRRHOLUS fitivus. I. c. Fimgillus nitidulus, seriatim plerumque e rimis lignorum putridorum propuUulans, magnitudine fere seminis Sinapis. Peridium olohosum, pallide flavum, constans membrana simplici suhtenaci , suh micro- scopio indistincte areolata, tandem ruptum circa me- dium, cupula haseos irregulariter lacerata, persi- stente. Columnula cjlindrica, in spiram simplicem arctissime convoluta , roseo - purpurea , primum la- tens intra peridium, circumfuso uhique pulvere gru- moso luride olivaceo, dein suh maturatione, rupto sporangio^ explicata j^rosiliens et circumjeeta glohosa opaca sporidia cxplodens, In lignis puiritUs Brasiliite. (v. ic) WO TRICHODERMACEAE ORDO ly. TRICHODEIIMACEAE. CHAR. Peridium figura varium; e floccis plus minus laxe contextum, raro membranaceo - imitum, in medio evanescens, fugax. >Sporidia sub peridio in strato peripiierico aut discoideo coacervata, sae- pius compacta , nulip capiilitio genuino intertexta, simplicia, pulveracea! — Contextus subfloccosus. MOKPHOSIS vegetationis fere H^^enomyce- tum eorumque totam evolutionem a Sclerotiaceis ad Pileatos percurrit. In perfectius explicatis flocci (nimiquam fiuxiles) tKallim caespitosi, subefi^iisi, in receptaculum evidenter coeunt, junioremque fungum obvelant, unde oritur peridium spurium, potius velum dicendum. Ceterum in aiiis generis alia; in omiii- bus vero ad eundem typum formata — Morpbosis autem fructificationis adMypbomycetumaccedit. Spo- ridia primitus latentia sub velo ; boc evanescente stratum peripbericum in Capitatis, superficiale fere in Submitratis, discoideum in Efiusis, in sporidia fatiscit. Huic ordini pecuKare est, sporidia non ita centrum fungi petere ut in omnibus reliquis Gaste- romycetibus. AFFOITAS. Ordo evidenter intermedius, ut- pote centro proprio sive genere quodam vasto ty— pico carens. A Gasteromycetibus centralibus ad Hy- pbomycetes transitum pandunt, simulque quoad for- mam inter Gasteromycetes et Hymenomycetes ya- cillant. Cum nullo aiio Gasteromycetum ordine, quam Trichospermorum , ob sporidia pulveracea con- fundi possunt, iicet etiam Perisporiaceas infimis suis radiis evidenter tangant. Limites versus Hijphomy^ cetes magis fluctuant ; varii varios ad genus Tricbo- derma retulerunt. Mibi Tricbodermaceae tantum sunt, quorum flocci non fulcra solum ofierunt , sed in peridia libere evoluta contexti sunt. Hinc ex- clusi Sepedonium et afiinia. Denique notanda sin- gularis analogia cum Hymenomycetibus v. e. Aste^ TRiCHODERMACEAE 201 ropJiorae cum Agarico, Spadomae cum Verpa, P/7rt- cres ciim Vibrissea, Hj/pheliae cum Thelephoris, My- rotJiecii cum Peziza, Omjgenae cum Mitrula, Aegeri" tae cum Sclerotio et praecipue Pj/renio — Pyrenium^ cum Trichodermate a Todeo junctum, ob contex- tum et sporidia in ambitu niduiantia revera affine est; sed nec adest peridium, nec sporidia pulvera- cea secedunt. KlSTORiA. Quae de analogia attulimus, satis explicanl, quare primi inventores ad Hymenomyce- tes saepius retulerint. Kecentiores partim ad Ga- steromycetes, partim ad Hyphomycetes transtulerunt. Ordo ipse hactenus non aut male definitus fuit. Ge- nera eximie naturalia , ut minime ob specierum in- opiam reduces. Seriem eximie contiguam sistunt. Omnia lifcere evoluta , superficialia , loca humida et corpora putrescentia incolunt. SYNOPSIS generum e peridii (saepe veri re- ceptaculi) forma et indole nec non sporidiorum dis- tiny^uendoram: i. Suhmitratae^ receptaculo submitraeformi , su.- perne strato sporidiorum mox denudato tecto. , Accedunt ad Hijmenomtjcetes , PJiallodeosque^ 1. SPADONiA. Receptaculum mitraeforme, super- ne rugosum , strato sporidiorum tenaci compa- cto tectum. Stipes suhcellitlosus, Terrestris. 2. PiLACRE. Receptaculum mitrato - capitatum, superne laeve, strato sporidiornm demimi nudo et pulveraceo tectum — Stipes similaris, Trun^ cicola, Obg. Praecedens genns fere Phallodeum ^ hoc cnm tribus se- quentibus Pilacrimim, li. Suhcapitatae , receptaculo capitato , superne floccisvelato; sporidiis subperipliericiis. Trans- eunt ad TricJiospermos^ praecipue Onygena, 3. ASTEROPHORA. Peridium capitatmn, superne floccosum^ evaiicscens. Sporidia aiiguiata. Sli' pitataey Agaricolae, 202 TRlCHODERJ>IACEAE 4. OIS^YGENA. Peridium capitatum, e fioccls coii- textis subcontiguum^ evanescens. Sporidia ro- tundata. Stipitatae^ sithzoogeneae. 5. INSTITALE. Peridium capitatum, viliosum, fugax stratum periphericum sporidiorum ofove- lans. Sessilia, lignicolae, lU. THICHODEMIEAE , receptaculo effuso aut nuUo. Peridium evanescens. Sporidia discoidea. — (Jentrimi ordiftis , indeque radiiis sitnitl ad Mt/phomtjceies. 6. HYPHELIA. Peridium effusum , difforine , e villo delicatissimo contextum^ discretum, fragil- limum. Sporidia iaxa , coacervata ( in specie primaria vesicuJosay admodum singttlaria^, I. OSTRACODEKMA. Peridiimi effuso - puivi- natum, discretum, tenue, glabrunij evanescens. Sporidia laxa, coacervata. 8. TKiCHODERMA Peridium rotundato - varium, e lloccis ramosis implexis contextum, liaud dis- cretum. Sporidia sicca^ conglobata, subdiscoidea. 9. MYPtOTHEClUM. Peridium rotundato-varium, floccosum, in disco evanescens. lY. Suhsphaericae y sessilesj rotundatae^ peridio subobsoieto, sporidiis compactis, Jiaud discoi- deis, — Transitits ad Perisporiaceos indeque etiam ad Pijrenomycetes et Coniomycetes^ qui proprie radii sttnt Ht/pJiomi/cetum ad Ptjrenomycetes. 10. TIPULAIIIA, Peridium subgiobosum, tomen- toso - glanduloso - viiiosum^ intus sporidiis com- pactis puiveraceum. II. DICHOSPOKIUM. Peridium subrotundo - de- pressum^ lloccoso - furfuraceum. Sporidia con- giobata. '^ AEGERITA. Peridium spliacricum, fugacis- sinuim (^Jabriim aut setosumj. Sporidia peri- plierica farinacea. . 99» SPADONIA 203 CRITICA. Tipulariam niimquam \ii\i, Dtcho- sporimn tantiim siccum^ Jiinc milii minus cognita <i;e- nera. Velum sive peridium superum iii Spadonia non observavi, sed liujus ordinis est. Acceduut plura genera, mihi dubia, forsan alibi coliocanda v. c. Ful- gia Chev. (vide sub Physaro obs,), uijnphisporium LAvtk. (an potius Caenomaceum?) Derinosporium Link Acgeritae nimh afline videtur. I. SPADONIA. Fries. CHAR. Receptaculum stipitatum, nitraeforme, discretum, superne rugosnm^ strato sporidiorum com- pacto - pulveraceo tenaci (primitus velato?) tectum. — Sfipes ceJIuJoso -reticidattis, H18T0R1A. Genus distinctissimum , suae se- ctionis typws, quod Phallum Battareamve volva destitutam facilc dicas, qiiod nomine a spadone sumto indicare vohii. \ olvam revera deside- rari indicant radiculae evidentes ad basin sti- pitis. Uniciis hoc respectu conveniens descri- ptus fimgus est portentosus ilie PhaJIus. Eatt. Hist. p. 75. t. 40. f . A — ^ E , sed hic insuper subtus la- mellatus est. (Hic vero charactcr in Asterophora nil valet.) — Fungus terrestris, autimmalis, privus regionibus trojiicis , mide jam plura nova curiosis- sima genera possideo, v. c. EucycJi, Agaricinum la- mellis non radiantibus, sed concentricis I 1. SPADONIA Phalloides. Stipes unciaJis^ 3 lin. circiter crassus , aequalis, inllatus, substantia admodum delicala et moili^ reti- culato - cellulosus , glaber , albidus, basi fibrillis ra- diculosis auctus. Receptacuhim mitraeformCj conve- sum 5 corrugatum tuberculatumve , fere gyrosum, superne undique strato tenaci sporidiorum minimo- runi olivaceo-nigrorum tectum. Haec sporiuia nuda euasci non posse credo, quare velum quoddam in juniori adesse debet. In arcnosis prope muros 20* PILACKE juxta liio Janeiro Brasiliae, autumno. Majo iegit Beyricli. (v. s. et fc.) U. PILACKE. Fries. Syst, Orh, Veg, 1. p. 364. CHAR. Peridium capitatum; subtus umbilica- tum, persistens; supra membranaceum, tenerrimum, fatiscens. Sporidia simplicia (baud angulata), in strato supero peripherico compacto coacervata. HLST. Singulare boc genus J^ihrisscam tota facie et vegetatione prorsns refert , sed bymenii loco strato sporidiorum puiveraceo compacto tegitur. Pe- ridiumitaque potius est receptaculum ; velum sporidia superne tegens tenerrimum est et lugax^ nec discre- tum, Afiinitas tamen cum Asteropliora et Onygena proxima. Unica cognita species lignatilis, autumna- iis, diu persistens. Ab ajiice pileaio nomen generi-» cum desumtum est. 1. PILACKE Weinmanni» Sdlbain incarnatmn. Weinmunn ! in Utt, Eungillus gregarius, 2 — 3 ^n. altus> absque mycelio distincto. Stipes firmulus, teres, aequalis^ glaber, laevis, crassitie fiii tenuioris. Capitulmn pro ratione parvum, lenticulare subtus umbiiicatum, immo cucullatumj regulare, laevC;, primo similare, demum superne in sporidia fiisca fatiscens. Color ( m. siccis ) totius lungi fuscescens , capitulo juniori tantum incarnatus; e nomine Weinmanni fungmn vegetum incarnatum facile crederem. Ad ligna et cortices truncorum et ramormn emorfuorum Petropoh^ autumno. Weinmann. (v. s.) Aliam misit stirpem idem Celeberrimiis Vir, aJtei'am Pilacres speciem dictam, de qua: ;,Stipes al- bus, pilosiusculus , praecipue ad basfn. Capitulum e griseo nigrescens, pulveraceum.^' Ob babitum ce- terimi simillimum locumque conveiiientem varieta- tem habeo, stipite 5 — 6 lin. longo recedentem. ASTEROPHORA 205 IJI. ASTEROPHORA. Dittm. DUim, in ScJiraJ. n, Journ, JBoi. III, 3. p, 56. t. 2, /. 2. Lini diss, 1. p. 33, Fries Sysi, Orh. Veg^ l. p* 151. Fungoi- da»tri spec.* 3Iich, nov^ gen. p, 200. CHAR. Peridium capitalum, a stipite discre- tum, e lloccis contextumj, vertice indeterminate ru- ptum , evanescens. Sporidia angulata, in stratum compaclum superum coacervata. — Contextus fi- brosus. HISTORIA, Singulare genus, cujus species in Agaricis j)utrescentibus tantum occurrunt. Morpho- sis quoad vegetationem primitiis fioccosam prorsus Hymenomycetum ; quoad fructificationem vero Co- niomycetum, nam capitulum primo carnosum extug intusque similare, evanescente velo, quod peridium spurium ofiert, in sporidia fatiscit. Primus inven- tor est Micheli , qui cum Leotiis, utique at remote analogis, conjungit; varii dein varie collocarwit, do- nec Dittmar genus e sporidiis stellulatis denomina- vit et distinxit. Huic egregio observatori prima species tantum innotuit, quare Illustr. Nees iterum cum Agaricis conjunxit. Haec, sive A. Agaricoi- desy Agarico parasitico ita praefiscini affinis, ut hu- jus facile dicerem abortum aut potius statum quasi Sepedonio corruptum, nisi milii addere licuisset spe- cies A. Agaricoidi simiilimas, sed ab Agaricis di- versissimas. — Valde meteoricae nec quovis anno obviae, 1. A. Agaricoicles, capitulo hemisphaerico subtus la- mellato, stipite elongato. Fries Sytnh, Gast, p. 8. Obs. Mi/c. 2. p. 367. Agaricus Lycoperdoides». Bull, Tierh. t, 519./. I. Pers syn, p. 325. Nees Syst.f. 194. AsteropTi. Ljcoperdoides. Dittm, apud Schrad. l. c, et in Siurm. Deutschl, Fl. III, p, 53, t. 26. Gregaria. Stipes solidus, uncialis, lineam crassus et ultra, aequalis, subflexuosus, villosus, ci- nerascens , intus fibrosus. Capitulum hemisphaeri- cimi, dein planum, 4^ unc. circiter latum, primo to- 206 . ASTEKGPHORA mento tenui albo fiigaci, peridium offerente, tectam, lioc evanescente e strato sporidiomm sexangularium compacto fatiscens^ cervinum. Lamellae adnatae, distantes^ crassae. Valde refert ^garicum parasiti- cum Bull. f cum quo et loco convenit, In Agarito piperaiOj adusto etc., auiiwmo, (v. v.) 2. A. Lycoperdoides y capitulo liemispliaerico suLtus laevi, stipite abbreviato. Fries U. cc, ElTella ClaYus. ScTiaeff, fung\ t. 279. Agaricus Ljcoperdoides. Sowerh. f» 279. /5. A. Trichioides ^ minor, stipite tIIIoso. l. c, Gregaria^ subcaespitosa. Stipes brevis, 2 lin. rarius excedens^ solidus^ sursum incrassatus, albi- dus, per aetatem glabrescens, Capitulum nucis avel- lanae aut pisi magnitudine^ subglobosum ob mar- ginem involutum , cinereum , intus byalinum palli- dum, maturum velo evanescente sporidiis angulatis furfuraceum. Pagina inferior omnino laevis . pal- lescenSj ob marginem involutum subabscondita. — Ctrum (j varietas sit, an distincta species, dubium est. Forte status junior aut sterilis. I?i Agarico adusto putrescente, Septemhri. (v. v.) 3. A, Phijsaroides, capitulo gioboso subtus laevi, sti- pite elongato. Fries JL cc. Fungoidaster parvus e spadieeo rufescens capitulo villoso sphae- rico paene fornicato , fungis semiputridis innascens , semine steUato. 3Iich. nov. gen. p. 200. t, 82./. 1. Onygena Agari- cina, Schivein, Car, -p. 39. Praecedentibus longior , gracilior, unde habitus Pbysari mnjoris; binc et capitulo globoso a praece- dentibus abunde diversa. Color vero et sporidia conveniunt, ut certe liujus sit generis nec Onygenae, cum quo externa facie convenit. In Agarico piperato etc, piitresceniibusy sero autumno. (v. s.) • lY. ONYGENA. Pers. Pers. Ohs. 2. P' 71. LinK dlss, 1. jp. 29. Nees Sijst. p, 127. Fries Syst, orb. veg, 1, p, l5l. (Piligena Schum, Saell, 2. p, 221, nimis affinis.) CHAH. Peridium capiiatum, stipitatum, e floc- cis contextis crustosmn^ varie ruptum; demum eva- ONYGENA 207 nescens. Sporidja rotiindata (Iiand angnlata), in stratnm conipactnm coacervata. — Contextns floc- cosiis. HJST. Genns praecedenti affine, ncc loco na- tali niiims sin^nlare. Lltima specie excepta omnes in exnviis animalinm tantum observatae sunt, Mor- pliosis cnm Asteropliorarnm convenit^ at ob Mjce- liuni magis farinosnm , quam fioccosum velum, pe- ridii speciem ofTerens , magis crustosum. Hoc in omnibns demum evanescit et tum capitulnm decor^ ticaium, Persoonius O. equinajn in statu immaturo, 0. decorticalam \n statu maturo obscrvavit, inde- qne de genere dubia exorta sunt. — Prima species, nomine Lycoperdi lecta, Patribus jam innolnit; pro novi generis typo a Persoonfo proposita; at nomen genericum, a loco natali desumtum, valde incon- grnnm. Servavi tamen. Piligcna Sclium. velo sive peridio evidentiori panlulum recedit , sed ad idem genns natnrale certe pertinet. — Flocci receptacnli passim inter sporidia iutrant, at verum capillitinm non formant. 1. O. equinii, capitulo lenticiilari furfuraceo albido, demnm subcircumscisso, stipite abbreviato. Fungi parTi globosi ex uagulo equiuo enati. Raji Syn, 3. p, I3, f, 1, f, 3. Lycopeidon omniruii minimum album unguibus equiuis pulrescentibus innascens. MicJi, nov, gen. p. 218. /. 97. f. 8, Coralioides fungiforme ex ungulis equinis livide rubescens. DiU, Musc, p.7$, n, 5. t. 5. B, Ljcoperdon equi- umn. Wild! Ber,p. 412. t. 7./. 20. jrilh. arr, 3.p.378. Sowerh, Fung-. t, 292. — Onjg. ecpiina, Pers. Ohs. Myc. 2. p, 71» t, 6. f, 3. Uy h^ c, Syn, p, 203, Alhert, et Schwei^i, p, 112. Schum, Saell. p. 220. Fl, Ban. t, 1309./. 1. Moug. el Nesit. exs. n, 775, Chev. par, p, 348, /. 8. f. 8, Nees Syst. /, 121. b, O. caespitosa, Pers, in Desv, Journ, Bot, 2. p, 30, t, 2. /. 5. Fungillns admodnm mntabilis, rarius in statn rite evoluto obvius. Mycelium subeffusum, farina- cenm, albidnm. Stipites gregarii ant caespitosi, con- nascentes, quasi ramosi, teretes, snbaequales, 3 lin. circiter longi, primitns cnm capitnlo contigui et si- 208 ONYGENA milares, qua aetate totus fimgas albidus et furfura- ceus. Capitulum primo saepe turbinatum, adultum rotundatum, immo depressum et basi umbilicatum, primo laeviusculum ;, dein verrucosum, demumque, peridio varie diifracto^ saepe circumscisso evane- scente^ decorticatum, sistens stratum compactum spo- ridiorum^ floccis vage intertextorum, fuscescens^ sub- cervinum. Color in media aetate albido- incarna- tus aut ,4ivide rubescens/'- In ungulis putrescentibus equorum et asinorum; per omnem Europam^ etiam in udmerica septentrionali y copiose ; in cornihus caprarwn, ovium et boum rarius, Autumno serotino, (v. v.) Obs^ Lycopeidon gossypmum, Bolt^ t. 178, , quod Onygena gossypina et O, ^usipes Nees Sjn. gen. p, LXVIIIj videtur tan- tum icon rudis ad specimina luxurianlia picta, — Fungilli incarnati coloris, minuti etc, 3Ienz, pug^ /, 6^ huc quoque citati^ ad Liche- nes CTidenter pertinent. 2. O. corvina, capitulo globoso gramiloso albido, de- mum frustulatim riipto^ stipite elongato sursum attenuato. Onjgena corvina, ^lh, et Schwein, Consp. p. 11 5, t. 9. jT, 2. O, hypsipus, JDittm. in Sturm, BeutscM, Fl, III. i. 12. Priori affinis,^ sed minor, gracilior, magis re- gularis; evidentibusque characteribus certe distincta, Stipes valde elongatus , sursum eximie attenuatus, teres, laevisj sericeo-nitens, candicans. Capitulum multoties minus, peridio indutum stipiti concolor et similare, granulosum; lioc vero decorticato fer- rugineo - fuscum, iilis subintertextum. Rara species, In pennis et ossiculis cadaveris cervini putredine jam conjiciendi Lusatiae. A. >S. In mei^da avis cujusdam raptatricis in Scania Limigstedt ! in Jimo cum ossi^ hus murinis in Germania boreali. Dittmar, Sept.-No-' vembrL (v, v.) Obs. Ob tenuitatem stipitis peridium saepe nu- tat; quo ab omnibus Onygenis recedit. 3. O. Piligena, capitulo globoso , snbtus subumbili-' cato, peridio basi riipto deciduo meiu branaceo, stipite elongato aequaii. ONYGENA 209 a, ovina. PilJgena ovina. Schwm,! SacU, 2. p, 221. Fl, Dtm t, 1740, /, 2. b, murina. , — SommcrfJ Lapp. p. 247. Greo^aria. Stipes 4^ unc. usque longus , teres, aequalis, laevis , fibroso - striatulns , columellae in- star capitulum intrans. Capitulum subglobosum ; pe- ridium ex Auct. duplex; externum membranaceum, album , basi in lacinias inaequales revolutas linclitur et delabitur ; internum sublilissimum , translucente sporidiorum strato purpurascente - carneum. Spo- ridia concoloria raris fibris intertexta. In piJis qua- drttpedum Jocis Jiumidis timhrosis dejeciis ; a ) in lana ovina SaeJlandiae. Schumaclier ; Jj) «w cute murina NordJandiae, Sept, Ocf» (v. s. a Sommerf. communicat.) O bs. Facile adsimt characteres distincti generis (HijpocJiaena dicti Fr.), sed ex affinitate vera est Onygena. 4. O.faginea, capitulo globoso - depresso ruguloso, peridio fatiscente fugaci, stipite brevi aequali. O, faginea, Fries Symh. Gast, p, 25. O, decorticata. Schwein.S Car, n, 429. ex spec. Auctoris, Loco epixylo mox a prioribus recedit; cete- rum verissima Onygena, O. equinae affinis. Sti- pes solidus, firmus, 2 — 4 lin. longus, aequalis, vil- losulus, albidus, absque illa concinnitate, qua duae priores eminent. Capitulum ex actate forma muta- bile; perlectum vero globosum aut globoso-depres- sum, basi umbilicatuni^ rugulosum, sed in Iiac spe- cie mox fatiscit , evanescit , restante tantum spori- diorum strato fuscescente aut buxeo, in ambitu pul- verulento. Intus capiiulum solidius est, imde spo- ridia evidenter peripherica apparent. Ad Jigna pu- irida Fagi liinc inde copiose, v, c. in paroec. LidJiidty SmoJandiae; etiam CaroJinae Amei^icae foederaiae, Oct, — Decembri. (v. v.) Onjgena decorlicata. Pers. Ohs. Myc. 2. p. 72. t. 6. /. 9., in Synopsi ut dubia ouiis.sa^ ad unicuni .specinien exoletum descri- pta et depicta et ex hoc statu destructo denominata, iudeterjninata manet, Ab O.faginea recedit stipite tenuiori, fasco etc. ; forte P.ni.Sect. I. O 210 IISSTITALE tamen ejug<)era Ktalas Tetastisslmus. Cfr. Cribrar, Onygenum Schnm» Saell, 2. p. 219. Fl, Ban, /. 1309. /.2. V. INSTITALE. Fries. Syst. Orh, Veg, 1, p. 150. Lycoperdi spec. Soiverh, CHAR. Feridmra capitiiliforme, sessile, intiis solidum, strato sporidiorum supero peripherico, villo fugaci tecto. — ThuJlus Jihroso-meinhranaceuSy lihn* radiatim ejrpansits. HISTORIA. Specimina duarum specierum, huc relatarum, numquam vidi, sed e descriptione et icone^ Soiverbi/y inventoris, tantimi ab omnibus recedunt, ut non possint non peculiare eificere genus, si in statu perfecto observatae sint. Medium tenet locum inter Onygenam et Trichodermeos , sed simul quasi Ae^erita optima explicata apparet. Capitulum sin- gulum e thaJlo proprio, nec plura, oritur; intus com- pactum, nuclei instar naemateliae, strato sporidio- Tum tectum. Ob thalli formam insiitae nomen im- posui. 1. /. acariforme , obovatum, fuscum , ihalla laxo laciniato - multifido luteo cinctum. Lycoperdon acariforme. Sowerht /, 146. Sequenti paulo minus est; peridiique forma diversum. Praecipue vero eximius est, thallus lim- bum contiguum, laxum, liberum, undulatimi, laci- niatum offerens, ut volvam facile crederes. In trun-' cis Angliae ad TFaltJiamston, Forster. (v. ic.) 2. /, radiatum , globosum , fuscum , thallo radiato - fimbriato expanso plano albido. Ljcoperdon radiatum, Sowerh^ /, 145. Thallus ad sequentis generis accedit, sed multo in- signior etelegantior, sistit limbum aequaliter radiato - expansum, planum, laevem, adpressum, fibrilloso- filamentosum, fimbriatimi. Capituhim prorsus ses- sile, globosum, fuscum. — Ad Agaricum quendam pertinere ab accur. observatore Desmazieres obser- HYPHELIA 211 vatum vldi, at ipsins dissertatio non aJest. Cum prtori, (v, ic.) VL HYPHELIA. Fiics. Sysi. orh. veg. I, p. 149, Trichodermatis speo. Pers, CHAR, Peridiiim eifusum, indeterniinatum, e villo in pelliculam cohaerentem contexto , Iragii- limum, in medio evanescens; primitus discrete ob- tegens. Sporidia admodum laxa, coacervata, floc- cis haud intertexta, Thallus radians aut evanescens, HISTORIA. Cum aliis Iiactenus sub Triclio- dermate confiisum , sed, saltim species prima typica, cum nullo conjungi potest. Mira vero adest an^lo- gia cum Thelephoris, ut, licet in statu genuino di- versissima sint haec genera , ulterius comprobanda sit nostra sententia , ThelepTi. roseavi Pers. Hypheliae roseae esse statum exoletum. Cfr. El. Fung\ 1, p. 160. Obs, 3. — Sic etiam reliquae exoletae Thelephoram imitant. Sepedonium aliaeque Mucedines vegetatione potissimum differunt, sedultima species, basi s. strato proprio suh sporidiis destituta eisdem valde affinis^ at hoc loco collocata, ne genere nimis multiplicen- tur. Nomen ab vg)ov et silsco sumtum. * Thelephoroideae lignatiles, thallo discreto, spo- ridiis basi solidiori subincumhentibus. 1. H, rosea ) thallo radiato albo, peridio applanalo pubescente - membranaceo fragillimo , sporidiis vesiciilosis roseis. Trichodenna roseum. Pers. syn. p. 231..' disp, melTi, p. 92, {Horffm, Fl, Ger7n, Crypt. t, 10. f, 1. mala.) Albert. et ScJnvein. p. 135, bene. Sommerf. Lapp. p. 311. certissime — minime vero Trichothecium LinJi ! et Recent. Fungus eximius ; thaiio eitiiso , tenuissimo fi- broso - racliato , albo , passim fugaci insidens. Pe- ridium incarnatum , e villo subtili brevi in pellicu- lam omnino cohaerentem contextum, dehiscens in rimas irregulares, sed tactum mox dissiliens , et in disco evancscens, denudatum relinquens pulverem copiosum obscuriorem lateritio - roseum , nuUis filis 02 212 HYPHELIA mtertextiim, Hic pulvis sub niicroscopio sporidia sistit magna vesiculosa , pulvere (sporidioiis?) coii- spersa. Forma peridii efFusa, varia, semper fere confluendo dilatata 1. in series elongatas sefpens^le- viter convexa, primo tenuis, matura tumidula; ma- gnitudo liinc varia, 2 — 5 lin. lata, sedconfluensl — 2 imcias attingit. Ad ligna vetusta, Populi passim, Alni ranor, saepe suh cortice laxe inhaerentc. Vere. (v. v.) Obs, Cum optimas Bulliard in minimis sit minus accuratus, huc forsan referendus est Mucor roseus Champ. p. 102. t. 504, f. 4., qui Botrytes Dec, Fr, 2. p, 71, ^ non qttidem ex icone^ «ed e loco et colore simillimis. -^ 2. H, spadicea, tliallo radiato albo, peridio pulvi— uato confluente evanescente aurantio - spadiceo^ sporidiis spadiceis. Triehoderma spadiceum. ScJiwein.! Car. n. 525, Habitus quoddammodo prioris, Jiiuc in hoc ge- nere collocavi, licet in meo spec. peridium diffraclum sit. Basis adest Thelepborae; radio bjssino albido cincta. Peridium, ex Auctore^, piilvinatum / basi applanatum, oblongum;, lineare, conliuens , saepe ag- mine denso. Uti prior frequens in ligno putrido ar" hwrum Carolitme, (v. s,) ' 3. H.Jusca, tliallo subradiante, peridio bemispbae- rico confluente cinereo - fusco , sporidiis liayis. Trichoderma fascum, Schum. Saell. 2, p, 236, Habitus Thelepliorae ^ nec Mucedinis. Adulta subglobosa evadit , sed confluendo pro more eflusa, rSporidia inter se cohaerentia. In ramis dejectis pu- tridis Vhni campestris. (v. ic.) 4. //. nigi'escens, thallo vix ullo^ peridio tenerrimo applanato evanescente, sporidiis minimis nigre- .scenti - fuli^ineis. Trichoderma caesium. Pers. disp. p. 12. Tr, nigrescens, Pers, syn, p, 232. jilh, et Schwein. Consp. p. 146, ^ullo thallo radiante cingitur; vix ulla basis sub sporidiis adest. Forma efliisa, plana, 4 'mc. usque lata , sed lineam tantum crassa. Peridium *> villo delicatissimo contextum , tenerrimum, mox HYPHELJA 213 evanesceiis, caesiiiin ant cinerascenli -fuscuin. Spo- ridia minima, fere tereo - liisca. Ad Iruncos vctitsfos arborum JronJosarum v, c, Fraxini, sero auiumno — va'e, (v. V.) * * HijpJiomijcetoidea y terrestris, villoso - strigosa, sporidiis laxis. 5. H, terresiris, eifnsa^ strii^oso -tomentosa, canditla, medio evanescens, sporidiis subarg;illaceis. Trichod. tiiberculatnni. Ptts, Obs, 3Jyc. 1. p, 12. /. 2, 8. Syn, p. 234. ^lb, el Schwein. p, 3H9. T. nemorosiini. Pen, Champ. comest. — (diibihius ip^e cifat Trich. laeve, syn. I. c.) T. laeve. Schum,.' Saell. 2. p. 23«. b, T. Tarium. Ekrcnb,! silv. Ber. p. 11. (floccis CftMiJi.Us^ violaceis, roseis et ilavis varians). Loco et vegetatione mox dignoscitur. !n terra liumosa^ umbrosa, Juimida et denudata primo ob- hervantur nt tomentum densum, substrigosum , late effusum candidum; dein medio parum elevaiur sen» bimque e medio evanescit sporidia copiosa, iaxa, de- iiTTdata relinquens. Sporidiorum color in rubentem, ilavidum et cinerascentem tendit. Cuin var. prima- riam copiose legerim Berolini in Thiergwten , ubi m Floris Berolinensibus T. varium tantum iudica- lur, lioc, Auctore non repugnante, huc retuii. In silvaticis Jrondosis ubique nimium , in silvis abiegms passim, praecipue aesfate calida, (v. v.) Varias novas minns cognitas species studio oinisi. VH. OSTJlACODERxMA. Fries Sysi. Orb, ITeg, I. p. 150. GHAR. Peridium rolundatum, crustaceum, g/abrum, tenue, fra«;ile , in medio fatiscens. Spori- dia coacervata, nullis floccis intertexta, laxa. — Thallus nidlus conspicuus. HIST. Praecedenti g^eneri et praecipue W. terrestri tam afTine, ut dislinguere dubifarem, nisi pe- ridio minime villoso sed crustaceo , Hcet admodum tenui, discederet ; ^accedit porro differenlia formae subdeterminatae 5 pulvinalae. Facile igitur crederes 214 OSTRACODERMA esse Myxogastreni; sed nec imqnam fluxile vidi, nec habitu cum Liceis aflinibusque convenit, Peridium omnino spurium idem velum Tricliodermaceis so— lemne, nec desuut exempla inter Onygenas etc, id in membranam confluere. Analogia adest cum Di- chosporio; ut Iioc a Myrotbecio, sic praesens ab Hyphelia reccdit, 1. OSTRACODERMA pulvinatum.' Sparsum aut gregarium, circiimscriptumj rotun- dato - bemispbaericum, niagnitudine varium , ^ unc. circiter latum. Peridium crustosum, sed tenuissi- mum et fragiilimum, laeve, glabrum^ albidum, iu medio collabens et evanescens, Sporidia minuta^ globosaj argillacea , laxe coacervata , ipsi bumo in- cumbere vid entur. In silmsy locis deuslis, ad ierram iitler imtscos, nohis aliqitoties ohvium. Ineunte autU' mno, (v. V.) Obs. Ob peridiiun ,,lsLeye" (glabrnin, ut videtiir) facile liuc traherem Tnch.laeve Pers.^ sed majus est et pulvis ilaTUS, cfr. A, S. p. 136 j ut saltim specie diversum. In Caroiiua minus qui- dem occurrere notat Schwein, Car, «, 522. sed hoc ,, colore ele- ganter citrino ' ^ dignoscitur; erit forsan tertia generis species. Tlll. TillCHODERMA. Pers. ex em. Pers. disp. p. 12, ex parte, Link, diss, 1. p, 23. Nees Syst, p, 80. Pjrenii spec, Tod. CHAR. Peridium indeterminatum, subrotun- dum, e floccis ramosis septatis imj^Iexis laxe con- textum, baud discretumj demum in medio evane- .*cens. Sporidia minuta, sicca, in disco conglobata. l^^egefatio Jhccosa; Jlocci saepe inter sporidia intrant, HISTORIA. Yalde diversi fungi, integumeri- to villoso^ vi nominis, ad boc genus referuntur; sed aegre determinantur; nam, optime monente Caesal- pino, ignoto genere proprio, nulla dcscripiio ^ (juamvis accurate Iradita, certam demonslrxxt , sed pJerumcpie fallit, Hinc Cel. Link ad 7V viride genus restinxit, iquem secutus suni. additis tantum speciebus ejusdem in- dolis, extiiisis Rcticulariis; Hypheliis; Botrytibus TRICHODEUMA 215 etc. — Primitus satis compactae .siiol, intu« iium- quam lluxiles, sporidia basi solidiori iinporfita ple- rumque vidimiis, liinc subperiplierica. Ceteruin ut ffenus Hi/pJiomi/celeiim iii hacsectione et ordine ad iUorum classem radiantibus uon potest non «eisdem prope accedere, 1. T, viride, peridio vllloso aibo, sporidiis globosis obscure viridibus. Pyreniuia lignorum a. vulgare. Tod. 3lecll. 1. p. 33. #. 3./". 29. Sphaeria olivacea. JVilld, Ber. p. 4J6. Trichod, Tiride. P^ri. syn. p. 230. u4. S. p. 135. Schnm. Sadl. 2. p. 235. Fl. ^Ban. t. 1495. Nces Sijst. f. 74? Sommcrf. Lapp. p. 311. Grev, Crypt. Scot. /. 271. ; pro more, uitiili».sime. b. Tr. argenteum. Pers,! ined. c. Mucor lignifragtis. BiiU. Champ, p. 103. /. 504. /. 6. Bo- trytis. BccJ Fr. 2. p. 70. LinJi, spec, I. p, 56. Admrdum polymorphum, ut species varia» re- centiiis di>- tinctas recipere non ausim. Dignoscitur facile j eridio floccoso, demum toto subevanescente, albo ; et sporidiis mininiis, obscure viridibus. Forina subrotunda 1. confluendo elFusa. Ad iruncos , corli- ces, Jolia variusque quisqiiiJias ^ Europae ct Americuc scptentrionalis ! uhique. Aestate — verc, (v. \ ) O b s. Tr, aerugiiio.sum Linli, diss. 2. sporidiis aerugiuosis tautum recedere dicitui-^ sed ei prioris facile aeruginosa rideutur. 7>. aeruginosum Pers. ! ex spec. Mougeotii^ a vulgari discern«rf uon valeo. 2. T. glohosum) globoso-pulvinaium, cinereuin, de- mum olivaceo-iiigrimi, sporidiis ovalis, Svhwcin! Car. 524. Praccedenti majiis^ agmine denso propullu- laiih^ conihieiis, jam exieriio colore recedens. Flocci vero in uti'oque sat similos, hyalino - pelhicidi , %e~ pli« raris at aegre con.spiruis. Sporidia ovata, sub- peiJucida, fusca. //* rumis cmoriuis pruccipue Lirio- ilcndri in Amcrica scptenir, (v. s.) 3. T. Jlavum^ rotundatum, subliberum, \ilio albido obduclum, sporidiis miuimls globo.sis llavis. T. flavurn. Sotnmerf.! Lapp. p. 312, T. aurettai. Qmbusdam ; vix Pcrsvomi^ pro quo habxti, (BottjJes). 216 TFdCHODERMA Gregarium; primo sistit maculam parvam bys- sinam albam, saepe late eiTasam, in qua oritur pe- ridium rotunclatum, tenuissime albido-lloccosum, 2^ — 3 lin. latnm, intus nucleo flavescente subpellu- cido. Somrnerfeltii fungus paulo major, basi elonga- tur^ut subturbinatus evadat; 3 — 5 lin. altus. Yelo evanescente e sporidiis subperiphericis flavissimus eyadit, sub quorum strato, ut in Aegerita, adest ba- sis alba, sed e floccis tenuissimis compacte contexta, e qua flocci inter sporidia porriguntur. A Bofr, aurantiaca Link diversissimum. In variis quisqui^ liis putridts V. c. in paftno vetusto ; in Gado virenie corrupto, Sommerf. autumno. (v. v.) 4. T. duhium, subelongatum, adnatum^, albidum, dein luteum. sporidiis compactis globosis concoloribus. P. ligDorum. /9^ anreum. Tod. l, c. p. 33. Tfichodprma Vy- renium. Pers. syn, p. 233. T. dubium. l. c. ut apparet, ^. S. p. 136. W Variat siibrotundum , ovale, saepius lineare et seriatim confluens. Peridium miniTS distinctiim, quam in prima specie. Ceterum coiore ab ea ab- unde distinctum, iicet non satis cognitum sit. Pas- sini ad truncos vetustos cariosos ^agineos^ aestate, au- tumno, (v. V.) Obs. Plurimae insuper apud Auctores Trichodermatis species recensentur, sed ad alia pertinent genera , v. c. Hypheliam, quam confer, HypTiomycetumque^ TricTiodemm fuliginoides Pers. et gut- tatum A. S. sunt status Reticulariae. Trichod, carneum Schum. I ad Trichothecium roseum Link pertinet. T, Brassicae Ejusd. ! basi gaudet Sclerotioidea (Botrytis cinerea etc, Sclerotio duro saepe pa- rasitat) ; ceterum Demat, herharum v, Brassicae refert, T. pe~ dunculatwn Ejusd. videas sub Anixia, T. candidum A. S, est Botrxjlis densu, Dittm, T. aureum Pers. sit B, aurantiaca, Link. Pyrenium terrestre Tod, peculiare^ licet haud diifine, genus con- iJtiluit, Ouid P. metallorum. Ejusd. ? IX. MYBOTHECimi. Tode ex em. Tod, Fung, Mecll, 1. p, 25. Linh^ diss, 1. p, 23. Nees Sysi. />. 104.^ Fries Syst, Orh. Veg. 1, p. 152. Pezizae species, ^/. >S\ , >Sthum, ctc. MYROTHECltJxM 217 CHAR. Peridinm-sfncleterminatiim, e floccis delicatis laxis contextnm , in medio evanescens. Sporidia minnta; primitns fluidiuscula ! , dein in di- scum compacta. — Floccl candidi; sporidia viridi» nigrescentia, floccis Tiaud inte}'texta^ HrSTORIA. Genus praecedenti affine , sed habitu Pezizoideo et sporidiis^fluidiusculis facile di- stiiictum. Non tamen ob Iiunc cliaraclerem cum Myxogastribus comparandum, potius cum Plialiodeis ; flocci enim peridium constituentes semper evoluti, praecipue in junioribus , adsunt. Ouoad fructifjca- tionem hoc genus a Plialfo vix magis recedit, quam Peziza a Morciiella. Tode, qui primus detexit et a (.iVQia et drjy.i] denominavit tres addidit species pereg^rinas, quarum duae (31, stercorenm et hispiduin^ ad famiiiam Fezizarum pertinenl; tertia (^M. du" hiuiii) ad Spliaeriam fissam. L,iiiJc ct Ditimar legi- timis limitibus circumscriptum geniis resuscitarimt. 1. M» roridum^ disco turg^ido , sporidiis cylindricis. M. roridum. Tocl, l. c, 1. V. /. 38. M. Carniichaeli. Grcxu Crypl, Scot, t. l40. optima. Subrotundum aut difforme, passim confluens, 1 — 3 lin. latum. Ob discum magis turgidum^ mi- nus quam sequentia Pezizam refert. — Cum Himafi" tia subcorticali, thallo fungi piieati steriii, cujus syn- ony^mon apud Persoon, ne remotissimam afTinitatem aut similitudinem Iiabet. Ad ligna piitrida , stipulas tariasque guisquilias ptitrescentcs^ autumno seriori, ve- re, (v. V.) 2, M, J^errvcaria, disco planiusculo. sporidiis ovatis. Peziza Verrucaria, Alb. et Schwein. Consp, p, 340. 1, 8. /. 6. Mjrothecium. Dittm. apud Sturm. Deutschl. Fl, TII, t, 4. Priori minus, 4^—1 lin. latum raagisque ro- tundatum. Ileliqua omnia congenerum. Primi in- ventores adMyrothecia Todei pertinere observarunt. In foliis exesissimis subconfeciis Cucumerum, Lapsanae aliarumque herbarum. Autumno, (v. s.) 3. M. immdatumy disco plano, sporidiis giobosis. 218 TIPULARIA Mytotfa. inundatum. Tod, h c. /. 39. iAnk dm, 1. p. 23 Nees Sysi, f. 98. JDittm, I, c, t. 3. BI. viride. Pers, Qiioad staturam et formam mediiim iiiter prae- cedentia. Nomina a colore, in omnibus siniili, non sumenda. Ad Agaricum adustum aliosque fungos pu- tridos, Autumno. ( v. v. ) 4. M, scybalorum^ disco concavoj (sporidiis globosis ?) Peziza scybalorum. Schum^ Saell, 2. p. 418. Minutissimum , punctiforme^ sparsum, tamen difforme et suboblongum. Tam ob locum^ qaam ob discum excavatum a priori distinguendum. In scyhalis deciduis putridis cervinis, Aprili, (v. ic.) X. TIPULARIA. Ckev, Chev. Fl. Par^ 1. p, 344. Journ, Phys, 1822. t, 1. /. 3. CHAll. 5jPeridium liberum, adnatiim, subgio- bosum tomentoso - glanduloso - subvillosimi ^ intus pulveraceum. Sporidia nuda,'* l. c, liiSTOIlIA. Omnia de hoc genere cognita Auctori laudato debentur. Singularis est species cognita appendicibus 4 — b , inaequalibus , cylindri- cis e peridio enatis. Piii glanduiosi peridii aucti referunt corpuscula pedicellata ad basin alarum Ti" pulae cujusdam, unde nomen. 1. T. fitlva, Cbev. II. cc. Peridium subrotundimi , sessile , lineam latum, una cum sporidiis appendiculisque fulvum. Sequenti ^eneri evidenter afline. Iit cortice vetusio Ulmiy au' tumtbo. (v. ic, a Chev, communicat.) "^ XI, DICIiOSPOmUM. Nees. Nees Syst,p, 105. y. 99. Fries Syst, Orb. Veg. 1. p. 152. CHAii. 5, Peridium membranaceum , granulo- rum strato corticatum. Sporidia congiobata.'' Nees sijn. gen. Mjjcet. p. LXII, HlSTOJilA. Hoc, a dixa et anoQa dictum, ^enus numquam vivum iiiilii obvium est, quare mor- pbosin observare lion licuit, inde locus dttbiu». DICIIOSPORIUM 219 Ex habitu Iiujus loci; e cliaractere ad Pirisporia'' ccos prope Apiosporium videtur iusereiicluin. 8e- cutus Hum illustr. Auctorem, qui cimi Myrothecio comparavit, suaclente iiisuper analogia Aegeritae. 1. DICHOSPORIUM aggregaium. Nees 1. c. Gregarium, rotundatum, diiforme, subconfluens, lineam circiter latum, albidum; granula furfiiracea peridii in acjua facile diflluunt, rotunda pellucida; membrana interior fiisca, in aqua virescenti-grisea, Massa interior a sporidiis rotimdatis, subovatis, opa- cis, conglobatis compacta 1. c. In cortice qucrcus vetvsiae, auiiimno, (v. s. a Nees communicat.) Obs, A Spumaria Physaroide Pers, diversum liabeo ; potius citem Aegcritam paUidam Pers. sjn, p, 685. lu hunc ceite_, uec in alium mihi cognitum fungum qnadrat. Cfr, quoque ^i, cacsiam A, S., ^^substantia molliuscula , intus nigricaute " {consp, Fung. p. 355)_, qualis in nulla Aegerita 1, Agyrio pallido. Demum huic quoque proxime accedit Reiiculaf, epixylon BuU, Champ. p. 90. t. 472. f. 1, sive yieg. epixijlon. Dec. fr. 2. p. 72, — Ex aua- logia sequentis granula periphaeiia essent sporidia, XII. AEGKRITA. Pers. Pcrs. disp, fung,p. 10. Nees. Syst, p. 30, LinJi, Spec. 2,p. 108, Sclerotii spec. HoJ^m, Decand, ' CHAll. Peridium subglobosum, sessilc;, tenuis- simum , fatiscens. Sporidia giobosa , laxe incum- bentia receptaculo grimioso — Glahrae aut setosae, Hl STORl A. Fungilli gregarii, lignatiles, subia- rinacei,sed visis speciminibus peridio s.superficie omni- no unita squamuloso-fatiscente ad Gasteromycetes non potui non referre hoc genus. Yegetatione su- perficiali tctaque indoie a Ceniomycetibus similibus recedit. Licet babitus Perisporiaceis propior , inter Tricbodermaceos debui citare ob sporidia pulvera- cea peripberica, nec in pulpa centraii gelatinosa im" mersa. iiecedit quidem peridio tenuissimo giabro, sed simillimum adest in Pilacri etc. ; novamque spe- ciem setosam Tricbedermaccis magis accedentem, descripsit Greviile. Anaioga sunt ScJerocGccum el Illoqwrium } sive ultima sequeniis ordiniii gencra. 220 X AEGERITA Persoon juxta Helvellaceas collocavit, ex qno loco similitudo, iiuic ordini priva, cnm Hymeiiomyceti- bus insuper elucet. Nominis forte radix l^yeiQog (Populus graeca^. 1. A. candida, glabra, mox farinacea. Sclerotium Aegerita, Soffm, Germ. 2. ^ 9« ^/» I. Aegerita candida. Pers. syn. p. 68^. Nees Syst. f. 24. Mart, Erl, p. 326. Grev, Crypt. Scot, f, 268. /. 1. Link Spec, l. c. Fries Scl, exs. fasc, IX, — Scler, album. Bec, mem. Mm. d'Hts1, Nat, 1816. p, 41. Fl.fr. 6. p, 112. Conferta , granuliformis , globoso - bemispbae- rica, seminis Papaveris aut Brassicae magnitudine, candida, sed peridio tecta exsiccata subliavescens ! Recens laevis^ glabra ; peridio secedente minute squa- muloso farinosa ob sporidia globosa, inaequalia^laxa. Ad ligna et cortices varios , saepe sub cortice, sed etiam ad denudatos v, c. asseres vetustos pineos, Eu' ropae et Americae ! , freqiiens, Copiosissime ad trun- cos alneos juxta rividos silvaticos. Per totum annum, (v. V.) 2. A. setosa, setulis elongatis sparsis obsita, Grev. i. c.f. 2. Habitus prioris , sed admodum distincta se- tulis sparsis diametrum fiingi superautibus divergen- tibus aliisquefusiformibus iuter sporidia globosa, mi- nora, peripberica. Ail ligna puirida in humidis ScO" tiae. Carmicbael. (v. ic.) Obs. Aegerita? caesia Pers, syn. videas sub Agyrio. Aeg. pallidam Ejiisd, sub Dichosporio, quatenus e tribus Terbis deter- minari possunt. ^eg, Lichenoides Pers. Obs. Myc. 2, p. 21. t. 6. f. 10. evidenter est planta Lichenosa Genus DERMOSPORIUM Link spec, 2. p, 107 mihi non satis notumest, Valde affine Aegeritae. ORDO V. PEIliSPORIACEAE. CHAR. Peridium subglobosum, contiguum, e vesiculis obscuris connatum, contiguum, persistens, apice aut vi tantum deJiiscens ; intus mollius ; pulpa .■iubgelatinosa; haud diffluente, farctum. Sporidia PEIUSPORJACEAE 221 iu centro collccta, piilpae immcrga, slmplicia) libera aiit peri<lioiis iiiclusa. — MORPKOSIS vegetationis fere Pyrenomyce- tum, sed thallus lloccosus libere evolutus in hoc or- dine frequentior est. Vulgo a floccis in peridium coeuntibus (peridium enim numquam ex imica ve- sicula inflata oritur ut in Mucorinis, hinc a Gaste- romycetibus exclusis) discretus est; sed in Chaeto- mio totus in pcridium ejusque vestitum abit. In ultimis generibus thallus tenuissime pulverulentus, granulis in peridium conflatis. In primis generibus flocci ante formationem peridii in fibras floccosas coeunt 5 ut in Agaricis Lycoperdisque. Sed liaec omnia genera serie contigua omnino cohaerent. — Interior pulpa semper mollior^ suboelatinosa, sed in nucleum discretum , Pyrenomycetum more , vix abit, nec ascos sporidiaque septata enititur; peridio aperto collabitur, at non diffluit Sphaeriarum Cy- tisporearumque more, nec in discum apertum per- sistentem Phacidiorum abit. Sporidia saepius sim— plicia, in pulpa libera 1. in peridiolis liberis (Ery- sipho) inciusa. AFFINITAS. Ordo Pyrenomycetes et Gaste- romycetes centrales evidenter conjungens, qui me ad has Classes in opusculo praesenti conjungendas in- duxit, cum limites strictos non admittant, licet equi- deni etiam ut separatos haud invitus cousiderem. — A Gasteromycetihus centralimis recedunt Perisporiaceae sporidiis numquam pulverulentis et laxis, ex quo vero limite excluditur ^Cenococcum, affinitate huc ah- solute perlinens. Perisporiaceae cum illorum statu elementari conveniunt; sed in iioc inferiori evolu- tionis statu subsistunt. A Pyretiomycetihus distin- guuntur nucleo minus discreto, haud diffluente 1. dis- coideo , defectu ascorum, qui vix umquam desunt in Pyrenomycetibus superficialibus et libere evolu- tis, quales omnes Perisporiaceae hoc ipso a Cyti- sporeis et ascis destitutis 1. potius dissolutis facile discreti. Tuberaceae, Nidulariaceae et Carpoboli Wk PERISPOBIACEAE Angiogastrium Kiic pertinerent, si deesset peridium exterius discretum, quo nunc facillime dignoscuntur ; singulum torum sic dictum sporangium per se est Perisporiaceum. Mynococcum revera affine est Ery- siphis et Ferisporiis. Caveas , ne liuc referas spo- rangia ejecta SpJiaeroholi , Piloholi etc» — Scleroti" aceae massa interna compacta similari, sporidiis de- mum emergentibus , utique separari possunt. Cum Tricliodermaceis pauca communia^ licet Myrothecia radimn evidentem oJGFerant et ultimum genus pror- sus intermedium, HISTOmA. Fungi gregarii, epipliyti, tardiu^ increscentes , diutius persistentes ; magis vernales et aestivales , quam autumnales ; paucis subterraneis exceptis perpusilli. Hinc a 3Iycologis diu negiecti fuerunt. Aiii tamen ex forma sub Sphaeriis et Scle- rotiis, alii in statu steriii tliallode inter Hypliomy- cetes sunt propositi. De generum limitatione optime meriti Linl£ et praecipue K.unze. Genera nempe fere omnia recentiori aevo proposita ; sed maxime naturalia^ liabitu mox distincta^ quod eximium quod- dam^ ubi cliaracteres essentiales generici ceterum sub microscopio sumendi. Mire insuper genera e tlialli indolcj e loco natali analogo^ provenlu in diversis zonis etc. confirmantur. Genera insigniora multa cli- ma temperatius amare videntur. USCJS et J^fOXA parum innotuerunt. Omnes species Pachymatis , quod ex affinitate omnino hujus est seriei, in diversissimis regionibus, v. c. Cliinaj Molluccis, Carolina, ob vires medicas eximie cor- roborantes laudantur, Cibarii nulli sunt, nisi forte Mijlitta ex analogia Tuberis. Antennaria cellaris ad fomitem^ haemorrliagias sistendas, etc. eximia est, ipsaque sua vegetatione insignis. Reliquae An- tennariae ramulos arborum fruticulosque densissimo panno obducendo necant. Erysiphae, partibus tenui- oribus infestaC;, vegetationem valde impediunt ; plan- tae, quam semel infecerunt, tenaciter inliaerent, nec ipsam tantum plantam^ sed et pabulum exsiccatum PEIIISPORIACEAE 223 (iit (le Piso Erysiplie conspnrcato certiores facti sn- miis) morbosum redcliint, hinc praecipue Hortulanw et cuhoribus Pisi, Humuli etc. taediosae. Myxo^ thecia hos forsan in tropicis referunt. lUosporiutn Lichenes destruit. Si/nopsis generum e peridii et sporidiorum in- dole distinctorum : Sect. I. RHJZOGONEAE. Thallus radicans con- cretus (coenotocus Ehrenh.) floccoso-fibrosus. Ma- joreSf suhterranei, Radius ad Tuberaceos Angiogastri" hm — Trichospermosque, A. PACHYMA. Peridium lignosum, squa- mosum , crassum, sponte non dehiscens , intus carnoso -suberosum similare aut cavernosum. Huc ejv peridio et affinitate, sed pulpa non ge- latinosa sporidiisque haud ohservatis ad Sclero- tiaceos rejerendwn, Syst. Myc. 2. p. 242. 1. MYLITTA. Peridium induratum, crassxmi, ver- rucoso-furfuraceum, sponte non dehiscens, in- tus compactum, maculis discoloribus corneo -ge- latinosisy sporidiiferis variegatum! 2. ANlXLl, Peridium carnosum, intus demum cavum apiceque dehiscens. Sporidia pulpae car- nosae gelalinosae immersa. B. CENOCOCCUM. Peridium corneum, cras- sum, sponte non dehiscens, sporidiis primitus conglutinatis — et in hoc statu omnino , con- Jirmante ajfinitate , Perisporiaceum — demum vero iaxis , pulveraceis intus cavum — et in hoc statu ad Trichospermos referendum. Conf. hoc volumen p. (Thallus ut in scquenti). Sect. {?. PERSSPOiUAE. Thallus effusus, disso- lutus, floccosus (iiiAiotocn^ Ehrenh.) , raro obsole- tus. Minores, epiphjti. Radius evidentissimus, et e.v ordinis idea centralis, ad Pyrenomycetes ! 3. ANTENNARIA. Peridium subcorneum, rigidum, vix sponte dehisoens, intus subgelatinosum. Spo- 224 PFRISPOillACEAE ridia suLmoniliformi - concatenata. ThaUus ifi" sigms , stitpposus , Jloccis non contiguis, 4. MYXOTHECIUM. Peridium corneo - membra- naceum, apice collafcescendo apertum , intus ge- latinosum. Sporidia simplicia libera. Thal" lusjibris simplicihus, continuisy adscendentibus, 5. LASiOBOTIiYS. Peridium corneo - carnosum, apice coliabescens (apertum?), intus granuloso- gelatinosum. Sporidia sporidiolis inclusa). Thal- lus Jibris simplicibus radiantibus^ hrevibus. 6. EHYSiPHE. Peridium carndsum, apice colla- bescendo apertum, intus subgelatinosum. Spo- ridia peridiolo (1 — 00) inchisa, saepe sporidio- lis referta. Thallus jioccosus ^ effusuSy liber* 7. PEIIISP0RIU3I. Peridiimi subcarnosum, col- labescendo apertum, intus carnoso-gelatinosum, Sporidia immersa, subsimplicia. Thallus vix ulltis aut sithinnaio - macularis , peridia supaji^ cialia aut liberata, Sect. m. APIOSPORIAE. Peridium tballo vestitimi, inde bic obsoletus. Minimi, epiphj/ti, Radius pere- videns ad Hyphomycetes ( Cbaetomium ) et Conio- mi/cetes. 8. CHAETOMiUM. Peridium membranaceum, pi- lis (tbaUinis) vestitum. Sporidia pellucida, pul- pae gelatinosae immixta. Adest simul rarius thaUus ut in prioribus. 9. APiOSPOKIUM. Peridium firmum , subpyri- forme pulvere (tballino) conspersum. Sporidia peUucida pulpae gelatinosae immixta, 10. COMOSPOmUM. Peridium firmum, rotim- datimi, pulvere ( thailino ) conspersum. Spori- dia minima, obscura, conglutinata. 11. SCLEROCOCCUM. Peridinm subcorneum, nu- dum, apice exesum. Sporidia evidentia, opaca, conglutiuata. Atrump MYLITTA 225 12. ILLOSPORIUM. jPeridium subgelatino«Hm, fatisceiis, Sporidia simplicia, pellucida^ saepius peridiolo hyalino cincta. Ilubens, ClllTICA. Series generum maxime contigua, vix quid desiderandum relinquens. Genera quaedam liabitu veo^etatione et fructificatione in statu primi- tivo Liic pertinentia , nempe Mijlittam et CenococcUmf locis, quibus facile quaeruntur, inserui. Sclerotiaceae pro quarta sectione insuper haberi possunt, at timi iiujus ordinis character mutandus. Cenococciwt Rhi- zogoneas et Antennariam, Chaetomium Perisporias et Apiosporias evidenter conjungit. Hoc genus, Py- renomycetis forma, radium proprie versus Hypho- mycetes ( Cofiopleam ) offerti sed Hyphomycetts et Coniomycetes olim conjungendi sunt. — >■ Dichospo" rium e charactere potius hujus ordinis est. Vide in limine Trichodermaceorum. — Peridium in Mijlitta, Lasioboiiyde f Erijsiphe etc. quasi duplex; ejusdem fere indolis est Peridiolum solitarium in Erysiphis quibusdam; hoc^pro asco solitario habet CeL Kunze, at ob formam et originem diversam peridium inte- rius dicam, suadente praecipue Myiitta. Sporidia intra peridium plus minus evoluta et sporidiola in- cKidentia in naturalissimis generibus , v. c. Erysi- phe, Lasiobotryde , Perisporio, IUosporio, variant nec ceteris congruis genera distinguunt. Ut vario- rum animalium infusiorum foetus iterum iterum- que simul gravida videntur, sed etiam fructifi- catio infusoria fungorum saepe in formis optime ex- plicatis intra sporidia sporidiola secundi, immo ter- tii ordinis, eniti potest. Facile credam v. c. spori- dia Perisporiorum plurimorum in peridiola iterum sporidiis larcta Erysiphes abeundi potestatem ha- bere, licet in simplici statu saepius persistant ! I MYLITTA. Fries. Syst, Orh. Teg, 1. p, 154. CHAR. Peridium iuduratum, extus verruco- so - furfuraceum , internam massam compactam sic- P. III. Sect. 1, P 2^26 AWIXIA €am heterogeneam corticans. Sporidia in maculis aniplis difformibus indeterminaiis discoloribus , re- centibus subgelatinosis , siccis subcorneis , internam ) massam variegatam reddentibus , nidulantia, Sub- terraneae, fibrillis radicihus arhorum inhaerentes, HIST. Yiso novo et eximio Iioc genere, Mij" /i/^a^Deaedicato, Pachi/7naad Iiunc ordinem pertinere non dubitavi, licet charactere aberrans sit. Habitus Tuheris aut ElapJiomycis , at rructificatione magis in- completa, tam sporangiis, quam sporidiis pulveraceis destituta , abunde differt. Unicam mihi cognitam speciem, radicihus Legu7nin6saru?n ailhaerentem, de- texit indefessus acutusque Gbaillet;, sed in terris au- stralibus plures ejusdem generis adesse videntur. Sic Hclerot. Medicaginum ^iv. Bern. externa facie conyenil (interna structura haud indicala) et Scl, Lo' toriim Ejusd. aut liujus aut Rhizoctoniae generis. 1. MTLITTA Pseud. ^Jcaciae. Fungus «lobosuSj magniitudlne Elaphomycis, ex- tus verrucoso - furfuraceus , subfulvus, pallidiorve. iladicuiae iibriilosae; tenues. Peridium valde indu- ratum , crassum , duplici strato concreto constans, sponte numquam dehiscens , contextu obscure vesi- culoso. Interior massa a cortice (h. e. peridio) di- stincta , heterogenea, subfarinacea, sed valde compa- cta, alba, maculis fertiiibus difformibus lutescentibus variegata. Ad rjadices vivas languescentes Rohiniae Pseudacaciae , circa Netifchatel, Chaillet. (v. s.) n. ANIXIA. Fries. fries Nov, FJ, Suec, ed^ I, p, 80. Sysf. OrS, Veg, 1. /j. 154, CHAIl. Peridium carnosum, intus demum ca- vum apiceque dehiscens. Sporidia simplicia, pul- pae carnoso - succulentae hinc inde immersa. Lihere evolutaey terrestres, thallo contexto - Jioccoso radicantes* HIST. Genus singulare, evidenter hujus ordi- nis, licet vegetatione terrestri, magnitudine et fibril- lis radi(5alibus, fere Li/coperdorum, perfectioris ordi- nh videatur. Species a me lecta vilio obducta est, CENOCOCCUM 227 se^ hnnc e charactere generico exclnsi, cum, sua- dente non tnntum tota vegetatione, sed etiam inte- rioris structurae clescriptione et dehiscentia , Sclero^ tium radicatum Tod. Meckl. 1. p. 5. t. 1. f. 8. (spe- cies generis hactenus prorsus ambigui) huc omnino pertineat. Affinitatem nostra habere videtur cum Pj/renio lignatili Fr. , fungo non minus singulari (Vide Grev. Crjjpt. Scot, t. 276)^ at in Anixia villosa pulpa sporidiis farcta est, dum Pijrenium lignatile intus omnino vacimm est et sporidia in superficie gerit. Cimi Chaetomio , ob habitum diversissimum, non facile confundi potest. 1. Jl, villosa, peridiis difformibus, villo albo obdu- ctis. Trichoderma ? pedunculalum. Schm. SacU, 2. p. 236 magnam saldm affioitatem cum nostro fungo habere Tidetur. Gregaria, mollis; carnosa, nunc sessilis oblon^a, nunc in stipitem fere attenuata, forma variabili, ^ unc. circiter ahal, sed et minor — extus alba, viUosa,